ล่ารักลูกสาวมาเฟีย

ล่ารักลูกสาวมาเฟีย

last update最終更新日 : 2026-05-23
作家:  แมวดำดื้อたった今更新されました
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
99チャプター
2.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

อีโรติก

คุณหนู

เจ้าเสน่ห์

ความรักต้องห้าม

เมื่อถูกรุ่นพี่ร่วมสถาบันกล่าวหาว่า “ซื่อบื้อ” คุณหนูคีพลุคอย่างเธอจึงตัดสินใจพิสูจน์ ว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่เขาคิด “ความสัมพันธ์นี้… มิขอให้เรารู้กันแค่สองคนนะคะ”

もっと見る

第1話

อธิษฐานตามความเชื่อ บทนำ

สามเดือนก่อนหน้า

@ฮ่องกง

ควันธูปลอยอ้อยอิ่งเหนือศีรษะผู้คน ลานวัดเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและคู่รักที่จับมือกันแน่นกว่าปกติ

ที่นี่คือวัดที่ขึ้นชื่อเรื่องความรัก ที่ใคร ๆ ก็ต่างบอกว่า หากตั้งจิตอธิษฐานขอพรจริงจัง มักได้คำขอและคำตอบที่ชัดเจน และสามสาวอย่าง มิลิน ไนร่า และชิชา ก็เชื่อแบบนั้น พวกเธอจึงตัดสินใจบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาขอพร

“แกแน่ใจนะมิ ว่าจะขออะไรแบบนั้น” ไนร่าเอ่ยถามด้วยความห่วงใย ในขณะที่สองมือกำลังจุดธูป

“คำขอเสี่ยงมาก”

“ขอให้แฟนรักแฟนหลงยังโอเคกว่า ขอแบบที่แกขอนี่มันเหมือนยื่นข้อสอบเลยนะ”

มิลินไม่ตอบ เธอเพียงแค่มองไปยังองค์เทพที่ประดับด้วยโคมสีแดงเรียงรายอยู่ตรงหน้า สายลมพัดผ่าน ทำให้ริบบิ้นแดงที่ผูกไว้เคลื่อนไหวเบา ๆ เหมือนสัญญานับร้อยกำลังสั่นพร้อมกัน

เธอรับธูปมาถือในมือ ลมหายใจนิ่งลงแล้วหลับตาตั้งจิตอธิษฐาน

‘ถ้าพี่เท็นคือคู่ชีวิตของหนู’

‘ขอให้หนูได้แต่งงานกับเขาหลังเรียนจบมหาวิทยาลัย’

‘อีกห้าปีข้างหน้า’

ในขณะที่เธอกำลังตั้งจิตอธิษฐาน ภาพความรักที่เธอคุ้นเคยกับแฟนหนุ่มรุ่นใหญ่อายุห่างกันราวเจ็ดปีอย่างเท็นก็ลอยขึ้นมา ความสบายใจ ความผูกพัน ความเคยชิน แต่เธอไม่ได้หยุดอธิษฐานเพียงแค่นั้น

‘แต่ถ้าเขาไม่ใช่’

‘ก็ขอให้เราเลิกกัน ในเร็ววัน’

‘ไม่ต้องยื้อ ไม่ต้องเจ็บนาน’

‘แล้วขอให้หนูได้พบคนที่ใช่จริง ๆ’

‘คนที่หนูจะแต่งงานด้วย’

‘ถ้าหนูได้ตามที่ขอ หนูจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง’

เมื่ออธิษฐานจบ ธูปในมือของเธอถูกปักลงในกระถางทรายอย่างมั่นคง ควันบาง ๆ ลอยขึ้นตรง ๆ ไม่เอนเอียงไปทางไหน

“เอาจริงดิ คำขอแรงนะ แกไม่กลัวว่าแกต้องเลิกกับพี่เท็นเหรอ” ชิชามองหน้ามิลินอย่างคิดหนัก ก็เห็นว่าเธอรักแฟนเธอมากถึงกล้าเอ่ยทักท้วง

“ก็โตแล้ว อีกแป๊บ ๆ ก็สี่ปี จบมหาลัย”

“ไม่อยากขอแค่ให้รักหวานแล้ว”

