Alle Kapitel von คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Kapitel 221 – Kapitel 230

เสียงบานประตูไม้กระดานแผ่นหนาหนักที่ถูกตอกหมุดเหล็กกล้า ปิดกระแทกเข้าหากันดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งอาณาบริเวณจวนอ๋อง ท่อนไม้ซุงท่อนเขื่องถูกเลื่อนเข้ามาขัดดาลลงกลอนอย่างแน่นหนาหนา เสียงดังกึกกักของการลงสลักประตูดังสะท้อนก้องกังวานในความเงียบสงัดของยามวิกาล มันไม่ใช่เพียงแค่เสียงของการปิดจวนเพื่อพักผ่อน ทว่ามันคือเสียงระฆังมรณะที่ตีบอกเวลาแห่งการปิดล้อมอย่างสมบูรณ์แบบ แสงโคมไฟสีแดงมงคลที่เคยสว่างไสว บัดนี้เมื่อสาดส่องกระทบใบหน้าที่ถมึงทึงของเหล่าทหารองครักษ์เงาที่ยืนตระหง่านอยู่บนกำแพงสูงทุกทิศทาง มันกลับดูเยียบเย็นและเต็มเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิตของการเข่นฆ่า บรรยากาศภายในลานกว้างที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นสุราและเสียงดนตรี ถูกแปรสภาพให้กลายเป็นลานประหารที่ไร้ทางหนีรอดโดยสิ้นเชิงกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดบ่าวไพร่สีเทาหม่นที่ลอบเร้นเข้ามาหมายจะก่อการร้าย บัดนี้ร่างกายของพวกเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ พวกเขาค่อยๆ ถอยร่นมารวมตัวกันที่กึ่งกลางลานกว้างโดยสัญชาตญาณของการเอาชีวิตรอด ดวงตาที่เคยวาวโรจน์ไปด้วยความหิวกระหายในการลอบสังหาร บัดนี้เบิกกว้างและกวาดมองไปรอบด้านด้วยความหวาดผวาอย่างถึงที

บรรยากาศภายในอาณาบริเวณของจวนอ๋องเจ็ดในยามวิกาลที่มืดสนิท บัดนี้ได้ถูกย้อมด้วยแสงสีทองอร่ามที่สาดส่องออกมาจากม่านพลังวิเศษซึ่งแผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่ลานกว้างเอาไว้อย่างมิดชิด ม่านพลังแห่งการสารภาพบาปนี้ไม่ได้มีความร้อนแรงประดุจเปลวเพลิง ทว่ามันกลับแฝงไปด้วยความกดดันทางจิตใจที่หนักอึ้งและหนืดข้นจนแทบจะทำให้ผู้คนที่อยู่ภายในขาดอากาศหายใจ กลิ่นอายของความรู้สึกผิดบาปและการตระหนักรู้ถึงความจริงอันโหดร้าย ลอยวนเวียนอบอวลไปทั่วทุกอณูพื้นที่ ประดุจค่ายกลลี้ลับที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบดขยี้สติสัมปชัญญะของมนุษย์ให้แหลกสลายเป็นผุยผงท่ามกลางกลุ่มนักฆ่าเดนตายในชุดสีเทาหม่นที่กำลังคุกเข่าตัวสั่นงันงกและส่งเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าเวทนานั้น ร่างของไป๋ลี่ถิง ยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลผู้ดำรงตำแหน่งพระชายาหมาดๆ กลับยืนตระหง่านอยู่ด้วยท่วงท่าที่ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใดๆ นางสะบัดชายกระโปรงชุดเจ้าสาวสีแดงสดที่ถูกมัดรวบเอาไว้ที่บั้นเอว เผยให้เห็นกางเกงผ้าฝ้ายสีดำสนิทที่ดูทะมัดทะแมงขัดกับภาพลักษณ์ของกุลสตรีชั้นสูงอย่างสิ้นเชิง ดวงตากลมโตของนางกวาดมองไปรอบลานกว้าง ก่อนจะไปสะดุดเข้ากับโต๊ะหินอ่อนตัวใหญ่ที่ตั

