جميع فصول : الفصل -الفصل 70

Isabelle POV Maulap ang langit ngayong hapon, pero hindi iyon naging hadlang para sa schedule namin. Ngayon ang dating ng lighting team para sa installation ng mga fixtures sa loob ng Cabin 1. Dumating din ang delivery ng mga hinabing lampshades mula sa kooperatiba nina Nanay Elena, kaya medyo masikip ang staging area sa dami ng mga boxes. “Architect, nandito na ‘yung mga warm LED strips. Saan natin uumpisahan ang cabling? Sa main cove ba o sa may headboard area muna?” tanong ni Leo habang binubuksan ang isang mahabang box ng mga aluminum profiles. “Start tayo sa cove, Leo. Gusto ko makita kung sapat ‘yung bounce ng light sa ceiling bago natin i-final ‘yung diffusers. Siguraduhin niyo lang na hindi kita ‘yung wire paglabas sa conduit,” sagot ko habang tinitignan ang electrical layout sa aking tablet. Lumapit si Rajah sa amin, bitbit ang isang tray ng mga paper cups. “Coffee break muna. I think everyone needs a caffeine hit bago natin subukan ang circuit.” “Perfect timing, Rajah.

Isabelle POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero siksikan na kami sa staging area ng Phase 3. Ngayon ang simula ng landscaping para sa paligid ng Cabin 1. Hindi lang ito basta pagtatanim ng kung ano-anong bulaklak; ang goal ko ay gawing mukhang laging nandoon ang cabin, na parang hindi namin binulabog ang gubat nung nag-umpisa ang construction. “Architect, nandito na ‘yung mga giant ferns at local bird of paradise. Kasama na rin ‘yung mga seedling ng mga endemic shrubs na nakuha natin sa nursery,” ulat ni Leo habang tinuturo ang mga nakapilang paso sa ilalim ng silong. “Mabuti naman, Leo. I-pwesto natin ‘yung mga matatangkad na ferns doon sa ilalim ng deck, malapit sa mga steel stilts. Gusto ko, kapag lumaki na sila, matatakpan ‘yung junction ng bakal at lupa para magmukhang lumulutang talaga ang cabin,” bilin ko habang binubuksan ang aking landscape layout sa tablet. “Noted po, Architect. ‘Yung mga gapo-gapo na bato, saan po natin ilalatag?” tanong ng isa sa mga hardinero, si Mang

Isabelle POV Alas-tres na ng hapon. Nakaupo kami ni Rajah sa main clubhouse, sa pwesto kung saan kitang-kita ang shoreline at ang paanan ng burol patungo sa Phase 3. Naka-set up na ang digital recorder ni Maya sa gitna ng lamesa, sa tabi ng ilang tasa ng kape at platito ng kakanin. "Ready?" tanong ni Maya habang sinusuri ang levels ng kanyang recorder. Tumango kami ni Rajah. "Okay, let's start with the basics. Isabelle, nung tinanggap mo ang project na 'to, what was the biggest challenge? Hindi ba nakakatakot mag-design sa gitna ng untouched forest?" Inayos ko ang upo ko at uminom ng konting tubig. "Actually, 'yung takot, nandoon palagi. Pero ang biggest challenge talaga was the 'guilt.' Parang bawat puno na kailangang iwasan, bawat bato na kailangang huwag galawin, it was a constant negotiation with nature. Hindi siya 'yung typical na lalatagan mo lang ng semento at tapos na. It was about listening to the site." "And Rajah," baling ni Maya sa kanya. "As the developer, usually ang

Isabelle POVMabilis ang tibok ng puso ko habang hinihintay kong mag-load ang file na pinadala ni Maya. Ang bagal ng internet dito sa villa kapag gabi, lalo na’t maulan na naman sa labas. Nang sa wakas ay bumukas ang PDF, muntik ko nang mabitawan ang phone ko.Sa screen, kitang-kita ang Cabin 1 sa ilalim ng dapit-hapon. Ang anggulo ay mula sa baba ng slope, kaya mukhang matayog ang structure pero hindi nakakasakal sa paningin. Ang headline sa itaas ay simple lang: “Forest Cabins: Where Modernity Meets the Wild.” Sa baba, nakalagay ang pangalan ko at ni Rajah bilang lead architect at developer.“Architect! Gising ka pa?”Nagulat ako nang marinig ang katok sa pinto ng balcony ko. Binuksan ko ang glass door at nakita si Rajah, basang-basa ang buhok at naka-hoodie.“Rajah? Bakit ka nandito? Akala ko ba matutulog ka na?” tanong ko habang pinapapasok siya.“Hindi ako makatulog. Nakita mo na ba?” tanong niya agad. Iniharap niya ang kanyang phone sa akin. Bukas din ang email ni Maya sa kanya.

Isabelle POV Maaga pa lang ay maingay na sa Phase 4. Ngayon ang pormal na pag-uumpisa ng construction para sa Community Center. Hindi gaya ng mga naunang cabins na medyo pribado ang dating, ang event na ito ay dinaluhan ng ilang opisyal mula sa lokal na pamahalaan, ang mga pamilya ng mga trabahador, at siyempre, ang kooperatiba nina Nanay Elena. “Architect, ‘yung pala na gagamitin para sa ceremonial digging, nilagyan na namin ng ribbon. Masyado bang baduy?” tanong ni Leo habang kinakamot ang ulo. Itinuro niya ang dalawang pala na may malaking gold ribbon sa hawakan. Natawa ako nang bahagya. “Ayos na ‘yan, Leo. Ritual lang naman. Ang importante, ready na ‘yung markers para sa actual na paghuhukay mamaya pagkatapos ng program.” “Ready na po lahat, Architect. Naka-abang na rin ‘yung backhoe sa likod ng mga puno para hindi masyadong maingay habang may nagsasalita sa harap,” ulat ni Leo. Maya-maya, natanaw ko si Rajah na kausap ang bise-alkalde at ilang miyembro ng tourism board. Naka