All Chapters of วิวาห์ร้อนซาตานร้าย: Chapter 31 - Chapter 40

73 Chapters

Chapter31

Chapter31 “อา...คุณ...คุณราอูล...เร็ว...เร็วคะ” เสียงสิ้นความอายของเธอดังขึ้นมา ความปรารถนาที่มีมากมายในร่างทำให้ปากพูดออกไปเช่นนั้น ธัญวลัยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไปว่าพูดอะไรออกมา รู้เพียงว่าตอนนี้เธอกำลังจะเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นมันไกลโพ้นเกินกว่าจะเดินไปได้ด้วยตัวเอง จำต้องให้เขาช่วยแล้วเขาก็เต็มใจช่วยเธอ ชายหนุ่มซอยจังหวะเร็วและแรงขึ้น ร่างเพรียวสวยจึงสั่นไหวไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่สาดใส่เข้ามา ทรวงอกอวบใหญ่ยังคงถูกมือหนาเคล้นสนุกมือ เขาโน้มตัวประกบจูบเรียวปากแห้งเผยอร้องครางกลบเสียงครางกระเส่า พันรัดเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็ก ในขณะที่เอวใหญ่เพิ่มการกระโจนจ้วงหนักหน่วงลึกล้ำ “อา...อา” ผนังนุ่มเสียดสีกับความเป็นชายจนเกิดความร้อน ความร้อนนั้นแผ่ขยายเป็นวงกว้าง ทั่วทั้งร่างของเขาและเธอจึงท่วมท้นไปด้วยเพลิงไฟ แล้วยังนำความกระสันเสียวขีดสุดมาด้วย เมื่อร่างกายได้รับความเสียว ทั้งสองจึงปลดปล่อยมันออกมาเป็นเสียงครางครวญที่แยกแทบไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร “โอว...โอว/อา...อืม” เขาขยับเอวซอยท่อนเนื้อแข็งแร
Read more

Chapter32

Chapter32 เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ เกิดอะไรขึ้น เธอหลับนอนกับใคร ใครเป็นคนพรากความบริสุทธิ์ที่รักษาไว้ยี่สิบกว่าปีไป เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร คำถามที่ต้องการคำตอบไหลวนเข้ามาในความคิด กระตุ้นความทรงจำก่อนหน้า ธัญวลัยนึกทบทวนเรื่องราวที่พอจะนึกคิดออก เมื่อค่ำวานนี้เธอไปงานเลี้ยงปาร์ตี้ฉลองวันเกิดของซีดานที่ร้านเลอ บองชู พอขึ้นไปบนชั้นสองสถานที่จัดงานเธอก็พบกับโรส จากนั้นเพื่อนสาวก็พาไปพบเจ้าของวันเกิด ต่อมาซีดานก็ส่งแก้วไวน์ให้เธอดื่ม แก้วแรกที่ซีดานส่งให้เธอยังลังเลไม่กล้าดื่ม แต่พอเขาสลับแก้วกับเธอ...เธอดื่ม แต่ทว่าจิบไปเพียงสองอึกเท่านั้น แล้วหลังจากนั้นธัญวลัยก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย “ฮือ...ฮือ” น้ำตาแห่งความเสียใจไหลรินลงมาเคลียแก้มทั้งซ้ายขวา ไหลอาบลงมาประหนึ่งเขื่อนแตก เธอไม่น่าไปงานเลี้ยงเมื่อคืนนี้เลย ลินเนตเตือนแล้วหากแต่หญิงสาวไม่ฟัง ดื้อดึงที่จะไปเพียงเพราะคำว่าบุญคุณ ความไว้ใจก็เช่นเดียวกัน ความไว้ใจฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็น ธัญวลัยไว้ใจโรสมากเกินไป จนทำให้ต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ ธัญวลัยอยากรู้อีกอย่างหนึ่
Read more

