Todos os capítulos de สัมพันธ์ลับลูกหนี้: Capítulo 11 - Capítulo 20

ด้านเจคอบวันนี้เจคอบนัดกับเพื่อนๆสามคนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยมาดื่มกันที่บาร์ หนึ่งในเพื่อนสามคนก็มีไต้ฝุ่นด้วยเนื่องจากทั้งสี่คนไม่ได้นัดรวมตัวกันมาดื่มเป็นเวลาหลายเดือนแล้วเพราะต่างก็มีบริษัทที่ต้องรับผิดชอบ ดังนั้นคืนนี้ทั้งสี่หนุ่มจึงดื่มกันจนเมามาย“ชนแก้ว!” ไต้ฝุ่นยกแก้วเหล้าพร้อมกับพูดขึ้นเสียงดังลั่นตามประสาคนเมา จากนั้นเจคอบและเพื่อนอีกสองคนต่างก็ยกแก้วขึ้นชนจนเสียงดังลั่นเคร้ง!จากนั้นทั้งสี่หนุ่มก็ดื่มกันไปจนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง จึงส่งผลให้ทั้งสี่คนมีสภาพเมามายไม่ต่างกัน เจคอบจัดการจ่ายเงิน ก่อนที่ชายหนุ่มทั้งสี่ต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปด้านใบชาเมื่อใบชาอาบน้ำใส่ชุดนอนเสร็จก็ออกมานั่งในห้องนั่งเล่น เธอหรี่ไฟในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงแสงไฟสลัวแล้วเปิดโทรทัศน์ดูไปเรื่อยๆจนผ่านไปหลายชั่วโมง เมื่อรู้สึกง่วงนอนเธอจึงพึมพำออกมา“ง่วงนอนจัง นอนตรงนี้สักตื่นก่อนดีกว่า แล้วค่อยเข้าไปนอนในห้อง” ว่าจบร่างบอบบางก็เอนกายไปบนโซฟาตัวยาว เธอจ้องมองไปยังโทรทัศน์ที่ยังเปิดอยู่ ก่อนที่ไม่นานเธอจะผล็อยหลับไปเจคอบเดินเข้ามาในบ้านด้วยสภาพที่เมามาย ร่างสูงเดินเซไปเซมาจนถึงห้องนั่งเล่น เขาคิดว

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาผ่านไปแล้วหนึ่งอาทิตย์หลังจากคืนนั้น เจคอบกับใบชาก็ทำตัวเป็นปกติอย่างเช่นหลายเดือนที่ผ่านมา เหมือนกับว่าไม่เคยมีเรื่องนั้นเกิดขึ้นมาก่อน บ้านเจคอบ ตอนเย็นไต้ฝุ่นลงจากรถหรูแล้วสาวเท้าเข้ามาในบ้านของเพื่อนสนิท หลังจากหนึ่งอาทิตย์มาแล้วที่เขาไม่ได้มาหาใบชาเพราะงานที่บริษัทยุ่งมาก วันนี้ไม่ยุ่งเท่าไหร่เขาจึงมาหาใบชาทันที“ใบชาอยู่ไหมไอ้เจค” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามเจคอบที่นั่งอยู่ทันทีเมื่อเข้ามาในบ้าน“น่าจะซักผ้าอยู่หลังบ้าน”“กูไปหาใบชาก่อนนะ” ว่าจบไต้ฝุ่นก็เดินไปหาหญิงสาวที่หลังบ้านซึ่งเธอกำลังอบผ้าอยู่“ใบชา”“อ้าวพี่ไต้ฝุ่น สวัสดีค่ะ หายหน้าหายตาไปหลายวันเลยนะคะ” เธอทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ช่วงนี้พี่ยุ่งน่ะ ก็เลยไม่ได้เข้ามาที่นี่เลย” เขาระบายยิ้มบางๆมองใบหน้าสวย“อ๋อค่ะ”“ใบชากินข้าวเย็นหรือยัง”“ยังค่ะ เดี๋ยวพี่ไต้ฝุ่นกินด้วยกันที่นี่สิคะ”“พี่ว่าวันนี้เราออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันดีกว่านะ ไม่ต้องทำเองให้เหนื่อย”“อย่างนั้นก็ได้ค่ะ งั้นใบชาอบผ้าให้เสร็จก่อนนะคะ”“ได้ งั้นพี่จะออกไปนั่งรอข้างนอกนะ”“ค่ะ” จากนั้นชายหนุ่มก็เดินไปยังห้องรับแขกที่เจคอบนั่งอยู่แล้วพูดขึ้น“กูจ

