All Chapters of กลับกลายรักแม่ของลูก: Chapter 21 - Chapter 30

วันต่อมา วันนี้เซฟตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินลงมาชั้นล่างเพื่อที่จะออกไปทำงาน แต่เมื่อมาถึงชั้นล่างปรากฏว่าพ่อแม่ เซนและนารากำลังนั่งทานข้าวเช้ากันอยู่ "แกไม่ทานข้าวก่อนเหรอเซฟ" "ไม่ครับ ผมยังไม่หิว ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ" เขาบอกกับเซนแล้วสาวเท้าเดินออกไปโดยที่เขาไม่ได้มองหน้านาราเลย เพราะต่อจากนี้ไป เขาจะพยายามไม่อยู่ใกล้เธอเด็ดขาด เขาจะไม่เอาเรื่องของเธอเก็บมาคิดอีกแล้ว ให้เธอทำหน้าที่แม่ของลูกไป ส่วนเขาก็ทำหน้าที่พ่อของลูกไป ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง เขาจะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเธออีกแล้ว บริษัท "วันนี้คุณมาเร็วจังเลยนะคะเซฟ" มินเปิดประตูเข้าห้องทำงานเซฟแล้วเอ่ยถาม "อืม คุณเพิ่งมาถึงเหรอ" "ค่ะ มินเพิ่งมาถึง คุณทานอะไรมาหรือยังคะ" "ยัง" "คุณจะเอากาแฟมั๊ยคะ เดี๋ยวมินจะออกไปชงมาให้" "ก็ดีเหมือนกัน รบกวนคุณหน่อยนะ" "รบกงรบกวนอะไรล่ะคะ มากกว่าชงกาแฟ มินก็ทำให้คุณได้ค่ะ แค่คุณบอกมาก็พอ" "ผมจะกินกาแฟแล้ว คุณออกไปทำมาเถอะ" ว่าจบ เธอก็เปิดประตูแล้วเดินออกไป เมื่อมินออกไปจากห้องแล้ว เขาก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้แล้วหลับตาลง แต่ภาพที่เขาเห็นเป็นภาพของนาราที่ยิ

มินปลดตะขอกางเกงของเซฟแล้วรูดซิปลง จากนั้นเธอก็ถอดกางเกงของเขาออกจนเปลือยท่อนล่าง ซึ่งเขาก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เขาจัดการปรับเบาะให้นอนราบเพื่อที่จะสะดวกในการทำงานของเธอ เมื่อเห็นดังนั้นเธอก็รีบจัดการถอดชุดเดรสของเธอออกจนเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า มือเล็กจับไปที่แก่นกายของเขาแล้วสาวขึ้นลงอยู่สามสี่ที และจากนั้นเธอก็ก้มลงไป พร้อมใช้ปากครอบแก่นกายที่ยาวใหญ่ของเขาแล้วผงกศีรษะขึ้นลงอยู่หลายครั้งตอนนี้เขาเกิดอาการเสียวซ่านจนแก่นกายของเขาแข็งชูชันจนเกือบชนกับลิ้นไก่ของเธอ เมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงผละออกจากแก่นกายของเขา แล้วขึ้นไปคร่อมทับกับแท่งร้อนของเขาอย่างที่เคยทำ แต่ทันใดนั้น "จะทำอะไร!" เขาที่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่เอ่ยถามเสียงเข้มเมื่อเธอขึ้นมานั่งทับแก่นกายของเขา "ก็มินอยากให้คุณเสร็จนี่คะ แล้วมินก็อยากเสร็จแล้วด้วย ให้มินใส่นะคะ แล้วเราจะได้มีความสุขไปด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนไงคะ" ตอนนี้กลางกายของเธอเสียวซ่านตอดตุบๆจนสั่นระริกอยากให้แท่งร้อนของเขาสอดใส่เข้ามาแล้วกระแทกเข้าไปในกลางกายของเธอเต็มที "ไม่ต้องใส่! ออกไปเถอะ ผมไม่ต้องการ" เขาผลักเธอออกอย่างไม่เบามือ "ไม่ใส่ก็ไม่ใส่ค่ะ แต่

หลายอาทิตย์ผ่านไป หลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ เซฟก็ยังทำหน้าที่เหมือนเดิม ไปหาลูกที่บ้านนาราทุกวัน นาราก็ยังคงมึนตึงกับเขาเหมือนเดิม ถามคำตอบคำ และวันนี้ก็เป็นวันที่เขามารับลูกไปนอนที่บ้านของเขา รอบนี้เขาบอกจะให้ลูกไปอยู่กับปู่ย่าหลายวันหน่อย เพราะพ่อกับแม่เขาบ่นว่าเหงาอยากเล่นกับหลาน นาราไม่ได้ว่าอะไร เพราะเธอแล้วแต่เขาทุกอย่างโดยเฉพาะเรื่องลูก เธอเข้าใจดีว่าพ่อแม่ของเขารักหลานหลงหลานมาก เธอจึงอยากให้พ่อแม่เขาสบายใจ วันนี้เธอจึงจัดสัมภาระเผื่อให้ลูกไปเยอะหน่อย เพราะต้องอยู่บ้านเขาหลายวันกว่ารอบที่ผ่านมา "เธอจะเอาอะไรมั๊ย พรุ่งนี้ฉันจะซื้อมาฝาก" "ไม่เอาอะไรทั้งนั้นค่ะ แล้วคุณก็ไม่ต้องมาด้วย ลูกไปอยู่กับคุณแล้ว คุณจะมาทำไมอีก" "ถึงลูกจะไปอยู่กับฉัน ฉันก็มาได้ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย" "ไม่ต้องมาค่ะ เพราะนาราไม่ต้อนรับคุณ" ว่าจบเธอก็เข้าบ้านแล้วปิดประตูล๊อคเรียบร้อย เซฟเมื่อเห็นดังนั้นก็อุ้มลูกไปขึ้นรถแล้วขับออกไป 2 วันต่อมา พรุ่งนี้เป็นวันหยุดงานของเดล เขาจึงอยากจะชวนนาราออกไปเที่ยวหาอะไรกินนอกบ้าน เหมือนอย่างเช่นเมื่อก่อนตอนที่เขายังเรียนอยู่ที่นี่ เขากับเธอจะไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ เพร

