สัมพันธ์ลับลูกหนี้

สัมพันธ์ลับลูกหนี้

last updateLast Updated : 2026-03-28
By:  DuangkwanCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
26Chapters
4.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“การนอนกับฉันก็ถือว่าได้ปลดหนี้เหมือนกัน” “ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย” “…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ” “…”

View More

Chapter 1

1 เจ้าหนี้

정신을 차리자 온 몸이 쑤시고 아팠다.

눈을 뜨고 고개를 돌리자 옆에 덥수룩한 머리의 남자 뒤통수가 보였다.

원유희는 깜짝 놀라 자신도 모르게 비명을 지를 뻔했다.

그녀는 어젯밤의 기억들이 스쳐 지나간다.

그녀는할 수만 있다면 타임머신을 타고 24시간 전으로 돌아가 자신의 선택을 말리고 싶은 심정이었다.

오래 사귄 남자친구가 바람 피웠다는 것을 알게 된 그녀는 어제 미친듯이 술집을 여기저기를 옮겨 다니며 술을 퍼 마셨고, 그 결과로 이름 모를 남자와 한 침대에서 일어나게 된 것이다.

점점 더 또렷해지는 기억에 그녀는 고개를 휘저었다.

그녀는 살금살금 침대에서 내려와 옆에 남자의 얼굴도 확인하지 않은 채 바닥에 널브러진 옷을 주워 입고 후다닥 도망쳤다.

*

2년 후.

귀국행 비행기에 오른 원유희는 핸드폰 속 영상을 보며 웃고 있었다.

영상에는 두 살 정도 된 아이의 모습이 있었다.

“엄마!”

“엄마!”

“엄마!”

뒤뚱거리며 걸어오는 아이의 모습에 원유희의 코끝에 잠시 분유 냄새가 스치는 것 같았다.

원유희는 마음이 따듯해지는 기분에 입가에 미소가 번졌다.

2년 전 스위트룸에서의 하룻밤으로 꿈 많던 신입생 원유희는 엄마가 됐다.

생리를 하지 않자 원유희는 약국에서 임신테스트기를 샀고, 조마조마하는 마음으로 결과를 기다렸다.

선명한 두 줄.

그녀는 테스트기를 한참을 바라보다가 산부인과로 향했다.

“세 쌍둥이입니다.”

의사의 말에 원유희는 그 자리에서 기절할 뻔했다.

그녀는 그날 바로 수술 예약을 잡고 수술대에 올랐다. 마취과 전문의가 와서 그녀에게 호흡기를 장착하려던 순간 그녀는 수술대에서 일어나 온 힘을 다해 도망쳤다.

‘뱃속에 있는 두 아들과 딸의 생명을 내가 무슨 권리로 빼앗겠어 그래 이건 아닌 것 같아.’

그게 벌써 2년 전 일이다.

원유희는 핸드폰 속의 아이들을 보며 그때 수술을 하지 않은 것을 천만다행으로 여겼다.

*

얼마 만에 고국으로 돌아가는 것일까. 그녀는 거의 5~6년을 해외에서 지냈다.

고모와 고모부만 아니었다면, 그녀는 평생 고국 땅을 밟지 않았을 것이다.

그녀도 고모와 고모부가 보고 싶지 않은 건 아니었지만, 고국은 그리 좋은 기억만 가득한 곳이 아니었다.

‘파티만 끝나면 바로 떠나야지.’

그녀는 흰색 트위드 치마에 가느다란 발목이 도드라지는 하이힐을 신고 연회장으로 들어갔다.

화려하고 웅장한 샹들리제 아래에 사람들은 상기된 얼굴로 술잔을 기울이고 있었다.

그녀는 낯선 사람들 사이에서 어찌할 바를 몰랐다.

“유희?”

원유희가 고개를 돌리자 오랜 시간 보지 못했던 고모와 고모부가 서있었다. 유희는 어느덧 중년이 된 두 사람을 보고 머릿속 저편에 저장된 기억들을 스멀스멀 꺼냈다.

“고모…… 고모부.”

