LOGIN“การนอนกับฉันก็ถือว่าได้ปลดหนี้เหมือนกัน” “ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย” “…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ” “…”
View Moreหลายอาทิตย์ต่อมารวมเวลาแปดเดือนแล้วที่ใบชามาอยู่บ้านของเจคอบ ห้าเดือนแรกเธอทำหน้าที่เป็นแม่บ้านของเขา ส่วนอีกสามเดือนหลังเธอทำหน้าที่ใช้หนี้ด้วยวิธีนั้น ส่วนมีอาก็ลาออกจากบริษัทของเจคอบไปแล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อนบ้านยุพาวรรณวันนี้เจคอบพาใบชามาหาแม่ที่บ้าน เมื่อทั้งสองนั่งกันเรียบร้อยแล้ว ยุพาวรรณก็เอ่ยถามคนเป็นลูกชายขึ้นพลางหันไปมองใบชาที่นั่งข้างลูกของตัวเองพร้อมส่งรอยยิ้มบางๆ ใบชาก็ส่งยิ้มอ่อนๆให้ท่านด้วยเช่นกัน“ลูกมีเรื่องอะไรจะคุยกับแม่หรือเปล่า” ยุพาวรรณที่พอจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรถามออกไป“ผมจะมาขอโฉนดบ้านของใบชาครับ”“ใบชายังทำงานไม่ครบสองปีตามสัญญาเลยนะลูก” ยุพาวรรณพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ทว่าแฝงไว้ด้วยความหยอกล้อ“คือ…ผมยกหนี้นั้นให้ใบชาไปแล้วครับ”“ทำไมลูกถึงยกหนี้ให้ใบชาง่ายๆแบบนั้นล่ะ ตั้งห้าแสนนะลูก ใบชาได้ทำงานแค่แปดเดือนเอง” ยุพาวรรณยังแกล้งพูดหยอกเย้าลูกชายต่อ“ผมกับใบชา…” เขามีท่าทีกระอักกระอ่วนถ้าจะบอกแม่ว่าตอนนี้เขากับใบชาไม่ได้เป็นเจ้าหนี้กับลูกหนี้กันแล้ว แต่เป็นผัวเมียกันมาหลายเดือนแล้ว“อย่ามัวแต่อ้ำอึ้งสิลูก อยากพูดอะไรก็พูด” ยุพาวรรณเอ่ยพร้อมอมยิ้มนึกเอ็นดูคนเป็
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปในขณะที่ใบชาแต่งตัวอยู่ในห้องนอนอยู่นั้น เจคอบก็เปิดประตูเข้ามาแล้วพูดออกไป“เก็บเสื้อผ้าของเธอเข้าไปไว้ในห้องของฉัน”“ทำไมล่ะคะ” เธอขมวดคิ้วงุนงงกับคำสั่งของเขา“ต่อไปนี้เธอจะต้องนอนในห้องของฉัน”“ใบชานอนห้องนี้ก็ดีอยู่แล้วค่ะ”“ห้องฉันมันจะใหญ่กว่าห้องนี้”“แต่ห้องนี้ก็ไม่ได้เล็กนะคะ”“เก็บเสื้อผ้าย้ายไปนอนห้องของฉัน แล้วห้ามถามอะไรมาก”“ค่ะ” จากนั้นใบชาก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้ ทันใดนั้นเธอก็คิดไปถึงแฟนของเขาแล้วหันไปพูดกับเขาด้วยสีหน้ามีความกังวล“คุณเจคอบคะ แล้วเวลาที่คุณมีอามานอนค้างที่นี่ ถ้าเขาเห็นเสื้อผ้าของใบชาอยู่ในห้องของคุณล่ะคะ”“เธอก็เห็นไม่ใช่เหรอว่ามีอาไม่เข้ามาที่นี่เป็นเดือนแล้ว”“แล้วถ้าเกิดว่าเขามาล่ะคะ”“ถ้าเกิดว่ามีอามา ค่อยว่ากันอีกที แต่วันนี้เธอต้องเก็บเสื้อผ้าไปไว้ในห้องของฉันก่อน”“ค่ะ” เธอรับคำแล้วหันมาเก็บเสื้อผ้า จากนั้นจึงเอาไปเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าในห้องนอนของเขาที่มีขนาดใหญ่กว่าห้องที่เธอนอนเป็นเท่าตัวเมื่อใบชานำเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว เจคอบก็เปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วบอกเธอ“วันนี้เราออกไปกินข้าวนอกบ้านดีกว่านะ”“อย่าเลยค่ะ” เธอ
บ้านเจคอบเมื่อทั้งสองกลับมาถึงบ้านก็พากันขึ้นชั้นบน เจคอบเข้าไปอาบน้ำในห้องนอนของตัวเอง ส่วนใบชาก็เข้าห้องนอนของตัวเองไปอาบน้ำเช่นกันเวลาต่อมาเมื่อเจคอบสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เข้ามาในห้องของใบชาทันทีจึงเห็นว่าเธอใส่ชุดนอนเสร็จพอดี“จะใส่ทำไม เดี๋ยวก็ต้องถอด” เขาเอ่ยพลางเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ยืนอยู่ แขนหนารั้งร่างบางเข้าเบียดกับหน้าท้องของเขา จากนั้นจึงจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอ ก่อนจะถอดของตัวเองจนเรือนร่างเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่เจคอบประคองใบหน้าสวยแล้วก้มลงหอมแก้มขาวทั้งสองข้างอย่างนุ่มนวลจนทำเอาใบชาใจเต้นโครมครามและรู้สึกหวั่นไหวกับสัมผัสที่อ่อนโยนนั้น