สัมพันธ์ลับลูกหนี้

สัมพันธ์ลับลูกหนี้

last updateآخر تحديث : 2026-03-28
بواسطة:  Duangkwanمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
26فصول
4.0Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

“การนอนกับฉันก็ถือว่าได้ปลดหนี้เหมือนกัน” “ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย” “…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ” “…”

عرض المزيد

الفصل الأول

1 เจ้าหนี้

แนะนำตัวละคร

เจคอบ (เจค) อายุ 28 ปี สูง 186 เซนติเมตร

ประธานบริษัทผลิตอุปกรณ์ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์

แม่มีธุรกิจปล่อยเงินกู้

พ่อตายตอนเขาเรียนจบใหม่ๆ เขาจึงต้องเป็นผู้บริหารตั้งแต่อายุ23ปี

ใบชา อายุ 22 ปี สูง 160 เซนติเมตร

พอเรียนจบก็ต้องมารับภาระหนี้ของแม่ที่เล่นการพนัน

.

.

.

.

.

ตัวอย่าง

“ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย”

“…”

“ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ”

“…”

“แค่นอนอ้าขาให้ฉันเอา มันง่ายมากเลยนะ ดีกว่าเป็นคนใช้ตั้งเยอะ”

“แต่ใบชายอมเป็นคนใช้ดีกว่าค่ะ”

“จะไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน?”

“ใช่ค่ะ”

“แล้วเธอคิดเหรอ…ว่าการที่เธอไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน แล้วฉันจะไม่เอาเธอ”

“…”

.

.

.

.

.

“ถ้าคุณคิดว่าการทำแบบนี้กับใบชาแล้วคุ้มกับเงินห้าแสน งั้นใบชาอยากจะขอคุณค่ะ”

“จะขออะไร”

“ช่วยลดระยะเวลาชำระหนี้จากห้าเดือนมาเป็นสามเดือนได้ไหมคะ” ถึงยังไงเธอก็เสียเปรียบเขาแล้ว ดังนั้นเธออยากจะลดระยะเวลาเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบและเปลืองตัวไปมากกว่านี้

“กลัวสึกหรอหรือไง”

“ใช่ค่ะ”

“จะถนอมไว้ให้คนที่เธอชอบสินะ”

“ค่ะ”

“ก็ได้ ฉันจะลดระยะเวลาให้เธอ”

“ถ้าครบสามเดือนแล้ว ถือว่าหนี้ห้าแสนนั้นหมดกันนะคะ” เธอยิ้มบางๆ แต่ภายในใจขมขื่นเมื่อคิดว่าตัวเองต้องใช้ร่างกายปลดหนี้บนเตียง

“อืม”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

บ้านยุพาวรรณ

“ตอนนี้หนี้ของเธอก็ครบสัญญาที่จะต้องจ่ายแล้วนะ” ยุพาวรรณ เจ้าหนี้เงินกู้เอ่ยกับ กมลรัตน์ ที่เป็นลูกหนี้ของตัวเองที่นั่งอยู่ตรงหน้า

“ดิฉันขอยืดเวลาใช้หนี้ไปอีกสักหน่อยได้ไหมคะคุณผู้หญิง” หญิงวัยกลางคนยกมือไหว้พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงขอร้องแววตาอ้อนวอน

“ฉันยืดระยะเวลามาให้เธอตั้งหลายเดือนแล้วนะ แล้วก็ยืดเวลาให้หลายครั้งแล้วด้วย แต่เธอก็ไม่เคยเอาเงินมาจ่ายเลย จนตอนนี้ดอกเบี้ยทบต้นไปถึงห้าแสนแล้ว” คนเป็นเจ้าหนี้เอ่ยด้วยท่าทีที่ดูน่าเกรงขาม

“คือ…ดิฉันหมุนเงินไม่ทันเลยค่ะ ที่ผ่านมาไหนจะค่าเล่าเรียนของลูกและอื่นๆอีกมากมายเลยค่ะ”

