“รุ่นพี่กลับไปโต๊ะเลยค่ะ” มิลินมองซ้ายขวา น้ำเสียงเบาแต่จริงจัง“ถ้าใครมาเห็นเข้า เดี๋ยวจะไม่ดี”“ไม่ดีตรงไหน” วิกเตอร์เลิกคิ้วนิดหนึ่ง“ก็…” เธอชะงักคำไว้กลางคอ“เราตกลงกันแล้วนะคะ” มิลินเงยหน้ามองคนตัวสูงตรง ๆ น้ำเสียงพยายามนิ่ง ทั้งที่หัวใจเต้นแรงกว่าเดิมวิกเตอร์ไม่ตอบทันที สายตาเขาคมขึ้นนิดหนึ่งแล้วมือใหญ่ก็จับข้อมือเธอเบา ๆ ไม่แรง แต่มั่นคงพอให้เธอก้าวตามเขาพาเธอขยับเข้ามุมอับแสงข้างผนัง ตรงจุดที่ไฟส้มพาดไม่ถึงเต็มที่ เสียงเพลงอะคูสติกจากเวทีลอยมาเบา ๆ คล้ายฉากหนังที่ตั้งใจให้หัวใจคนดูเต้นช้าลง“รุ่นพี่!”“ฉีดน้ำหอมมาเหรอ” เขาถามเสียงต่ำ ใกล้กว่าปกติ“ค่ะ” มิลินกลืนน้ำลายเบา ๆ เขาขยับเข้าใกล้อีกนิด ปลายจมูกเกือบแตะแก้ม“ตั้งใจฉีดให้ใครดม”“ไม่ได้ฉีดให้ใครดมค่ะ” เธอตอบทันที แต่เสียงแผ่วลงอย่างควบคุมไม่ได้วิกเตอร์ยกมือขึ้นแตะปลายผมเธอเบา ๆ ปัดออกจากซอกคออย่างช้า ๆ แล้วก้มหน้าลง กลิ่นน้ำหอมสะอาด ๆ ผสมกลิ่นผิวอุ่นจากการเต้นเมื่อครู่ ลอยเข้าหาเขาเต็ม ๆจมูกโด่งสูดลมหายใจเบา ๆ ใกล้ซอกคอขาว ไม่แตะต้องชัดเจน แต่ใกล้พอให้ลมหายใจเธอสะดุด“หอมดี” เขาพึมพำ“รุ่นพี่!” มิลินหดคอหนีเล็กน้อย
Last Updated : 2026-04-06
LOGIN