Chapter33

Chapter33 “โรสบอกก็ได้ค่ะ แต่คุณราอูลต้องจำคำพูดของโรสไว้ดีๆ นะคะ” “อะไร” ราอูลถามกลับเสียงห้วน “เอิงเป็นเพื่อนโรสตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง โรสรู้จักนิสัยของเอิงดีค่ะ เอิงเป็นคนโกหกเก่งอย่างร้ายกาจ ถ้าเอิงบอกว่าไม่คิดจะขายตัวหรือพูดว่าไม่เต็มใจ ถูกหลอกมาประมูล นั่นคือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับใจของเอิงค่ะ เอิงอายค่ะที่จะบอกออกไปตรงๆ ว่าตัวเองยินยอมขายตัว ก็ต้องพูดให้ตัวเองดูดีไว้ก่อน โรสต้องการบอกคุณราอูลแค่นี้แหละค่ะ” ยังไม่วายสตรอเบอรี่ได้อีก โรสต้องกันตัวเองเอาไว้ก่อน เผื่อว่าธัญวลัยจะพลั้งปากบอกราอูลไปว่าไม่ยินยอมขายเรือนร่าง ไม่ยินยอมให้ใครมาประมูลความสาวของตัวเอง ถึงแม้ว่าโรสจะมั่นใจว่าเพื่อนสาวหัวอ่อนจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร แต่กันไว้ดีกว่าแก้ นั่นคือคติของเธอข้อหนึ่ง “อืม ได้” ราอูลรับปากส่งๆ เขาอยากได้ที่อยู่ของธัญวลัยมากกว่า เรื่องอื่นเขาไม่สน “นี่ค่ะ ที่อยู่ของเอิง” โรสหันไปจดที่อยู่ของธัญวลัยใส่กระดาษโน้ต ก่อนจะยื่นให้ชายมาดเข้มตรงหน้า “ขอบใจ อ้อ ฉันมีเรื่องสงสัยอยากจะถามเธอหน่อย เธอบอกว่าเอิงไม่คิ
Read more

Chapter34

Chapter34 ธัญวลัยรู้สึกในความไม่ปลอดภัยของตัวเอง เมื่อเห็นสีหน้าของชายหล่อเหลาเริ่มตึงเครียด ดวงตาสีฟ้าเจิดจ้าราวกับแสงอาทิตย์ เป็นสายตาของคนที่กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ของความโกรธ แล้วยิ่งชายหนุ่มอีกหลายคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของชายหน้าดุด้วยแล้ว ความกลัวก็เพิ่มมากขึ้น หญิงสาวขี้กลัวตัดสินใจปิดประตูทันทีเพราะมันเป็นทางเดียวที่จะกันเธอให้พ้นจากอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ หากแต่มือใหญ่เป็นฝ่ายดันประตูไว้เสียก่อน ก่อนที่มันจะปิดสนิท ออกแรงไม่มากนักก็สามารถทำให้ประตูนั้นเปิดออกกว้างอีกครั้ง ก้าวเดินเข้าไปในห้องของธัญวลัยอย่างคุกคาม ก่อนจะปิดประตูห้องเสียงดังสนั่น เธอกำลังอยู่ตามลำพังกับชายหนุ่มไม่น่าไว้ใจคนนี้ “อย่านะ อย่าเข้ามานะ คุณต้องการอะไร?” มือนุ่มคว้าร่มที่อยู่ใกล้มือที่สุดมาเป็นเครื่องป้องกันตัว เอ่ยถามบุรุษตรงหน้าเสียงสั่น ข่มความกลัวไว้ภายในแต่ดูท่ามันจะไม่เป็นผลมากนัก “เธอเป็นปลาทองหรือไง ถึงได้ลืมเรื่องเมื่อคืน” เรื่องเมื่อคืน เรื่องอะไร เรื่องที่เขาช่วยรับร่างเธออย่างนั้นหรือ แล้วเรื่องแค่นี้เขาจะมารื้อฟื้นทำไม ในเมื่อเธ
Read more