“ตอนมายืมเธอบอกอย่างดิบดีว่าจะหาเงินมาส่งทุกเดือน เธอจะมาอ้างแบบนี้ไม่ได้” ยุพาวรรณพูดขึ้นเสียงอย่างอารมณ์เสียกับข้ออ้างของอีกคน

“รายได้ที่เข้ามาในช่วงนี้ไม่พอจ่ายจริงๆเลยค่ะคุณผู้หญิง คุณผู้หญิงช่วยยืดระยะเวลาให้ดิฉันอีกหน่อยเถอะนะคะ” กมลรัตน์เอ่ยพร้อมกับยกมือไหว้คนตรงหน้าอย่างขอความเห็นใจ ยุพาวรรณที่เห็นก็ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพลางตัดสินใจแล้วพูดออกไป

“ฉันจะยืดเวลาให้เธอใช้หนี้อีกสามเดือน ถ้าในสามเดือนนี้เธอไม่เอาเงินมาคืนฉัน เธอกับลูกของเธอก็ออกจากบ้านหลังนั้นไปได้เลย เพราะฉันจะยึดบ้านของเธอซะ” คนเป็นเจ้าหนี้พูดออกไปด้วยท่าทีเอาจริงเอาจังพลางคิดว่าถ้าคนตรงหน้ามาขอความเห็นใจอีก นางก็จะไม่ใจอ่อนให้อีกแล้ว

“ขอบคุณคุณผู้หญิงมากนะคะที่เห็นใจดิฉัน…” กมลรัตน์ก้มหัวไหว้อย่างนอบน้อมก่อนจะเงยหน้าบอกออกไป

“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ดิฉันกลับบ้านก่อนนะคะ” พูดจบกมลรัตน์ก็ลุกจากโซฟาหรูแล้วออกจากบ้านหลังใหญ่ไปขึ้นรถแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังบ่อนการพนันที่นางมักจะไปเสี่ยงโชคเกือบทุกวัน

บ่อนการพนัน

ในขณะที่กมลรัตน์กำลังเล่นไพ่อยู่นั้นอยู่ๆโทรศัพท์ของนางก็มีสายโทรเข้ามาจากคนเป็นลูกสาว

Rrrr!

“ว่าไง”

(แม่อยู่ไหน)

“แม่…ออกมาทำธุระข้างนอกน่ะ” กมลรัตน์ปดคนเป็นลูกออกไป นางไม่อยากให้ลูกรู้ว่าตัวเองเล่นการพนัน

(แม่จะกลับตอนไหน)

“ทำธุระเสร็จก็กลับเลย แค่นี้นะ แม่กำลังคุยธุระอยู่ อย่าโทรมาอีกนะ” พูดจบ กมลรัตน์ก็รีบกดวางสายทันทีแล้วเล่นไพ่ต่อด้วยความลุ้นว่าจะเอาเงินเล่นไพ่ที่ชนะวันนี้ไปจ่ายหนี้

จนกระทั่งหลายชั่วโมงผ่านไป สิ่งที่คิดก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด กมลรัตน์แพ้ไปหลายพันบาท

“เฮ้อ วันนี้ดวงไม่ดีเลย” กมลรัตน์บ่นอย่างหงุดหงิดเมื่อเล่นแพ้ตั้งหลายพันบาท

“พรุ่งนี้เธอก็มาใหม่สิ วันนี้ดวงไม่ดี แต่พรุ่งนี้ดวงของเธออาจจะดีขึ้นมาก็ได้นะมล” เพื่อนที่เล่นไพ่วงเดียวกันพูดเชียร์

“อืม พรุ่งนี้ฉันจะมาใหม่ เพื่อมาเอาคืนที่เสียไปวันนี้ให้ได้” กมลรัตน์พูดอย่างหมายมั่นและหวังว่าพรุ่งนี้คงไม่แพ้เหมือนวันนี้แน่

“งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาแก้มือกันใหม่” ว่าแล้วกมลรัตน์กับขาไพ่คนสนิทและเป็นทั้งเพื่อนของกมลรัตน์ตอนเรียนมอต้นก็พากันออกจากบ่อนการพนันไป

บ้านใบชา

กมลรัตน์กลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบสองทุ่ม ใบชาที่นั่งอยู่ในห้องโถงเมื่อเห็นคนเป็นแม่เดินเข้าบ้านมาก็ระบายยิ้มสดใสพร้อมกับถามออกไป

“แม่ไปธุระกับใครมาเหรอ”

“กับเพื่อนสมัยเรียนน่ะ ลูกได้กินข้าวหรือยัง” คนเป็นแม่เอ่ยถามลูกสาวด้วยสีหน้าตึงเครียดเมื่อคิดว่าเล่นไพ่แพ้ไปตั้งหลายพัน

“กินแล้ว แล้วแม่กินยัง”

“ยังเลย ในครัวมีอะไรกินบ้าง”

“มีค่ะ แม่เข้าไปดูสิ” สิ้นเสียงของลูกสาวเอ่ย คนเป็นแม่ก็เดินเข้าไปในครัว ใบชามองตามแผ่นหลังของแม่พลางคิดในใจว่าหลายเดือนมานี้แม่เหมือนมีเรื่องเครียดอยู่ในใจ แล้วแม่เครียดเรื่องอะไร เธอนึกสงสัยอยู่ในใจ แต่ก็ไม่กล้าถามเพราะรู้ว่าแม่คงไม่ยอมบอกความจริงให้เธอรู้แน่

เธออยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิด ที่ผ่านมาเธอไม่เคยถามถึงพ่อเลย และแม่ก็ไม่เคยบอกเธอว่าพ่อเป็นใคร

แม่ของเธอมีอาชีพขายกล้วยทอด ตั้งแต่เธอจำความได้เธอเห็นแม่ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าเพื่อไปขายกล้วยทอดในตลาดที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่ แม่ทำอาชีพนี้เลี้ยงตัวเองและได้ส่งให้เธอเรียนจนจบปริญญาตรี

ที่ผ่านมาถ้าเป็นวันโรงเรียนปิด เธอก็จะออกไปช่วยแม่ขายกล้วยทอดทุกวัน สองเดือนที่เธอเรียนจบมานี้เธอจะออกไปช่วยแม่ทุกวัน แต่วันนี้แม่บอกว่ามีธุระสำคัญที่จะต้องออกไปทำจึงไม่ออกไปขายกล้วยทอด

