All Chapters of บ่วงร้ายซ่อนรัก (Jasmine): Chapter 41 - Chapter 50

“ครับ ผมรู้มาซักพักแล้ว”“ก็ดี บ้านนั้นจะไม่ได้มาถอนหงอกพ่อกับแม่ ว่าลูกชายไปเจอผู้หญิงคนใหม่ แล้วไปพาลบอกเลิกลูกสาวเขา”มารดาของพอลเอ่ยออกมาด้วยความโล่งใจ“ครับ ไม่มีใครมาถอนหงอกพ่อกับแม่ได้แน่นอน เพราะผมมีอะไรกับเด็กนั้น หลังจากที่ผมจับได้และมีหลักฐานว่าโบว์เขามีผู้ชายคนอื่นแล้วครับ ทุกคนสบายใจได้”“ห๊ะ”“มีอะไรกับเด็กนั้น......เด็กนั้นก็”“พอล!!! นี้อย่าบอกนะว่าลูกกับมะลิ....”“ครับ ตามนั้น”เมื่อตอบคำถามของพ่อแม่และพี่สาวเสร็จ พอลก็รีบวิ่งขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองทันที โดยที่ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ซักถามอะไรอีก“เห้อ คุณพี่ค่ะ น้องจะเป็นลมค่ะ”“ใจเย็นๆ คุณหญิง เอาดมเข้าไปยาดมนะ จะได้หายใจคล่องๆ ค่อยๆ ดม”ส่วนคุณหมอเพียงดาว ถึงจะพอรู้มาบ้างหล่ะ ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้มันเกินเลยไปแล้ว แต่เมื่อได้ยินจากปากของคนเป็นน้องก็ทำให้ตกใจไม่น้อยอยู่เหมือนกันมหาวิทยาลัย....“เห้อ...จบซักที เป็นไทยแล้วโว้ย!!”เสียงของบรรดานักศึกษาชั้นปีสุดท้าย ต่างพากันส่งเสียงดีอกดีใจกันยกใหญ่ เนื่องจากวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ต้องอยู่ในรั้วของมหาวิทยาลัย ก่อนที่แต่ละคนจะมีเส้นทางที่ต้องไปต่อของใครของมัน และแน

คืนวันเสาร์.....“อย่างหรูเลยอ่ะ”“ใช่ ถือเป็นสัดส่วน การจัดการดีมากเวอร์ คนก็ไม่พลุกพล่าน ทั้งที่โต๊ะถูกจองเต็มทุกวัน”“ธรรมดาแหละ คลับ VIP นี้ จะมาได้ก็ต้องสมัครเมม ต้องจองล่วงหน้าอีก”ทันทีที่ 4 สาว เดินทางมาถึงคลับหรูเปิดใหม่ ก็มีพนักงานของคลับออกมายืนรอต้อนรับทันที โรสจึงยื่นบัตร VIP ที่ได้มาจากคุณหญิงแม่ของเธอให้กับพนักงานทันทีทันทีที่พนักงานเปิดดูบัตรเสร็จ ก็รีบส่งสัญญาณให้กับเจ้าหน้าที่ข้างในให้รับทราบ ก่อนที่จะมีพนักงานใส่สูทติดป้ายว่าผู้จัดการวิ่งออกมาต้อนรับพวกเธอด้วยความนอบน้อมอีกครั้ง“สวัสดีครับ ผม ดนัย เป็นผู้จัดการคลับแห่งนี้นะครับ เชิญคุณผู้หญิงทั้ง 4 ท่านทางนี้เลยครับ เดียวผมจะนำไปยังโต๊ะที่จองไว้ครับ”“ค่ะ”“บริการดีมาก”ในขณะที่พวกเธอกำลังถูกเชิญไปที่โต๊ะ ที่อยู่ในโซน VVIP หญิงสาวทั้ง 4 คน ก็ถูกจับจ้องจากสายตาของบรรดาลูกค้าที่มาใช้บริการคลับแห่งนี้กันอย่างมากมาย บางคนถึงกับสะกิดให้เพื่อนดูความสวย ความโดดเด่น บางคนถึงกับจะเดินเข้ามาทักทาย แต่ก็ไม่มีใครได้โอกาสถึงตัวของพวกเธอเลยซักคน เพราะพวกเขาเหล่านั้นโดนห้อมล้อมไปด้วยการ์ดของคลับตั้งแต่หน้าประตูจนถึงโต๊ะที่พวกเธอ

โรสที่ทนกับความตึงเครียดไม่ไหว ถึงกับใช้ฝ่ามือตีแปะไปที่แขนของพี่ชายคนสนิททันที“พี่พอลเป็นอะไรค่ะ มานั่งนิ่ง จ้องมะลิกับดินจนเขาหายใจหายคอไม่คล่องแล้วเนี้ย แล้วคนอื่นๆ ก็พลอยอึดอัดและเป็นห่วงไปด้วยนะ”เมื่อได้ยินโรสเอ่ยถามแบบนั้น คนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ภายในโต๊ะถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“คุณมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ ผมเห็นคุณจ้องผมตั้งแต่มาถึงแล้ว”แดนดินที่นั่งเงียบอยู่นาน จึงตัดสินใจถามอดีตนายจ้างของมะลิออกไปตรงๆ เพราะเขาก็รู้สึกอึดอัดอย่างที่โรสพูดจริงๆ นั้นแหละ“นายมายุ่งกับลูกจ้างของฉันทำไม”ทันทีที่พอลพูดจบ โรสและพุดซ้อน รวมไปถึงสองหนุ่มเจ้าของคลับถึงกับอุทานออกมาเบาๆ‘กูว่าแหละ’“หึ มะลิหมดสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอครับ ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นลูกจ้างของคุณแล้วนะ”“หมดอะไร สัญญาเหลืออีกตั้งเดือนกว่าๆ นายไม่รู้อะไร ไม่ต้องมาพูด”“ทำไมผมจะไม่รู้ครับ สัญญานั้นผมก็เคยเห็นและได้อ่านมันมาก่อน ก่อนที่มะลิจะเริ่มงานเสียอีก”“นายพูดแบบนี้ คืออยากจะมีเรื่องกับฉันใช่ไหม”“พะ พี่พอล ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ”โรสพยายามลูบแขนพี่ชายคนสนิทของตัวเองให้ใจเย็นๆ“ผมไม่อยากมีเรื่องกับใครครับ ผมแค่ปกป้องมะลิ”“นายมีสิท