“거 봐. 내가 유희 맞다고 했지? 내가 맞다는데 네 고모는 아니라고 하더라! 유희야 드디어 돌아왔구나! 이게 몇 년만이니”고모부인 김영이 흐뭇한 얼굴로 원유희를 바라 보았다.

“이거 꿈은 아니지? 고모가 너를 얼마나 보고 싶어했는데! 내가 그래도 죽기 전에 너를 보는구나!” 고모 원수정이 눈물을 머금고 원유희를 껴앉았다.

원유희는 어릴 적 엄마를 여의고, 그녀의 아버지는 나 몰라라 어린 그녀를 방치했다.

그 당시 원유희를 안타까워했던 고모가 그녀를 데려다가 학교도 보내고 공부도 시키며 물심양면으로 그녀를 키웠다. 그래서 원유희는 마음속 깊은 곳에 고모와 고모부를 향한 고마움이 있었다.

“어디 우리 유희 얼굴 좀 보자. 어쩜 더 예뻐진 것 같아! 남자들이 보면 눈이 번쩍 뜨이겠구나!” 고모는 손을 뻗어 그녀의 어깨를 잡고 그녀의 얼굴을 여기저기 살폈다.

“유희가 당신을 닮았네.” 김영이 말했다.

“원 씨 집안 피가 어디 가겠어?”원수정은 원유희를 보며 자랑스럽다는 듯 미소를 지었다.

“유희야 이왕 돌아온 거 이제 다시 나갈 생각 말고, 여기서 좋은 남자 만나는 건 어때? 고모가 좋은 남자 찾아줄게.”

“네? 고모, 저 아직 어려요. 급하지 않아요.”

원유희의 머릿속에 세 아이의 얼굴이 스쳤다.

때마침 연회장 입구에서 소동이 벌어졌다. 양복을 입은 여러 남자들이 안으로 들어와 연회장 양쪽을 가로막더니 사람들을 통제했다. 홀 안에 화기애애하던 분위기는 한 순간에 찬물을 끼얹은 듯 차갑게 식었다.

남자들 사이로 검은 양복에 가죽 신발을 신은 훤칠한 체구의 남자가 걸어 들어왔다.

원유희는 물끄러미 그를 바라보았다.

그의 수려한 외모와 기세 등등한 표정이 어렴풋이 기억 속에 남아있었다.

“신걸?”

원유희는 머리부터 발끝까지 소름이 돋았고, 신걸을 제외한 모든 사람들에게 블러를 씌운 듯 흐릿했다.

잊고 있었던 2년 전 그 밤. 자라면서 점점 그를 닮아가는 두 아들들.

그녀의 심장이 쪼그라들었다.

‘설마, 그때 그 남자가 김신걸은 아니겠지?’

마네킹 같은 김신걸에게서 풍기는 기품에 사람들이 웅성거렸다.

김신걸은 고모의 양아들로, 190cm의 장신에 쭉 뻗은 다리를 소유한 Ai캐릭터 같은 비주얼을 가진 남자다.

“신걸아 언제 왔니?” 고모부인 김영이 놀라서 물었다.

김신걸은 왕래를 끊은 양아들이 자신과 아내의 결혼기념일에 나타날 줄은 꿈에도 생각하지 못했다.

그 옆에 있던 원수정도 김신걸을 보고 혼란스러워했다.

고모는 항상 김신걸을 두려워했다.

그에게 풍기는 특유의 범접할 수 없는 분위기에 원수정은 양아들이지만 김신걸에게 다가가기 힘들어했다.

“왜요? 제가 오면 안 되는 자리에 왔습니까?”김신걸의 낮고 굵은 목소리가 위엄 있게 들렸다.

말을 마친 김신걸의 시선이 원유희에게로 향했다.

원유희는 메두사가 자신을 보는 듯한 느낌에 고개를 떨구고 입술을 오므렸다.

“우리는 네가 와줘서 얼마나 기쁜지 몰라. 여기 봐 유희도 왔어! 너도 기억하지? 한 때 우리 집에 같이 살았던 원유희.” 김영이 말했다.