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
26 فصول
1 เจ้าหนี้
แนะนำตัวละครเจคอบ (เจค) อายุ 28 ปี สูง 186 เซนติเมตรประธานบริษัทผลิตอุปกรณ์ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์แม่มีธุรกิจปล่อยเงินกู้พ่อตายตอนเขาเรียนจบใหม่ๆ เขาจึงต้องเป็นผู้บริหารตั้งแต่อายุ23ปีใบชา อายุ 22 ปี สูง 160 เซนติเมตรพอเรียนจบก็ต้องมารับภาระหนี้ของแม่ที่เล่นการพนัน.....ตัวอย่าง“ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย”“…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ”“…”“แค่นอนอ้าขาให้ฉันเอา มันง่ายมากเลยนะ ดีกว่าเป็นคนใช้ตั้งเยอะ”“แต่ใบชายอมเป็นคนใช้ดีกว่าค่ะ”“จะไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน?”“ใช่ค่ะ”“แล้วเธอคิดเหรอ…ว่าการที่เธอไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน แล้วฉันจะไม่เอาเธอ” “…” .....“ถ้าคุณคิดว่าการทำแบบนี้กับใบชาแล้วคุ้มกับเงินห้าแสน งั้นใบชาอยากจะขอคุณค่ะ”“จะขออะไร”“ช่วยลดระยะเวลาชำระหนี้จากห้าเดือนมาเป็นสามเดือนได้ไหมคะ” ถึงยังไงเธอก็เสียเปรียบเขาแล้ว ดังนั้นเธออยากจะลดระยะเวลาเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบและเปลืองตัวไปมากกว่านี้“กลัวสึกหรอหรือไง” “ใช่ค่ะ”“จะถนอมไว้ให้คนที่เธอชอ
اقرأ المزيد
2 มีกันแค่สองคน
เวลาต่อมาใบชาที่เห็นแม่เดินออกมาจากครัวจึงเอ่ยขึ้นอย่างใส่ใจ“ช่วงนี้แม่มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”“ก็ไม่มีนิ ถามทำไม” คนเป็นแม่ตอบลูกสาวพร้อมกับยิ้มขื่นเมื่อคิดว่าถ้าไม่มีเงินไปจ่ายหนี้ บ้านหลังนี้ก็จะถูกยึด ซึ่งจะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ เพราะนางรู้สึกอับอายเมื่อคิดว่าถ้าบ้านที่เคยอยู่มาตั้งหลายสิบปีต้องกลายไปเป็นของคนอื่น และตัวเองกับลูกจะต้องกลายเป็นคนไม่มีบ้าน“ใบชาเห็นแม่ดูเครียดมาหลายเดือนแล้ว ใบชาก็เลยคิดว่าแม่คงจะมีเรื่องให้เครียด”“แม่ไม่มีเรื่องให้เครียดหรอก ลูกอย่าห่วงเลย แม่ไปอาบน้ำนอนก่อนนะ” ว่าแล้วคนเป็นแม่ก็เดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป ในขณะใบชาที่นั่งอยู่ก็ยังรู้สึกกังวลและอดห่วงแม่ไม่ได้วันต่อมา ตลาดสด 14.30 น.เมื่อสองแม่ลูกขายกล้วยทอดหมดแล้ว กมลรัตน์ก็เอ่ยกับคนเป็นลูกสาวขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ“ลูกกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ขอไปทำธุระก่อน”“ธุระอะไรเหรอแม่ ให้ใบชาไปด้วยได้ไหม”“อย่าไปเลยลูก แม่อยากไปคนเดียวมากกว่า ลูกกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ”“ได้” ใบชารับคำอย่างไม่เรื่องมากแล้วเดินกลับบ้านที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ส่วนกมลรัตน์เมื่อเห็นว่าใบชาเดินออกไปไกลแล้วก็ขึ้นรถประจำท
