All Chapters of วิวาห์ร้อนซาตานร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

Chapter12 “ก็ผู้ชายพวกนั้นฉันเต็มใจจะขึ้นเตียงกับเขาไง แต่นายไม่ใช่ นายออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ออกไป ออกไปพักที่อื่นเลย” ไม่พูดเปล่ายังเดินตรงเข้าไปทุบลำตัวของเขาไม่เลือกที่ สิงหาปัดป้องมือที่กระหน่ำทุบไม่หยุดเป็นพัลวัน “พอแล้ว พอแล้ว ถ้าเธอไม่หยุดทุบตีฉัน ฉันจับปล้ำจริงๆ นะ” ปากก็พูดมือก็ปัดป้องไปด้วย “หน็อย คิดจะปล้ำฉันเหรอ มันไม่ง่ายอย่างที่นายคิดหรอก นี่แน่ะ นี่แน่ะ” นิ้วมือของธัญชนกจับที่เคราของสิงหาแล้วออกแรงดึงจนสุดแรง ส่วนอีกมือก็ดึงปลายจมูกของเขา “โอ๊ยๆๆๆ ยอมแล้วปล่อย ยอมแล้ว” สิงหาร้องเหมือนสุนัขถูกเหยียบหาง ร้องครางโอดครวญ “ถ้ายอมแล้วก็ต้องออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้เลย” เธอยอมปล่อยมือที่บีบจมูกของเขาออก แต่ยังไม่ปล่อยมือที่ดึงเคราของเขา “เธอปล่อยเคราฉันก่อนสิ ถ้าไม่ปล่อยฉันก็ออกไปจากห้องนี้ไม่ได้นะ” “ก็ได้” ธัญชนกยอมปล่อยมือจากเคราตามคำขอของสิงหา แต่นั่นเป็นเรื่องที่ผิดสำหรับเธอ เมื่อเคราถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ลำแขนของเขาก็ตวัดโอบเอวเล็กไว้ทันที จับร่างสาวพาดบนบ่าแข็งแรง ก่อนที่เขาจะลุกข

Chapter14 “ตกลง” ธัญชนกตอบตกลงทันที เธอมาคิดๆ ดูแล้วเขาเสียผลประโยชน์มากกว่าเธอเสียอีก การนั่งดูโทรทัศน์อย่างสันติจึงเริ่มขึ้น พอฟุตบอลครึ่งแรกจบเธอก็รีบเปลี่ยนไปดูการ์ตูนที่ตัวเองชอบทันที ระหว่างที่หญิงสาวดูการ์ตูนอยู่นั้น สิงหาได้ลอบมองรอยยิ้มที่เกลื่อนเต็มใบหน้า หวานสวยของธัญชนกอยู่ตลอดเวลา ดูสาวแสนดื้อจะมีความสุขกับการดูการ์ตูนเหลือเกิน เธอจะยิ้มและหัวเราะออกมาเป็นครั้งคราว สดใส น่ารัก ชวนมอง ไม่มีแววของความดื้อรั้นปรากฏให้เห็นเลย หัวใจของสิงหากระตุกวูบ เต้นถี่แรงเมื่อได้เห็นภาพแสนสวยนั้น ความรู้สึกบางอย่างที่เกิดขึ้นกับธัญชนกดูเหมือนมันจะชัดเจนมากขึ้น ทั้งๆ ที่เขาพยายามตัดใจ ทำใจแข็งกับความรู้สึกที่มีต่อเธอ ตลอดสี่วันมานี้ที่ได้อยู่ใกล้ชิดธัญชนกรวมทั้งเหตุการณ์ในคืนนั้นในรถยนต์ของเธอ มันทำให้เขาตระหนักได้ว่า เขาหลงรักสาวแสนดื้อเข้าเต็มเปา ทั้งๆ ที่เธอคือผู้หญิงต้องห้ามสำหรับเขา สิงหาเบือนหน้าหันไปมองภาพตัวการ์ตูนที่กำลังเล่นอยู่ในจอโทรทัศน์แทน บอกกับตัวเองว่า เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อเขา “จบแล้ว ทีนี้ฉันดูฟุตบอลบ้างละ เอารีโมตมานี่” สิงหารีบบอก ธัญชนกหลัง