김신걸은 미간을 찌푸리고 한참 그녀를 바라보다 시선을 거두었다.

“알죠.”

“고모, 저 화장실 좀 다녀올게요.”

원유희는 김신걸의 눈을 쳐다보지도 못하고 조용히 자리를 피했다.

원수정도 마침 화장실에 가고 싶던 참이라 원유희에게 같이 가자고 말을 꺼내려던 찰나 그녀 이미 저만치 멀어졌다.

*

원유희는 화장실 거울에 비친 자신의 모습을 보며 불안함에 손톱을 물어 뜯었다.

‘이제 어쩌지? 그때 그 남자가 설마 에잇 아니야 김신걸이겠어? 쟤가 나를 얼마나 싫어했는데! 설마…… 그게 맞다면 2년 전 그날을 기억하고 있지는 않겠지?’

원유희는 더 이상 연회장에 있고 싶지 않았다.

특히 그녀의 핸드폰 속에 저장된 수많은 아이들의 사진과 동영상.

점점 김신걸과 닮아가는 두 아들들.

우연이라도 만약 김신걸이 그녀의 배경화면의 아이들 사진을 본다면 100% 놀랄 게 뻔했다.

‘김신걸은 이 사실을 절대 알면 안 돼! 여기 후문이 있을 텐데 거기로 빠져나가면 되겠다.’

원유희는 화장실에서 나와 곧장 비상구를 따라 연회장을 빠져나왔다.

10m 정도 걸었을까 키가 큰 두 명의 경호원이 그녀를 가로막았고, 커다란 그림자에 그녀의 다리가 부들부들 떨렸다.

원유희는 주위를 둘러보다가 연회장 종업원이 넓적한 쟁반을 들고 지나가고 있는 것을 보고 그 쟁반을 들어 냅다 경호원의 머리를 쾅쾅 내리치고는 줄행랑을 쳤다.

“쫓아가!”

두 경호원의 옷은 쏟아진 와인으로 흥건히 젖었다.

원유희는 젖 먹던 힘까지 써가며 뛰었고, 경호원들을 따돌리기 위해 연회장 주방으로 들어갔다.

“여긴 관계자 외에 출입금지입니다!”