اقرأ المزيد
3 ทวงหนี้
สองเดือนต่อมาผ่านมาสามเดือนแล้วที่กมลรัตน์ยังไม่ได้ส่งหนี้ให้ยุพาวรรณตามที่รับปากไว้แม้แต่บาทเดียว ดังนั้นวันนี้ยุพาวรรณจึงส่งลูกน้องมาทวงหนี้ที่บ้านบ้านใบชา ตอนเย็นใบชาที่เดินออกจากบ้านเพื่อจะไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย เมื่อเห็นผู้ชายแปลกหน้าแต่งตัวดูดีสองคนลงจากรถเก๋งที่หน้าบ้านของเธอจึงขมวดคิ้วสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“คุณมาหาใครคะ”“ผมมาหาคุณกมลรัตน์ครับ คุณเป็นอะไรกับเขา” หนึ่งในชายสองคนเอ่ยถามออกไป“ฉันเป็นลูกค่ะ แล้วพวกคุณมีธุระอะไรกับแม่ฉันหรือเปล่า”“พวกผมได้รับมอบหมายจากคุณผู้หญิงให้มาทวงหนี้กับแม่ของคุณ”“ทวงหนี้?” เธอทวนถามด้วยสีหน้าตกใจเมื่อได้ยินคำนั้น“แม่ของคุณไปกู้เงินกับคุณผู้หญิงเมื่อสองปีก่อน โดยใช้บ้านหลังนี้ไปค้ำประกัน แต่แม่ของคุณไม่ได้ส่งหนี้เลย จนตอนนี้รวมทั้งต้นทั้งดอกก็ห้าแสนกว่าบาท”“ห้าแสน!?” เธอถึงกับอุทานเมื่อรู้จำนวนยอดหนี้ที่แม่ไปติดค้างเขามา แล้วแม่กู้เงินมาทำอะไรตั้งมากมาย“แล้วแม่คุณอยู่หรือเปล่า”“แม่ออกไปทำธุระตั้งแต่บ่ายค่ะ”“แล้วจะกลับมาตอนไหน”“ช่วงค่ำๆค่ะ”“งั้นคุณก็ไปบอกแม่ของคุณด้วยว่า ถ้าไม่อยากให้บ้านหลังนี้โดนยึด พรุ่งนี้ก็เอา
اقرأ المزيد
4 น่าสงสาร
วันต่อมา บ้านยุพาวรรณสองแม่ลูกเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว เมื่อเห็นเจ้าของบ้านนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่างก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง/สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”“นั่งสิ” เจ้าของบ้านเอ่ยออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนที่สองแม่ลูกจะนั่งลงบนโซฟาหรู จากนั้นคนเป็นเจ้าหนี้จึงเอ่ยขึ้นทันที“ไหนล่ะเงิน เอาเงินมาด้วยหรือเปล่าล่ะ”“คุณผู้หญิงคะ คืออย่างนี้ค่ะ…” กมลรัตน์พูดไม่ทันจบ ยุพาวรรณที่รู้ทันจึงเอ่ยขัดขึ้นทันที“ถ้าเธอจะมาขอโอกาสจากฉันอีก ฉันจะไม่ให้เธอแล้ว”“ได้โปรดเถอะนะคะคุณผู้หญิง อย่ายึดบ้านของดิฉันเลยค่ะ ฉันมีสมบัติอยู่แค่ชิ้นเดียวก็คือบ้านหลังนั้น ฉันอยากเก็บเอาไว้ให้ลูกได้อยู่ค่ะ” คนเป็นลูกหนี้ทิ้งตัวคุกเข่าต่อหน้าเจ้าหนี้แล้วพูดขอร้องอ้อนวอน“ถ้าเธออยากเก็บบ้านหลังนั้นไว้ให้ลูกเธอ แล้วเธอไปเล่นการพนันทำไม” ยุพาวรรณที่รู้มาก่อนแล้วว่าคนตรงหน้าเข้าบ่อนการพนันทุกวัน จึงพูดออกไป“คุณผู้หญิงรู้?” กมลรัตน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อคนเป็นเจ้าหนี้รู้ว่าตัวเองเข้าบ่อนการพนันทุกวันส่วนใบชาที่เพิ่งรู้ว่าแม่ของตัวเองเล่นการพนันก็ถึงกับอึ้งพร้อมกับพึมพำออกม
اقرأ المزيد
5 ลูกหนี้
