บ่วงร้ายซ่อนรัก (Jasmine)

1บ้านไออุ่น“มะลิ”“ค่ะ แม่ครู”หญิงสาวในชุดนักศึกษาปี4 ที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจสอบรายการสั่งซื้อข้าวของเครื่องใช้อุปโภคและบริโภคประจำเดือนอยู่ ค่อยๆ ละสายตาจากบันทึกการสั่งซื้อก่อนที่จะขานรับแม่ครูวัย 70 ปี ที่เดินหิ้วถุงขนมตรงมาที่เธอ“ดึกแล้ว หนูจะค้างที่บ้านไหม หรือจะกลับหอพัก”“หนูว่าจะกลับหอพักค่ะแม่ พรุ่งนี้หนูมีนัดทำรายงานกับเพื่อนที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยค่ะ”“งั้นแม่ว่าหนูกลับเถอะ มันดึกแล้ว แม่เป็นห่วง อ่ะนี้ ข้าวต้มมัด พวกน้องๆ พากันทำเมื่อช่วงกลางวัน หนูเอาไปทานที่หอด้วยนะลูก”แม่ครูดวงดาว ยื่นถุงหูหิ้วที่บรรจุข้าวต้มมัดให้กับมะลิ หญิงสาวที่เคยเป็นสมาชิกของบ้านไออุ่น แต่ตอนนี้หญิงสาวนั้นเติบใหญ่ สามารถสอบชิงทุนนักเรียนดีเด่น ได้เข้าไปศึกษาในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศแต่ด้วยระยะทางระหว่างบ้านไออุ่นกับมหาวิทยาลัยอยู่ห่างไกลกันพอสมควร หญิงสาวจึงตัดสินใจไปเช่าหอพักที่อยู่ใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัย เพื่อความสะดวกในการเดินทางมากยิ่งขึ้น แต่ถ้าหากเป็นวันหยุดหรือหญิงสาวไม่มีเรียนช่วงบ่าย เธอก็จะเข้ามาช่วยงานแม่ครูที่บ้านไออุ่นเสมอ“ขอบคุณค่ะแม่ครู รายการสั่งซื้อหนูตรวจสอบครบหมดแล้วนะ

3อุบัติเหตุ“เพียง!! ตาพอลเป็นยังไงบ้าง น้องปลอดภัยใช่ไหมลูก”“ตอบแม่มาสิเพียง น้องปลอดภัยใช่ไหม”“ใจเย็นๆ คุณหญิง น้องเป็นยังไงบ้างเพียง”“เดียวคุณพ่อกับคุณแม่ตามเพียงมาที่ห้องตรวจนะค่ะ”แพทย์หญิงเพียงดาวเดินนำทางพาพ่อและแม่ไปยังห้องตรวจ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับอาการของน้องชายเพียงคนเดียวอย่าง พอล ที่ตอนนี้บาดเจ็บสาหัสถูกส่งตัวมารักษาด่วน เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุ รถยนต์ประสานงานกับรถสิบล้อที่เบรคแตกตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว คนเป็นพ่อและแม่มาเฝ้ารอติดตามอาการของลูกชายตั้งแต่เกิดเรื่องจนตอนนี้ทางหมอได้ทำการผ่าตัดเพื่อช่วยชีวิตจนเสร็จสิ้นไปเมื่อซักครู่นี้“อาการน้องถือว่าสาหัสพอตัวเลยนะค่ะ”แพทย์หญิงเพียงดาวเอ่ยบอกคนเป็นพ่อและแม่ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ รักษาชีวิตคนมาเป็นร้อยเป็นพัน พอมาเจอกับคนในครอบครัวของตัวเองก็ทำให้หมอผู้รักษาชีวิตของคนป่วยเสียศูนย์ไปเหมือนกัน“แล้วอาการน้องตอนนี้เป็นยังไงบ้างเพียง”“ตอนนี้ทางเราได้ทำการผ่าตัดเอาเลือดคลั่งในสมองออกแล้วก็ต้องเฝ้าติดตามอาการอย่างใกล้ชิดค่ะพ่อ ไม่รู้ว่าหลังจากผ่าตัด น้องจะตอบสนองหรือไม่ เพียงก็ยังบอกไม่ได้”“ฮือๆๆ ตาพอล ทำไมถึงโชคร้ายแบบนี้น

5ข้อเสนอ“ยังไงมะลิ”มะลิจึงตัดสินใจเล่าในสิ่งที่ได้ยินมาให้เพื่อนชายฟังพร้อมทั้งบอกว่าเธอจะลองเข้าไปคุยกับคุณหมอเพียงดาวดู หากเขาสนใจ ก็จะต่อรองเรื่องค่าจ้างดูว่ามันจะได้พอค่าผ่าตัดแม่ครูหรือไม่“มันเสี่ยงไปไหมมะลิ ดินว่าเราลองหาทางออกอื่นดูอีกทีดีกว่าไหม ตอนนี้ดินก็รับจ้างทำงานเพิ่มหลายทางเลย น่าจะพอสมทบกันได้อยู่นะ”ดินเอ่ยบอกเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะงานที่มะลิบอกถือว่ามันเสี่ยงมากเลย ถ้าหากวันหนึ่งน้องชายของคุณหมอเขาเกิดจับได้ขึ้นมาแล้วเขาไม่พอใจใครจะรับผิดชอบ“แต่เราไม่มีเวลามากขนาดนั้นนะดิน ดินก็รู้ว่าอาการของแม่ครูมันรอไม่ได้”“เราจะลองดูดิน”ก๊อกๆ ก๊อกๆคุณหมอเพียงค่ะ พอดีมีญาติคนไข้ต้องการพบเป็นการส่วนตัวค่ะ แต่นางบอกเขาแล้วนะค่ะ ว่าเวลานี้มันเป็นเวลาพักของคุณหมอ“ไม่เป็นไรค่ะ เชิญเขาเข้ามาได้เลย”“ค่ะคุณหมอ”เมื่อพี่พยาบาลเดินออกไปได้ซักพัก ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งที่คุณหมอจำได้ว่าเธอนั้นเป็นญาติของผู้ป่วยที่ชื่อดวงดาวนั้นเอง“สวัสดีค่ะคุณหมอเพียงดาว”“อ่าว เรานั้นเอง มีอะไรจะสอบถามหมอเหรอค่ะ หรืออยากทราบเกี่ยวกับการดูแลคุณดวงดาวเพิ่ม”“เอ่อ คือว่า...”“มีอะไรถามหมอได้เลยค่ะ