“แล้วถ้าพรที่ขอไปแล้วทำให้แกเลิกกับพี่เท็น แกพร้อมไหม” ชิชาปักธูปพลางถาม ก่อนมิลินจะมององค์เทพอีกครั้งแล้วกลืนน้ำลายลงคอราวกับคนตัดสินใจแล้ว

“พร้อม”

“ไม่พร้อมฉันคงไม่กล้าขอพรท่าน” เธอพูดเรียบ ๆ ดูตากลมใสยังคงมององค์เทพ และเธอไม่รู้เลยว่า คำว่า “พร้อม” ในวันนั้น จะพาเธอไปเจอใครบางคนที่ไม่อยู่ในภาพอนาคตเดิมเลยแม้แต่นิดเดียว

หลังจากปักธูปเสร็จ สามสาวเดินอ้อมไปอีกฝั่งของลานวัด เพื่อกลับขึ้นรถ แต่ในระหว่างเดินนั้น สองฝั่งทางกลับเต็มไปด้วยแผงขายเครื่องรางเรียงต่อกันยาวใต้ชายคาไม้

โคมแดงห้อยเป็นแถว เสียงกระดิ่งเล็ก ๆ กระทบกันเบา ๆ ตามแรงลม

กำไล เชือกแดง จี้รูปพระจันทร์ สร้อยหินสีชมพูที่คนขายบอกว่า ‘เรียกคู่แท้’ ห้อยระโยงระยาง

“มิ! เอาไหมแก ดูสิหินโรสควอตซ์” ไนร่าจอดที่ร้าน ๆ หนึ่ง แล้วหยิบสร้อยขึ้นมาส่อง

“เขาบอกว่าดึงดูดความรักนะ”

“เสริมดวง ความรักดีอยู่แล้วจะหวานขึ้น แฟนรักแฟนหลง”

มิลินไม่ได้สนใจสร้อยที่ไนร่าส่องเลยสักนิด สายตาเธอไปหยุดที่ถาดกำมะหยี่สีแดงใบเล็ก แหวนสีเงินเรียบ ๆ วางอยู่หลายวง ไม่มีลวดลายหวือหวา มีเพียงเม็ดหินสีชมพูอ่อนเม็ดจิ๋วฝังตรงกลาง ไม่เด่น แต่สะอาดตา

“แหวนเหรอ”

“ใช่”

“ดูวงนี้ถูกชะตากับฉันดี” มือเรียวสวยยื่นไปรับแหวนมาลองสวมเข้ากับนิ้วกลางข้างขวาพอดีราวกับวัดขนาดไว้แล้ว

“ทำไมต้องใส่นิ้วกลาง”

“นิ้วนางรอคนมาขอแต่งไง” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส มิลินมองมือของตัวเอง แสงแดดสะท้อนเม็ดหินเป็นประกายจาง ๆ

“สวยนะ”

“เดี๋ยวซื้อวงนี้”

เธอเอ่ยบอกเจ้าของร้านอย่างไม่ลังเล เมื่อจ่ายเงินเสร็จ เธอจึงรีบนำแหวนกลับใส่นิ้วกลางนิ้วเดิมอีกครั้ง

“มิ แกดูจริงจังกับชีวิตมากเลยนะ” ชิชามองหน้า ซึ่งก็เป็นอย่างที่เพื่อนสาวบอก มิลินดูจริงจังกับชีวิตมากขึ้นจริง ๆ

“ก็ต้องจริงจังสิ”

“มันคืออนาคตฉัน”

เรียวปากสีหวานพูดพลางยกมือขึ้นมองแหวนอีกครั้ง ปลายนิ้วหมุนแหวนสีเงินช้า ๆ หินสีชมพูสะท้อนแสงแดดเป็นประกายบาง ๆ เหมือนกำลังรับคำอธิษฐานไว้

มิลินยิ้มเล็กน้อยกับตัวเอง ก่อนจะหมุนตัวกลับไปเพื่อเรียกไนร่าที่กำลังดูสร้อย และในขณะที่เธอหมุนตัวกลับไปนั้น ร่างเธอก็ชนเข้ากับใครบางคนเต็มแรง

ปั๊ก!

“อ๊ะ!”

เธอเผลอร้องด้วยความตกใจ ร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหน้าใช้มือข้างหนึ่งของเขายกขึ้นดึงแขนเธอไว้ไม่ให้เสียหลักโดยสัญชาตญาณ

หมับ!

