LOGINบรรยากาศภายในม่านพลังวิเศษสีทองอร่ามที่แผ่คลุมลานกว้างของจวนองค์ชายเจ็ดในยามวิกาล ช่างเป็นภาพที่ข
บรรยากาศภายในห้องทรงพระอักษรส่วนพระองค์ของแคว้นต้าจงในยามสายของวันนี้นั้น ช่างอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสงบสุขและความมั่งคั่งที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของอากาศ แสงตะวันสีทองอร่ามสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายอันวิจิตรบรรจง ทาบทับลงบนพื้นหินอ่อนเนื้อดีที่ถูกขัดเงาจนสามารถมองเห็นเงาสะท้อนได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ท่ามกลางความเงียบสงบที่ถูกทำลายลงด้วยเสียงเดียวเท่านั้น คือเสียงดังก๊อกแก๊กของลูกคิดรางไม้แกะสลักที่ถูกปัดไปมาด้วยความเร็วระดับเหนือมนุษย์ฮองเฮาไป๋ลี่ถิง สตรีผู้กุมชะตากรรมของระบบเศรษฐกิจทั้งปฐพี ประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หอมบุนวมผ้าไหมสีแดงสด ท่วงท่าของพระนางในยามนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจบารมีประดุจเถ้าแก่เนี้ยผู้กำลังตรวจนับผลกำไรมหาศาลประจำไตรมาส ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นตาสีทองคำเปล่งประกายระยิบระยับประดุจดวงดาวบนท้องฟ้าในยามค่ำคืน ขณะที่สายตาของนางกวาดไล่เรียงไปตามตัวอักษรสีหมึกที่ถูกบันทึกเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินเข้มเล่มหนาเตอะเบื้องหน้าของนางคือภูเขาฎีกาและเอกสารรายงานผลประกอบการจากทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งราย
ท่ามกลางเสียงสรวลเสเฮฮาและเสียงชนจอกสุราที่ดังกึกก้องกังวานไปทั่วจวนอัครเสนาบดี งานเลี้ยงรับขวัญหลานแฝดทายาทตระกูลฉวนกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยงและเต็มไปด้วยความบ้าบอคอแตกตามแบบฉบับการรวมญาติของตระกูลไป๋ ฮองเฮาไป๋ลี่ถิงผู้กุมชะตาเศรษฐกิจของแผ่นดินต้าจง ประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หอมบุนวมนุ่มนิ่ม พระนางเพิ่งจะกระดกสุราดอกท้อเลิศรสเข้าปากไปได้เพียงสามจอก ความอบอุ่นซ่านผสมผสานกับความมึนเมาจางๆ เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทว่าในเสี้ยววินาทีที่พระนางกำลังจะหยิบตะเกียบทองคำขึ้นมาคีบเนื้อเป็ดย่างเข้าปาก โลกทั้งใบที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและสีสันอันฉูดฉาดของงานเลี้ยง กลับพลันหยุดนิ่งลงประดุจภาพวาดที่ถูกแช่แข็งเอาไว้สรรพเสียงรอบกายเงียบสงัดลงจนน่าใจหาย ไม่มีเสียงด่าทอของบิดามารดา ไม่มีเสียงหัวเราะกวนประสาทของพ่อ และไม่มีเสียงเด็กร้องไห้จ้า ไป๋ลี่ถิงกะพริบตากลมโตของนางถี่ๆ พยายามปรับโฟกัสสายตา ทว่าภาพจวนอัครเสนาบดีเบื้องหน้ากลับค่อยๆ เลือนรางและถูกสับเปลี่ยนด้วยความมืดมิดอันเวิ้งว้าง พระนางไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจหรือกรีดร้องโวยวายเยี่ยงสตรีขี้ขลาด ทว่ากลับถอนหายใจยาวพรืดออกมาอย
บรรยากาศภายในจวนอัครเสนาบดีที่เคยถูกบุนวมและห่อหุ้มด้วยฟองน้ำหนาเตอะในทุกตารางนิ้วเพื่อป้องกันภัยอันตรายระดับมดกัด บัดนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นสมรภูมิรบที่วุ่นวายโกลาหลเสียยิ่งกว่าตลาดสดที่กำลังลดราคาเนื้อหมูครึ่งราคา วันที่รอคอยและหวาดผวาที่สุดของอัครเสนาบดีฉวนเฟินหานได้เดินทางมาถึงแล้ว วันครบกำหนดคลอดของฮูหยินไป๋ลี่ซู สตรีผู้เป็นดั่งดวงใจและสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขาเหล่าสาวใช้และมามัวที่ถูกว่าจ้างมาด้วยค่าตัวที่แพงลิบลิ่ว ต่างพากันวิ่งวุ่นหัวซุกหัวซุนเข้าออกห้องคลอดประดุจฝูงมดแตกรัง อ่างน้ำทองเหลืองบรรจุน้ำร้อนควันฉุยถูกยกเข้าไปอ่างแล้วอ่างเล่า สลับกับอ่างน้ำสีแดงฉานที่ถูกยกออกมา ผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดถูกลำเลียงเข้าไปเป็นตั้งๆ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นพรมหนานุ่มดังกึกกักสับสนวุ่นวายไปหมด ทว่าท่ามกลางความโกลาหลของเหล่าข้ารับใช้นั้น สิ่งที่วุ่นวายและดูสติแตกมากที่สุดกลับไม่ใช่ผู้ใดอื่น แต่เป็นเจ้าของจวนผู้ยิ่งใหญ่นั่นเองฉวนเฟินหาน บุรุษผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลมในการบริหารราชการแผ่นดิน บัดนี้ได้สูญเสียความเยือกเย็นไปจนหมดสิ้น เขากำลังเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าประตูห้องคลอดซ้ำแล้