Chapter35

Chapter35 “คุณไม่ทำอย่างนั้นหรอก คุณแค่ขู่ฉันเท่านั้น” “ฮ่าๆๆๆ เธอเข้าใจพูดนะว่าคนอย่างฉันดีแต่ขู่ แต่ขอโทษ คนอย่างราอูล โบซองไม่เคยขู่” ปากพูดมือก็ล้วงหยิบโทรศัพท์ยี่ห้อดังออกมาจากกระเป๋า ค้นหาข้อมูลบางอย่างในโทรศัพท์ชั่วครู่ ก่อนจะชูหน้าจอโทรศัพท์ให้อยู่ในระดับสายตาของเธอ เพื่อให้หญิงสาวได้เห็นภาพเคลื่อนไหวในจอโทรศัพท์ ได้ยินเสียงหวานๆ ที่กำลังร้องครางเหมือนคนกำลังจะขาดใจตาย ม่านตาของธัญวลัยขยายกว้างอีกครั้ง ครั้งนี้ดวงตาสาวแทบถลนออกมานอกเบ้า หลังจากได้เห็นภาพเคลื่อนไหวและเสียงที่อยู่ในจอ โทรศัพท์มือถือ ภาพของหนุ่มสาวคู่หนึ่งกำลังบรรเลงเกมสวาทบนเตียงอย่างเร่าร้อน ฝ่ายหญิงร่ำร้องเรียกชื่อเขาไม่ขาดสาย อ้อนวอนให้เขาส่งตัวตนเข้าหาร่างกายของเธออย่างสิ้นความกระดากอาย เสียงครางของสาวคนนั้นบ่งบอกถึงความสุขและความหฤหรรษ์กับการเสพกามในครั้งนี้ ผู้หญิงคนนั้นคือเธอ ส่วนผู้ชายคือ ราอูล “เป็นไง ทีนี้จะหาว่าฉันแค่ข่มขู่เธอเล่นๆ อีกหรือเปล่า” ราอูลกล่าวและยิ้มอย่างผู้กำชัย คนที่แพ้ใช้มือคว้าโทรศัพท์เครื่องนั้นทันที หมายจะนำมาอยู่ในมือของตน
Read more

Chapter36

Chapter36 “แต่ฉันอยากอยู่ใกล้เธอ อยากอยู่กับเธอบนเตียงมากที่สุด เอาล่ะ นอกประเด็นมามากแล้ว ไปเก็บเสื้อผ้าจะได้ไปอยู่กับฉัน” ราอูลยังคงเป็นราอูลเสมอ เผด็จการ เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ เป็นนิสัยที่คงเส้นคงวาไม่มีเปลี่ยน “ไม่ ไม่ๆๆๆๆๆๆ” ธัญวลัยแม้ว่าจะเป็นคนหัวอ่อน ขี้กลัวไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคน แต่บางครั้งบางเวลาก็ไม่ยอมแพ้คนเช่นกัน อย่างเช่นเวลานี้เป็นต้น “ได้ ไม่ไปกับฉันก็ได้ แต่ว่า...” “แต่ว่าอะไร?” สาวร่างเล็กถามกลับไป ไม่ไว้ใจสีหน้าและท่าทางของเขาอย่างแรง “แต่ฉันจะอุ้มเธอไปเองยังไงเล่า” เขาย่อตัวลงก่อนจะจับร่างสาวพาดบนบ่าแข็งแรง หมุนตัวเดินไปที่ประตูทันที “ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย ชะ...” เสียงร้องของเธอขาดหายไปเพราะราอูลทนเสียงร้องไม่ไหว จับร่างสาววางลงบนพื้น ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ถูกล้วงออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะนำมันไปปิดปากของเธอเอาไว้ ส่วนมือทั้งสองข้างที่ระดมทุบเขาไม่หยุด ก็ถูกมัดด้วยเข็มขัดหนังเนื้อดีของเขาเช่นกัน “ฤทธิ์มากนักนะ ไปกับฉันดีๆ ก็หมดเรื่อง” พูดจบก็นำร่างของ
Read more