มือเขาคว้ามิลินแน่น ดวงตาเธอจ้องมองเขาเขม็ง เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทตัดกับผิวขาวของเขา กลิ่นน้ำหอมเย็นลึกแบบผู้ชายที่ไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ

ใบหน้าครึ่งล่างถูกบดบังด้วยหน้ากากอนามัยสีเข้ม หมวกแก๊ปกดต่ำ เห็นชัดเพียงดวงตาคมที่มองลงมา

“ขอโทษครับ” เขาเอ่ยเป็นภาษาจีนสั้น ๆ ก่อนมิลินจะรีบดึงแขนตัวเองกลับอย่างรวดเร็ว

“ขะ ขอโทษค่ะ” เธอตอบกลับอัตโนมัติเป็นภาษาจีนเช่นกัน แล้วพูดซ้ำเป็นภาษาไทยอย่างสุภาพ แม้จะรู้ดีกว่าว่า คำพูดที่เธอเอ่ยไปนั้น เขาอาจจะไม่เข้าใจภาษาไทยที่เธอพูดก็ตาม

“ขอโทษค่ะ”

“ฉันมัวแต่ดูแหวน”

ชายหนุ่มไม่ได้ตอบทันที แต่สายตาคมของเขากลับเลื่อนลงมาที่มือข้างขวาของเธอแล้วหยุดอยู่ที่นิ้วกลาง ที่มีแหวนเงินวงบางสะท้อนแสง

เพียงเสี้ยววินาที ก่อนเขาจะเงยใบหน้าสบตาเธออีกครั้ง

“เดินระวังทางด้วย” สิ้นเสียงภาษาจีน ใบหน้าสวยรีบพยักหน้าอย่างคนฟังภาษาจีนออกอยู่บ้าง

ชายชุดดำขยับตัวเดินผ่านไป ฝีเท้ามั่นคง ไม่หันกลับมา แต่ทันทีที่เขาเดินพ้นระยะ ปลายนิ้วของเขาข้างหนึ่งขยับเล็กน้อย เหมือนเพิ่งรับรู้ถึงบางอย่าง

“เป็นอะไรไหมแก”

“เจ็บตรงไหน”

“ไม่เป็นไร” มิลินส่ายหน้า

“ฉันไม่ได้ดูทางเองแหละ”

“สูงชะมัดเลย หน้าตาหล่อไหม” ชิชาอดไม่ได้เลยที่จะถาม เพราะมองเผิน ๆ แล้ว ชายคนนั้นรูปร่างสูงขาวราวกับดารา

“ไม่เห็นหน้า” มิลินเอ่ยตอบ

“ฉันเห็นแต่ตา”

“เป็นไง”

“คม ถอดแมสน่าจะหล่อมาก”

“คงจะดาราจีน ที่แอบมามูขอความรัก”

********************************

ขออนุญาตเปิดนิยายเรื่องใหม่ค่ะ

“ล่ารักลูกสาวมาเฟีย”

นิยายรุ่นลูกของ มิเรย์ X แม็กซ์เวล

เรื่อง ปราบเซียนมาเฟียแม็กซ์เวล

เรื่องนี้เป็นนิยายรักวัยรุ่นใส ๆ แต่ไม่ใส มีฉาก NC 🔞 เร้าร้อน ใครไม่ชอบผ่านได้เลยน๊า ไม่มีปมมากมาย ไม่มีอะไรให้ปวดหัวค่ะ มีแต่ความฟินล้วน ๆ

✅ นางเอกสู้มือ แรดพอควร แต่แรดกับคนที่ตัวเองอยากเล่นด้วย ข้างนอกนิสัยอีกโลก บนเตียงนิสัยอีกโลก และเธอ ขี้อ้อนเหมือนลูกแมว

✅ พระเอกขี้เซี่ยนชวนน้องขึ้นเตียงได้ตลอดเวลา เป็นเฮียสายเปย์ เสือผู้หญิง เอาใจเก่ง รู้จักวิธีเข้าหาสาว ๆ และ คลั่งรักหนักมากกกกกกกกกกอไก่ล้านตัว…