원유희는 종업원의 말을 무시하고 분주한 요리사들 사이를 달려 다시 비상구 문을 열고 밖으로 나와 골목으로 들어갔다.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
26 Chapters
1 เจ้าหนี้
แนะนำตัวละครเจคอบ (เจค) อายุ 28 ปี สูง 186 เซนติเมตรประธานบริษัทผลิตอุปกรณ์ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์แม่มีธุรกิจปล่อยเงินกู้พ่อตายตอนเขาเรียนจบใหม่ๆ เขาจึงต้องเป็นผู้บริหารตั้งแต่อายุ23ปีใบชา อายุ 22 ปี สูง 160 เซนติเมตรพอเรียนจบก็ต้องมารับภาระหนี้ของแม่ที่เล่นการพนัน.....ตัวอย่าง“ถ้าเธอยอมนอนกับฉันไปจนครบห้าเดือน หนี้ของเธอก็จะหมดทันที แล้วทีนี้เธอก็ออกไปจากบ้านฉันได้เลย”“…” “ถ้าเธอตกลง ฉันจะหาคนใช้ใหม่มาทำแทนเธอ แล้วฉันก็จะให้เธอทำหน้าที่แค่บนเตียงก็พอ”“…”“แค่นอนอ้าขาให้ฉันเอา มันง่ายมากเลยนะ ดีกว่าเป็นคนใช้ตั้งเยอะ”“แต่ใบชายอมเป็นคนใช้ดีกว่าค่ะ”“จะไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน?”“ใช่ค่ะ”“แล้วเธอคิดเหรอ…ว่าการที่เธอไม่ยอมรับข้อเสนอของฉัน แล้วฉันจะไม่เอาเธอ” “…” .....“ถ้าคุณคิดว่าการทำแบบนี้กับใบชาแล้วคุ้มกับเงินห้าแสน งั้นใบชาอยากจะขอคุณค่ะ”“จะขออะไร”“ช่วยลดระยะเวลาชำระหนี้จากห้าเดือนมาเป็นสามเดือนได้ไหมคะ” ถึงยังไงเธอก็เสียเปรียบเขาแล้ว ดังนั้นเธออยากจะลดระยะเวลาเพื่อไม่ให้ตัวเองเสียเปรียบและเปลืองตัวไปมากกว่านี้“กลัวสึกหรอหรือไง” “ใช่ค่ะ”“จะถนอมไว้ให้คนที่เธอชอ
Read more
2 มีกันแค่สองคน
เวลาต่อมาใบชาที่เห็นแม่เดินออกมาจากครัวจึงเอ่ยขึ้นอย่างใส่ใจ“ช่วงนี้แม่มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”“ก็ไม่มีนิ ถามทำไม” คนเป็นแม่ตอบลูกสาวพร้อมกับยิ้มขื่นเมื่อคิดว่าถ้าไม่มีเงินไปจ่ายหนี้ บ้านหลังนี้ก็จะถูกยึด ซึ่งจะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ เพราะนางรู้สึกอับอายเมื่อคิดว่าถ้าบ้านที่เคยอยู่มาตั้งหลายสิบปีต้องกลายไปเป็นของคนอื่น และตัวเองกับลูกจะต้องกลายเป็นคนไม่มีบ้าน“ใบชาเห็นแม่ดูเครียดมาหลายเดือนแล้ว ใบชาก็เลยคิดว่าแม่คงจะมีเรื่องให้เครียด”“แม่ไม่มีเรื่องให้เครียดหรอก ลูกอย่าห่วงเลย แม่ไปอาบน้ำนอนก่อนนะ” ว่าแล้วคนเป็นแม่ก็เดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป ในขณะใบชาที่นั่งอยู่ก็ยังรู้สึกกังวลและอดห่วงแม่ไม่ได้วันต่อมา ตลาดสด 14.30 น.เมื่อสองแม่ลูกขายกล้วยทอดหมดแล้ว กมลรัตน์ก็เอ่ยกับคนเป็นลูกสาวขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ“ลูกกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ขอไปทำธุระก่อน”“ธุระอะไรเหรอแม่ ให้ใบชาไปด้วยได้ไหม”“อย่าไปเลยลูก แม่อยากไปคนเดียวมากกว่า ลูกกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ”“ได้” ใบชารับคำอย่างไม่เรื่องมากแล้วเดินกลับบ้านที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ส่วนกมลรัตน์เมื่อเห็นว่าใบชาเดินออกไปไกลแล้วก็ขึ้นรถประจำท
