登入ถึงตอนนี้เธอจะเป็นแค่เด็กของอากรณ์ แต่อนาคตข้างหน้าเธอหมายมั่นปั้นมือเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเมียเขาให้ได้
查看更多“หนูท้อง” แพรวดาวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เอื้อมมือไปหยิบแท่งตรวจการตั้งครรภ์ออกมาจากกางเกงที่กองบนพื้นห้อง ยื่นส่งให้คุณอาหนุ่มดู“เรื่องจริงเหรอ? ” มองหน้าเมียเด็กที่พยักหน้ายืนยันคำตอบ สายตาและสีหน้าจริงจังของเด็กสาวไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด กรการณ์รู้สึกมึนงงกับเรื่องที่ได้ยิน วันนี้เขาเพิ่งบอกความจริงกับพี่ชายทั้งสองคนเพราะถูกซักถามไม่หยุด ทุกคนสงสัยเพราะรูปร่างของแพรวดาวไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด เรื่องมาแตกเอาจริงๆก็ตอนที่มารดาสอบถามไปที่โรงพยาบาลเรื่องประวัติการฝากครรภ์รวมถึงเรื่องตั้งท้องของแพรวดาว พวกท่านโกรธมากที่รู้ว่าเขาโกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ชั่วโมงกว่าๆ ที่กรการณ์ต้องทนฟังมารดาบิดาเทศนาจนหูชา อีกฝ่ายนิ่งเงียบจนเเพรวดาวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง “เฮียไม่ดีใจเหรอที่หนูท้อง” เสียงหวานพูดตัดพ้อออกมาอย่างน้อยใจเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเรียบเฉย รู้สึกใจแป้วไปเลยเพราะคิดว่าเขาจะออกอาการดีใจให้เห็นบ้าง“ดีใจสิครับ จะไม่ดีใจได้ไงหนูท้องลูกเฮียทั้งคน”กรการณ์ยอมรับว่าตัวเองดีใจมากที่รู้ว่าแพรวดาวท้องแต่หน้าตาเขามันเป็นแบบนี้เอง วันนี้ก็มีแต่เรื่องเครียดๆทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องบิดามารดา
“จริงสิ ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย ขอบใจนะแกที่เตือน ”“อือ ฉันว่าแกท้องชัวร์ ตรวจเสร็จก็ไลน์บอกฉันด้วยนะ”“แกอย่าพูดแบบนั้นสิ คนยิ่งใจคอไม่ดีอยู่ ”“ ถึงท้องอากรณ์ก็รับผิดชอบแกกับลูกอยู่แล้ว จะกลัวอะไร ”“ไม่ได้กลัวเรื่องนั้น ฉันคิดว่าตัวเองยังไม่พร้อมมีลูกในตอนนี้ ฉันยังอยากเรียนหนังสือแล้วก็อยากเรียนจบพร้อมแกแล้วก็พวกเพื่อนๆอ่ะ ”“เออๆ อย่าคิดมาก...บางทีแกอาจจะไม่ท้องก็ได้ แต่ถึงจะท้อง ฉันก็มั่นใจว่าแกเป็นแม่ที่ดีได้นะ ” ยิปโซส่งยิ้มให้กำลังใจ เข้าใจในสิ่งที่แพรวดาวบอก เพราะเธอก็คิดแบบนั้นเหมือน...แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เรื่องบางเรื่องก็อยู่เหนือการควบคุม“ อือ ขอบใจนะเพื่อนเลิฟ แกเข้าใจฉันที่สุดเลย รักแกจัง ” ซิปโซเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเธอจริงๆ คอยเชียร์คอยให้กำลังใจเธอทุกเรื่อง เรื่องไหนไม่ดีก็ช่วยพูดดึงสติพอมีเรื่องไม่สบายใจเศร้าใจก็คอยปลอบอยู่เป็นเพื่อนกัน “ อือๆ รู้แล้วๆ ” พอเห็นเเพรวทำท่าจะโผเข้ากอด ยิปโซรีบยกมือขึ้นเบรกทันควัน มือปากเพื่อนเลอะน้ำปากหวานขนาดนั้นยังจะมากอดเธออีก เเพรวดาวไม่อยากท้องเลยหันกลับมากินยาคุมตามเดิม เธออยากเรียนหนังสือให้จบพร้อมเพื่อนๆ ทุก
เสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากห้องน้ำตอนเช้ามืดปลุกอีกคนที่ยังหลับสนิทอยู่ให้สะดุ้งตื่นขึ้นมา หนุ่มใหญ่รีบลุกพรวดพราดออกจากเตียงทั้งที่สะลึมสะลือไม่ตื่นดี ก้าวเท้ายาวตรงไปยังห้องน้ำ มองดูเด็กสาวโก่งคออาเจียนกับชักโครกอยู่“หนูไม่สบายหรือเปล่า เฮียพาไปหาหมอดีไหม” กรการณ์หยิบกระดาษทิชชูเช็ดน้ำลายออกจากริมฝีปากเล็ก พยุงร่างบางที่อ่อนแรงลุกขึ้นยืนช้าๆ ใบหน้าหวานซีดเซียวจนเขาร้อนใจด้วยความเป็นห่วง“ไม่เอาๆ หนูแค่เวียนหัวแล้วก็คลื่นไส้เท่านั้นเอง