ด้านเซฟกับนารา เมื่อตอนบ่ายแก่ๆ เซฟออกไปซื้อของสดแล้วกลับมาเข้าครัวและลงมือทำอาหารเพื่อทานกับนารา เมื่อเขาทำเสร็จแล้วเขาจึงขึ้นไปชั้นบนเพื่อตามนาราลงมาทานข้าว 18.45 น. แกร็ก ประตูถูกเปิดเข้ามาโดยร่างสูง "ลงไปทานข้าวเถอะ ฉันทำเตรียมเอาไว้แล้ว" "คุณทำเองเหรอคะ" "ใช่ เธอไม่เชื่อเหรอว่าฉันทำเอง" "ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ แต่นาราแปลกใจ เพราะนาราไม่เคยเห็นคุณทำอาหารเลย" "ฉันเคยทำทานเองบ่อยตอนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" นาราเป็นคนแรกที่เขาทำให้ทาน "ตอนที่คุณตามคุณลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศใช่มั๊ยคะ" "เธอรู้ได้ยังไง ว่าฉันตามลลิลไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ" "ลูกของเพื่อนป้าเรียมที่ทำงานในบริษัทของคุณ มาเล่าให้ป้าเรียมฟังค่ะ" "มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมดหรอกนะ ที่ฉันไปเรียนเพราะพ่อกับแม่ฉันอยากให้ฉันไปเรียนที่นั่น ฉันก็เลยทำตามความประสงค์ของท่าน ฉันไม่ได้ตามลลิลไปสักหน่อย" "แต่ก็ไปอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอคะ" "ฉันไม่ได้จะไปอยู่กับลลิล แต่ลลิลมาขออยู่กับฉันเอง แต่ลลิลก็ไปๆมาๆ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทุกวัน" "เหรอคะ" เธอพูดด้วยท่าทีปกติ "เธอพูดเหมือนไม่เชื่อฉัน" "เชื่อค่ะ มีอะไรที่จะต้องไม่เชื่อคะ คุณ

วันต่อมา ตอนเที่ยง นาราลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วกระพริบตาเพื่อรับแสงของวันใหม่ เธอหันไปมองคนด้านข้างที่กอดเธอเมื่อคืน แต่ก็ไม่เห็นเขานอนอยู่แล้ว เมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วออกมาหยิบเสื้อเชิ๊ตตัวใหม่ของเขามาสวม แกร็ก เซฟเปิดประตูเข้ามาแล้วเอ่ยถาม "ตื่นแล้วเหรอ" "ยังไม่ตื่นมั้งคะ" เธอตอบแบบลอยหน้าลอยตา "เมื่อคืนโดนไปสองน้ำ พูดกวนจังเลยนะ" เซฟพูดพลางอมยิ้มแล้วเดินมาหาเธอ "คุณเซฟ! คุณพูดอะไรของคุณน่ะ" "พี่พูดยังไงเหรอ ที่บอกว่าสองน้ำก็เหงื่อไง เหงื่อมันก็น้ำเหมือนกัน" "นารารู้ค่ะว่าคุณไม่ได้หมายถึงเหงื่อ" "ถ้าไม่ได้หมายถึงเหงื่อ แล้วหมายถึงอะไรเหรอ บอกพี่หน่อยสิ" "ไม่รู้ค่ะ" "หิวหรือยัง พี่ทำอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ไปทานกันเถอะ" "จะให้นาราใส่แต่เสื้อของคุณแบบนี้เหรอคะ" "พี่โทรสั่งให้เลขาของพี่ซื้อมาให้แล้วหลายชุด ทั้งชุดอยู่บ้าน แล้วก็ชุดออกไปข้างนอก รวมถึงชุดชั้นในด้วย แต่พี่ยังไม่ได้เอาขึ้นมายังวางอยู่ชั้นล่าง เดี๋ยววันนี้พี่จะซักแห้งให้ก่อนนะ แล้วค่อยเอามาใส่" เมื่อคืนหลังจากทานข้าวเสร็จ เขาก็ส่งไลน์ไปหามินให้จัดการซื้อให้ วันนี้เธอก็เอามาส่งให้ถึงที่บ้าน ก่อนที่เขาจ