All Chapters of รักเดียวของเดนนิส: Chapter 1 - Chapter 10

ปัจจุบันบ้านภาขวัญ“ภาขวัญ! เธอรู้หรือยังว่าเดนนิสจะมาโชว์ตัวที่ไทยเดือนหน้า” นิรินเพื่อนสนิทของภาขวัญตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยพูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น เมื่อพูดไปถึงเดนนิสดาราลูกครึ่งไทยฮ่องกงที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาหลายปีแล้ว“ยังไม่รู้เลย” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆเมื่อเพื่อนสนิทของเธอพูดไปถึงเดนนิสที่เป็นดาราฮ่องกงชื่อดังซึ่งเขาคนนั้นก็คือแฟนเก่าของเธอนั่นเอง “เธอไม่ดูโซเชียลบ้างเหรอภาขวัญ ข่าวออกจะดัง”“ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เปิดดูโซเชียลเท่าไหร่ เพราะที่ร้านยุ่งมาก” ภาขวัญเรียนจบมาห้าเดือนแล้ว ในระยะเวลาห้าเดือนมานี้เธอช่วยพ่อทำงานในร้านอาหารทุกวัน ซึ่งห้าเดือนมานี้ลูกค้าเยอะมากจนต้องจ้างลูกน้องเพิ่มอีกหนึ่งคน จากเดิมมีลูกจ้างอยู่คนเดียว“เดือนหน้าเธอไปดูเดนนิสกับฉันนะภาขวัญ”“เรายังไม่รับปากนะ เพราะไม่รู้ว่าจะว่างหรือเปล่า”“งานโชว์ตัวจัดขึ้นในวันอาทิตย์ ร้านของเธอปิด เธอจะไม่ว่างได้ไง”“ตรงกับวันอาทิตย์เหรอ?” เธอเริ่มสนใจเมื่อรู้ว่างานโชว์ตัวของดาราชื่อดังจัดในวันที่ร้านของเธอหยุดพอดี“ใช่ เธอไปนะ ฉันไม่อยากไปคนเดียว”“…” ภาขวัญนิ่งแล้วคิดในใจว่าเป็นเวลาห้าปีแล้วที่เธอกับเขาเลิก

อีกด้านร่างสูงสง่างามของพระเอกดังที่ถูกการ์ดห้าคนรายล้อมอยู่รอบกายสาวเท้ามาขึ้นรถตู้คันหรู โดยมีผู้จัดการส่วนตัวตามขึ้นมานั่งข้างๆ ก่อนที่คนขับจะออกรถหมายจะมุ่งไปยังโรงแรมหรูที่เขาเข้าพักเมื่อรถตู้คันหรูเคลื่อนตัวออกมาถึงถนนใหญ่ ดวงตาคมก็บังเอิญหันไปเห็นร่างเล็กคุ้นเคยยืนรอรถอยู่บนฟุตบาท เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเอ่ยขึ้นทันที“จอดรถด้วยครับ” คนขับจอดรถทันที“นายจะจอดรถทำไมเดนนิส” ผู้จัดการส่วนตัวสาวเอ่ยถามอย่างสงสัย“ผมเหมือนเห็นคนรู้จัก ผมจะลงไปหาเขา” เขาทำท่าจะเปิดประตู“ไม่ได้นะเดนนิส ถ้านายลงไปตอนนี้ เดี๋ยวแฟนคลับก็รุมทึ้งนายเอาหรอก นายอาจจะเป็นอันตรายก็ได้นะ”“ผมขอแว่นกับแมส แล้วก็หมวกด้วยครับ” เขายื่นมือขอจากเธอ“ถึงนายจะอำพรางใบหน้า แต่นายคิดเหรอว่าแฟนคลับจะจำนายไม่ได้ นายดูโดดเด่นกว่าคนทั่วๆไปนะเดนนิส”“แต่ผมอยากลงไปคุยกับเธอ”“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอ” เธอที่แอบรักเขามานานเอ่ยถามด้วยความรู้สึกไม่สบายใจเมื่อรู้ว่าคนที่เขาจะลงไปหาเป็นผู้หญิง“ผมรู้จักเธอ ผมกับเธอเคยเรียนโรงเรียนเดียวกันตอนผมอยู่ที่นี่”“เขาเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับนายเหรอ”“เปล่า เธอเป็นรุ่นน้องของผม เอาแว่นตากั