⚠️ คำเตือน ⚠️

นิยายเรื่องนี้สร้างจากจินตนาการ และความเชื่อส่วนบุคคล ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินสิ่งที่มองไม่เห็นแต่อย่างใด #สายมูอย่าพลาดนะคะ

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
99 チャプター
ตอนที่ 1 สิ่งศักดิ์สิทธิ์เริ่มทำงาน
ปัจจุบัน…“อื้อ~ ยาหยี๋เสียวจังเลยค่ะพี่เท็น” เสียงครางเล็ดลอดผ่านประตูห้องพักรีสอร์ตหรูบนเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เสียงที่ควรดังขึ้นในห้องของคนที่อ้างว่ามาสัมมนา“เดี๋ยวนะ”เรียวปากสีหวานเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว คิ้วเรียงสวยขมวดเข้าหากันด้วยความประหลาดใจ ‘มิลิน’ สาวน้อยวัยสิบแปดปีหยุดยืนอยู่หน้าประตูนั้น มือที่ยกขึ้นเพื่อจะเคาะค้างอยู่กลางอากาศ หัวใจเธอเต้นแรงผิดปกติ เธอจำได้ดี ชื่อผู้ชายที่ดังแทรกมากับเสียงครางนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนเลย“อ๊าส์ พี่เท็นเบา ๆ สิคะ ยาหยี๋จะไม่ไหวแล้วนะ อื้อ เต้าช้ำหมดแล้ว”“ยาหยี๋จะให้พี่เบาได้ยังไง ก็พี่คิดถึงยาหยี๋ขนาดนี้ อาาาา” เสียงซูดปากไม่ขาด พร้อมกับคำพูดเร้าหูมิลินลดมือลงช้า ๆ สายตานิ่งเย็นกว่าที่ตัวเองคิด คำอธิษฐานที่เธอขอวันนั้นเริ่มทำงานแล้ว “ชอบไหมท่านี้ พี่ไม่เคยทำกับใครเลยนะ”“อ๊าส์ จริงเหรอคะ อย่าพูดให้ยาหยี๋ดีใจเล่นนะ อื้อ!”“พูดจริง เรื่องแบบนี้ไม่มีใครหน้าไหนสู้ยาหยี๋ของพี่ได้อยู่แล้ว อาาา”“คิดถึงมาก กว่าจะแอบมาเอาได้”ยิ่งยืนฟังยิ่งเจ็บไปทั้งใจ เธอเป็นคนเลือกมาเซอร์ไพรส์ หลังรู้ว่าเท็น แฟนหนุ่มวัยยี่สิบห้า ลูกชายบริษัทคู่ค้าของพ่อเธ
last update最終更新日 : 2026-03-23
続きを読む
ตอนที่ 2 ผู้ชายปริศนาที่ไม่ปริศนา
บรรยากาศรอบตัวเงียบลงอีกครั้ง เหมือนเสียงลมเสียงคลื่นถูกดึงออกไปชั่วคราว วิกเตอร์มองหน้ามิลินอยู่นาน นานพอจะเห็นแววตาที่พยายามคุมความรู้สึก ดวงตาของเธอยังแดงก่ำ แต่น้ำตาไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว “ถ้าคุณคิดว่าฉันโกหก” “เดินไปอีกไม่กี่ก้าว คุณก็จะได้ยินเอง” มิลินยักไหล่พยายามทำให้มันดูเป็นเรื่องเล็ก ทั้งที่ไม่ใช่เลย วิกเตอร์ไม่ตอบ เขาแค่หันไปมองทางเดินที่เธอชี้ ก่อนจะเอ่ยออกมาในที่สุด “ไม่จำเป็น” “บังเอิญว่าไม่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของใคร” เขาหันกลับมาหาร่างบาง สายตาคมเข้มลดความแข็งลงเล็กน้อย แล้วเดินก้าวผ่านเธอไปโดยไม่พูดอะไรเพิ่ม ระยะห่างเฉียดกันใกล้พอให้มิลินรับรู้ถึงไออุ่นและกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากร่างสูง