Read more
3 ทวงหนี้
สองเดือนต่อมาผ่านมาสามเดือนแล้วที่กมลรัตน์ยังไม่ได้ส่งหนี้ให้ยุพาวรรณตามที่รับปากไว้แม้แต่บาทเดียว ดังนั้นวันนี้ยุพาวรรณจึงส่งลูกน้องมาทวงหนี้ที่บ้านบ้านใบชา ตอนเย็นใบชาที่เดินออกจากบ้านเพื่อจะไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย เมื่อเห็นผู้ชายแปลกหน้าแต่งตัวดูดีสองคนลงจากรถเก๋งที่หน้าบ้านของเธอจึงขมวดคิ้วสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“คุณมาหาใครคะ”“ผมมาหาคุณกมลรัตน์ครับ คุณเป็นอะไรกับเขา” หนึ่งในชายสองคนเอ่ยถามออกไป“ฉันเป็นลูกค่ะ แล้วพวกคุณมีธุระอะไรกับแม่ฉันหรือเปล่า”“พวกผมได้รับมอบหมายจากคุณผู้หญิงให้มาทวงหนี้กับแม่ของคุณ”“ทวงหนี้?” เธอทวนถามด้วยสีหน้าตกใจเมื่อได้ยินคำนั้น“แม่ของคุณไปกู้เงินกับคุณผู้หญิงเมื่อสองปีก่อน โดยใช้บ้านหลังนี้ไปค้ำประกัน แต่แม่ของคุณไม่ได้ส่งหนี้เลย จนตอนนี้รวมทั้งต้นทั้งดอกก็ห้าแสนกว่าบาท”“ห้าแสน!?” เธอถึงกับอุทานเมื่อรู้จำนวนยอดหนี้ที่แม่ไปติดค้างเขามา แล้วแม่กู้เงินมาทำอะไรตั้งมากมาย“แล้วแม่คุณอยู่หรือเปล่า”“แม่ออกไปทำธุระตั้งแต่บ่ายค่ะ”“แล้วจะกลับมาตอนไหน”“ช่วงค่ำๆค่ะ”“งั้นคุณก็ไปบอกแม่ของคุณด้วยว่า ถ้าไม่อยากให้บ้านหลังนี้โดนยึด พรุ่งนี้ก็เอา
Read more
4 น่าสงสาร
วันต่อมา บ้านยุพาวรรณสองแม่ลูกเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ด้วยท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัว เมื่อเห็นเจ้าของบ้านนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่างก็ยกมือไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง/สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”“นั่งสิ” เจ้าของบ้านเอ่ยออกไปด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนที่สองแม่ลูกจะนั่งลงบนโซฟาหรู จากนั้นคนเป็นเจ้าหนี้จึงเอ่ยขึ้นทันที“ไหนล่ะเงิน เอาเงินมาด้วยหรือเปล่าล่ะ”“คุณผู้หญิงคะ คืออย่างนี้ค่ะ…” กมลรัตน์พูดไม่ทันจบ ยุพาวรรณที่รู้ทันจึงเอ่ยขัดขึ้นทันที“ถ้าเธอจะมาขอโอกาสจากฉันอีก ฉันจะไม่ให้เธอแล้ว”“ได้โปรดเถอะนะคะคุณผู้หญิง อย่ายึดบ้านของดิฉันเลยค่ะ ฉันมีสมบัติอยู่แค่ชิ้นเดียวก็คือบ้านหลังนั้น ฉันอยากเก็บเอาไว้ให้ลูกได้อยู่ค่ะ” คนเป็นลูกหนี้ทิ้งตัวคุกเข่าต่อหน้าเจ้าหนี้แล้วพูดขอร้องอ้อนวอน“ถ้าเธออยากเก็บบ้านหลังนั้นไว้ให้ลูกเธอ แล้วเธอไปเล่นการพนันทำไม” ยุพาวรรณที่รู้มาก่อนแล้วว่าคนตรงหน้าเข้าบ่อนการพนันทุกวัน จึงพูดออกไป“คุณผู้หญิงรู้?” กมลรัตน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อคนเป็นเจ้าหนี้รู้ว่าตัวเองเข้าบ่อนการพนันทุกวันส่วนใบชาที่เพิ่งรู้ว่าแม่ของตัวเองเล่นการพนันก็ถึงกับอึ้งพร้อมกับพึมพำออกม
