Todos los capítulos de กลับกลายรักแม่ของลูก: Capítulo 1 - Capítulo 10

เซฟ อายุ 26 ปี มีแฟนแล้วนารา อายุ 23 ปี ....ตัวอย่างนิยาย"ฉันขอให้เธอช่วยเก็บเรื่องระหว่างเราที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไว้เป็นความลับ ห้ามบอกให้ใครรู้""นาราจะไม่บอกใครค่ะ นาราจะไม่ทำให้คุณเดือดร้อนแน่นอนค่ะ""ขอให้ระหว่างเราต่างคนต่างอยู่ ให้เหมือนกับหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอทำได้ใช่มั๊ย""ทำได้ค่ะ" เธอพูดด้วยแววตาแน่นิ่ง"นี่คือเช็คเงินสดสามล้านบาท สำหรับครั้งแรกของเธอที่เสียให้ฉันไปเมื่อคืน" เขาพูดพลางหยิบเช็คมาวางบนโต๊ะตรงหน้าเธอ"คุณเอากลับไปเถอะค่ะ เพราะนาราไม่ต้องการเงิน" เธอหลุบตามองเช็ค แล้วบอกเขาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"แล้วเธอต้องการอะไร""คำขอโทษจากคุณค่ะ""ฉันไม่ผิด จะให้ฉันขอโทษเธอได้ยังไง ถ้าเมื่อคืนเธอไม่เข้าไปนอนในห้องของฉัน เรื่องก็คงไม่เกิด""ถ้างั้น นาราก็ต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ นาราผิดเองค่ะ ที่เข้าไปนอนในห้องของคุณ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว คุณก็กลับไปเถอะค่ะ นาราจะพักผ่อน" ว่าจบ เธอก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปเข้าห้องนอนทันที...................มหาวิทยาลัยเอกชนเมื่อ 4 ปีก่อน"พี่เซฟคะ" เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา แล้วเอ่ยเรียกเขาที่ยืนพิงรถหรู ซึ่งกำลังกดโทรศัพท์เพื่อโท

ห้องทำงานเซฟ"คุยอะไรกับเลขาของพี่เซนอยู่ตั้งนานคะ" ลลิลเอ่ยถามเมื่อเห็นเซฟเปิดประตูเข้ามา"ทักทายตามประสาคนรู้จักน่ะ""พี่เซฟรู้จักเลขาพี่เซนด้วยเหรอคะ""เขาเป็นรุ่นน้องที่มหาลัย""แสดงว่าเขาคงรวยเหมือนกันนะคะ ถึงได้เรียนมหาลัยเอกชนที่มีค่าเทอมแพง""เขาได้ทุนเรียนที่นั่น" เซฟรู้เพราะได้ยินเพื่อนพูดกัน"อ๋อค่ะ ตอนเที่ยงเราออกไปทานข้าวข้างนอกกันนะคะพี่เซฟ""ได้สิ""ลลิลดีใจจังเลยค่ะ ที่จะได้อยู่กับพี่เซฟทั้งตอนกลางวันแล้วก็ตอนกลางคืน""พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่จะได้อยู่กับลลิลตลอดเวลา""พี่เซฟไม่เบื่อลลิลบ้างเหรอคะที่ต้องอยู่กับลลิลตลอดเวลา""ลลิลเป็นแฟนพี่ พี่จะเบื่อได้ยังไงล่ะ""ลลิลรักพี่เซฟค่ะ""พี่ก็รักลลิล" แล้วสองคนก็สวมกอดกันด้วยความรักใคร่ ตอนเที่ยงตอนนี้ถึงเวลาพักเที่ยงของพนักงานแล้ว นาราจึงรีบจัดแจงเก็บงานที่ยังค้างไว้แล้วลงไปทานข้าว แต่เมื่อเธอลุกออกจากโต๊ะ ก็ปรากฏว่าเซฟกับลลิลเปิดประตูออกมาพอดี"เดี๋ยวเธอช่วยจัดการให้ใครเอาโต๊ะหน้าห้องของฉันเข้าไปไว้ในห้องด้วยนะ""ได้ค่ะคุณเซฟ" เธอก้มศีรษะรับคำสั่งอย่างนอบน้อมแล้วเดินออกไป"นั่นเธอจะไปไหน""จะออกไปทานข้าวค่ะ" เธอหันม

บนรถ"เมื่อกี้ลลิลไม่น่าไปว่าเขาแบบนั้นเลยนะ""พี่เซฟเข้าข้างผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ""พี่ไม่ได้เข้าข้างเขา แต่พี่ไม่อยากให้ใครมองลลิลไปในทางที่ไม่ดี""ลลิลพูดไม่ดีตรงไหนคะ แล้วมันไม่จริงเหรอคะที่เขาทำงานอยู่จนมืดค่ำไม่ยอมกลับบ้าน ก็เพราะมัวรอให้พี่เซนไปส่งล่ะสิ""คงไม่ใช่แบบนั้นหรอก พี่เซนเขาคงอยากไปส่งเองมากกว่า พี่เซนเขาก็เป็นคนใจดีเป็นกันเองกับลูกน้องอยู่แล้ว""พี่เซฟพูดเหมือนเข้าข้างผู้หญิงคนนั้นเลยนะคะ""พี่ไม่ได้พูดเข้าข้าง ที่เขายังไม่กลับบ้าน พี่ก็มีส่วนด้วยแหละที่วันนี้เรียกใช้งานเขาทั้งวันจนเขาไม่ได้ทำงานของตัวเองได้เต็มที่ งานก็เลยค้างมาจนถึงเย็น""ฟังยังไงลลิลก็รู้สึกว่าพี่เข้าข้างผู้หญิงคนนั้นอยู่ดีค่ะ""พี่ไม่ได้พูดเข้าข้าง แต่พูดไปตามที่เห็น เราพูดเรื่องอื่นกันดีกว่านะ พี่ไม่อยากให้เราต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องของคนอื่น""ต่อไปนี้พี่เซฟอย่าพูดถึงเลขาหน้าห้องของพี่เซนอีกนะคะ""ลลิลหึงพี่เหรอ" เขาหันมาถามเธอพลางยิ้มบางๆ"เป็นใครจะไม่หึงคะ ที่แฟนของตัวเองไปพูดเหมือนเข้าข้างผู้หญิงอื่น" เธอทำสีหน้าท่าทางกระเง้ากระงอด"ลลิลก็รู้ว่าพี่รักลลิลคนเดียว รักมาตั้งเจ็ดปีแล้วนะ แล้วพี่