เมื่อได้ของแบรนด์เนมหลายอย่าง เจคอบกับมีอาก็พากันไปขึ้นรถและเขาก็ไปส่งแฟนสาวที่คอนโด แล้วกลับบ้านไปบ้านเจคอบ 20.30 น.เมื่อเจคอบลงจากรถก็สาวเท้าเข้ามาในบ้านแล้วเดินไปที่ห้องของลูกหนี้ที่อยู่ติดกับบันได เขาเปิดประตูเข้าไปเมื่อไม่เห็นเธออยู่ในห้องก็ถึงกับออกอาการหงุดหงิดพร้อมกับพึมพำออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์“ไปกันถึงไหน” ว่าแล้วเขาก็ออกไปจากห้องแล้วโทรหาเธอทันทีตู๊ด“ค่ะ”(ไปกันถึงไหน ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่กลับ)“ตอนนี้แค่สองทุ่มกว่าเองนะคะคุณเจคอบ ยังไม่ดึกเลย”(แล้วอยู่ไหน)“งานหนังสือค่ะ”(จัดที่ไหน)“ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ค่ะ” สิ้นเสียงของเธอ เจคอบก็กดวางสายแล้วสาวเท้าไปขึ้นรถและขับออกไปด้วยความเร็วมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานหนังสือตามที่เธอบอกงานหนังสือร่างสูงสง่างามของเจคอบเดินเข้ามาภายในงานหนังสือ สายตาคมกวาดมองไปรอบๆอย่างช้าๆเพื่อหาใครบางคน ในขณะผู้หญิงหลายคนที่เดินสวนมาก็ต้องเหลียวหลังมองเขาด้วยสายตาชื่นชอบที่เขามีใบหน้าหล่อเหลาและสูงดูโดดเด่นกว่าใครๆที่อยู่ภายในงาน‘ผู้ชายคนนั้นหล่อจังเลยนะ ตัวก็สูง ผิวก็ขาว หล่ออย่างกับพระเอกซี่รี่ย์จีนกับเกาหลีแน่ะ’‘ถ้าบอก

เจคอบเปิดประตูเข้าไปในห้องของเธอแล้วบอกออกไป“อาบน้ำเสร็จแล้ว เดี๋ยวขึ้นไปพบฉันบนห้องด้วย”“คุณเจคอบจะให้ใบชาทำอะไรเหรอคะ”“เดี๋ยวฉันค่อยบอก”“ค่ะ” จากนั้นร่างสูงก็ออกจากห้องแล้วขึ้นชั้นบนไป ก่อนที่ใบชาจะหยิบผ้าเช็ดตัวและออกไปอาบน้ำเวลาต่อมา 20.25 น.เมื่อใบชาใส่ชุดนอนเสร็จก็สาวเท้าขึ้นชั้นบนไป เธอมายืนหน้าห้องนอนของเขาแล้วเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไปจึงเห็นว่าเขานั่งอยู่บนโซฟา ร่างบางที่เห็นจึงเดินไปยืนตรงหน้าเขาด้วยท่าทีสุภาพพร้อมกับเอ่ยถามออกไป“คุณเจคอบจะให้ใบชาทำอะไรเหรอคะ”“แม่ฉันรู้สึกเห็นใจเธอ ที่เธอต้องนอนในห้องเก็บของแคบๆ เพราะงั้น…แม่ฉันก็เลยจะให้เธอขึ้นมานอนบนนี้”“เอ่อ ไม่…” เธอจะบอกว่าไม่เป็นไร เธอนอนห้องนั้นก็ได้ แต่เขาก็พูดขัดขึ้น“ยังมีห้องนอนว่างอีกสองห้อง ฉันจะให้เธอนอนห้องนั้น” เขามองหน้าเธอแล้วพูดออกไป“ใบชานอนห้องเดิมก็ได้ค่ะ”“แต่แม่ฉันบอกว่าต้องให้เธอมานอนบนนี้ด้วย แม่ฉันสั่งมาแบบนั้น ดังนั้นเธอก็ควรทำตามที่แม่ฉันบอก”“ถ้าอย่างนั้น…ก็ได้ค่ะ” เธอเอ่ยออกไปอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะปฏิเสธไปแล้วแต่เขาก็เหมือนกับยังคะยั้นคะยอเธอจนเธอไม่กล้าปฏิเสธ“ตั้งแต่พรุ่งนี้ เธอจะ

ห้าวันต่อมาเป็นเวลาห้าวันแล้วที่ใบชาต้องเข้าไปนอนกับเจคอบเพื่อเป็นการใช้หนี้ตามสัญญาที่ได้ตกลงกันไว้กับเขาคืนนั้นทุกคืนหลังจากที่เธอกับเขามีอะไรกันเสร็จ เธอก็กลับมานอนในห้องของตัวเอง ตื่นเช้ามาเธอก็ทำอาหารให้เขาทานก่อนออกไปทำงานอย่างเช่นทุกวัน หลังจากนั้นเธอก็ทำงานบ้านตามปกติอย่างเช่นหลายเดือนที่ผ่านมาในขณะที่ใบชากำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่นหลังจากเสร็จจากงานบ้าน โทรศัพท์ของเธอก็มีสายโทรเข้ามาจากเจแปน เมื่อเห็นอย่างนั้นใบชาก็กดรับสายทันที“ค่ะพี่เจแปน”(พี่จะโทรมาคอนเฟิร์มใบชาว่าคืนนี้มาร่วมฉลองวันเกิดของปลื้มด้วยนะ”“โอเคค่ะพี่เจแปน”(งั้นสองทุ่มใบชาออกมาที่ร้านxxxได้เลยนะ)“ได้ค่ะ”(ขากลับพี่จะไปส่งใบชาเอง เพราะกว่าจะเสร็จก็คงจะดึก)“ได้ค่ะ”(งั้นแค่นี้นะใบชา สองทุ่มเจอกัน) ว่าแล้วเจแปนก็กดวางสาย ก่อนจะมีสายโทรเข้ามาจากเจ้าหนี้ของเธอRrrr!“ค่ะ”(คืนนี้เธอต้องลงไปนอนห้องข้างล่างนะ เพราะมีอาจะไปนอนที่นั่น)“ได้ค่ะ” เธอรับคำพลางรู้สึกดีใจ เพราะถ้าคืนนี้แฟนของเขามานอนค้าง เขาจะไม่ทำแบบนั้นกับเธอ ห้าวันที่ผ่านมานี้ร่างกายของเธอไม่ได้หยุดพักเลย เนื่องจากในแต่ละคืนเขาจะทำแบบนั้นก