เมื่อกมลรัตน์กับใบชาออกจากบ้านไปแล้ว ยุพาวรรณก็โทรหาลูกชายทันทีตู๊ด“ครับ”(ลูกยังหาแม่บ้านไม่ได้ใช่ไหม) ยุพาวรรณรู้ว่าแม่บ้านที่บ้านของลูกชายลาออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน“ใช่ครับ”(แม่หาให้ได้แล้วนะ เขาเป็นลูกหนี้ของแม่ เขาไม่มีเงินมาใช้หนี้ แม่ก็เลยให้ลูกสาวของเขาไปทำงานล้างหนี้ที่บ้านของลูก)“อ๋อครับ แล้วเขาจะมาทำงานล้างหนี้นานแค่ไหนเหรอครับ”(สองปี พรุ่งนี้แม่จะให้เขาเข้าไปที่บ้านของลูกนะ แค่นี้นะลูก) สิ้นเสียงของแม่ นิ้วเรียวยาวก็กดวางสายแล้วทำงานที่อยู่ตรงหน้าต่อตอนเย็นเจคอบออกมาจากห้องทำงาน แฟนสาวอย่างมีอาที่นั่งอยู่หน้าห้องก็ระบายยิ้มพร้อมกับลุกไปหาร่างสูง ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงไปขึ้นรถหรู เจคอบพาแฟนสาวแวะกินข้าวอย่างที่ผ่านมา จากนั้นเขาจึงไปส่งเธอที่คอนโดและกลับบ้านของตัวเองไปวันต่อมา ตอนเย็นหญิงสาวร่างบางสมส่วนที่อยู่ในเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วลงจากรถแท็กซี่ที่หน้าบ้านหลังใหญ่ของคนที่กำลังจะมาเป็นเจ้านายของเธอหญิงสาวเดินไปกดกริ่งที่ประตูรั้ว ก่อนที่ไม่นานประตูรั้วราคาแพงจะเคลื่อนออกกว้าง จากนั้นคนตัวเล็กจึงเดินเข้าไปด้วยท่าทีประหม่าเมื่อใบชาเข้ามาภายใน
اقرأ المزيد
6 มีแม่บ้านแล้ว
19.20 น.เมื่อใบชาอาบน้ำเสร็จก็กลับเข้ามาในห้องเก็บของที่เป็นห้องนอนของตัวเอง เธอหยิบชุดนอนกางเกงขาสั้นในกระเป๋าขึ้นมาสวมใส่ก่อนที่ประตูจะมีเสียงเคาะดังขึ้นก๊อกๆใบชาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงัก ก่อนจะคิดได้ว่าเจ้านายคงมีเรื่องอะไรจะสั่งเธอ หญิงสาวเดินไปเปิดประตูจึงเห็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลายืนสีหน้านิ่งอยู่ โดยในมือของเขามีผ้าห่มกับหมอน เขายื่นมันมาให้เธอโดยที่เขาไม่ได้พูดอะไร ใบชารับหมอนกับผ้าห่มมาพลางเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มน้อยๆ“ขอบคุณมากนะคะเจ้านาย” จากนั้นชายหนุ่มก็หันหลังเดินกลับขึ้นชั้นบนไป ก่อนที่ใบชาจะปิดประตูพร้อมกับล็อกและกลับเข้ามาในห้อง“ทนนอนบนพื้นเอานะใบชา” เรียวปากจิ้มลิ้มพึมพำออกมาอย่างทำใจ พลางคิดว่าเรามาทำงานเป็นคนใช้เพื่อปลดหนี้ให้แม่ การที่ได้มีบ้านให้อยู่ มีห้องให้นอนถึงจะไม่มีที่นอน แต่ก็มีอาหารให้กินฟรีสามมื้อ มีเงินเดือนเอาไว้ใช้ส่วนตัวเดือนละสามพันบาทก็ถือว่าดีกว่าใครอีกหลายๆคนหลังจากที่ใบชาดูโทรศัพท์จนรู้สึกง่วงนอนก็ล้มตัวนอนบนพื้นที่แข็งและค่อนข้างเย็น ศีรษะเล็กวางลงบนหมอนพร้อมกับพึมพำออกมา“เจ็บหลังจัง แต่ก็ช่างเถอะ เดี๋ยวก็ชินเองแหละ” ว่าแล้วเธอก็หลับตาลงอย่า
اقرأ المزيد
7 นี่แฟนของฉัน