Read more
5 ลูกหนี้
เมื่อกมลรัตน์กับใบชาออกจากบ้านไปแล้ว ยุพาวรรณก็โทรหาลูกชายทันทีตู๊ด“ครับ”(ลูกยังหาแม่บ้านไม่ได้ใช่ไหม) ยุพาวรรณรู้ว่าแม่บ้านที่บ้านของลูกชายลาออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน“ใช่ครับ”(แม่หาให้ได้แล้วนะ เขาเป็นลูกหนี้ของแม่ เขาไม่มีเงินมาใช้หนี้ แม่ก็เลยให้ลูกสาวของเขาไปทำงานล้างหนี้ที่บ้านของลูก)“อ๋อครับ แล้วเขาจะมาทำงานล้างหนี้นานแค่ไหนเหรอครับ”(สองปี พรุ่งนี้แม่จะให้เขาเข้าไปที่บ้านของลูกนะ แค่นี้นะลูก) สิ้นเสียงของแม่ นิ้วเรียวยาวก็กดวางสายแล้วทำงานที่อยู่ตรงหน้าต่อตอนเย็นเจคอบออกมาจากห้องทำงาน แฟนสาวอย่างมีอาที่นั่งอยู่หน้าห้องก็ระบายยิ้มพร้อมกับลุกไปหาร่างสูง ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงไปขึ้นรถหรู เจคอบพาแฟนสาวแวะกินข้าวอย่างที่ผ่านมา จากนั้นเขาจึงไปส่งเธอที่คอนโดและกลับบ้านของตัวเองไปวันต่อมา ตอนเย็นหญิงสาวร่างบางสมส่วนที่อยู่ในเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วลงจากรถแท็กซี่ที่หน้าบ้านหลังใหญ่ของคนที่กำลังจะมาเป็นเจ้านายของเธอหญิงสาวเดินไปกดกริ่งที่ประตูรั้ว ก่อนที่ไม่นานประตูรั้วราคาแพงจะเคลื่อนออกกว้าง จากนั้นคนตัวเล็กจึงเดินเข้าไปด้วยท่าทีประหม่าเมื่อใบชาเข้ามาภายใน
Read more
6 มีแม่บ้านแล้ว
19.20 น.เมื่อใบชาอาบน้ำเสร็จก็กลับเข้ามาในห้องเก็บของที่เป็นห้องนอนของตัวเอง เธอหยิบชุดนอนกางเกงขาสั้นในกระเป๋าขึ้นมาสวมใส่ก่อนที่ประตูจะมีเสียงเคาะดังขึ้นก๊อกๆใบชาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ชะงัก ก่อนจะคิดได้ว่าเจ้านายคงมีเรื่องอะไรจะสั่งเธอ หญิงสาวเดินไปเปิดประตูจึงเห็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลายืนสีหน้านิ่งอยู่ โดยในมือของเขามีผ้าห่มกับหมอน เขายื่นมันมาให้เธอโดยที่เขาไม่ได้พูดอะไร ใบชารับหมอนกับผ้าห่มมาพลางเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มน้อยๆ“ขอบคุณมากนะคะเจ้านาย” จากนั้นชายหนุ่มก็หันหลังเดินกลับขึ้นชั้นบนไป ก่อนที่ใบชาจะปิดประตูพร้อมกับล็อกและกลับเข้ามาในห้อง“ทนนอนบนพื้นเอานะใบชา” เรียวปากจิ้มลิ้มพึมพำออกมาอย่างทำใจ พลางคิดว่าเรามาทำงานเป็นคนใช้เพื่อปลดหนี้ให้แม่ การที่ได้มีบ้านให้อยู่ มีห้องให้นอนถึงจะไม่มีที่นอน แต่ก็มีอาหารให้กินฟรีสามมื้อ มีเงินเดือนเอาไว้ใช้ส่วนตัวเดือนละสามพันบาทก็ถือว่าดีกว่าใครอีกหลายๆคนหลังจากที่ใบชาดูโทรศัพท์จนรู้สึกง่วงนอนก็ล้มตัวนอนบนพื้นที่แข็งและค่อนข้างเย็น ศีรษะเล็กวางลงบนหมอนพร้อมกับพึมพำออกมา“เจ็บหลังจัง แต่ก็ช่างเถอะ เดี๋ยวก็ชินเองแหละ” ว่าแล้วเธอก็หลับตาลงอย่า
Read more
7 นี่แฟนของฉัน