Chapter16 “เฮ้ย!! ทำอะไรน่ะ?” เสียงห้าวดุดันดังมาก่อนตัว ธัญชนกจำได้ดีว่าเสียงที่ได้ยินนั้นคือเสียงของใคร เธอจึงคลายอ้อมกอดจากร่างของธนวัฒน์ ก่อนจะหันมามองหน้าชายหน้าดุที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยท่าทางที่เอาเรื่อง “ถามได้ก็ยืนกอดกันอยู่น่ะสิ เห็นแล้วยังจะมาถามอีก” ธัญชนกลอยหน้าลอยตาพูด ธนวัฒน์มองเจ้าของเสียงด้วยสายตาเพ้อฝันทันที แม้ว่าหน้าตาจะเต็มไปด้วยเครา แต่ยังมองเห็นความหล่อเหลา ทำเอาคนที่ยังไม่ลืมรักที่ผิดหวังครั้งเก่าใจสั่นใจคลอน เพื่อนสาวแอบหยิกแขนของเพื่อนชายใจหญิง กะพริบตาอย่างรู้กัน พร้อมกับพูดเบาๆ ว่า “แอ๊บแมน” ธนวัฒน์เปลี่ยนทีท่าเป็นแมนเต็มร้อยทันที “ผู้ชายคนนี้เป็นใคร ทำไมต้องยืนกอดกันด้วย ยืนห่างๆ กันหน่อยก็ได้ ไม่ต้องยืนติดกันขนาดนั้นหรอก” สิงหาไม่เพียงแค่พูด เขาคว้าจับลำแขนของหญิงสาวแล้วกระชากออกห่างร่างของธนวัฒน์อย่างแรง ธัญชนกไม่ยอมแพ้ เขาไม่มีสิทธิ์มาทำอย่างนี้กับเธอ หญิงสาวจึงสะบัดลำแขนของตัวเองก่อนจะผลักร่างหนาของสิงหาอย่างแรงเช่นกัน จากนั้นก็มายืนชิดติดกับร่างของเพื่อนชายตามเดิม

Chapter18 ลำแขนใหญ่คลายออกจากเอวเล็ก ลูบไล้ไปตามเรือนร่างสาวเลื่อนขึ้นสูงมากอบกุมทรวงอกล้นมือ คลึงนวดเคล้นเป็นรูปวงกลมแล้วบีบ ไปด้วย ความนุ่มหยุ่นที่เขาได้สัมผัสนั้นเด้งรับน้ำหนักมือราวกับติดสปริง คล้ายกับว่าไม่เคยมีชายใดเคยสัมผัสมาก่อน ไม่นุ่มจนแหลกเหลวเหมือนกับหญิงสาวคนก่อนๆ ของเขา สิงหาต้องการสัมผัสเนื้อแท้ของสิ่งที่เขากำลังนวดเฟ้นอยู่เหลือเกิน คงเร้าใจกว่านี้เยอะ มือใหญ่จึงทำตามคำสั่งความคิดของสิงหาทันที “อื้อ...อื้อ” เสียงคัดค้านดังอยู่ในลำคอของธัญชนก สติที่ลอยละล่องไปไกลถูกดึงกลับมา เมื่อเธอรับรู้ถึงแรงบีบตรงบริเวณบัวตูมอวบใหญ่ สาวปากดีจะไม่ตกใจเลยหากมันถูกจับต้องอยู่ภายนอกเสื้อผ้า แต่นี่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าชายหน้าดุล้วงเข้าไปในชายเสื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตะขอเสื้อในที่อยู่ด้านหน้าถูกปลดเวลาไหน เพราะตัวเองนั้นกำลังหลงเมามัวอยู่กับรสจูบซาบซ่านหวามไหวที่เขาป้อนให้ ได้สัมผัสเนื้อแท้ของทรวงอกนุ่มเต่งตึง เขายิ่งเพลิดเพลินและมีความสุขที่ได้กอบกุมมัน แรงบีบขยำอย่างเมามันจึงเกิดขึ้น พลางบดบี้เม็ดถันเม็ดสวยด้วยปลายนิ้ว แรงต่อต้าน

Chapter20 “กรี๊ดดดดด...อา” ร่างสาวที่กระตุกนิดๆ ช่องทางเร้นลับที่ตอดขมิบ ลิ้นสาก ทำให้ชายหนุ่มเจนจัดรู้ว่าเธอปลดปล่อยคลื่นปรารถนาระลอกแรกมาแล้ว สิงหากำลังสับสนใจอย่างแรง ความต้องการทางกายสวนทางกับความเป็นจริงเหลือเกิน เขาต้องตระหนักให้หนักว่าธัญชนกคือว่าที่เจ้าสาวของญาติหนุ่ม ไม่สมควรที่จะแตะต้อง ไม่สมควรเกินเลยไม่ว่าจะเป็นความคิดหรือการกระทำ คิดให้หนัก ตัดใจแล้วลุกเดินหนีตอนนี้ก็ยังทัน ทำสิ ทำเลย ทำตามความถูกต้อง ...มันกลับไม่ใช่อย่างที่สมควรจะเป็น... สติยั้งคิดของเขาแทบไม่มีเหลือ ความผิดชอบชั่วดีขาดสะบั้น การยับยั้งชั่งใจไม่มีหลงเหลือ เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง ความตั้งใจก่อนหน้าที่ ถูกกลบด้วยกลิ่นกายหอมหวาน คำว่าตัณหาราคะที่ปกคลุมความคิดของสิงหาจนมิด ไม่หลงเหลืออะไรทั้งสิ้นนอกจากคำว่า...ปรารถนา ในเมื่อสติไม่มี ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไม่ปรากฏ การยับยั้งชั่งใจมีไม่มากพอ สิงหาจึงพ่ายแพ้ต่อความสิเน่หาที่ท่วมท้นอยู่ในกาย ความเป็นชายโป่งพองขยายแน่นอยู่ในกางเกงยีน กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายเคร่งครัดไปด้วยความปรารถนาที่ล้น