ทีเด็ดพ่อหม้าย のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ณัฐณิชาแทบขาดใจ เธอรีบสะบัดตัวให้หลุดจากการเกาะกุมแล้วโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำพลางหายใจหอบระรัว“หื้อ!..คนลามก!” สีหน้าของเธอแดงก่ำ กวินภพหัวเราะในลำคอ สายตาที่เคยอบอุ่นบัดนี้ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นประกายวิบวับ ช่างดูน่าหมั่นไส้ยิ่งนัก“ผมยอมเป็นคนลามก ถ้าได้สัมผัสตัวคุณ” กวินภพยังไม่เลิกลวนลามหญิงสาวตรงหน้า เขาจับเธอกดน้ำพร้อมๆ กับที่เขาดำตามลงไปด้วย ชายหนุ่มขโมยจูบเธอใต้น้ำ ก่อนจะดึงเธอขึ้นจากน้ำโผล่มาแค่คอ ส่วนร่างที่ต่ำกว่าคอนั้นอยู่ใต้น้ำนั้นถูกสองมือหนาเคล้นคลึงหน้าอกอวบจากด้านหลังอย่างไม่ลดละณัฐณิชาแหงนเงยด้วยความเสียวซ่าน เสียงครวญครางดังอยู่ข้างหู มือหนาอีกข้างแทรกลึกเข้าไปภายใต้ชุดว่ายน้ำชิ้นล่าง เมื่อได้สัมผัสกับเนื้อนุ่ม ร่างเธอก็สะท้านหวิวด้วยความปรารถนาที่ยากจะห้ามใจสองมือของกวินภพทำหน้าที่พร้อมกันได้อย่างดีเยี่ยม นิ้วหัวแม่มือบดคลึงเนื้อนุ่มไปมาอย่างเอาใจ สองนิ้วฉกาจแทรกเข้าไปภายในเนื้อนุ่มที่กำลังตอบรับเขาเป็นอย่างดี กวินภพออกแรงเร่งเร้าจนเธอไปสู่ฝั่งฝันที่แสนอบอุ่น น้ำอุ่นไหลลงมาอาบนิ้วมือที่กำลังจะถอดถอนออกจากเรือนกายสาวณัฐณิชาหน้าแดงซ่าน เมื่อรู้สึกตัวเธอจึงเบี่ยงตัวออกก่อ

ณัฐณิชาครางแผ่วในลำคอ ทุกสิ่งรอบกายคล้ายจะหมุนคว้างไปตามแรงพายุแห่งปรารถนาที่โหมกระหน่ำ กวินภพลากไล้ฝ่ามือหนาผ่านเอวบางลงไปยังสะโพกกลมนุ่มนิ่ม สัมผัสร้อนผ่าวที่มุดผ่านใต้ชุดราตรีหรูหราทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง สองมือแกร่งลูบไล้เนื้อสาวเนียนลออราวกับจะสลักสัมผัสไว้ทุกตารางนิ้วจากที่เป็นฝ่ายถูกจู่โจมมาแสนนาน ณัฐณิชาเริ่มเรียนรู้ที่จะตอบสนองโต้กลับ ริมฝีปากบางเผยอรับจุมพิตที่ทวีความรุนแรงขึ้น มือบางโอบรอบคอชายหนุ่มด้วยความเคลิบเคลิ้ม หลงใหลในความนุ่มนวลทว่าแฝงไว้ด้วยไฟฝันที่ปลุกเร้าทุกอณูขุมขนกวินภพเบียดเสียดแผงอกแกร่งเข้าหาความอวบหยุ่นซาบซ่าน หญิงสาวแหงนเงยดรุณีร่างขึ้นรับด้วยความเสียวสยิว ยอดถันของคนทั้งคู่บดเบียดกันผ่านเนื้อผ้าอย่างหิวกระหาย เสียงหอบพร่าคละคลุ้งไปกับเสียงครางระเส่า ก่อนที่ชายหนุ่มจะดันร่างบางให้ล้มลงบนเตียงกว้างอันแสนนุ่ม โดยที่ริมฝีปากยังไม่ยอมผละออกจากกันความหวานล้ำของเธอเปรียบเสมือนโอเอซิสกลางทะเลทรายที่เขาโหยหามาเนิ่นนาน ลิ้นเล็กที่สอดประสานตอบโต้ทำให้เขารู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กวินภพประดุจดั่งอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญที่กำลังสอนบทเรียนบทสำคัญให้กับนักเรี

คำอาสาแผ่วเบาที่หลุดจากปากหญิงสาวทำเอาดวงตาคู่คมของกวินภพวาววับด้วยความตื่นเต้น พ่อหม้ายหนุ่มไม่รอช้า รีบก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำทันทีอย่างกระตือรือร้น ทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจของณัฐณิชาทำเอาเขาจ้องมองอย่างเปิดเผย จินตนาการโลดแล่นไปถึงบทรักที่เขาจะได้ครอบครองเธออีกครั้งอย่างเต็มอิ่มมือน้อย ๆ ของณัฐณิชาเริ่มลูบไล้ไปตามลำตัวแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามสมบูรณ์แบบ สัมผัสถึงความร้อนผ่าวจากผิวเนื้อชายชาตรี แม้จะยังขัดเขินอยู่บ้าง แต่เธอก็กลั้นใจละเลียดฟองสบู่ลงไปยังส่วนที่เร้นลับที่สุดของกายชาย กวินภพคำรามกระเส่าในลำคอ แหงนเงยใบหน้าขึ้นสูดปากด้วยความรัญจวนใจที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย“ชอบไหมคะ” เธอถามเสียงสั่นพร่า ดวงตาหวานฉ่ำจ้องมองเขาอย่างรอคอยคำตอบ“ชอบสิครับที่รัก... ชอบมาก อื้มมม... คุณรู้ใจผมเหลือเกิน” กวินภพตอบเสียงพร่า ใบหน้าแดงก่ำด้วยความสุขสมที่เธอมอบให้ผ่านฝ่ามือนุ่มเมื่อได้รับคำยืนยัน ณัฐณิชาก็เริ่มใจกล้าขึ้น เธอลูบไล้ฟองสบู่ละเลียดไปตามความแข็งขึงอย่างขะมักเขม้น ร่างแกร่งสั่นสะท้าน กวินภพครางเรียกชื่อเธอเสียงดังจนหญิงสาวตกใจเกือบจะผละมือออก แต่เขากลับรวบมือเธอ

“คุณเห็นฉันเป็นอะไรคะกวินภพ คุณไม่ได้รักฉันเลยใช่ไหม” เสียงตัดพ้อปนสะอื้นของณัฐณิชาทำให้กวินภพใจหายวาบ เขาร้อนรนในใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นน้ำตาของเธอ“อะไรกัน ทำไมผมจะไม่รักคุณ ณัฐณิชา ผมรักคุณที่สุด รักจนแทบคลั่ง” กวินภพรีบก้าวเข้าไปประชิดตัว โอบประคองร่างบางที่สั่นเทาเข้าหา แต่เธอกลับเบี่ยงตัวหนี“ไม่จริง! ถ้าคุณรักฉัน คุณจะมีคนอื่นทำไม” ณัฐณิชาสะบัดหน้าหนี พยายามปาดน้ำตาลวก ๆ กวินภพขมวดคิ้วแน่น พยายามนึกทบทวนว่าเขาไปมีคนอื่นตอนไหน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็อยู่กับอันดาตลอด หรือไม่ก็อยู่กับเธอ“หรือว่า...” เมื่อคิดทบทวนดี ๆ เขาก็ถึงบางอ้อ เมื่อเห็นสายตาของหญิงสาวจับจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือบนหัวเตียง กวินภพเดินไปที่เตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม“เพราะไอ้นี่ใช่ไหมที่ทำให้คุณหึงจนต้องน้ำตาคลอ” เขายื่นโทรศัพท์ให้เธอ ณัฐณิชาตาโต เธอมองกวินภพด้วยสายตาที่ไม่พอใจ “ฮัลโหล อันดาหรือลูก แม่ณิชาคิดถึงลูกมากเลย คุยกับคุณแม่หน่อยนะครับ” เสียงหวานใสของอันดาที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ทำให้ณัฐณิชาแทบหน้าคะมำ เธอรับโทรศัพท์มาแนบหู คุยกับอันดาได้ครู่เดียวเพราะความตกใจและความรู้สึกผิดท

“ไปสตราสบูคร์มาเป็นยังไงบ้างลูก สนุกไหมจ๊ะ” น้ำเสียงนุ่มนวลที่เปี่ยมไปด้วยความอาทรของวิภากรเอ่ยถามขึ้น ทันทีที่ทุกคนนั่งลงพร้อมหน้ากันในห้องรับแขก แม้จะเป็นเพียงประโยคคำถามธรรมดา แต่มันกลับทำให้ณัฐณิชารู้สึกหน้าร้อนผ่าว ภาพเหตุการณ์เร่าร้อนที่เกิดขึ้นในเมืองแห่งโรแมนติกนั้นย้อนกลับมาเป็นฉาก ๆ เธอแอบชำเลืองมองกวินภพที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเขาส่งสายตากรุ้มกริ่มกลับมาให้ ยิ่งทำให้เธอต้องรีบก้มหน้าหลบสายตา“สนุก... สนุกดีค่ะคุณแม่” เธอตอบอ้อมแอ้มในลำคอ รัฐภูมิที่นั่งสังเกตอาการของทั้งคู่มาตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าบ้าน เริ่มสัมผัสได้ถึงบรรยากาศบางอย่างที่เปลี่ยนไป สายตาที่กวินภพใช้มองลูกสาวบุญธรรมของเขานั้น มันไม่ใช่สายตาของเจ้านายกับลูกน้องธรรมดา แต่มันคือสายตาของชายหนุ่มที่กำลังตกอยู่ในห้วงรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น“เอ่อ... คุณแม่ครับ พี่รัฐครับ” กวินภพตัดสินใจทำลายความเงียบ เขาขยับตัวอย่างประหม่า หัวใจที่เคยแกร่งกล้ากลับเต้นระรัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่“มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะภพ อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้ พี่ไม่ว่างนั่งฟังแกหายใจทิ้งทั้งวันหรอกนะ” รัฐภูมิแกล้งดุเพื่อกดดัน พลางเลิกคิ้วมองอย่างรู้ทันก