LOGINณ ห้องคลอด“เจ็บไหมครับ” เฮคเตอร์เอ่ยถามภรรยาที่นอนอยู่บนเตียงตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่หลังฉากกั้นคุณหมอและพยาบาลกำลังช่วยกันทำผ่าคลอดให้กับเธออยู่“ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ แต่ซีนหนาวมากกว่า”“อุ่นขึ้นบ้างไหม” มือหนาของชายหนุ่มเอื้อมออกมากุมไหล่มนของคนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามเธอออกมาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง“ค่ะ”“หนาวแบบนี้ถือว่าปกติไหม” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาจะหันไปถามพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ“ค่ะ ถ้าคุณแม่คลอดแล้วยังรู้สึกหนาวอยู่เรามียาให้ทานค่ะ”“ไหวไหม”“ไหวค่ะ” ซีลีนยกยิ้มหวานออกมาก่อนที่เธอจะตอบคำถามของเขากลับไป“รู้สึกเหมือนกำลังขึ้นเขียงเลยค่ะ”“หึหึ”“เลขที่ออก...”อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~“ลูกชายออกมาก่อนครับ”“ซะ ซีนลูกคลอดแล้วครับ” เฮคเตอร์พึมพำออกมาเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น“ตามมาด้วย...ลูกสาวครับ”อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~“ออกแล้ว” ซีลีนเอ่ยขึ้นพร้อมกับร้องไห้ออกมาในขณะที่ใบหน้าเธอยังคงแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มหวาน ตอนนี้เธอทั้งรู้สึกตื่นเต้นและดีใจไปพร้อมๆ กัน“เฮค เฮคเตอร์...”“คะ ครับ ละ ลูกออกมาแล้
7 เดือนต่อมา...“เฮคเตอร์!!!”“ครับ...!!” เฮคเตอร์รีบวิ่งออกมาจากห้องแต่งตัวก่อนจะเดินตรงมาหาภรรยาของเขาที่ยังคงนอนอยู่บนเตียงด้วยความตกใจ“ปวดเท้ามากเลยค่ะ” ซีลีนเอ่ยออกมาพร้อมกับพยายามชันตัวลุกขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียง มือบางลูบลงที่หน้าท้องของตัวเองเบาๆ ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองเท้าบวมขึ้นมาก และรู้สึกปวดอย่างบอกไม่ถูก“ปะ ปวดเท้า ตะ ต้องไปหาหมอครับ”“เฮคเตอร์ใจเย็นๆ ค่ะ” ซีลีนกุมมือหนาของสามีเอาไว้พร้อมกับเอ่ยบอกเขาอย่างใจเย็น ตอนนี้นอกจากปวดเท้าแล้วก็ยังไม่มีอาการอื่นร่วมด้วย แต่เพื่อความปลอดภัยไปปรึกษาคุณหมอที่โรงพยาบาลดีที่สุด“ช่วยพยุงซีนขึ้นหน่อยค่ะ”“เราไปหาหมอกัน”“ค่ะ”เฮคเตอร์ประคองร่างบางของซีลีนเดินไปยังรถของเขาที่จอดอยู่ไม่ไกลอย่างระมัดระวัง ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ชายหนุ่มดูแลซีลีนเป็นอย่างดี ยิ่งรู้ว่าเธอท้องเขาก็แทบจะไม่ให้เธอทำอะไรเลย ส่วนตัวของเขาทำงานอย่างหนัก จะมีก็แค่ช่วงไตรมาสสุดท้ายที่เขาแทบจะไม่ออกไปไหนเลย ในทุกเช้าลูกน้องของเขาจะเอางานมาให้ที่บ้าน และตอนเย็นก็จะมารับคืนกลับไป“กลัวเหรอคะ” ซีลีนมองสามีของตัวเองก่อนจะเอ่ยถามเขาออกมาอย่างรู้ทัน มือบางบีบแก้มของชาย
วันต่อมา...“อากาศดีจังเลยเนอะ” ซีลีนเดินนำเฮคเตอร์ออกมาจากภายในบ้านก่อนที่เธอจะหยุดยืนอยู่ที่ริมระเบียง วิวลำธารกับหมอกจางๆ ที่ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ รวมถึงเสียงน้ำไหลทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“อยากอยู่ต่อไหม” เฮคเตอร์เดินเข้ามากอดซีลีนเอาไว้จากทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะกระซิบถามเธอออกมาเสียงกระเส่า พร้อมกับมือหนาทั้งสองข้างของเขาลูบลงที่หน้าท้องของคนรักอย่างอ่อนโยน“อยากค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นเราก็อยู่ต่อ”“วันนี้คงไม่ได้ค่ะ อีกไม่กี่วันก็งานแต่งแล้วขืนอยู่ต่อกลับไปเฮคคงเตรียมงานจนไม่มีเวลานอนแน่ๆ” ซีลีนหันกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูงอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง มือบางลูบลงที่แก้มเนียนของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนตั้งแต่วันแรกที่เธอตอบตกลงแต่งงานกับเฮคเตอร์จนกระทั่งคุณแม่ของเธอและเขาพากันไปหาฤกษ์งามยามดีมาให้ ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ก็เป็นคนจัดการงานเองแทบทุกอย่าง ถึงแม้ว่าพวกเราจะจ้างออแกไนซ์ก็ตาม แต่เขาก็ยังคงควบคุมและดูแลทุกอย่างด้วยตัวเอง“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ”“...” ซีลีนยกยิ้มออกมาพร้อมกับมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของว่าที่สามีของตัวเองด้ว
ณ นครนายก“มีรีสอร์ทอยู่ในป่าลึกขนาดนี้ด้วยเหรอ” ซีลีนยกยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะรีบลงจากรถ และเดินลงไปใกล้กับลำธารที่ยังคงมีน้ำไหลอยู่ตลอดถึงแม้ว่าจะไม่มากเท่ากับช่วงน้ำหลากก็ตาม“คุณพาซีนมาที่นี่ทำไมเหรอคะ” ซีลีนมองไปรอบๆ ก่อนจะหันไปถามร่างสูงตรงหน้าออกมาด้วยความสงสัยที่อยู่ดีๆ เขาก็พาเธอขับรถเข้ามาในป่าหลายสิบนาทีกว่าจะมาถึงที่นี่“มาพักผ่อนไงครับ”“หืม...”“เราวุ่นกับการเตรียมงานแต่ง เฮคกลัวซีนจะเหนื่อยเกินไปก็เลยพามาพักที่สงบๆ ไงครับ” เฮคเตอร์เดินตามมาโอบไหล่มนของแฟนสาวเอาไว้อย่างห่วงแหน ก่อนที่เขาจะหันไปมามองคนตัวเล็กข้างกายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก“ใครวุ่นคะ งานแต่งของเราเฮคเป็นคนจัดการเองทั้งหมดเลยไม่ใช่หรือไง ซีนยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ”“หึหึ”“ไหนๆ พวกเราก็มาถึงที่นี่กันแล้ว วันนี้ก็พักผ่อนกันให้เต็มที่ไปเลยเนอะ” ซีลีนยกยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะเดินจูงมือของชายหนุ่มให้เดินตามเธอไปยังบ้านต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลด้วยความตื่นเต้น“ที่นี่ไม่มีสัญญาณมือถือใช่ไหมคะ”“ใช่ครับ...เดินดีๆ นะระวังล้ม”“ไม่ล้มหรอกค่ะ มือเฮคคอยประคองซีนอยู่ไม่ห่างเลยนี่ วางใจได้...” ซีลีนก้มลงไปมองมือหนาของชายหนุ
2 วันต่อมา...“ลุงเพิร์ชเมื่อไหร่เฮคจะได้ออกไปจากห้องนี้ล่ะครับ” เฮคเตอร์เอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกมาอย่างร้อนใจ ถึงความดันของเขาจะยังไม่คงที่ และยังเจ็บแผลอยู่มากก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้อยากอยู่ในห้องไอซียูนี่แล้ว เขาอยากออกไปเจอหน้าซีลีนจะแย่แล้ว“จะรีบออกไปไหน”“ก็รีบออกไปหาเมียของเฮคไงครับ”“พูดเมียเต็มปากเต็มคำเขารับเฮคเป็นสามีแล้วเหรอครับ” หมอเพิร์ชเอ่ยถามหลานชายออกมาด้วยความสงสัย“...”“ได้ข่าวว่าก่อนหน้านี้ทะเลาะกันอยู่ไม่ใช่หรือไง”“ก็ใช่ครับ แต่เดี๋ยวนะลุงหมอพูดแบบนี้แสดงว่ารู้เรื่องแล้วเหรอครับ”“ใช่”“แล้วเรื่อง...” เฮคเตอร์พึมพำออกมาอย่างคิดไม่ตก หรือว่าเมื่อคืนก่อนเขาเผลอพูดออกไป คืนนั้นเขาพึ่งฟื้นและยังมึนยาสลบจึงทำให้พูดอะไรออกไปไม่ทันรู้ตัว“เรื่องที่หนูซีนท้องลูกแฝดน่ะเหรอ”“...” เฮคเตอร์พยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับชายวัยกลางคนตรงหน้า ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมาอีกครั้งเสียงดังลั่นห้องทันทีที่เขาพึ่งนึกอะไรขึ้นมาได้“คุณพ่อกับคุณแม่ก็รู้แล้วเหรอครับ อะ โอ้ยยยยย!!!” ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นแต่แล้วความเจ็บปวดบริเวณกลางอกแกร่งของเขาก็ทำให้เขาต้องกลับลงไปนอนอีกครั้
