Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 65

2 วันต่อมา...“ลุงเพิร์ชเมื่อไหร่เฮคจะได้ออกไปจากห้องนี้ล่ะครับ” เฮคเตอร์เอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกมาอย่างร้อนใจ ถึงความดันของเขาจะยังไม่คงที่ และยังเจ็บแผลอยู่มากก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้อยากอยู่ในห้องไอซียูนี่แล้ว เขาอยากออกไปเจอหน้าซีลีนจะแย่แล้ว“จะรีบออกไปไหน”“ก็รีบออกไปหาเมียของเฮคไงครับ”“พูดเมียเต็มปากเต็มคำเขารับเฮคเป็นสามีแล้วเหรอครับ” หมอเพิร์ชเอ่ยถามหลานชายออกมาด้วยความสงสัย“...”“ได้ข่าวว่าก่อนหน้านี้ทะเลาะกันอยู่ไม่ใช่หรือไง”“ก็ใช่ครับ แต่เดี๋ยวนะลุงหมอพูดแบบนี้แสดงว่ารู้เรื่องแล้วเหรอครับ”“ใช่”“แล้วเรื่อง...” เฮคเตอร์พึมพำออกมาอย่างคิดไม่ตก หรือว่าเมื่อคืนก่อนเขาเผลอพูดออกไป คืนนั้นเขาพึ่งฟื้นและยังมึนยาสลบจึงทำให้พูดอะไรออกไปไม่ทันรู้ตัว“เรื่องที่หนูซีนท้องลูกแฝดน่ะเหรอ”“...” เฮคเตอร์พยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับชายวัยกลางคนตรงหน้า ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมาอีกครั้งเสียงดังลั่นห้องทันทีที่เขาพึ่งนึกอะไรขึ้นมาได้“คุณพ่อกับคุณแม่ก็รู้แล้วเหรอครับ อะ โอ้ยยยยย!!!” ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นแต่แล้วความเจ็บปวดบริเวณกลางอกแกร่งของเขาก็ทำให้เขาต้องกลับลงไปนอนอีกครั้

วันต่อมา...“อากาศดีจังเลยเนอะ” ซีลีนเดินนำเฮคเตอร์ออกมาจากภายในบ้านก่อนที่เธอจะหยุดยืนอยู่ที่ริมระเบียง วิวลำธารกับหมอกจางๆ ที่ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ รวมถึงเสียงน้ำไหลทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“อยากอยู่ต่อไหม” เฮคเตอร์เดินเข้ามากอดซีลีนเอาไว้จากทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะกระซิบถามเธอออกมาเสียงกระเส่า พร้อมกับมือหนาทั้งสองข้างของเขาลูบลงที่หน้าท้องของคนรักอย่างอ่อนโยน“อยากค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นเราก็อยู่ต่อ”“วันนี้คงไม่ได้ค่ะ อีกไม่กี่วันก็งานแต่งแล้วขืนอยู่ต่อกลับไปเฮคคงเตรียมงานจนไม่มีเวลานอนแน่ๆ” ซีลีนหันกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูงอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง มือบางลูบลงที่แก้มเนียนของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยนตั้งแต่วันแรกที่เธอตอบตกลงแต่งงานกับเฮคเตอร์จนกระทั่งคุณแม่ของเธอและเขาพากันไปหาฤกษ์งามยามดีมาให้ ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอในตอนนี้ก็เป็นคนจัดการงานเองแทบทุกอย่าง ถึงแม้ว่าพวกเราจะจ้างออแกไนซ์ก็ตาม แต่เขาก็ยังคงควบคุมและดูแลทุกอย่างด้วยตัวเอง“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ”“...” ซีลีนยกยิ้มออกมาพร้อมกับมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของว่าที่สามีของตัวเองด้ว

ณ ห้องคลอด“เจ็บไหมครับ” เฮคเตอร์เอ่ยถามภรรยาที่นอนอยู่บนเตียงตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่หลังฉากกั้นคุณหมอและพยาบาลกำลังช่วยกันทำผ่าคลอดให้กับเธออยู่“ไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ แต่ซีนหนาวมากกว่า”“อุ่นขึ้นบ้างไหม” มือหนาของชายหนุ่มเอื้อมออกมากุมไหล่มนของคนตัวเล็กเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามเธอออกมาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง“ค่ะ”“หนาวแบบนี้ถือว่าปกติไหม” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาจะหันไปถามพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ“ค่ะ ถ้าคุณแม่คลอดแล้วยังรู้สึกหนาวอยู่เรามียาให้ทานค่ะ”“ไหวไหม”“ไหวค่ะ” ซีลีนยกยิ้มหวานออกมาก่อนที่เธอจะตอบคำถามของเขากลับไป“รู้สึกเหมือนกำลังขึ้นเขียงเลยค่ะ”“หึหึ”“เลขที่ออก...”อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~“ลูกชายออกมาก่อนครับ”“ซะ ซีนลูกคลอดแล้วครับ” เฮคเตอร์พึมพำออกมาเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น“ตามมาด้วย...ลูกสาวครับ”อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~อุแว๊~ อุแว๊~ อุแว๊~“ออกแล้ว” ซีลีนเอ่ยขึ้นพร้อมกับร้องไห้ออกมาในขณะที่ใบหน้าเธอยังคงแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มหวาน ตอนนี้เธอทั้งรู้สึกตื่นเต้นและดีใจไปพร้อมๆ กัน“เฮค เฮคเตอร์...”“คะ ครับ ละ ลูกออกมาแล้