“ที่แท้นายก็จะมาหาผู้หญิงคนเมื่อวานนี่เอง” แพตตี้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทันทีที่ภาขวัญเดินออกไป พลางคิดว่าผู้หญิงคนนั้นดูสวยใสและน่ารักไม่น้อย และเธอก็รู้ว่าตัวเองสวยสู้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เลย“…”“ผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นอะไรกับนายเหรอ”“นี่มันเรื่องส่วนตัวของผมนะ พี่ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”“หรือผู้หญิงคนนั้นเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนาย ถึงทำให้นายลืมเขาไม่ได้”“ถ้าพี่ยังอยากเป็นผู้จัดการส่วนตัวของผมอยู่ พี่ก็อย่าถามผมเรื่องนี้อีก”“…” เธอเงียบทันทีเมื่อได้ยินคำขู่นั้น ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยเอาเรื่องนี้มาขู่ ก่อนที่ไม่กี่นาทีข้าวสองจานจะถูกนำมาเสิร์ฟลงตรงหน้าคนทั้งสองจากคนตัวเล็กเมื่อภาขวัญจะเดินออกไปมือหนาก็เอื้อมไปคว้าข้อมือเรียวไว้หมับ!พร้อมกับเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยออกไป“อย่าเพิ่งไปครับ”“คุณลูกค้าจะรับอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ”“ผมอยากเข้าห้องน้ำ คุณช่วยพาผมไปหน่อยสิ”“ได้ค่ะ” จากนั้นเดนนิสก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตามคนตัวเล็กเข้าไปในบ้านที่เขารู้ดีว่าบ้านหลังนี้ห้องน้ำอยู่ตรงไหน แพ็ตตี้ที่เห็นเดนนิสจับมือถือแขนผู้หญิงคนนั้นเมื่อครู่ก็ถึงกับชักสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด มันจึ

ด้านภาขวัญร้านอาหารภาขวัญที่เห็นว่าเป็นเบอร์ของแฟนเก่าก็ตกใจและแปลกใจ และเธอก็ไม่อยากรับสาย ห้าปีที่เลิกกันเขาไม่เคยติดต่อมาหาเธอ แล้วทำไมวันนี้เขาถึงได้ติดต่อมา ตอนนี้เขากลายเป็นคนมีชื่อเสียงโด่งดังแล้ว แล้วเขายังมีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกับเธออีกงั้นเหรอ“ใครโทรมาเหรอภาขวัญ” เต้ยที่นั่งฝั่งตรงข้ามเมื่อเห็นเพื่อนตัวเล็กไม่รับโทรศัพท์จึงเอ่ยถาม“เบอร์แปลกน่ะ ไม่อยากรับให้เสียเวลา” เธอยิ้มบางๆแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าสะพาย แต่ไม่นานก็มีข้อความแจ้งเตือนทางไลน์จากเขามาถามเธอว่าทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์และเขาบอกให้โทรกลับ แต่เธอไม่ได้เปิดเข้าไปอ่าน“ใครส่งข้อความมาอีกล่ะ”“เพื่อนตอนมอปลายน่ะ” เธอไม่อยากบอกว่าแฟนเก่า เพราะเต้ยต้องถามความเป็นมาว่าเป็นยังไง เลิกกันตอนไหน แล้วทำไมถึงต้องเลิกกัน“งั้นก็รีบกินกันเถอะ จะได้ไปที่อื่นกันต่อ” จากนั้นทั้งสองก็รับประทานอาหาร เสร็จแล้วเต้ยก็จ่ายเงินก่อนที่ทั้งคู่จะพากันออกจากร้านไปหนึ่งอาทิตย์ต่อมาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เดนนิสจะมีงานทุกวัน ซึ่งเป็นงานอีเว้นท์และถ่ายงานโปรโมตตามสถานที่ต่างๆ เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับสินค้าหลายอย่าง เขาได้รับเงินค่าเป็นพร

โรงแรมเมื่อเข้ามาในห้องพักหรูเดนนิสก็ส่งข้อความไปหาภาขวัญทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะรอเดนนิส : พี่กลับมาโรงแรมแล้วนะ ถ้าพี่อยู่ต่อคงจะวุ่นวาย เพราะมีแฟนคลับเห็นพี่ แล้วก็จะเข้ามาหาพี่ภาขวัญ : ไม่เป็นไรค่ะสามวันต่อมาโรงแรมตู๊ด“ว่าไงเดนนิส”(พี่ช่วยติดต่อเช่ารถให้ผมที)“เดี๋ยวพี่เข้าไปคุยในห้องของนายนะ” พูดจบ แพ็ตตี้ก็กดวางสายแล้วเดินออกไปจากห้องและสแกนคีย์การ์ดเข้าไปในห้องของเขาเธอเอ่ยถามร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟา“นายจะให้พี่เช่ารถงั้นเหรอ แล้วนายจะขับไปไหน” เธอหย่อนตัวนั่งข้างเขา“ผมจะไปหาภาขวัญคืนนี้”“นายจะออกไปไหนกลางค่ำกลางคืนไม่ได้นะเดนนิส นายต้องพักผ่อน เพราะพรุ่งนี้มีถ่ายโฆษณา”“ผมอยากเจอภาขวัญ”“ถ้านายคิดถึงภาขวัญ นายก็โทรไปหาเขาก็ได้นี่”“โทรคุยกับเจอตัว มันไม่เหมือนกันนะพี่”“ทำไมนายถึงดื้อแบบนี้นะเดนนิส” เธอถอนหายใจแล้วพูดออกไป“ทำไมพี่ถึงไม่เข้าใจผมนะ ทั้งที่พี่ก็อยู่ดูแลผมมาหลายปีแล้ว”“พี่เข้าใจนายทุกเรื่องแหละเดนนิส” แต่เรื่องที่เขาจะไปหาแฟนเก่า เธอไม่อยากเข้าใจ เธอคิดในใจ“ถ้าพี่ไม่เช่ารถให้ผม ผมเรียกแกร็ปเองก็ได้”“ก็ได้ พี่จะเช่ารถให้ แต่พี่จะขับไปให้นายเอง”“พี่ไม