ร้านอาหาร ตอนเที่ยงเมื่อถึงเวลาพักกลางวันเจคอบก็พาแฟนสาวออกมาทานข้าวในร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทอย่างเช่นที่ผ่านๆมา เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ มีอาที่นั่งข้างเขาก็เอ่ยขึ้นทันที“ตอนเย็นมีอาขอไปบ้านพี่เจคอบด้วยนะคะ” หนึ่งปีให้หลังมานี้ มีอาจะไปนอนค้างที่บ้านของเจคอบบ่อยๆ“ได้สิ งั้นตอนเย็นมีอาไปกินข้าวที่บ้านพี่ก็แล้วกันนะ” เขาหันมาพูดกับแฟนสาวด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ“ดีเลยค่ะ เพราะมีอาก็อยากไปชิมฝีมือของแม่บ้านคนใหม่ของพี่ด้วยค่ะ…” เธอยิ้มบางๆแล้วถามต่อ“แม่บ้านคนนี้อายุเท่าไหร่แล้วคะ”“เพิ่งเรียนจบปริญญา”“ห๊ะ เพิ่งเรียนจบเหรอคะ” เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าแม่บ้านจะอายุยังน้อยกว่าเธอ ซึ่งเธออายุยี่สิบหกแล้ว“เห็นแม่บอกอย่างนั้นนะ”“แม่พี่เป็นคนหาแม่บ้านมาให้เหรอคะ”“ใช่”“เรียนจบตั้งปริญญาตรี แล้วทำไมถึงมาเป็นแม่บ้านล่ะคะ”“เขาคงจะยังหางานไม่ได้มั้ง ก็เลยมาทำงานนี้ไปพลางๆก่อน” “อ๋อค่ะ แล้ว…หน้าตาเขาเป็นยังไงคะ สวยหรือเปล่า” เธอรู้สึกหึงหวงแฟนหนุ่มขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าแม่บ้านของเขายังสาวอยู่เลย ถ้าอายุสี่สิบขึ้นไป เธอก็จะไม่รู้สึกแบบนี้“มีอาหึงพี่เหรอ” มุมปากหยักยกยิ้มหยอกล้อ
اقرأ المزيد
8 ไม่ต้องมาบอก
วันต่อมามีอาที่อยู่ในเสื้อเชิ๊ตของแฟนหนุ่มเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นใบชาออกมาจากห้องเก็บของพอดี เมื่อเห็นอย่างนั้นมีอาจึงเดินเข้าไปหาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าประหลาดใจ“เธอนอนในห้องนี้เหรอ”“ใช่ค่ะ” ใบชาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ“นี่มันห้องเก็บของนี่ แล้วเธอนอนได้เหรอ”“นอนได้ค่ะ”“มีที่นอนกับเตียงด้วยเหรอ”“ไม่มีค่ะ ฉันปูผ้านวมนอนค่ะ”“อ๋อ” มีอาพยักหน้ารับรู้พลางรู้สึกดีใจเมื่อรู้ว่าพี่เจคอบไม่ได้ใส่ใจความเป็นอยู่ของแม่บ้านเท่าไหร่“ชุดทำงานของคุณมีอา ฉันซักรีดให้เรียบร้อยแล้วนะคะ อยู่ในห้องรีดผ้าค่ะ”“ขอบใจเธอมากนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ งั้นฉันขอเข้าครัวไปทำอาหารก่อนนะคะ” ใบชาเอ่ยด้วยรอยยิ้มแล้วเดินเข้าไปในครัว พร้อมกับจัดการทำอาหารให้คนเป็นเจ้านายและแฟนสาวของเขาได้ทานหนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ใบชามาอยู่ที่บ้านของเจคอบ ทุกวันเธอตื่นตั้งแต่ตีห้าแล้วทำความสะอาดบ้าน เช็ดถูตามเฟอร์นิเจอร์หรูต่างๆ เนื่องจากเธออยากให้บ้านดูสะอาดสะอ้านไร้ฝุ่นอยู่เสมอเพราะรู้ว่าเจ้านายแพ้ฝุ่นพอทำความสะอาดบ้านเสร็จ ใบชาก็เข้าครัวไปทำอาหารเพื่อให้เขาได้รับประทานก่อนออกไปบริษัท จากนั้นเธอก็รดน้ำต้นไม้
اقرأ المزيد
9 ไม่ควรแตะต้อง
