《Divorcing My Cheater Husband, Marrying His Billionaire Uncle》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Isabelle POV Eksaktong alas-sais ng umaga nang huminto ang pamilyar na itim na SUV sa tapat ng condo ni Claire. Bitbit ang aking maleta at drafting tube, bumaba ako agad. Hindi ko na hinintay na bumaba ang driver dahil nakita ko na si Tito Rajah sa loob, prenteng nagbabasa ng kung ano sa kanyang tablet. “Good morning, Tito Rajah,” bati ko pagkaupo sa backseat. “You’re on time. Good,” sagot niya nang hindi tumitingin, pero napansin ko ang bahagyang pag-angat ng gilid ng kanyang labi. “I hope you brought everything. Mahirap bumalik kapag nandoon na tayo sa site.” “Opo. Naka-save din sa cloud lahat ng files ko para sigurado,” sabi ko habang isinusuot ang seatbelt. Tahimik ang naging biyahe namin patungong airport. Doon ko napagtanto na hindi pala kami sasakay sa commercial flight; may sariling private plane ang Madrigal Group para sa mga executive trips. Habang nasa ere, sinubukan kong mag-review ng terrain maps, pero ramdam ko ang antok dahil sa paghahanda kagabi. “Matulog ka muna

Isabelle POV ​Maaga kaming bumalik sa site para matapos na 'yung soil testing bago kami lumuwas ng Maynila. Pero pagdating ng tanghali, biglang nagbago ang panahon. 'Yung kaninang tirik na araw, napalitan ng makulimlim na langit hanggang sa biglang bumuhos ang malakas na ulan. “Architect, Sir Rajah, kailangan na nating bumalik sa villa. Delikado na ang daan pabalik kapag lumakas pa ito, baka magkaroon ng minor landslides sa trail,” babala ng head engineer habang nagmamadaling nagliligpit ng mga gamit. “Sige, go ahead. Kami na ni Isabelle ang bahala sa truck,” sagot ni Rajah habang hinahawakan ang braso ko para alalayan ako sa madulas na bahagi ng bato. Basang-basa kami nang makarating sa loob ng truck. Ramdam ko ang panginginig ng mga balikat ko dahil sa biglang lamig. Inabot ni Rajah ang isang malinis na tuwalya mula sa backseat. “Punasan mo muna ‘yung buhok mo. Baka lagnatin ka,” sabi niya habang binubuhay ang engine. “Salamat,” sagot ko, pilit na pinatutuyo ang sarili.

Isabelle POV Alas-siyete na ng gabi, pero maliwanag pa rin ang palapag ng executive offices. Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa dulo ng hallway, bitbit ang huling batch ng printouts para sa presentation bukas. Bukas na ang Business Gala. Bukas na ang gabi kung saan opisyal na ipakikilala ang Palawan Project sa mga investors, at kasabay nito, ang pagpapakilala sa akin bilang Lead Architect. “Isabelle, hindi ka pa ba uuwi?” Napalingon ako. Si Rajah, kalalabas lang ng kanyang opisina. Nakasabit ang kanyang coat sa braso at medyo maluwag na ang kanyang kurbata. Halatang pagod din siya sa maghapong pakikipag-usap sa mga legal consultants. “Tinatapos ko lang po itong final sequence ng slides, Rajah,” sagot ko. “Gusto ko lang siguraduhin na walang glitch sa transition ng 3D models mamaya.” Lumapit siya sa akin. Tiningnan niya ang hawak kong folder at dahan-dahang kinuha ito para ilapag sa malapit na mesa. “The presentation is perfect. Nakita ko na ‘yan kanina. What you need ri

Isabelle POV Naramdaman ko ang panlalamig ng aking mga daliri habang nakatitig sa screen ng phone ni Justin. Ang litratong ipinapakita niya ay kuha sa tapat ng villa sa Palawan—mula sa anggulo nito, mukhang lumalabas kami ni Rajah sa iisang kwarto habang magulo ang aming buhok at suot ang mga bathrobes. Isang malisya na madaling paniwalaan ng kahit sino, lalo na’t kaming dalawa lang ang nandoon. “Ano, Isabelle? Natahimik ka?” nakangising tanong ni Justin. Inayos niya ang pagkakatayo at inilagay ang phone sa bulsa ng kanyang tuxedo. “Akala niyo ba ni Tito, ganoon lang kadaling takasan ang pamilya? You’re still my wife. And in the eyes of the public, you’re now a cheater who’s sleeping with her husband’s uncle.” Hindi ako nakapagsalita agad. Ang kaninang kumpyansa ko sa loob ng ballroom ay tila unti-unting tinatangay ng hangin dito sa veranda. Lumingon ako kay Rajah. Inaasahan kong makakakita ako ng galit o kaba sa mukha niya, pero nanatili siyang kalmado. Inilagay niya ang isang kam

Isabelle POV Lunes ng umaga. Ramdam ko ang bigat ng mga mata ng mga empleyado habang naglalakad ako sa lobby ng Madrigal Group. Hindi na ito 'yung tingin na puno ng awa o panunuya tulad noong unang linggo ko. Ngayon, may kasama na itong pag-aalinlangan at takot. Ang balita tungkol sa nangyari sa gala ay mabilis na kumalat, at ang video na naglinis sa pangalan ko ay napanood na yata ng lahat sa building na ito. Pagpasok ko sa opisina ko, laking gulat ko nang makitang puno ang table ko ng mga folder at blueprints. At sa gitna ng lahat ng iyon, nakaupo si Justin, prenteng nakasandal sa aking swivel chair habang pinaglalaruan ang fountain pen na ibinigay ni Rajah. “Justin, lumabas ka rito,” bungad ko. Ibinaba ko ang bag ko sa visitor’s chair. “You’re suspended, remember? Wala kang karapatang pumasok sa building na ‘to, lalo na sa opisina ko.” Dahan-dahan siyang lumingon sa akin. Magulo ang kanyang kurbata at halatang hindi siya nakatulog nang maayos. “Suspended as a finance head, Isab