“คุณจะไปไหนค่ะ นี้ไม่ใช่ทางกลับหอพักของหนูนะ”“คุณ!! หนูถาม”มะลิหันมาโวยวายใส่คนขับอีกครั้ง เพราะเขาเอาแต่นั่งเงียบ ถามอะไรก็ไม่ตอบ แถมยังชอบทำหน้าทะเล้น กวนประสาทเธออยู่นั้นแหละ“เดียวถึงก็รู้เองนั้นแหละ จะนอนไหมครับ”มะลิหันขวับไปมองหน้าชายหนุ่มอีกครั้ง จะมาคงมาครับอะไรอยู่นี้ คนยิ่งหงุดหงิดอยู่“หึ”“ถ้าง่วงก็นอนครับ เดียวถึงแล้วจะปลุก”“เหอะ ปรับแอร์ลงให้หน่อยค่ะ หนาว จะนอน”เมื่อทำอะไรไม่ได้แล้วบวกกับความเมาที่ยังคงมีอยู่ แถมยังมาเจอกับแอร์เย็นๆ อีก มันจึงส่งผลให้คนร่างบางที่แหกปากโวยวายอยู่เมื่อซักครู่นี้ หลับไปทันทีที่เอนเบาะลงนอนพอล ที่เห็นแบบนั้นก็รีบทำตามคำสั่งของหญิงสาว พร้อมกับหันไปคว้าเอาเสื้อสูทที่เขาถอดทิ้งไว้บริเวณเบาะหลังเข้ามาห่มคลุมให้กับคนตัวบางเพราะเกรงว่าเธอจะไม่สบายเอาได้รถสปอร์ตคันหรูใช้เวลาขับเคลื่อนประมาณสองชั่วโมงครึ่งก็เดินทางมาถึงบ้านพักตากอากาศของครอบครัวพงษ์นารา ที่เขาเคยพามะลิมาแล้วครั้งหนึ่งซึ่งรอบนี้นั้นเขาได้โทรไปขออนุญาตกับเจ้าของตัวจริงก่อนแล้วนั้นก็คือ เนเน่ พี่สะใภ้ของเขา โดยให้เหตุผลว่า จะพาสาวมาง้อ เมื่อทั้งเนเน่และทุกคนในครอบครัวพงษ์นาราได

พอลเอ่ยถามย้ำกับหญิงสาวที่ตอนนี้พยายามหลบสายตาของเขาอยู่เนื่องจากเขินอาย“พี่พอลจะรักหนู มีแค่หนูใช่ไหม”“หืม ทำไมถามแบบนั้นหล่ะครับ”“ก็หนูเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีพ่อมีแม่เหมือนคนอื่นเขา หนูกลัวว่าพี่จะไม่จริงจังกับความสัมพันธ์ของเรา”“กลัวว่าครอบครัวพี่จะรังเกียจ กลัวพี่จะอายเพื่อนๆ ที่มาคบกับเด็กกำพร้าแบบหนู”“พอแล้วครับ ทำไมหนูคิดอะไรแบบนั้นหล่ะ พี่รักหนู คนรอบข้างของพี่ก็ต้องเข้าใจ ไม่มีใครเขาคิดแบบนั้นหรอกครับ”“พี่พูดจริงใช่ไหม”“พี่บอกแล้วไง ว่าถ้าพี่ได้รักใคร พี่ก็จะรักและซื่อสัตย์กับคน คนนั้นตลอด”“เชื่อใจพี่นะ พี่จะรักแค่หนู และมีแค่หนูคนเดียว”“ค่ะ หนูก็รักพี่พอลนะ”“ถ้างั้น พี่ขอได้ไหมครับ”“ขะ ขออะไรค่ะ ไม่ง่วงแล้วเหรอ พี่พาหนูขับรถมาตั้งไกลนะ หนูว่าเรานอนก่อนเถอะค่ะ”“นะ ครั้งเดียวแล้วพานอนเลยนะครับ”“อะ อื้อ พี่พอล ดะ เดี่ยวก่อนค่ะ รอบที่แล้วพี่ก็ไม่ป้องกันเลย หนูต้องมาซื้อยาคุมฉุกเฉินทาน มันยังเสี่ยงอยู่เลยนะ”“ถ้าหากว่ารอบนี้เขาจะมา ก็ถือซะว่าเป็นความตั้งใจของพี่ และเขาก็อยากจะมาอยู่กับเราครับ”พอลเอ่ยบอกกับคนเป็นน้องพร้อมทั้งขยับกายลงมาเพื่อให้ใบหน้าเสมอกับหน้าท้องแบนรา