โคแก่กับหญ้าอ่อนของเขา의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 45

“ใช่ ลูกกับคุณกรณ์รู้จักกันด้วยเหรอ” สรรพนามบ่งบอกความสนิทสนมทำให้สมพงษ์มองหน้าลูกสาวกับชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความแปลกใจแพรวดาวพยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านทิ้งให้คนทั้งคู่ยืนคุยกันต่อสมพงษ์รู้จักกับกรการณ์เพราะช่วงสองปีก่อนกรการณ์ขึ้นมาดูที่ดินแถวเชียงรายหลายครั้งแต่ยังไม่ได้ตกลงซื้อขายกัน ชายหนุ่มเป็นคนสุภาพและเป็นคนตรงๆ พูดคุยกันถูกคอเพราะชอบและสนใจในเรื่องเดียวกันสมพงษ์มองรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่ในลานจอดรถก่อนจะหันมาเชิญหนุ่มรุ่นน้องที่อายุห่างกันเจ็ดปีเข้าไปในบ้าน“คุณกรณ์มาดูที่หรือมาเที่ยวครับ” สมพงษ์พาชายหนุ่มเดินตรงไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร บนโต๊ะมีอาหารหลายอย่างวางอยู่เสร็จสรรพเรียบร้อยก่อนแล้ว“ผมมาเที่ยวบ้านแฟนน่ะครับ” ชายหนุ่มขยับตัวลงนั่งข้างเด็กสาวโดยมีสายตาของดาริกาและสมพงษ์มองดูอยู่ ดาริกาดูแปลกใจไม่น้อยที่สามีและแฟนลูกสาวรู้จักกัน“เพิ่งรู้ว่าแฟนคุณกรณ์เป็นคนเชียงราย ผมรู้จักหรือเปล่า” สมพงษ์พูดไปพลางตักอาหารเข้าปากไป เข้าไร่ชาตั้งแต่เช้ามืดตอนนี้หิวซกจนไม่ทันสังเกตอากัปกิริยาสีหน้าของใครทั้งนั้น“คุณพงษ์รู้จักดีเลยครับ แกงฮังเลอร่อยมากเลยนะครับ ผมไม่ได้ทานแกงฮ

เสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากห้องน้ำตอนเช้ามืดปลุกอีกคนที่ยังหลับสนิทอยู่ให้สะดุ้งตื่นขึ้นมา หนุ่มใหญ่รีบลุกพรวดพราดออกจากเตียงทั้งที่สะลึมสะลือไม่ตื่นดี ก้าวเท้ายาวตรงไปยังห้องน้ำ มองดูเด็กสาวโก่งคออาเจียนกับชักโครกอยู่“หนูไม่สบายหรือเปล่า เฮียพาไปหาหมอดีไหม” กรการณ์หยิบกระดาษทิชชูเช็ดน้ำลายออกจากริมฝีปากเล็ก พยุงร่างบางที่อ่อนแรงลุกขึ้นยืนช้าๆ ใบหน้าหวานซีดเซียวจนเขาร้อนใจด้วยความเป็นห่วง“ไม่เอาๆ หนูแค่เวียนหัวแล้วก็คลื่นไส้เท่านั้นเอง พักสักหน่อยก็คงดีขึ้นเอง” เธอเกลียดการไปโรงพยาบาลที่สุด ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยป่วยหนักเลยสักครั้ง ส่วนมากเป็นหวัดเป็นไข้ก็ทานยานอนพักก็หายดีแล้ว“วันนี้หยุดดีไหม”“ดีขึ้นแล้วค่ะ เฮียไปอาบน้ำเถอะ มีประชุมเช้าไม่ใช่เหรอคะ” แพรวดาวยิ้มบางๆ เดินไปหยิบยาดมบนโต๊ะขึ้นมาเปิดดม มองตามร่างสูงที่เดินเข้าห้องน้ำไปโดยดีแพรวดาวไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้ตัวเองถึงมีอาการแปลกๆ เหม็นกลิ่นอาหารบางอย่างแล้วก็ยังเหม็นกลิ่นน้ำหอมที่เคยชอบอีก เช้านี้ยังเวียนหัวคลื่นไส้อาเจียนทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอก็กลับมากินยาคุมตามปกติแล้ว ที่ประจำเดือนยังไม่มาตั้งแต่เดือนก่อนอาจจะเพราะความ

“หนูท้อง” แพรวดาวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เอื้อมมือไปหยิบแท่งตรวจการตั้งครรภ์ออกมาจากกางเกงที่กองบนพื้นห้อง ยื่นส่งให้คุณอาหนุ่มดู“เรื่องจริงเหรอ? ” มองหน้าเมียเด็กที่พยักหน้ายืนยันคำตอบ สายตาและสีหน้าจริงจังของเด็กสาวไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด กรการณ์รู้สึกมึนงงกับเรื่องที่ได้ยิน วันนี้เขาเพิ่งบอกความจริงกับพี่ชายทั้งสองคนเพราะถูกซักถามไม่หยุด ทุกคนสงสัยเพราะรูปร่างของแพรวดาวไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด เรื่องมาแตกเอาจริงๆก็ตอนที่มารดาสอบถามไปที่โรงพยาบาลเรื่องประวัติการฝากครรภ์รวมถึงเรื่องตั้งท้องของแพรวดาว พวกท่านโกรธมากที่รู้ว่าเขาโกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ชั่วโมงกว่าๆ ที่กรการณ์ต้องทนฟังมารดาบิดาเทศนาจนหูชา อีกฝ่ายนิ่งเงียบจนเเพรวดาวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง “เฮียไม่ดีใจเหรอที่หนูท้อง” เสียงหวานพูดตัดพ้อออกมาอย่างน้อยใจเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเรียบเฉย รู้สึกใจแป้วไปเลยเพราะคิดว่าเขาจะออกอาการดีใจให้เห็นบ้าง“ดีใจสิครับ จะไม่ดีใจได้ไงหนูท้องลูกเฮียทั้งคน”กรการณ์ยอมรับว่าตัวเองดีใจมากที่รู้ว่าแพรวดาวท้องแต่หน้าตาเขามันเป็นแบบนี้เอง วันนี้ก็มีแต่เรื่องเครียดๆทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องบิดามารด