วิกเตอร์เดินตรงไปที่ระเบียง เขาก้มมองลงไปยังขอบระเบียงตรงหน้า ตามตำแหน่งที่กระเป๋าของมิลินค้างอยู่ มือแกร่งจับราวเหล็กแน่น สายตาคมประเมินระยะอย่างรวดเร็วนิ่งและแม่นยำ เหมือนคนที่เคยทำอะไรเสี่ยงกว่านี้มาแล้ว “ยืนรอตรงนั้น” “ไม่ต้องเดินเข้ามา” เขาพูดขึ้นโดยไม่หันกลับไปมองมิลิน ด้านมิลินเมื่อได้ยินเช่นนั้นเธอจึงหยุดเคลื่อนไหวตามที่วิกเตอร์บอกโดยอัตโนมัติ “คุณระวังตกนะ”
last update最終更新日 : 2026-03-23
続きを読む
ตอนที่ 3 คนไม่ดีออกจากชีวิต
คำด่านั้นยังค้างอยู่ในอากาศ เหมือนเสียงสะท้อนที่ไม่ยอมสลายง่าย ๆ เท็นหัวเราะหยันอีกครั้งก่อนจะก้าวเดินเอื้อมมือไปควงแขนยาหยี๋อย่างแรงราวกับต้องการยืนยันว่าเขาเลือกแล้ว “ไปกันเถอะยาหยี๋ ต่อไปก็ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้ว” เขาพูดห้วน ๆ หญิงสาวคนนั้นเหลือบมองมิลินแวบหนึ่ง สายตาลังเล แต่สุดท้ายก็เดินตามเท็นไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากและจบลงเร็วพอ ๆ กัน ประตูกระจกเลื่อนปิดลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบ มิลินยังยืนอยู่ที่เดิม ดวงตาเธอแดงนิด ๆ ทั้งเสียใจและเจ็บใจปะปนกันไปหมด เธอกำมือแน่น เล็บจิกเข้าฝ่ามือตัวเองโดยไม่รู้ตัว “จะปล่อยได้รึยัง” วิกเตอร์เอ่ยดังขึ้นใกล้หูเรียบ ๆ มิลินสะดุ้งนิดหนึ่ง ก่อนจะรู้ตัวว่าแขนของเธอยังควงเขาอยู่แน่นกว่าตอนแรกเสียอีก “ขอโทษค่ะ” “มิแค่เผลอไปหน่อย” วิกเตอร์ขยับแขนออก ไม่ได้สะบัด ไม่ได้ทำเสียงรำคาญ แค่ถอยห่างออกมาหนึ่งก้าว พอให้ชัดว่าจบการแสดงแล้ว เขาก้มมองเธอ สายตาคมนิ่ง ไล่จากดวงตาแดงนิด ๆ ลงมาที่มือที่ยังเกร็งไม่หาย “เมื่อกี้ที่เขาว่า” “เธอเป็นแบบนั้นจริงเหรอ” เขาเอ่ยถามเหมือนจะนึกอะไรได้ มิลินเงยหน้าขึ้นทันที คิ้วขมวดโดยอัตโนมัติ “แบบไหนคะ”
last update最終更新日 : 2026-04-03
続きを読む
ตอนที่ 4 ไม่ได้ซื่อบื้ออย่างที่คิด 🔞
หลังจากที่มิลินนั่งทำใจที่ล็อบบี้สักพัก ร่างบางจึงตัดสินใจกลับขึ้นห้องพัก ลิฟต์รีสอร์ตเลื่อนขึ้นช้า ๆ ตัวเลขสีแดงกระพริบ เสียงกลไกเบา ๆ ดังในความเงียบของช่วงตีหนึ่งมิลินยืนพิงผนังสเตนเลสเย็นเฉียบ เงาของตัวเองสะท้อนซ้อนกันสองชั้น อยู่ ๆ เสียงของวิกเตอร์ดังขึ้นในหัว แทงลึกไม่แพ้คำด่าแรง ๆ ของเท็นติ๊ง!ประตูลิฟต์เปิดออก มิลินก้าวออกมา แต่ฝีเท้าช้าลงกว่าปกติ ทางเดินชั้นสองเงียบสงบ ลมทะเลพัดลอดเข้ามาจากปลายระเบียง กลิ่นเค็มบาง ๆ ลอยในอากาศ‘ถ้าเธอไม่อยากเป็นแบบนั้น ก็พิสูจน์สิ’‘ยืนบ่นอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ทำให้ฉลาดขึ้น’“พิสูจน์”“พิสูจน์งั้นเหรอ”มิลินหยุดเดินกลางทาง หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล ซื่อบื้อเพราะอะไร ความจริงเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดสักนิดเลย แถมเธอยังเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากเสียอีก“ก็แค่ไม่ค่อยมีอะไรกัน”“ซื่อบื้อตรงไหน”เสียงวิกเตอร์ยังคงดังขึ้นในความทรงจำ และในจังหวะนั้น ร่างบางของมิลินก็หมุนตัวกลับทันทีโดยไม่คิดอะไรมากอีกเธอไม่ได้เดินไปทางล็อบบี้ ไม่ได้เดินไปทางห้องเดิมที่เท็นเคยพัก เธอเดินย้อนกลับไปอีกฝั่งของทางเดินที่วิกเตอร์เคยเดินไปและเธอจำได้…ห้องมุมสุดทางเดิน
last update最終更新日 : 2026-03-25
続きを読む
ตอนที่ 5 ของดีต้องค่อย ๆ พิสูจน์ 🔞
คำพูดมิลินค้างอยู่ในอากาศ วิกเตอร์ไม่ตอบ มือใหญ่จับขาเรียวคนตัวบางอ้าออก กางเกงชั้นในตัวจิ๋วยังคงอยู่บนตัวมิลินเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือมันกำลังเริ่มเปียกแฉะเต็มไปด้วยน้ำหวานสีใส“เริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ”“ว่าจริง ๆ แล้ว อยากพิสูจน์หรือเพราะเงี่… กันแน่”วิกเตอร์ยิ้มล้อคนตรงหน้า มิลินเม้มปากอย่างประหม่า ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่วิกเตอร์เอ่ยมาเธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ทั้งสองอย่างนิ้วแกร่งเลื่อนไปแหวกกางเกงในตัวจิ๋วมิลินออก ร่างบางที่ไม่ค่อยได้ทำสิ่งนี้บ่อยนักเม้มปากหน้าแดงระเรื่อ มิลินไม่หุบขาเข้า แต่ก็ไม่แสดงความกลัวแต่อย่างใดวิกเตอร์ใช้นิ้วชี้เขี่ยกลีบกุหลาบสีสวยที่ปิดสนิทออก ก่อนจะสอดเข้ารูร่องมิลินราวกับต้องการสำรวจความเป็นสาวของเธอ“ก็เคยโดนนี่”“ห่างนานเหรอ”เขาถามมิลินแต่สายตาไม่ได้มองหน้าคนตัวบางเลยสักนิด ดวงตานั้นจ้องกลีบกุหลาบสีสวยไร้ขนของเธอแทบไม่ละสายตา ขณะนิ้วแกร่งก็ยังคงเขี่ยสกิดจุดสงวนของเธอขึ้นลง“ว่ายังไง”“ห่างนานเหรอ”เขาทวนถามมิลินอีกครั้ง พลางขยี้จุดสงวนนั้น มิลินหลับตาพริ้มไม่ตอบ เธอไม่ได้ขัดขืน ร่างกายเธอเหมือนว่าชอบการกระทำของวิกเตอร์ด้วยซ้ำวิกเตอร์กระตุกยิ้มมุมปาก
last update最終更新日 : 2026-03-26
続きを読む
ตอนที่ 6 พี่จะไม่ปรานีแล้ว 🔞
มิลินไม่ตอบ เธอเพียงยกสายตาขึ้นสบกับเขาอีกครั้งด้วยสายตายั่วยวน ก่อนที่เธอจะตัดสินใจขึ้นคร่อมบนกายหนาของวิกเตอร์ใบหน้าพริ้มเพราโน้มตัวลงใช้ริมฝีปากแตะลงบนมุมปากของวิกเตอร์เบา ๆ ไม่รีบร้อน ไม่เร่งเร้า เป็นเพียงจูบแผ่วเบาที่เหมือนเป็นการประกาศว่าเธอเป็นฝ่ายเริ่มเองในครั้งนี้เธอไล่จูบอย่างช้า ๆ มิลินไม่ได้ถอนจูบนั้นออกทันที แต่เธอไล่จูบลงต่ำเรื่อย ๆ จากมุมปากเขาลงมาที่คาง แล้วเลื่อนต่ำลงไปตามลำคออย่างจงใจริมฝีปากของเธอแตะผ่านผิวร้อนผ่าวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนของแก่นกายเผลอกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว มือที่พาดอยู่เหนือศีรษะค่อย ๆ กำแน่นขึ้น ก่อนจะใช้สายตาคมมองเธอจากมุมสูง“ทำไมต้องมองมิขนาดนั้นคะ”“หรือว่ารุ่นพี่ไม่ชอบแบบนี้”เธอถามเสียงแผ่ว พลางจูบไล้ลำคอขาวเนียน ซึ่งด้านวิกเตอร์ เมื่อได้ยินมิลินถามแบบนั้น เขาจึงคลายมือที่กำแน่นเหนือศีรษะออก เลื่อนลงมาจับสะโพกบางไว้“ฉันมองไม่ได้เหรอ”“หรือว่าเธอกดดัน”มิลินหยุดชะงักทันที เธอผละริมฝีปากออกเพียงนิดแล้วพูด ก่อนจะประทับรอยจูบลงคอวิกเตอร์อีกครั้ง“ทำไมต้องพูดว่าฉันล่ะคะ”“คำว่าฉัน มิว่ามันดูห่างเหินกันเกินไปนะคะ”คำพูดของเธอไม่งอแง แต่มันมีค
last update最終更新日 : 2026-03-27
続きを読む
ตอนที่ 7 หนุ่มฮอตคณะวิศวะ
สองวันผ่านไป…@มหาวิทยาลัยอีลิทาเวอร์ทิสณ ลานกิจกรรม International Week ธงประเทศเรียงรายรอบลานกว้าง เสียงภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส สลับกันวุ่นวาย นักศึกษาต่างชาติเดินผ่านไปมาเหมือนอยู่มหาลัยต่างประเทศมากกว่าไทยมิลินยืนพิงโต๊ะบูธคณะ เสื้อสีขาวเรียบ กระโปรงทรงพลีท ลุคดูนุ่ม แต่สายตาเธอไม่เคยนุ่มไนร่ายืนข้าง ๆ ในชุดสูทโทนครีม เนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว ส่วนชิชาใส่เสื้อสีขาวกระโปรงทรงพลีท และสามคนนี้เดินด้วยกันทีไร ลานกิจกรรมเหมือนถูกแบ่งโซน“ฉันเลิกกับพี่เท็นแล้วนะ”มิลินเอ่ยขึ้นเหมือนรายงานสภาพอากาศ แต่กลับทำให้ชิชาสาวสวยขี้ใจร้อนลูกสาวเจ้าของแฟชั่นเฮาส์หรู ที่กำลังส่องไอจีดาราเกาหลีอยู่ถึงกับเงยหน้าพรวด“อะไรนะ แกพูดใหม่อีกที”“เลิกกับพี่เท็นเหรอ”“เป็นไปได้ยังไง”เธอเอ่ยถามเพื่อนสาวอย่างไม่เชื่อหู อย่างที่บอกมิลินรักแฟนมาก มากจนยอมอยู่ในกรอบที่เท็นวางให้“เลิกแล้ว”“เลิกเมื่อสองวันก่อน”มิลินหยิบแผ่นพับขึ้นมาเรียงตรงมุมโต๊ะ น้ำเสียงยังเรียบเหมือนเดิม ขณะที่ไนร่าเพื่อนสาวอีกคน ยังคงมองเธอนิ่ง ๆ ไม่อุทาน ไม่ตกใจ เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ เหมือนกำลังฟังรายงานงบไตรมาส“อืม ใครเป็นฝ่ายตัดสินใจ
last update最終更新日 : 2026-03-28
続きを読む
ตอนที่ 8 อยากได้… ก็ตามมาเอา