ร้านอาหาร ตอนเที่ยงเมื่อถึงเวลาพักกลางวันเจคอบก็พาแฟนสาวออกมาทานข้าวในร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทอย่างเช่นที่ผ่านๆมา เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ มีอาที่นั่งข้างเขาก็เอ่ยขึ้นทันที“ตอนเย็นมีอาขอไปบ้านพี่เจคอบด้วยนะคะ” หนึ่งปีให้หลังมานี้ มีอาจะไปนอนค้างที่บ้านของเจคอบบ่อยๆ“ได้สิ งั้นตอนเย็นมีอาไปกินข้าวที่บ้านพี่ก็แล้วกันนะ” เขาหันมาพูดกับแฟนสาวด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ“ดีเลยค่ะ เพราะมีอาก็อยากไปชิมฝีมือของแม่บ้านคนใหม่ของพี่ด้วยค่ะ…” เธอยิ้มบางๆแล้วถามต่อ“แม่บ้านคนนี้อายุเท่าไหร่แล้วคะ”“เพิ่งเรียนจบปริญญา”“ห๊ะ เพิ่งเรียนจบเหรอคะ” เธอถามอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าแม่บ้านจะอายุยังน้อยกว่าเธอ ซึ่งเธออายุยี่สิบหกแล้ว“เห็นแม่บอกอย่างนั้นนะ”“แม่พี่เป็นคนหาแม่บ้านมาให้เหรอคะ”“ใช่”“เรียนจบตั้งปริญญาตรี แล้วทำไมถึงมาเป็นแม่บ้านล่ะคะ”“เขาคงจะยังหางานไม่ได้มั้ง ก็เลยมาทำงานนี้ไปพลางๆก่อน” “อ๋อค่ะ แล้ว…หน้าตาเขาเป็นยังไงคะ สวยหรือเปล่า” เธอรู้สึกหึงหวงแฟนหนุ่มขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าแม่บ้านของเขายังสาวอยู่เลย ถ้าอายุสี่สิบขึ้นไป เธอก็จะไม่รู้สึกแบบนี้“มีอาหึงพี่เหรอ” มุมปากหยักยกยิ้มหยอกล้อ
Read more
8 ไม่ต้องมาบอก
วันต่อมามีอาที่อยู่ในเสื้อเชิ๊ตของแฟนหนุ่มเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นใบชาออกมาจากห้องเก็บของพอดี เมื่อเห็นอย่างนั้นมีอาจึงเดินเข้าไปหาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าประหลาดใจ“เธอนอนในห้องนี้เหรอ”“ใช่ค่ะ” ใบชาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ“นี่มันห้องเก็บของนี่ แล้วเธอนอนได้เหรอ”“นอนได้ค่ะ”“มีที่นอนกับเตียงด้วยเหรอ”“ไม่มีค่ะ ฉันปูผ้านวมนอนค่ะ”“อ๋อ” มีอาพยักหน้ารับรู้พลางรู้สึกดีใจเมื่อรู้ว่าพี่เจคอบไม่ได้ใส่ใจความเป็นอยู่ของแม่บ้านเท่าไหร่“ชุดทำงานของคุณมีอา ฉันซักรีดให้เรียบร้อยแล้วนะคะ อยู่ในห้องรีดผ้าค่ะ”“ขอบใจเธอมากนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ งั้นฉันขอเข้าครัวไปทำอาหารก่อนนะคะ” ใบชาเอ่ยด้วยรอยยิ้มแล้วเดินเข้าไปในครัว พร้อมกับจัดการทำอาหารให้คนเป็นเจ้านายและแฟนสาวของเขาได้ทานหนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ใบชามาอยู่ที่บ้านของเจคอบ ทุกวันเธอตื่นตั้งแต่ตีห้าแล้วทำความสะอาดบ้าน เช็ดถูตามเฟอร์นิเจอร์หรูต่างๆ เนื่องจากเธออยากให้บ้านดูสะอาดสะอ้านไร้ฝุ่นอยู่เสมอเพราะรู้ว่าเจ้านายแพ้ฝุ่นพอทำความสะอาดบ้านเสร็จ ใบชาก็เข้าครัวไปทำอาหารเพื่อให้เขาได้รับประทานก่อนออกไปบริษัท จากนั้นเธอก็รดน้ำต้นไม้
Read more
9 ไม่ควรแตะต้อง