7เธอคือโบว์เมื่อนัดแนะกับแดนดินเรียบร้อยแล้ว มะลิก็เดินทางมายังโรงพยาบาลที่น้องชายของคุณหมอเพียงดาวพักรักษาตัวอยู่ ซึ่งคุณหมอเพียงดาวแจ้งว่าอีกสองวันน้องชายของเธอก็จะได้กลับไปพักฟื้นที่บ้านแล้วก๊อกๆ ก๊อกๆ“ขออนุญาตค่ะ”“มาแล้วเหรอโบว์”เมื่อมะลิได้ยินชื่อใหม่ของเธอ หญิงสาวถึงกับชะงักนิ่งไปทันที แต่ก็พยายามฮึบสู้ เอาหล่ะ เงินก็รับของเขามาแล้ว สัญญาก็เซ็นแล้ว โบว์ก็โบว์“ค่ะ”“มาคุยกับคุณหมอแปปหนึ่งค่ะ”คุณหมอเพียงดาวเอ่ยบอกกับมะลิเบาๆ ก่อนจะเดินนำออกมายังห้องรับแขก เพื่อนัดแนะบางเรื่องกับลูกจ้างสาว“ในระหว่างที่พอลรักษาตัวอยู่ที่นี้ เธอจำเป็นต้องมาอยู่กับเขาตลอด 24 ชั่วโมงนะ มันเป็นช่วงสำคัญสำหรับการรักษาอาการของเขา เธอมีเรียนไหม แล้วถ้ามีเรียนสามารถจัดการยังไงได้บ้าง”“มีเรียนอยู่ค่ะ แต่เดียวมะลิขอให้เพื่อนช่วยจัดการลาให้”“จ๊ะ ขอบใจนะ”“เอ่อ คุณหมอค่ะ แล้วเรื่อง...”“หืม เรื่องอะไรค่ะ”“ในระหว่างที่มะลิมาสวมรอยเป็นแฟนสาวของคุณพอล แล้วแฟนตัวจริงของเขาหล่ะค่ะ จะมาเยี่ยมคุณพอลไหม มะลิกลัวว่าจะทำตัวไม่ถูกนะค่ะ”“อ่อ เรื่องนั้นทางเราจัดการแล้ว เขาจะไม่มาอย่างแน่นอน มะลิสบายใจได้”เพราะ

เมื่อทุกคนเดินทางมาถึงบ้านใหญ่ มะลิที่สวมบทบาทเป็นโบว์ก็ค่อยๆ พยุงพอลลงจากรถ แล้วคนทั้งคู่ก็ยืนมองดูบ้านหลังใหญ่ด้วยความไม่คุ้นตา อีกคนมองเพราะความทรงจำหายไป อีกคนที่มาสวมรอยมองด้วยความตกตะลึง เพราะก่อนที่เธอจะมารับทำงานนี้ เธอเคยเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของคุณพอล ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่การงาน ฐานะ หรือแม้กระทั่งแวดวงของสังคมที่ชายหนุ่มอยู่ และข้อมูลบางส่วนก็ได้มาจากคุณหมอเพียงดาว เธอให้มาเพื่อให้มะลิได้ศึกษาและทำความเข้าใจ เวลาที่สวมบทบาทเป็นโบว์จะได้แนบเนียนไม่มีพิรุธ“นี้บ้านของเรา บ้านที่เราสองคนอยู่มาตั้งแต่เกิดเลยนะ พอจะจำได้ไหม”คุณหมอเพียงดาวเอ่ยถามยังน้องชายด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นพอลส่ายหัวเบาๆ บ่งบอกว่าเขาจำอะไรไม่ได้เลย“ไม่เป็นไรนะ เราค่อยๆ เรียนรู้กันไป”“ป่ะ เดียวพี่กับโบว์จะพาขึ้นไปพักก่อน เดียวค่ำๆ ค่อยกลับคอนโดนาย”“ครับ”ทันทีที่คนเป็นเจ้านายพากันเดินผ่านเข้าบ้านไปแล้ว บรรดาคนงานในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้าน คนสวน คนขับรถ ต่างก็หันมามองหน้ากันด้วยความสงสัยว่าหญิงสาวที่มากับเจ้านายเป็นใคร แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากถาม เพราะหัวหน้าแม่บ้านเคยสั่งไว้ อะไรที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง