All Chapters of พันธนาการลวงรักร้าย: Chapter 21 - Chapter 30

“อืมมมมม” ชายหนุ่มถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะประคองร่างบางให้นอนลงบนเตียงของเขาอย่างอ่อนโยน ในขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังคงตักตวงความหวานของกันและกันอย่างหิวกระหายมือหนาลูบไล้เอวบางของคนตัวเล็กตรงหน้าก่อนที่ริมฝีปากของชายหนุ่มจุ๊บลงที่ไหล่มนของเธออย่างอ่อนโยน ลิ้นร้อนโลมเลียผิวขาวเนียนพร้อมกับขบเม้นเบาๆ จนเกิดรอยแดงขึ้นเป็นจ้ำบริเวณเนินอกอวบอิ่ม“อื้ออออ เฮค...”“หืม” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวที่หลับตาพริ้มอยู่ตรงหน้าอย่างเอ็นดู ริมฝีปากยกยิ้มออกมา พร้อมกับมือหนาค่อยๆ สอดเข้าไปใต้เสื้อสายเดี่ยวตัวบางของเธอ“ซ่อนรูปชะมัด” ชายหนุ่มพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา มือหนาขย้ำอกอวบอิ่มอย่างมันมือสร้างความเสียวซ่านให้กับคนตรงหน้าจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่“เฮคเตอร์ช่วยซีนที ฮืออออ”“...” ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่เขาจะนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เธอโดนอะไรมาบ้างถึงแม้ว่าเฮคเตอร์จะรู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งที่เธอเป็นอยู่ในตอนนี้อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ยานรกนั่น แต่เขาในตอนนี้ไม่สามารถต้านทานแรงดึงดูดขอ

ช่วงเช้ามืด...“อืมมมม” แขนแกร่งของเฮคเตอร์พยายามรั้งร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ แต่เขาก็พบเพียงความว่างเปล่า“...” ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาแทบจะทันทีพร้อมกับชะโงกหัวขึ้นมามองหาร่างบางที่เขานอนกอดมาตลอดทั้งคืน แต่เขาก็ไม่พบแม้แต่เงาของเธอ“ซีลีน!!!” เฮคเตอร์ร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนที่เขาจะรีบหากางเกงขึ้นมาใส่ พร้อมกับรีบวิ่งออกมาจากห้องนอนของตัวเองในทันที เมื่อคืนเขานอนหลับสนิทจนไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าซีลีนออกไปจากห้องของเขาตอนไหน“โดนขนาดนั้นเธอเดินออกไปไหวได้ยังไงวะ”ปัง!!!“...” หัวใจของชายหนุ่มสั่นระรัวด้วยความกังวล เขาเป็นห่วงเธอจับใจ เท่าที่เฮคเตอร์รู้จักกับซีลีนมาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนต้องทำให้เธอสับสนและตกใจมากๆ อย่างแน่นอน และเขาก็อยากจะเป็นคนอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังด้วยตัวเองชายหนุ่มรีบวิ่งลงบันไดไปยังชั้นล่างของบ้านพักอย่างร้อนใจ ก่อนที่เสียงเรียกที่คุ้นเคยจะทำให้เขาชะงักนิ่งงันไปทันที“เฮคเตอร์!!”“คะ คุณแม่” เฮคเตอร์หันกลับไปมองเจ้าของเสียงเรียกก่อนที่เขาจะร้องเรียกหญิงวัยกลางคนตรงหน้าออกมาด้วยความตกใจ ชายหนุ่มรีบหันกลับไปมองรอบๆ เพื่อหวังว่าซีลีนจะยังอยู่ในบ้านของเขา แต

วันต่อมา...“หมายความว่าไงว่ะ” เซนต์มองไปยังภาพถ่ายที่อยู่ในมือของลูกน้องของเขา ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ“คนในภาพคือไอ้ไบร์ท คณะบริหารปี 3 ที่เฮียกำลังตามหาอยู่ครับ”“แล้วทำไมมันถึงได้มีสภาพแบบนี้ล่ะวะ” เซบบ์ที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“ผมก็ไม่รู้ครับ พอได้รับคำสั่งจากเฮียผมก็ออกไปตามหามันเลย”“.../...”“ไปเจอมันอีกทีก็อยู่ในสภาพปางตายแบบนี้แล้วครับ”“มันจะเป็นอะไรก็ช่างหัวมันเถอะ”“เฮียคุณแม่ให้มาตามไปใส่บาตรค่ะ” เสียงน้องสาวคนเล็กของบ้านดังขึ้นมาจากภายในคฤหาสน์ ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของพี่ชายของเธอทั้งสองคน พร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้กับพวกเขา“ไปได้” เซนต์เอ่ยบอกกับลูกน้องคนสนิทของเขา ก่อนที่เขาจะหันมาส่งยิ้มหวานกลับไปให้เด็กสาวตรงหน้าวันนี้เป็นวันเกิดของซีลีนเขาไม่อยากให้เรื่องของคนอื่นมาทำให้น้องสาวของเขาต้องไม่สบายใจอีก เซนต์กับเซบบ์รู้ดีว่าน้องสาวของพวกเขากำลังแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเธอไม่เป็นอะไร เธอรับมือกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ ถึงแม้ว่าลึกๆ แล้วเธอจะไม่ได้รู้สึกอย่างที่เธอแสดงออกมาก็ตามในตอนเช้าครอบครัวของซีลีนพากันออกไ