Chapter37

Chapter37 “คุณ...คุณจะทำอะไร?” สาวร่างสวยถามเสียงสั่น เมื่อเขาดันร่างสาวให้นอนราบไปบนที่นอน โดยใช้ร่างกายสูงใหญ่เกยทับครึ่งตัว “ก็กินเธอต่อไง รู้มั้ยว่าวันนี้ฉันทำงานไม่รู้เรื่องเลย คิดถึงแต่เธอ” เสียงทุ้มสั่นๆ เวลาที่พูด โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้...ใกล้จนสัมผัสอุ่นไอร้อนของลมหายใจ นัยน์ตาสวยลนลาน หัวใจสาวสั่นแรง มือเล็กผลักแผงอกแข็งแรงให้ออกห่าง “ไม่...” เธอปฏิเสธเสียงพร่าสั่น ดวงตาสาวหวาดหวั่นเมื่อมองเห็นดวงตาหื่นกระหายของเขา เหตุการณ์เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาหญิงสาวไม่รู้สึกตัว ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรกับเธอบ้าง ไม่รู้ว่าความสุขฉันชู้สาวนั้นเป็นอย่างไร ทว่าตอนนี้เขากำลังแสดงให้ธัญวลัยรับรู้ถึงความรู้สึกนั้น ซึ่งสาวนิสัยดีไม่ทันได้ตั้งตัวหรือเตรียมใจมาก่อน อาการกริ่งเกรงหวาดกลัวระคนเขินอายจึงบังเกิดขึ้นในจิตใจ จะมีผู้หญิงคนไหนมีชะตาชีวิตเหมือนกับเธอบ้าง หลับนอนกับชายที่ตัวเองไม่รู้จัก ชายแปลกหน้าที่เข้ามากระชากความสาวโดยไม่รู้ตัว “ไม่ต้องช้าใช่มั้ย ได้เลยสาวน้อย ฉันจะทำให้เธอมีความสุขเหมือนเมื่อคืนนี้” ราอูลไม่รอให้เวลาผ่านไป เขาทนรอเวลานี
Read more

Chapter38

Chapter38 “อา...เสียวค่ะ พอ...พอเถอะค่ะ” หญิงสาวเว้าวอนเสียงสั่นเสียงพร่า ธัญวลัยเพิ่งประจักษ์กับตัวเองว่าความสุขที่เขาป้อนให้นั้นมีทั้งความเสียว ทรมานและความสุขที่ปะปนกันจนแยกไม่ออกว่าความรู้สึกไหนมีมากกว่า แต่ที่แน่ๆ ธัญวลัยกำลังทนไม่ได้กับความซ่านเสียวที่ม้วนตัวเข้าจนเป็นกลุ่มก้อน คล้ายกับเครื่องจักรที่กำลังกรอด้ายในหลอดพลาสติก มือนุ่มที่ป่ายปัดไปบนที่นอนถูกยกขึ้นมาวางบนศีรษะของราอูล สอดพันนิ้วกับเส้นผมนุ่มลื่น ดึงบ้าง ผลักออกเป็นบางครั้ง “อา...อือ” เสียงครางดังมากกว่าเก่า เมื่อเขาห่อปลายลิ้นก่อนจะแทรกเข้าไปในช่องทางรัก คลายปลายลิ้นออกหลังจากที่ส่งเข้าไปให้ลึกที่สุด เริ่มกระดกลิ้นพลิ้วอยู่ด้านใน ต้อนหาน้ำหวานที่อาบอิ่มตวัดเข้าไปในปาก ก่อนจะส่งลิ้นเข้าไปกวาดชิมใหม่ ระหว่างที่ลิ้นกำลังทำงานอยู่นั้นมือใหญ่ เลื่อนสูงไปเฟ้นทรวงอกคู่ใหญ่ที่เบ่งบานน่าซุกซบ เรียวปากหนาขยับให้สัมผัส กับพลอยเม็ดแดง ร่างสาวกรีดร้องแทบไม่เป็นผู้เป็นคน แอ่นอกแอ่นสะโพกสลับไปมา บางครั้งส่ายร่อนบั้นท้ายเด้งรับลิ้นที่เพียรสร้างลาวาแห่งความกระสันเสียวอย่างต่อเนื่อง “กรี๊ด
Read more