ชายหนุ่มผละจากแก้มขาวแล้วจูบริมฝีปากนุ่มพลางขบเม้มและกัดเบาๆที่ริมฝีปากล่าง ก่อนจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากอย่างดูดดื่มจนได้ยินเสียงความเฉอะแฉะของหยาดน้ำลายดังออกมาอย่างชัดเจนจ๊วบมือของเขาผละจากแก้มขาวลงมาโอบแผ่นหลังบาง อีกข้างหนึ่งเลื่อนลงมาบีบเคล้นสองเต้าอวบอัด ในขณะที่ริมฝีปากก็จูบแลกลิ้นกันอย่างร้อนแรงหลังจากที่ทั้งสองห่างหายเรื่องอย่างว่ามาสามวันร่างสูงผละฝ่ามือจากสองเต้ากลมกลึงแล้วเลื่อนลงมาจับท่อนเอ็นที่แข็งข
ตอนเย็นเมื่อถึงเวลาที่ใบชารู้ว่าเจคอบกลับมาจากบริษัทแล้ว เธอก็ส่งข้อความไปหาเขาใบชา : ใบชากลับมานอนบ้านสองคืนนะคะเจคอบ : อืมเมื่อเห็นเขาพิมพ์ตอบกลับมาสั้นๆ ใบชาก็ปิดหน้าจอมือถือก่อนที่ไต้ฝุ่นจะโทรเข้ามาRrrr!“ฮัลโหล”(ใบชาพรุ่งนี้ตอนเที่ยงพี่จะไปรับออกมากินข้าวนะ ได้ออกมาหรือเปล่า)“ได้ออกไปค่ะ วันนี้ใบชามานอนที่บ้าน พรุ่งนี้ใบชาจะนั่งรถไปเองค่ะ”(พี่จะให้ใบชานั่งรถออกมาเองได้ไงล่ะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้พี่จะไปรับใบชาที่บ้านก็แล้วกัน)“ได้ค่ะพี่ไต้ฝุ่น”(แค่นี้นะใบชา) จากนั้นไต้ฝุ่นก็กดวางสายด้านเจคอบเมื่อเจคอบอาบน้ำและสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จก็ออกจากห้องของตัวเอง แล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของใบชาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามชายหนุ่มเดินมายืนข้างเตียงที่ผ้าปูถูกดึงจนเรียบตึง เขาจ้องมองอยู่อย่างนั้นพลางคิดไปถึงตอนที่เขากับเธอทำเรื่องนั้นกันบนที่นอนขนาดคิงไซส์นี้ พลันแก่นกายที่อยู่ภายใต้กางเกงก็เริ่มผงาดขึ้นมาจนแข็งเป็นลำ ฝ่ามือหนาจับท่อนเอ็นแล้วกดไว้ให้มันสงบลงพร้อมกับพึมพำออกมาอย่างหงุดหงิด“ทำไมเธอต้องกลับไปนอนบ้านคืนนี้ด้วย”เมื่อคืนเขาหยุดเรื่องนั้นกับเธอหลังจากที่ทำมาหลายคืนติดต่อกัน ซึ่งปก
ร้านอาหาร ตอนเที่ยงเมื่อถึงเวลาพักกลางวันเจคอบก็พาแฟนสาวออกมาทานข้าวในร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทอย่างเช่นที่ผ่านๆมา เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ มีอาที่นั่งข้างเขาก็เอ่ยขึ้นทันที“ตอนเย็นมีอาขอไปบ้านพี่เจคอบด้วยนะคะ” หนึ่งปีให้หลังมานี้ มีอาจะไปนอนค้างที่บ้านของเจคอบบ่อยๆ“ได้สิ งั้นตอนเย
19.20 น.เมื่อใบชาอาบน้ำเสร็จก็กลับเข้ามาในห้องเก็บของที่เป็นห้องนอนของตัวเอง เธอหยิบชุดนอนกางเกงขาสั้นในกระเป๋าขึ้นมาสวมใส่ก่อนที่ประตูจะมีเสียงเคาะดังขึ้นก๊อกๆใบชาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงัก ก่อนจะคิดได้ว่าเจ้านายคงมีเรื่องอะไรจะสั่งเธอ หญิงสาวเดินไปเปิดประตูจึงเห็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลายืนสีหน้าน
เมื่อกมลรัตน์กับใบชาออกจากบ้านไปแล้ว ยุพาวรรณก็โทรหาลูกชายทันทีตู๊ด“ครับ”(ลูกยังหาแม่บ้านไม่ได้ใช่ไหม) ยุพาวรรณรู้ว่าแม่บ้านที่บ้านของลูกชายลาออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน“ใช่ครับ”(แม่หาให้ได้แล้วนะ เขาเป็นลูกหนี้ของแม่ เขาไม่มีเงินมาใช้หนี้ แม่ก็เลยให้ลูกสาวของเขาไปทำงานล้างหนี้ที่บ้านของลูก)“อ๋อครั
วันต่อมา บ้านยุพาวรรณสองแม่ลูกเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว เมื่อเห็นเจ้าของบ้านนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่างก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง/สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”“นั่งสิ” เจ้าของบ้านเอ่ยออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนที่สองแม่ลูกจะนั่งลงบนโซฟาหรู จากนั้นคนเป็นเจ้าหนี