ห้องนอนเซฟเมื่อนาราเข้ามาในห้องนอนของเซฟ เธอก็จัดการถอดเสื้อผ้าแล้วเข้าไปอาบน้ำและออกมาหาเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ เธอหยิบเสื้อยืดคอกลมของเซฟมาสวมใส่ แล้วขึ้นไปนอนบนเตียง และไม่นานเธอก็หลับไหลไปเพราะความอ่อนเพลียที่วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันด้านเซฟเมื่อเซฟขึ้นมายังชั้นบนก็มาบิดลูกบิดประตูห้องนอนก็ปรากฏว่าประตูล๊อก เซฟจึงไปเอากุญแจสำรองที่อยู่ในลิ้นชักแล้วมาไขเข้าไปแกร็กเมื่อเขาเข้ามาในห้อง ด้วยความที่เขาดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเลยทำให้ร้อนเขาจึงจัดการถอดเสื้อเชิ๊ตแขนยาวออกแล้วขึ้นไปนอนแผ่หลาบนเตียง แต่เขารู้สึกว่าเหมือนมือไปโดนอะไรนิ่มๆ เขาจึงคลำไปเรื่อยๆจนรู้ว่าเป็นร่างของใครบางคนนอนอยู่ จนทำให้เลือดในกายของเขาตอนนี้พลุ่งพล่านขึ้นมา แก่นกายของเขาแข็งชูชันโดยอัตโนมัติ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่อยู่ในกายเป็นจำนวนมากเลยทำให้เขาขาดสติยั้งคิดจึงดึงร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดแล้วเริ่มซุกไซ้ซอกคอที่หอมกรุ่น เขาละจากซอกคอเธอแล้วลุกมาถอดกางเกงจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าที่มีมัดกล้ามสวยงาม จากนั้นเขาถลกชายเสื้อยืดของเธอขึ้นแล้วจับแก่นกายที่ยาวใหญ่ซึ่งพร้อมจะทำงานไปจ่ออยู่ที่ร่องสาวของเธอแล้วถูไถขึ้นลงเบาๆ แต่ในขณะเ

เวลาต่อมา นาราเดินออกมาจากห้องตรวจด้วยอาการเหม่อลอยประกอบกับใบหน้าที่ซีดเซียว เพราะผลมาจากอาการแพ้ท้องในช่วงสามสี่วันที่ผ่านมา แต่เมื่อออกมาหน้าห้องตรวจก็ปรากฏว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งรออยู่หน้าห้องตรวจคือลลิลนั่นเอง เมื่อลลิลเห็นว่าเป็นนาราเธอก็ชักสีหน้าไม่พอใจทันทีเพราะเธอไม่ชอบนารา เมื่อเห็นดังนั้นนาราก็เดินเลี่ยงไปที่ห้องรับยาทันที เพราะเธอก็ไม่อยากอยู่เผชิญหน้ากับคนที่เกลียดเธอ คอนโดเซฟ "วันนี้ลลิลไปเจอเลขาหน้าห้องของพี่เซนที่โรงพยาบาลด้วยค่ะ" ที่เธอไปหาหมอวันนี้ก็เพราะเธอไปตรวจมะเร็งปากมดลูก เธอจะตรวจเป็นประจำทุกปี "โรงพยาบาลเหรอ?" เซฟถามด้วยความสงสัย "ใช่ค่ะ เจอกันตอนที่เขาออกมาจากห้องตรวจค่ะ หัวสูงนะคะไปโรงพยาบาลเอกชนซะด้วย" "ใครมีกำลังจ่ายก็ไปได้ทั้งนั้นแหละ เขารู้ตัวเขาเองว่าจ่ายไหวเขาถึงไปโรงพยาบาลเอกชนไง แล้วอีกอย่างเขาก็มีงานมีเงินเดือน ทำไมเขาจะเข้าโรงพยาบาลเอกชนไม่ได้ล่ะ" "พี่เซฟพูดเข้าข้างเขาอีกแล้วนะคะ ไหนพี่เซฟเคยบอกว่าจะไม่เอ่ยชื่อของผู้หญิงคนนั้นอีกไงคะ แถมยังพูดเข้าข้างเขาอีก" "พี่พูดไปตามความจริงนะลลิล ไม่จำเป็นต้องเป็นคนรวยมากหรอกถึงจะเข้าโรงพยาบาลเ