“เฮคเตอร์ไปไหนมาลูก” ตะวันที่เห็นลูกชายของตัวเองเดินเข้างานมาเพียงลำพังจึงเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“เฮคไปคุยธุระมาน่ะครับ” เฮคเตอร์ตอบคำถามของคุณแม่ของเขากลับไป ก่อนที่เขาจะหันไปยกมือไหว้ทักทายผู้ใหญ่ที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่กับคุณแม่ของเขาอย่างนอบน้อม“นี่ลูกเห็นหนูซีลีนบ้างรึเปล่า”“ครับ”“ครับ...นี่หมายความว่าเห็นหรือไม่เห็น” ตะวันเอ่ยถามลูกชายคนเล็กออกมาอีกครั้งด้วยความสงสัย ก่อนที่เธอจะสังเกตเห็นถึงความผิดปกติจากคนตรงหน้าของเธอ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอเป็นคนเลี้ยงลูกคนนี้ของเธอมาเองกับมือตะวันรู้ดีว่าเฮคเตอร์ไม่ใช่คนช่างพูดช่างเจรจา แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะพูดตัดจบไปเลยแบบนี้ ไหนจะสีหน้าที่ดูนิ่งเฉยต่างออกไปจากก่อนหน้านี้อีก ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะดูไม่ออก แต่ตะวันเป็นแม่ของเขามีเหรอที่เรื่องแค่นี้เธอจะดูไม่ออก“ซีลีนมาทางนี้ลูก”“ค่ะ” กะทิรีบเดินเข้าไปหาลูกสาวของตัวเองในทันที หญิงวัยกลางคนประคองร่างบางของเจ้าของวันเกิดเอาไว้ไม่ยอมห่าง ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินขึ้นไปยังลานด้านหน้าที่ถูกเตรียมเอาไว้สำหรับเจ้าของวันเกิดในค่ำคืนนี้“เจ้าของวันเกิดของเรามาถึงแล้ว เชิญทางด้านนี้ได้เลยครับ” ซีลีนทำตามท

“อุ๊ยจ๋า บ้านข้างๆ มีคนเข้ามาอยู่แล้วเหรอคะ” เอวาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย ก่อนหน้านี้คุณยายของเธอเคยเล่าให้ฟังว่าบ้านหลังนั้นเป็นบ้านของเพื่อนรักของคุณยาย แต่ท่านเสียชีวิตไปหลังจากที่ท่านคลอดลูกได้ไม่นาน หลังจากนั้นสามีของท่านก็พาลูกสาวย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพ และไม่เคยกลับมาอีกเลย“ใช่แล้วลูก แต่ยายไม่รู้หรอกนะว่าเป็นใคร ถ้าอยากรู้หนูต้องถามป้าคำแก้วของหนู”“ป้าจ๋า...”“ป้ารอให้คุณหนูถามอยู่เลยค่ะ เจ้าของใหม่เขาน่าจะทำเป็นบ้านพักต่างอากาศนะคะ ทำมาหลายเดือนแล้วป้าก็ไม่เห็นเจ้าของจะมาสักทีมีแต่คนงานเดินกันเต็มบ้านไปหมด”“.../.../...”“แต่เมื่อวานช่วงหัวค่ำมีรถหรูขับเข้ามาจอด 3 คัน เห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่เดินลงมาจากรถคนละคันก่อนจะหายเข้าไปในบ้าน จนตอนนี้ป้าก็ยังไม่เห็นพวกเขาอีกเลย”“โอ้โห้!! ป้าคำแก้วนี่ข้อมูลแน่นจังเลยนะคะ”“นั่นสิคะ สุดยอดไปเลย”เอวากับปิ่นเอ่ยแซวแม่บ้านร่างท้วมออกมาอย่างเป็นกันเอง ในขณะที่ซีลีนได้แต่นั่งมองทุกคนหัวเราะเฮฮากันอยู่ตรงหน้า เธอก็พลอยมีความสุขไปด้วย อย่างน้อยระหว่างอยู่ที่นี่ซีลีนก็ไม่ต้องคิดอะไรมากโดยเฉพาะเรื่องของเขาคนนั้น‘เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น’ ซีลีนได้แต่บอกก