ณ ค่ายเคียงตะวัน จังหวัดนครนายก“ซีลีนเราถึงแล้ว” เอวาร้องเรียกเพื่อนสาวที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างกายของเธอออกมาเสียงสดใสด้วยความตื่นเต้น“ถึงแล้วเหรอ...”“ไม่เห็นจะน่ากลัวอย่างที่คิดไว้เลยเนอะ” ซีลีนพึมพำออกมาพร้อมกับมองไปยังบรรยากาศโดยรอบที่เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่หลากหลายสายพันธุ์ ป่าเขียวขจีกับลมที่พัดเอื้อยๆ ทำให้เธออยู่สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก คงเป็นเพราะอากาศแบบนี้หาไม่ได้ที่กรุงเทพอย่างแน่นอน“ใช่ไหมล่ะ”“เพื่อนที่เราเคยเรียนพิเศษด้วยเล่าให้ฟังว่าตอนที่พวกเขาไปเข้าค่ายลูกเสือสนุกมาก มีกิจกรรมฐานให้เล่นด้วยนะทั้งสนุกและก็น่าตื่นเต้น”“ขนาดนั้นเลยเหรอ” ซีลีนเอ่ยถามออกมาด้วยความแปลกใจ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอเรียนแต่โรงเรียนนานาชาติมาโดยตลอด โรงเรียนที่พวกเธอเคยผ่านมาไม่ได้มีกิจกรรมลูกเสือเนตรนารีก็จริง แต่โรงเรียนมีหลักสูตรสอนการเอาตัวรอดจากสถานการณ์ต่างๆ แทน เพราะแบบนี้ซีลีนกับเอวาจึงไม่เคยออกมาค่ายแบบนี้มาก่อน“ถือซะว่าพวกเรามาเปิดโลกไปพร้อมกับนะซีลีน”“ดูเอวาพูดเข้าสิ” ซีลีนหันกลับไปมองหน้าหญิงสาวข้างกาย ก่อนที่เธอจะเผลอหัวเราะออกมาให้กับความน่ารักน่าเอ็นดูของเพื่อนสาวของตัวเอ
Read more