“.../.../.../...” ทุกคนชะงักไปเล็กน้อยก่อนที่จีซัสจะอุทานออกมาด้วยความยินดี“น่ายินดีจริงๆ นี่ป๊ากำลังจะได้เป็นคุณตาแล้วเหรอเนี่ย” จีซัสยกยิ้มกว้างออกมา ก่อนที่มือหนาของเขาจะบีบแก้มนุ่มนิ่มของลูกสาวตัวน้อยเอาไว้อย่างเอ็นดู“จริงด้วยค่ะ ตอนนี้ลูกยังไม่ต้องคิดอะไรมากทำใจให้สบายนะคะ” กะทิเอ่ยบอกกับลูกสาวคนเล็กของตัวเองออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ก่อนที่เธอจะดึงร่างบางของลูกสาวเข้ามากอด“ทุกคนไม่โกรธหนู ไม่อยากดุด่าหนูจริงๆ เหรอคะ” ซีลีนเงยหน้าขึ้นไปมองคุณพ่อกับคุณแม่ของตัวเอง ก่อนที่เธอจะหันไปมองคุณพ่อกับคุณแม่ของเฮคเตอร์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างรอคำตอบ“พวกเราเคยดุด่าลูกที่ไหนกันซีลีน ป๊ามั่นใจว่าทุกอย่างที่ลูกเลือกมันต้องดีสำหรับลูกแล้ว”“ใช่ค่ะ แม่รักหนูนะ”“พวกเราก็รู้สึกดีใจมากๆ นะซีลีนที่กำลังจะมีหลาน” ตะวันยกยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับลูกสะใภ้ออกมาตามความรู้สึกจริง อย่างน้อยในวันที่โชคร้ายก็ยังมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นมาบ้าง“แต่ว่าเฮคเตอร์...”“ตาเฮคไม่เป็นอะไรหรอกครับ ก่อนเข้ามาพ่อไปคุยกับหมอมาแล้วเขาบอกว่ากระสุนไม่ได้เข้าจุดสำคัญไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง” ฮันเตอร์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยบอ
ช่วงเย็น...“ทะเลาะกับไอ้เฮครึเปล่าซีน” เซนต์เอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย ก่อนที่รถหรูจะจอดลงที่ลานจอดรถหน้าคฤหาสน์หลังงาม ตั้งแต่เขาไปรับซีลีนที่มหาลัยเธอก็เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทางไม่ยอมปริปากเอ่ยอะไรออกมาเลยสักคำ“เปล่านี่คะ ทำไมเฮียถึงคิดแบบนั้นล่ะ”“ปกติน้องจะให้ไอ้เฮคไปรับ หรือว่ามันทำอะไรให้น้อง
2 วันต่อมา...ณ พื้นป่าคาเฟ่“ซีนมาถึงแล้วนะคะ” ซีลีนกดส่งข้อความไปให้กับเอวาและปิ่น ก่อนที่เธอจะหยิบรายงานที่พึ่งทำเสร็จออกมาวางไว้บนโต๊ะตรงหน้า วันนี้เธอมีนัดไปส่งรายงานกับเพื่อนๆ ถ้ารายงานฉบับนี้ไม่มีปัญหาอะไรเธอคงจะได้จบพร้อมเพื่อนๆ ของเธออย่างแน่นอน“ไปสืบ...เฮคเตอร์ให้ธนาไปสืบอะไรกันแน่นะ” ซี
“นี่เฮคเตอร์”“ครับคุณอา” เฮคเตอร์เลื่อนตัวเองออกมาจากใต้ท้องรถ ก่อนจะเห็นว่าคุณพ่อของแฟนสาวกำลังยืนจ้องมาที่เขาอยู่ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาว่าชายวัยกลางคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่“รักลูกสาวอาจริงหรือเปล่า”“รักจริงหวังแต่งครับ” เฮคเตอร์ขยับตัวลุกขึ้นนั่งก่อนที่เขาจะตอบคำถามของชายวัยกลางคนกลับไปอย่าง
“รู้ด้วยเหรอคะว่าซีนอยู่ที่นี่” ซีลีนมองไปป้ายทางเข้าหมู่บ้านที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนที่เธอจะหันกลับไปถามเขาด้วยความสงสัย เธอยังไม่เคยเอ่ยปากบอกกับเขาออกมาเลยแม้แต่คำเดียวว่าตัวเองพักอยู่ที่ไหน แล้วทำไมเขาถึงมาส่งเธอที่ล่ะ...“หืม...”“ทางนี้เป็นทางผ่านไปบ้านของคุณยายของเอวาค่ะ”“อย่างนั้นเหรอ







