Todos los capítulos de คุณหนูสามจวนโหว ขายอะไรก็ SOLD OUT!!: Capítulo 241 - Capítulo 250

บรรยากาศยามบ่ายคล้อยที่แสงตะวันเริ่มทอประกายสีทองอมส้มสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของจวนอ๋องเจ็ด ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะสงบสุขและเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความมั่งคั่ง รถม้าคันมหึมาที่ถูกสร้างขึ้นจากไม้หอมชั้นเลิศและประดับประดาด้วยแผ่นทองคำเปลวแท้ เคลื่อนตัวผ่านประตูใหญ่ของจวนเข้ามาอย่างสง่างาม บรรดาทหารยามและบ่าวไพร่ที่ยืนเข้าแถวรอต้อนรับต่างพากันก้มหน้าต่ำจนคางแทบจะจรดหน้าอก ไม่มีผู้ใดกล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับบุรุษผู้กุมอำนาจแห่งเครือข่ายข่าวกรองและสตรีผู้เป็นพระชายาเอกที่เพิ่งจะไปสร้างวีรกรรมสะเทือนเลื่อนลั่นมาหมาดๆเมื่อล้อรถม้าหยุดนิ่งสนิทลงบนลานหินชนวน ขันทีรับใช้รีบวิ่งเข้ามารองรับฝีเท้า ฉินจื่อเสวียนก้าวลงมาจากรถม้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามประดุจพญามังกร เขายื่นมืออันแข็งแกร่งออกไปประคองร่างอันบอบบางของไป๋ลี่ถิงให้ก้าวลงมาตาม ยอดเซลส์มือทองทะลวงจักรวาลในชุดพิธีการผ้าไหมสีแดงเข้มที่ปักลวดลายนกฟีนิกซ์ด้วยดิ้นทองคำแท้ ก้าวเท้าลงมาด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง รอยยิ้มแสยะที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจในผลกำไรและชัยชนะอันงดงามเบ่งบานอยู่บนริมฝีปากที่ถูกแต่งแต้มด้วยชาดสีแดงส

กลิ่นขมปร่าของยาต้มสมุนไพรชั้นเลิศที่ถูกเคี่ยวจนข้นคลั่กลอยคลุ้งอบอวลไปทั่วทั้งตำหนักเทียนหลงอันแสนจะกว้างใหญ่ไพศาล บรรยากาศภายในห้องบรรทมของโอรสสวรรค์ในยามนี้ช่างเงียบสงัดและเต็มเปี่ยมไปด้วยความอึมครึมประดุจเมฆฝนที่ตั้งเค้าเตรียมจะถล่มเมือง แสงเทียนบนเชิงเทียนทองเหลืองสั่นไหวระริกตามแรงลมหายใจที่แผ่วเบาและติดขัดของบุรุษชราผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งแคว้นต้าจง บนแท่นบรรทมมังกรที่ปูลาดด้วยฟูกไหมสวรรค์เนื้อนุ่ม ฮ่องเต้ผู้ซึ่งเพิ่งจะร่วงหล่นลงจากบัลลังก์จนหมดสติไปเมื่อช่วงเช้า ค่อยๆ ขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งประดุจถูกถ่วงด้วยก้อนตะกั่วขึ้นมาอย่างเชื่องช้านัยน์ตาที่เคยดุดันและทรงอำนาจ บัดนี้ฝ้าฟางและฉายแววความเหนื่อยล้าอย่างปิดไม่มิด พระองค์ทรงรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทุกสรรพางค์กายราวกับกระดูกทุกชิ้นถูกถอดออกแล้วประกอบเข้าไปใหม่ โลกทั้งใบยังคงหมุนวนเล็กน้อย ทว่าสติสัมปชัญญะของมังกรเฒ่าได้หวนคืนสู่ร่างแล้ว ฮ่องเต้ทรงทอดพระเนตรมองเพดานไม้แกะสลักลวดลายวิจิตร ทรงตระหนักรู้ได้ในวินาทีนั้นเองว่า สังขารอันร่วงโรยนี้กำลังจะถึงขีดจำกัด พญามัจจุราชกำลังมารอเคาะประตูอยู่หน้าตำหนักแล้ว เวลาของพระองค์บนโล