ลานกิจกรรมยังวุ่นวายเหมือนเดิม ธงแต่ละประเทศยังโบกสะบัด เสียงหลายภาษาเจื้อยแจ้วเหมือนก่อนหน้าแต่มิลินเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างจุกแน่นอยู่ในอก ไม่ใช่เรื่องวิกเตอร์ แต่เป็นเรื่องแหวน ไม่ใช่เพราะแหวนแพง แต่เพราะมันคือสิ่งที่เธอเลือกให้ตัวเอง ความเชื่อเล็ก ๆ ความหวังเล็ก ๆ และเป็นคุณค่าทางใจที่ไม่มีใครเห็น“มิ แกจะเอาไง” ไนร่าถาม ก่อนมิลินเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตายังคงความนิ่งเฉย ไม่ตื่นตัวจนเกินไป“ต้องไปเอาคืน”“ปล่อยทิ้งไม่ได้หรอก”“ว่าแต่แหวนนั่นไปอยู่กับพี่วิกเตอร์ได้ยังไง” ชิชาอดไม่ได้เลยที่จะถามต่อ“แปลกจัง”“เออน่า เดี๋ยวเล่า” มิลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ไม่มีเบอร์ ไม่มีไลน์ ไม่มีอะไรเลย ที่สามารถติดต่อวิกเตอร์ได้เลย เธอยืนคิดอยู่สักพัด ไนร่าก็สะกิดและพยักหน้าไปทางเต็นท์ใหญ่“วิศวะอยู่โซนโน้น” “ถ้าแกจะไป ก็ไปตอนนี้ คนยังเยอะ เขาไม่กล้าเล่นอะไรหรอก”สิ้นเสียงไนร่า มิลินจึงพยักหน้าก่อนจะวางแผ่นพับลงเรียบร้อย จัดชายกระโปรงให้เข้าที่ แล้วเดินออกจากบูธทันทีอีกด้าน…เตชินยังหัวเราะไม่หยุด ไดมอนยืนพิงโต๊ะ เธียร์เตอร์ก้มดูไอแพด ส่วนวิกเตอร์ยืนเงียบ สายตาไม่ได้อยู่ที่เพื่อน แต่อยู่ที่ปลายลาน“มึ
last update最終更新日 : 2026-03-29
続きを読む
ตอนที่ 9 ขอบคุณแบบสุขภาพ 🔞
เสียงประกาศปิดกิจกรรมดังแทรกผ่านลำโพง ลาน International Week ค่อย ๆ คลายตัวจากความวุ่นวาย เหลือเพียงเสียงลากโต๊ะ และเสียงหัวเราะเหนื่อย ๆ ของนักศึกษามิลินพับแผ่นป้ายสุดท้ายลงช้า ๆ มือเรียบ ไม่รีบนิ้วกลางซ้ายยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม“แกแน่ใจนะว่าจะไปคนเดียว” ชิชาถาม พลางยกกล่องเอกสารขึ้นแนบอก“แน่ใจสิ”“ฉันไปด้วยได้ไหมอ่า อยากอ่านกินพี่เขาใกล้ ๆ เห็นแล้วเสียวเว่อร์” ชิชาพูดต่อ ก่อนไนร่าจะหันขวับตกใจกับคนพูดของเพื่อน“โอย นึกว่าเป็นห่วงเพื่อน สรุปจะส่องผู้ชาย”“ก็ไปเป็นเพื่อนด้วยไง”“แล้วก็เผื่อได้วิเคราะห์ระยะประชิดด้วย” ชิชาทำเสียงใส“แล้วแกเป็นนักวิจัยสายกล้ามเนื้อเหรอ” ไนร่ากลอกตา“เฮ้ย จริง ๆ นะ” ชิชาทำหน้าจริงจังขึ้นมาหน่อย“ฉันเคยเห็นรุ่นพี่ตอนงานวันเกิดพี่ชายฉันหลายปีแล้ว”“ตอนนั้นเขายังเด็กกว่านี้อีก น่าจะปีหนึ่งมั้ง”“แล้ว”“ก็หล่อ แต่ยังไม่ขนาดนี้ไง” ชิชาทำมือประกอบคำพูด“ตอนนั้นมันหล่อแบบนักศึกษา ตอนนี้มันหล่อแบบผู้ชายแบด ๆ”“ก็งั้น ๆ แหละ” มิลินสะพายกระเป๋าพอดี“แน่ใจ” ชิชายื่นหน้าเข้ามาใกล้“เมื่อกี้ตอนพี่เขายื่นคิวอาร์ให้แก สายตาแบบ…”“พอ!” ไนร่าตัดบท“อย่าไปเติมไฟให้ม
last update最終更新日 : 2026-03-30
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status