Chapter39

Chapter39 “อา...อา/โอว...เอิงจ๋า...สุด สุดยอดเลย” เสียงครางกระเส่าของ ธัญวลัยกับราอูลดังประสานกันดังลั่นห้อง เหมือนเสียงของเนื้อหนุ่มกระทบกับเนื้อสาวที่ดังคลอเคล้าไปด้วย ราอูลเดินเครื่องเต็มกำลังขยับเข้ากายใหญ่เข้าออกถี่รัว อัดกระแทกโยกวน บดเบียด ธัญวลัยได้แต่ร้องครวญครางปริ่มขาดใจ ขยับไปไหนไม่ได้เนื่องจากแผ่นหลังชิดติดริมเตียง ขาทั้งสองข้างถูกพาดอยู่บนลำแขนใหญ่ ท่านี้ทำให้เธอเป็นฝ่ายตั้งรับแรงกระชั้นของเขาเพียงฝ่ายเดียว ตั้งรับความมันจากตัวตนแข็งแรงที่ขยับวิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความอดทนของเขากำลังจะสิ้นสุด หลังจากที่ช่องทางสวรรค์ของธัญวลัยขมิบรัดกายใหญ่หนักหน่วงจนราอูลหายใจหายคอไม่สะดวก ชายหนุ่มขยับกายถอยหลังพร้อมกับดึงร่างสาวให้ถอยห่างหัวเตียง ปล่อยแผ่นหลังบางให้นอนราบ วางฝ่ามือลงบนที่นอน ก่อนจะขยับสะโพกถาโถมกระโจนจ้วงซอยถี่ยิบ “โอว...โอว” น้ำอุ่นๆ ทะลักทลายจากกายแกร่ง หลังจากที่เขาส่งตัวเองเข้ามาในจังหวะสุดท้าย ฟุบหน้ากับทรวงอกอวบใหญ่ที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจเร็วแรงของเธอ แข่งกับหัวใจหนุ่มที่เต้นด้วยอัตราจังหวะใกล้เคียงกัน
Read more

Chapter40

Chapter40 “อาต้องขอโทษด้วยนะครับคุณสิงหา พอดีมีเรื่องด่วนที่บ้านญาติของอาต้องจัดการเดี๋ยวนี้” “ให้ผมไปเป็นเพื่อนมั้ยครับ” สิงหาเสนอตัว “ไปเป็นไรครับ อาไปกับพีครับ อาไปก่อนนะครับ ฝากบอกเอินด้วย นะครับ” “ได้ครับ” เกษมศักดิ์หมุนตัวเดินออกไปจากเรือนหอ ส่วนสิงหาก็เดินขึ้นไปยังชั้นบนของบ้าน พอเดินขึ้นมาเขาก็เดินหาร่างของธัญชนกเป็นอันดับแรก ห้องรับรองแขกทั้งสามห้องหาได้มีร่างของคนที่เขาอยากเจอ เหลือเพียงห้องเดียวเท่านั้น...ห้องหอ แล้วก็เป็นจริงดังคาด ตอนนี้ธัญชนกกำลังอยู่ในห้องน้ำ สิงหาจัดการปิดประตูห้องอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเดินไปหาหญิงสาวที่กำลังสำรวจห้องน้ำอย่างสนใจ “กฤตชอบห้องน้ำกว้างๆ น่ะ มีห้องอาบน้ำ อ่างจากุซซี่แบบนวดในตัวด้วยนะ กฤตชอบนอนแช่น้ำอุ่น” สิงหาอธิบายให้ธัญชนกฟัง แต่กลับถูกอีกฝ่ายย้อนกลับมา “ไม่ได้ถามแล้วก็ไม่อยากรู้ด้วย” สิงหารู้ทันทีเลยว่าธัญชนกโกรธและงอนเขาเรื่องที่ไปไหนไม่บอก ชายหนุ่มเดินเข้ามาสวมกอดสาวขี้งอนทางด้านหลัง เธอสะบัดตัวเล็กน้อย พยายามจะแกะมือหนาที่โอบเอวออก ทว่าเขารัดเอวเธอ
Read more
PREV
1234568
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status