Chapter61 ราอูลใช้เก้าอี้ฟาดไปยังรอยร้าวบนกระจก ฟาดไปเพียงสองครั้งกระจกบานนั้นได้แตกละเอียด เฮนรี่ตกใจตั้งแต่ได้ยินเสียงร้าวของกระจก ดวงตาที่มองไปยังทรวงอก ใบหน้าและริมฝีปากที่ต่ำลงจนเกือบถึงปลายถันของธัญวลัยชะงักกลางคัน หันไปมองรอยร้าวและเก้าอี้ที่กระแทกกระจกนิ่ง ดวงตากระหายสวาทเปลี่ยนเป็นตกตะลึง เมื่อได้ยินเสียงกระจกแตก ได้เห็นกำแพงกระจกพังทลาย ความตกใจเหือดหาย สติคืนกลับมาเมื่อเห็นราอูลดึงปืนออกจากหลังเอว “มึงตาย ปัง ปัง” วิถีกระสุนพุ่งตรงไปยังลำแขนของเฮนรี่ที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบปืนบนเตียง “โอ๊ย!!!” เสียงร้องเจ็บของเฮนรี่ดังลั่น มือที่กำลังเอื้อมไปหยิบปืนชะงักงัน “ปัง” ราอูลปล่อยลูกตะกั่วออกไปอีกนัด คราวนี้มันวิ่งทะลุตรงหัวไหล่อีกข้างของเฮนรี่ ร่างของคนที่โดนยิงนอนแผ่บนที่นอน คนที่ยิงก้าวขึ้นมาบนเตียง ยืนคร่อมร่างของเฮนรี่ ปลายกระบอกปืนจดจ่ออยู่ที่กลางหน้าผาก “กูไม่ให้มึงตายตอนนี้หรอก มึงต้องตายอย่างทรมาน โทษฐานที่มึงแตะต้องเมียกู พลั่ก พลั่ก” พูดจบราอูลก็ใช้ฝ่าเท้ากระทืบลงไปบนหน้าท้องของเฮนรี่หลายครั้ง ก่อน
Baca selengkapnya