พักสักหน่อยก็คงดีขึ้นเอง” เธอเกลียดการไปโรงพยาบาลที่สุด ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยป่วยหนักเลยสักครั้ง ส่วนมากเป็นหวัดเป็นไข้ก็ทานยานอนพักก็หายดีแล้ว“วันนี้หยุดดีไหม”“ดีขึ้นแล้วค่ะ เฮียไปอาบน้ำเถอะ มีประชุมเช้าไม่ใช่เหรอคะ” แพรวดาวยิ้มบางๆ เดินไปหยิบยาดมบนโต๊ะขึ้นมาเปิดดม มองตามร่างสูงที่เดินเข้าห้องน้ำไปโดยดีแพรวดาวไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้ตัวเองถึงมีอาการแปลกๆ เหม็นกลิ่นอาหารบางอย่างแล้วก็ยังเหม็นกลิ่นน้ำหอมที่เคยชอบอีก เช้านี้ยังเวียนหัวคลื่นไส้อาเจียนทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอก็กลับมากินยาคุมตามปกติแล้ว ที่ประจำเดือนยังไม่มาตั้งแต่เดือนก่อนอาจจะเพราะความ
“ตัวออกหอมบอกเหม็น ฉีดน้ำหอมเยอะเกินไปป่ะวะ”กรการณ์บ่นพึมพำเดินตามหลังแพรวดาวที่เดินไปหย่อนตัวลงนั่งตรงโซฟา พอจะหย่อนตัวลงนั่งเด็กสาวก็ตั้งท่าจะลุกหนีไปนั่งโซฟาที่อยู่ตรงกันข้ามกันแถมทำหน้าเหม็นบูดใส่เขาอีก“อ๊ะ เฮียไปนั่งห่างๆ หนูหน่อย เอ่อ..เฮียช่วยไปอาบน้ำก่อนได้ไหม” ได้กลิ่นน้ำหอมของเขาแล้วรู้สึกคลื่นไส้ ตอนเช้าได้น้ำหอมของตัวเองก็เวียนหัวทั้งวัน ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย“เพิ่งอาบมาเมื่อกี้เองนะ เฮียอยากกอดหนูใจจะขาดแล้ว” เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอมีน้ำมีนวลขึ้นผิดหูผิดตา อวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ…แค่คิดก็เกิดอารมณ์อยากจับคนตรงหน้าฟัดให้หายคิดถึง“มันเหม็นค่ะ เฮียไปอาบน้ำก่อนดีไหม หนูได้กลิ่นน้ำหอมเฮียแล้วเวียนหัว” แพรวดาวไม่รู้ทำไมได้กลิ่นน้ำหอมของเขาแล้วถึงเวียนหัวอยากอ้วกแบบนี้ ปกติไม่เคยเป็น“กลิ่นนี้หนูเลือกให้เฮียเองนะ ..ยังบอกให้เฮียฉีดบ่อยๆ เลย”“หนูได้กลิ่นแล้วเวียนหัว เฮียไปอาบน้ำเถอะ”“อืม งั้นเฮียไปอาบน้ำก็ได้” พอเห็นเธอทำหน้าพะอืดพะอมจะอ้วกใส่หน้าเขาอยู่รอมร่อก็รีบผละออกห่าง ไม่วายก้มลงดมตัวเองอีกรอบก็ไม่เห็นเหม็นอย่างแพรวดาวบอก ร่างสูงจำใจเดินไปเข้าห้องนอนเพื่อไปอาบน้ำล
แพรวดาวเดินออกมาจากห้องน้ำได้สักพักแล้วแต่ยังไม่ได้เดินกลับเข้าไปในงาน เด็กสาวยืนนิ่งกับที่อยู่แบบนั้น รู้สึกสับสนงุนงงไปกับเรื่องที่ได้ยินได้ฟังเมื่อครู่ สติเหมือนจะหลุดลอยไปไกลจนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกของคนที่หยุดยืนมองเธอมาสักพักที่ตัดสินใจเดินเข้าไปหา“คุณครับ”เสียง
กรการณ์กัดฟันกรอด ทั้งเสียวทั้งทรมาน ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น ไม่ได้สนใจว่าตัวเองอยู่ที่ไหนและกำลังทำเรื่องอะไรอยู่ สติของเขาเลือนหายไปทันทีเมื่อถูกมือเล็กรูดซิปกางเกงลงก่อนควักล้วงท่อนเอ็นแข็งใหญ่ออกมาจากบ็อกเซอร์ มือข้างนึงกอบกุมมันไว้ &
“ แกเข้าใจไม่ผิดหรอก ก็กะไปสารภาพความในใจกับอากรณ์แหละ แหะๆแต่ถูกปฏิเสธ แต่ก็ไม่ซีเรียสหรอกแกเพราะคิดไว้แล้วว่าคงโดนปฏิเสธแน่ๆ แกอย่าโกรธเรื่องที่ฉันจะบอกนะ เอ่อ..ที่จริงมันก็ได้คบแหละแต่คบกันแบบผู้ใหญ่แทน ..ความสัมพันธ์ของฉันกับอากรณ์มันก็เกิดมาจากคืนนั้นนั่นแหละ ” แพรวดาวไม่อยากปกปิดเพื่อนเรื
หลังจากได้นอนพักร่างนานหลายชั่วโมงแพรวดาวก็ตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายสองโมง ร่างกายรู้สึกสดชื่นขึ้นมากถึงจะยังปวดเมื่อยเนื้อตัวอยู่บ้างก็ตาม เธอเห็นกระดาษโน้ตที่ยิปซีวางไว้ข้างเตียงบอกว่าถ้าตื่นแล้วให้โทรหาด้วย พวกเพื่อนของเธอไปคงทำกิจกรรมต่างๆ ที่รีสอร์ตจัดไว้ให้บรรดาแขกที่มาพักได้สนุกกัน พอเหลือบเห็น