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ไต้ฝุ่นก็ประคองร่างของใบชาให้มานั่งบนรถเข็น แล้วเขาก็ขอบัตรประชาชนของเธอไปยื่นที่ฝ่ายทำประวัติคนไข้ ส่วนใบชาที่อยู่ในห้องฉุกเฉินก็ถูกตรวจวินิจฉัยจากนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านกระดูกและข้อ และหมอก็ได้ทำการเข้าเฝือกอ่อนที่ข้อเท้า เสร็จแล้วหมอก็จ่ายยา โดยไต้ฝุ่นเป็นคนจ่ายค่ารักษาทั้งหมด ก่อนที่เขาจะพาเธอไปส่งที่บ้านเมื่อไต้ฝุ่นเลี้ยวรถเข้ามาในซอยเขาจึงเอ่ยขึ้นทันที“บ้านเพื่อนพี่ก็อยู่ในซอยนี้เหมือนกัน”“…” ใบชาชะงักแล้วหันไปมองชายหนุ่มด้วยสีหน้างงๆเมื่อเขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ ไต้ฝุ่นที่รู้ว่าเธอคงแปลกใจที่เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ จึงยกยิ้มอธิบายให้เธอได้หายสงสัย“เมื่อกี้พี่เห็นปีเกิดของใบชาในบัตรประชาชน ใบชาอ่อนกว่าพี่หลายปี พี่ก็เลยอยากพูดแทนตัวเองว่าพี่น่ะ” “อ้อค่ะ” เธอยิ้มอ่อนๆ“ใบชาเรียกพี่ว่าพี่ก็ได้นะ”“ได้ค่ะ”เมื่อรถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านของเจคอบ ไต้ฝุ่นก็เอ่ยถามด้วยความฉงนใจ“ใบชาอยู่บ้านหลังนี้เหรอ”“ใช่ค่ะ แต่บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านของใบชาหรอกค่ะ เป็นบ้านของเจ้านาย ใบชามาเป็นแม่บ้านที่นี่ค่ะ”“พี่กับเจ้าของบ้านหลังนี้รู้จักกัน…”“พี่กับไอ้เจคอบเป็นเพื่อนสนิทก
اقرأ المزيد
10 ดูดดื่ม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้ข้อเท้าของใบชาก็หายเป็นปกติแล้ว หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ไต้ฝุ่นจะมาหาเธอเกือบทุกวันในตอนเย็นพร้อมกับซื้อของกินมาฝากเธอทุกครั้งวันนี้ใบชาตื่นขึ้นมาในเวลาตีห้าแล้วจัดการทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง หลังจากหนึ่งอาทิตย์มาแล้วที่เธอไม่ได้ทำ แต่เธอก็เข้าครัวทำอาหารได้ ถึงจะไม่ค่อยคล่องแคล่วเท่าที่ควรวันนี้เป็นวันหยุดงานของบริษัท มีอามาหาเจคอบที่บ้านตั้งแต่เช้าเพราะทั้งสองได้นัดกันไว้ตั้งแต่เมื่อวานว่าวันนี้จะออกไปเที่ยวด้วยกันในขณะที่ใบชากำลังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านอยู่นั้น มีอาก็ออกมายืนใกล้ๆแล้วเอ่ยถามออกไป“ข้อเท้าหายดีแล้วเหรอ”“หายแล้วค่ะ” ใบชาหันมาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม“ตอนขาเธอเจ็บ พี่เจคอบช่วยเหลืออะไรเธอบ้าง”“ช่วงวันสองวันแรก เจ้านายช่วยพยุงฉันไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็สั่งของกินมาเผื่อฉันค่ะ” เธอตอบไปตามความจริง“อืม” มีอาพยักหน้าพลางคิดในใจว่าแฟนของเธอเริ่มจะเอาใจใส่แม่บ้านของเขาแล้วสิ ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจและระแวง กลัวว่าเขาจะเผลอใจให้กับใบชาเมื่อคิดอย่างนั้นมีอาก็ถอนหายใจออกมาอย่างพยายามทำใจและพยายามไม่คิดไปถึงเรื่องที่เจคอบจะคิดเกินเลยกับใบชา เขามีเธอเป็นแ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status