บรรยากาศภายในม่านพลังวิเศษสีทองอร่ามที่ครอบคลุมลานกว้างของจวนองค์ชายเจ็ดในยามดึกสงัด ช่างเป็นภาพที่ขัดแย้งกับสามัญสำนึกของมนุษย์อย่างถึงที่สุด แสงสว่างเรืองรองที่ทอดตัวลงมาไม่ได้มอบความอบอุ่น แต่กลับกดทับสติสัมปชัญญะและขุดคุ้ยความรู้สึกผิดบาปที่ซุกซ่อนอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจมนุษย์ให้เปิดเผยออกมาจนหมดเปลือก กลิ่นคาวปลาเน่าและเศษผักกาดเหี่ยวจากน้ำล้างจานที่พวกนักฆ่าเพิ่งจะสาดรดกำแพงเรือนหอไปเมื่อครู่ ยังคงลอยอบอวลปะปนไปกับกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังและความพ่ายแพ้ที่จับตัวกันเป็นก้อนหนาหนักในอากาศ ท่ามกลางความเงียบงันที่ถูกแทรกซ้อนด้วยเสียงสะอื้นไห้ กลุ่มนักฆ่าเดนตายที่เคยเหี้ยมโหดและไร้ความปรานี บัดนี้ต่างพากันทิ้งอาวุธและทรุดตัวลงนั่งล้อมวงกันบนพื้นหินชนวน พวกเขากอดเข่าร้องไห้คร่ำครวญประดุจเด็กน้อยที่หลงทางอยู่ในป่าลึกนักฆ่าร่างกำยำผู้มีรอยแผลเป็นบากลึกที่แก้มขวา ซึ่งเคยเป็นแนวหน้าในการทะลวงฟันศัตรู บัดนี้กลับยกมืออันหยาบกร้านขึ้นมาขยี้ตาจนแดงเถือก น้ำมูกและน้ำตาไหลย้อยผสมปนเปกันจนดูน่าเวทนา เขาเริ่มระบายความอัดอั้นตันใจที่ถูกเก็บกดมานานนับสิบปีออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือและแหบพร่

เมื่อพลังงานลี้ลับแห่งม่านสีทองอร่ามของโดมแห่งการสารภาพบาปเริ่มเสื่อมถอยและค่อยๆ จางหายไปในอากาศธาตุ บรรยากาศภายในลานกว้างของจวนองค์ชายเจ็ดก็กลับคืนสู่ความมืดมิดและความหนาวเหน็บของยามวิกาลตามปกติ ทว่าสิ่งที่ผิดปกติและท้าทายสามัญสำนึกของมนุษยชาติอย่างรุนแรงที่สุด กลับเป็นภาพเหตุการณ์ที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องล่าง กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดบ่าวไพร่สีเทาหม่นจำนวนสิบชีวิต ผู้ซึ่งเมื่อครึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้ยังคงเป็นถึงนักฆ่าเดนตายระดับพระกาฬที่พกพาจิตสังหารมากระหายเลือด บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างอันใดกับลูกแกะแรกเกิดที่ถูกชำระล้างจิตวิญญาณจนสะอาดเอี่ยมบริสุทธิ์ พวกเขานั่งขัดสมาธิล้อมวงกันอยู่กลางลานหินชนวน ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและน้ำมูก ทว่าแววตาที่เคยมืดบอดและโหดเหี้ยมกลับเปล่งประกายไปด้วยความหวังอันสดใสและความอ่อนโยนที่หาดูได้ยากยิ่ง พวกเขากำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าไหมสีแดงที่ได้รับแจกมา ซับน้ำตาให้กันและกันอย่างเอื้ออาทรประดุจพี่น้องคลานตามกันมาบนแท่นประทับอันแสนจะโอ่อ่าตระการตาที่ตั้งอยู่ห่างออกไป ฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้กุมอำนาจเครือข่ายข่าวกรองและกองกำลังทหารเงาแห่งราชสำนัก ยืนทอ

บรรยากาศภายในเรือนหอไม้สนภูเขาอันแสนจะวิจิตรบรรจงและโอ่อ่าตระการตา บัดนี้ถูกอาบย้อมไปด้วยแสงสีทองนวลตาจากเทียนมงคลเล่มเขื่องที่สลักลวดลายมังกรคู่หงส์ เทียนสีแดงสดส่องแสงพลิ้วไหวร่ายรำไปตามแรงลมแผ่วเบาที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างกระดาษแก้ว กลิ่นหอมกรุ่นของกำยานดอกกุ้ยฮวาผสมผสานกับไม้จันทน์หอมชั้นเลิศ ลอยอวลคลอเคลียอยู่ทั่วทุกอณูของห้องกว้าง สร้างความรู้สึกเคลิบเคลิ้มและผ่อนคลายอย่างประหลาด หลังจากที่จอกสุรามงคลร่วมสาบานถูกดื่มด่ำจนหยดสุดท้ายและถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะไม้ฝังมุกอย่างไม่ไยดี ความเงียบสงบอันแสนจะโรแมนติกก็คืบคลานเข้ามาแทนที่ความวุ่นวายของการปราบกบฏและการนับซองแดงที่เพิ่งจะผ่านพ้นไปฉินจื่อเสวียน องค์ชายเจ็ดผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเหลือกำลังลากและแผ่รังสีบุรุษเพศอันตรายที่ชวนให้ลุ่มหลง ขยับตัวเข้ามานั่งชิดกับร่างอันบอบบางของไป๋ลี่ถิงบนขอบเตียงไม้แกะสลักหลังใหญ่ นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขาทอประกายหวานซึ้งและลึกล้ำประดุจห้วงมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง เขายกมืออันแข็งแกร่งและอบอุ่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาเอื้อมไปแตะที่มงกุฎหงส์ทองคำฝังเพชรพลอยบนศีรษะของภรรยาจอมวิปลาสด้วยความทะ