《Divorcing My Cheater Husband, Marrying His Billionaire Uncle》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

Isabelle POV Bitbit ko ang aking bagong hard hat habang naglalakad sa gitna ng main driveway ng resort. Ngayong araw, ang focus namin ay ang landscaping. Pagod na ang mga mata ko sa kakaharap sa bakal, semento, at salamin, kaya laking ginhawa na makita ang mga truck na puno ng mga pocket trees, bermuda grass, at iba’t ibang klase ng ornamental plants. “Architect, dito raw po ba sa tapat ng entrance ibababa ‘yung mga tall palms?” tanong ni Leo. May hawak siyang mahabang listahan at tinutulungan ang mga gardener na mag-unload. “Oo, Leo. Pero make sure na hindi nila matatamaan ‘yung underground water line. Check niyo ‘yung markings na inilagay ko kahapon,” bilin ko. Lumapit ako sa isang malaking balumbon ng bermuda grass at hinawakan ito. Malamig at basa pa ang lupa nito, halatang kakahukay lang bago dinala rito. Nakaka-relax sa mata ang kulay berde sa gitna ng brownish na kulay ng construction site. “Isabelle, look at this,” tawag ni Rajah mula sa gilid ng clubhouse. Naglakad

Isabelle POV Alas-singko pa lang ng madaling araw ay gising na ako. Hindi ko na hinintay ang alarm ko dahil sa sobrang excitement at kaba. Ngayong araw ang Topping-Off Ceremony ng Villa 1, ang unang unit na nakumpleto namin dito sa site. Isinuot ko ang aking puting linen suit na itinabi ko talaga para sa araw na ito, at siyempre, ang customized hard hat na regalo sa akin ng mga trabahador. Pagdating ko sa site, sinalubong ako ng amoy ng dagat at ang ingay ng mga huling paghahanda. Nandoon na sina Leo at Claire, abala sa pag-aayos ng mga upuan sa harap ng clubhouse. “Architect! Good morning! Ang ganda natin today ah,” bati ni Claire habang tinitignan ang outfit ko. Naka-dress siya na kulay sage green, saktong-sakto sa vibe ng resort. “Good morning din. Kamusta ‘yung catering? Nandiyan na ba sila?” tanong ko habang binubuksan ang tablet ko para i-check ang schedule. “Opo, nasa likod na sila ng clubhouse, nag-aayos na ng buffet table. Sabi ni Mang Bert, ready na rin ‘yung champagne

Isabelle POV Alas-nuwebe na ng gabi pero maliwanag pa rin ang site office. Tambak ang mga drawing sa mesa ko at puno ng sticky notes ang gilid ng monitor ko. Dahil aalis kami ni Rajah papuntang Manila bukas para sa furniture exhibit at meeting kay Mr. Cheng, kailangan kong masiguro na hindi titigil ang mundo rito sa Palawan habang wala ako. “Architect, tapos ko na i-organize ‘yung schedule ng mga truck para sa Phase 3. Naka-sync na rin sa phone mo para ma-monitor mo kahit nandoon ka sa Manila,” sabi ni Leo habang inilalapag ang huling folder sa harap ko. Inalis ko ang salamin ko at hinilot ang tulay ng ilong ko. “Salamat, Leo. Pakisigurado lang na ‘yung excavation sa forest site, huwag lalampas sa marking na inilagay natin. Mainit ang mata ng DENR, kahit tapos na ‘yung hearing, ayokong bigyan sila ng rason para bumalik dito.” “Copy po. Ako na ang bahala sa mga operators. Mag-relax ka naman muna, Architect. Para ka namang hindi babalik,” biro ni Leo habang isinusukbit ang bag niya.

Isabelle POV Maaga kaming nag-breakfast sa hotel bago dumeretso sa pangalawang araw ng furniture exhibit. Mas lalong uminit ang sikat ng araw sa Makati, at kahit nasa loob kami ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng trapik. Nakatutok lang ako sa aking notebook, tinitignan ang 15-degree shift na iginuhit ko kagabi para sa Forest Cabins. "Isabelle, stop sketching for a second. Kumain ka na ba ng sapat kanina? Parang kape lang ang nakita kong kinuha mo," puna ni Rajah habang dahan-dahang gumagapang ang sasakyan namin sa EDSA. "Busog pa ako. Gusto ko lang talagang mahanap 'yung designer nung lounge chair kahapon. Nakalimutan nating kunin 'yung card niya dahil biglang sumulpot si Sofia," sagot ko nang hindi inaalis ang tingin sa papel. "Don't worry, nakuha ni Claire ang contact details. Pupuntahan natin ang booth nila ngayon bago tayo dumeretso sa lighting supplier," sabi ni Rajah. Lumingon siya sa akin at bahagyang ngumiti. "Nga pala, tumawag si Mr. Cheng kaninang madaling araw. He liked

Isabelle POV Alas-sais pa lang ng umaga ay nasa paanan na ako ng burol kung saan itatayo ang Phase 3. Ramdam ko pa ang lamig ng hamog sa braso ko habang hawak ko ang master plan ng Forest Cabins. Hindi tulad sa tabing-dagat na patag ang lupa, dito ay kailangan naming makipaglaro sa matatarik na slope at malalaking ugat ng puno. “Architect, nandito na po ‘yung mga surveyor. Sinisimulan na nila ‘yung staking sa Cabin 1,” tawag ni Leo mula sa taas. Hingal na hingal siya habang pababa sa kinalalagyan ko, may bitbit na bundle ng mga kawayang gagamiting marker. “Dahan-dahan lang, Leo. Baka madulas ka dyan, mapurnada pa tayo,” paalala ko. “Na-double check niyo ba ‘yung elevation? Gusto ko siguradong pantay ‘yung magiging footing ng stilts kahit sloping ‘yung lupa.” “Opo, Architect. Ginamitan namin ng laser level kanina para sigurado. Ayaw nating maging tabingi ‘yung deck kapag nailagay na ‘yung furniture mula sa Manila,” sagot ni Leo habang nagpupunas ng pawis. Lumapit kami sa mismong s