บรรยากาศภายในห้องหนังสือลับอันแสนจะกว้างใหญ่ของจวนอ๋องเจ็ดในยามวิกาล บัดนี้ถูกอาบย้อมไปด้วยแสงสีทองนวลตาจากเปลวเทียนที่เต้นเร่าไปตามจังหวะลมหายใจ กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำแกงไก่ตุ๋นโสมที่เพิ่งจะเหือดแห้งไปจากชามกระเบื้องเคลือบ ยังคงลอยคลอเคลียผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหมึกชั้นดีและกลิ่นกระดาษสา ชวนให้จิตใจที่เคยแห้งแล้งและเต็มไปด้วยความตึงเครียดจากการคำนวณตัวเลขบัญชีมหาโหดของประธานบริษัทหน้าเงิน ค่อยๆ ได้รับการชุบชูและผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาดฉวนเฟินหาน กุนซือสมองเพชรผู้ซึ่งถูกกดขี่ข่มเหงให้ทำงานล่วงเวลาจนใต้ตาดำคล้ำประดุจหมีแพนด้า นั่งนิ่งงันอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่า เขากะพริบตาถี่ๆ จ้องมองสตรีที่ยืนอยู่เบื้องหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระรัวและรุนแรงประดุจกลองรบที่ถูกลั่นกลางสนามรบ ไป๋ลี่ซู พี่หญิงใหญ่แห่งจวนเผิงกวงโหว ผู้มีใบหน้างดงามบริสุทธิ์และเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตาอารีประดุจเทพธิดาจำแลง กำลังแย้มยิ้มอ่อนโยนและใช้ผ้าเช็ดหน้าซับคราบหมึกบนแก้มของเขาอย่างไม่ถือตัว สัมผัสอันแผ่่วเบาและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกล้วยไม้ที่ลอยมาจากเรือนกายของนาง ทำเอากำแพงความเจียมตัวและความขลาดเขลาในใจของบุรุษหนุ่มพัง

บรรยากาศบริเวณหน้าประตูเมืองหลวงของแคว้นต้าจงในยามเช้าตรู่ที่ควรจะคึกคักและเต็มไปด้วยขบวนรถม้าบรรทุกสินค้าของบรรดาพ่อค้าวาณิช บัดนี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยความตึงเครียดและเสียงก่นด่าสาปแช่งที่ดังระงมไปทั่วทุกสารทิศ องค์ชายสี่ผู้ซึ่งสวมชุดเกราะเต็มยศและมีใบหน้าถมึงทึงประดุจยักษ์ปักหลั่น ได้งัดเอากลยุทธ์การหาเงินที่แสนจะดักดานและไร้ซึ่งศิลปะทางการค้าออกมาใช้งานอย่างหน้าด้านๆ เขาสั่งการให้กองกำลังทหารองครักษ์ส่วนตัวนับพันนายพร้อมอาวุธครบมือ มาตั้งด่านสกัดกั้นและปิดล้อมเส้นทางสัญจรหลักทุกเส้นทางที่มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองหลวง โดยมีเป้าหมายหลักคือการสกัดกั้นท่อน้ำเลี้ยงและขูดรีดภาษีจากบรรดาพ่อค้าที่เดินทางมาทำธุรกิจกับบริษัทบุปผาสวรรค์โอสถของไป๋ลี่ถิงทหารยามหน้าเหี้ยมเกรียมยืนตั้งแถวหน้ากระดาน ขวางทางเกวียนสินค้าที่ต่อคิวกันยาวเหยียดจนสุดลูกหูลูกตา พวกมันใช้อำนาจป่าเถื่อนตั้งกฎเกณฑ์การจัดเก็บภาษีผ่านทางที่วิปลาสและมหาโหดที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เคยจารึกเอาไว้"หยุดเดี๋ยวนี้ ฟังประกาศจากองค์ชายสี่ให้ดี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สินค้าทุกชนิดที่จะผ่านประตูเมืองจะต้องเสียภาษีความเจริญร

บรรยากาศภายในห้องลับใต้ดินของจวนองค์ชายสามนั้น อบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถันและไอร้อนระอุจากเตาหลอมที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีส้มแดง แสงไฟสลัวจากคบเพลิงที่ปักอยู่ตามผนังหินขรุขระสะท้อนเข้ากับใบหน้าขององค์ชายสามที่บัดนี้ดูบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานที่พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด นัยน์ตาของเขาจ้องมองดูสายธารทองคำเหลวที่ไหลรินออกจากเบ้าหลอมประดุจลาวาจากขุมนรก มันคือ "ทองคำเถื่อน" ที่เขาลักลอบขุดจากเหมืองลับในหุบเขาต้องห้ามมานานหลายปี เพื่อรอคอยโอกาสทองที่จะใช้มันเป็นไพ่ตายในการกุมอำนาจเหนือราชบัลลังก์"หึๆๆ นังไป๋ลี่ถิง เจ้านึกว่าการตลาดปาหี่ของเจ้าจะชนะข้าได้ตลอดไปอย่างนั้นหรือ?" องค์ชายสามหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะของเขานั้นฟังดูแหบพร่าและสยองขวัญประดุจตัวร้ายในงิ้วราคาถูก เขาใช้พัดจีบเคาะฝ่ามืออย่างเป็นจังหวะ"เจ้าหาเงินจากชาวบ้านได้เป็นล้าน แต่นั่นมันก็แค่เศษเงินเมื่อเทียบกับขุมทรัพย์ทองคำที่ข้ามีอยู่ในมือ ข้าจะหลอมทองพวกนี้ให้กลายเป็นแท่งมาตรฐานของทางการ แล้วสวมรอยส่งเข้าคลังหลวงในนามของข้าทีเดียวจบ! เมื่อนั้นเสด็จพ่อจะต้องทึ่งในบารมีของข้า และไอ้น้องเจ็ดกับเมียหน้าเงินขอ