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ไต้ฝุ่นก็ประคองร่างของใบชาให้มานั่งบนรถเข็น แล้วเขาก็ขอบัตรประชาชนของเธอไปยื่นที่ฝ่ายทำประวัติคนไข้ ส่วนใบชาที่อยู่ในห้องฉุกเฉินก็ถูกตรวจวินิจฉัยจากนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านกระดูกและข้อ และหมอก็ได้ทำการเข้าเฝือกอ่อนที่ข้อเท้า เสร็จแล้วหมอก็จ่ายยา โดยไต้ฝุ่นเป็นคนจ่ายค่ารักษาทั้งหมด ก่อนที่เขาจะพาเธอไปส่งที่บ้านเมื่อไต้ฝุ่นเลี้ยวรถเข้ามาในซอยเขาจึงเอ่ยขึ้นทันที“บ้านเพื่อนพี่ก็อยู่ในซอยนี้เหมือนกัน”“…” ใบชาชะงักแล้วหันไปมองชายหนุ่มด้วยสีหน้างงๆเมื่อเขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ ไต้ฝุ่นที่รู้ว่าเธอคงแปลกใจที่เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่ จึงยกยิ้มอธิบายให้เธอได้หายสงสัย“เมื่อกี้พี่เห็นปีเกิดของใบชาในบัตรประชาชน ใบชาอ่อนกว่าพี่หลายปี พี่ก็เลยอยากพูดแทนตัวเองว่าพี่น่ะ” “อ้อค่ะ” เธอยิ้มอ่อนๆ“ใบชาเรียกพี่ว่าพี่ก็ได้นะ”“ได้ค่ะ”เมื่อรถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านของเจคอบ ไต้ฝุ่นก็เอ่ยถามด้วยความฉงนใจ“ใบชาอยู่บ้านหลังนี้เหรอ”“ใช่ค่ะ แต่บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านของใบชาหรอกค่ะ เป็นบ้านของเจ้านาย ใบชามาเป็นแม่บ้านที่นี่ค่ะ”“พี่กับเจ้าของบ้านหลังนี้รู้จักกัน…”“พี่กับไอ้เจคอบเป็นเพื่อนสนิทก
Read more
10 ดูดดื่ม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้ข้อเท้าของใบชาก็หายเป็นปกติแล้ว หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ไต้ฝุ่นจะมาหาเธอเกือบทุกวันในตอนเย็นพร้อมกับซื้อของกินมาฝากเธอทุกครั้งวันนี้ใบชาตื่นขึ้นมาในเวลาตีห้าแล้วจัดการทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง หลังจากหนึ่งอาทิตย์มาแล้วที่เธอไม่ได้ทำ แต่เธอก็เข้าครัวทำอาหารได้ ถึงจะไม่ค่อยคล่องแคล่วเท่าที่ควรวันนี้เป็นวันหยุดงานของบริษัท มีอามาหาเจคอบที่บ้านตั้งแต่เช้าเพราะทั้งสองได้นัดกันไว้ตั้งแต่เมื่อวานว่าวันนี้จะออกไปเที่ยวด้วยกันในขณะที่ใบชากำลังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านอยู่นั้น มีอาก็ออกมายืนใกล้ๆแล้วเอ่ยถามออกไป“ข้อเท้าหายดีแล้วเหรอ”“หายแล้วค่ะ” ใบชาหันมาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม“ตอนขาเธอเจ็บ พี่เจคอบช่วยเหลืออะไรเธอบ้าง”“ช่วงวันสองวันแรก เจ้านายช่วยพยุงฉันไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็สั่งของกินมาเผื่อฉันค่ะ” เธอตอบไปตามความจริง“อืม” มีอาพยักหน้าพลางคิดในใจว่าแฟนของเธอเริ่มจะเอาใจใส่แม่บ้านของเขาแล้วสิ ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจและระแวง กลัวว่าเขาจะเผลอใจให้กับใบชาเมื่อคิดอย่างนั้นมีอาก็ถอนหายใจออกมาอย่างพยายามทำใจและพยายามไม่คิดไปถึงเรื่องที่เจคอบจะคิดเกินเลยกับใบชา เขามีเธอเป็นแ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status