นับตั้งแต่วินาทีที่ท่านหมอหลวงชราผู้มีเคราขาวเฟิ้มได้เอื้อนเอ่ยประโยคทองคำที่ว่า ฮูหยินอัครเสนาบดีตั้งครรภ์ได้สองเดือนเศษ บรรยากาศภายในจวนอัครเสนาบดีฉวนเฟินหานที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของขุนนางผู้ทรงภูมิ ก็พลันแปรสภาพกลายเป็นสมรภูมิแห่งความวุ่นวายระดับชาติในชั่วพริบตา ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากศัตรูภายนอกหรือราชโองการสายฟ้าแลบ ทว่ามันมาจากสติสัมปชัญญะที่ขาดผึงของเจ้าของจวนนั่นเองฉวนเฟินหาน บุรุษผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลม ผู้กุมอำนาจการบริหารราชการแผ่นดิน ผู้สามารถคัดแยกฎีกานับพันฉบับได้ภายในชั่วจิบชา บัดนี้ได้สูญเสียความเยือกเย็นไปจนหมดสิ้น สมองอันชาญฉลาดของเขาได้ทำการปิดระบบการทำงานในโหมดขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ และเปิดระบบเข้าสู่โหมดสามีคลั่งรักและหวงภรรยาขั้นสุดยอดอย่างเต็มรูปแบบ อาการของเขากำเริบหนักเสียจนบรรดาข้ารับใช้ในจวนต่างพากันลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดผวาเช้าตรู่วันถัดมา แสงแดดยังไม่ทันสาดส่องพ้นขอบกำแพงจวน ไป๋ลี่ซูที่เพิ่งจะตื่นจากการหลับใหลอันแสนสบายก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อนางขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงไม้หอม นางก็พบว่าสามีผู้สูง
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปประดุจสายน้ำที่ไหลเชี่ยว กงล้อแห่งฤดูกาลผันแปร ทว่าสำหรับเมืองหลวงแห่งแคว้นต้าจงแล้ว สิ่งที่เบ่งบานและเจริญเติบโตงอกงามยิ่งกว่าพฤกษานานาพันธุ์ ก็คือผลกำไรและสติปัญญาของเหล่าสตรี ภายใต้การนำทัพของสำนักศึกษาบัญชีสตรีบุปผาสวรรค์โอสถ ซึ่งมีคณบดีหญิงไป๋ลี่ซูเป็นผู้คุมบังเหียน สำนักศึกษาแห่งนี้ได้กลายเป็นศูนย์รวมความรู้ด้านการรีดไถเงินสามีอย่างถูกหลักการบัญชี เสียงลูกคิดรางไม้กระทบกันดังก๊อกแก๊กดังกังวานออกมาจากหน้าต่างห้องเรียนทุกเมื่อเชื่อวัน มันเป็นบทเพลงแห่งลัทธิทุนนิยมที่ไพเราะเสนาะหูสำหรับเหล่าภรรยา แต่กลับเป็นเสียงระฆังเตือนภัยที่น่าสะพรึงกลัวสำหรับบรรดาสามีที่ชอบแอบซุกซ่อนเงินเบี้ยหวัดไว้ใต้เตียงยามสายของวันหนึ่งที่แสงแดดสาดส่องลงมาอย่างอบอุ่น ภายในห้องเรียนขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นจากไม้หอมชั้นดี ไป๋ลี่ซูในชุดคลุมผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มปักลายนกกระเรียนกำลังยืนตระหง่านอยู่หน้ากระดานดำแผ่นยักษ์ ท่วงท่าของนางช่างดูสง่างาม น่าเกรงขาม และเปี่ยมไปด้วยรังสีของนักบัญชีผู้พร้อมจะขย้ำตัวเลขที่ผิดพลาดทุกอีแปะ มือขวาของนางถือแท่งชอล์กสีขาวที่ทำจากเปลือกหอยบดละเ
แสงตะวันยามบ่ายแก่ๆ สาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องเคลือบสีมุกของรถม้าขนาดใหญ่โตมโหฬารที่กำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าไปตามถนนสายรองของเมืองหลวงแคว้นต้าจง รถม้าคันนี้มิใช่รถม้าโดยสารธรรมดาสามัญที่ชาวบ้านร้านตลาดจะหาเช่าได้ตามรายทาง ทว่ามันคือยานพาหนะประจำตำแหน่งของท่านคณบดีหญิงแห่งสำนักศึกษาบัญชีสตรีบุปผาสวรรค์โอสถ ฮูหยินเอกแห่งจวนอัครเสนาบดี ไป๋ลี่ซู สตรีผู้ซึ่งบัดนี้ก้าวขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่งและมันสมองอันชาญฉลาดของสตรีทั้งแผ่นดิน ตัวรถม้าถูกรังสรรค์ขึ้นจากไม้หอมสลักลวดลายดอกไม้บานสะพรั่ง ล้อทั้งสี่ถูกหุ้มด้วยแผ่นทองคำแท้บริสุทธิ์ที่บดเบียดไปบนพื้นถนนหินแกรนิตจนเกิดเสียงดังกุกกักเป็นจังหวะเพลงแห่งลัทธิทุนนิยม ม่านหน้าต่างทอจากเส้นไหมสีทองคำสลับกับลูกปัดหยกเนื้อดีที่ส่งเสียงกระทบกันดังกังวานใสประดุจกระดิ่งสวรรค์ภายในห้องโดยสารอันโอ่อ่าหรูหรานั้น หอมหวนไปด้วยกลิ่นกำยานไม้กฤษณาชั้นเลิศที่สั่งทำพิเศษเพื่อดับกลิ่นสาบสางของโลกภายนอก ไป๋ลี่ซูประทับนั่งอยู่บนเบาะบุนวมนุ่มนิ่มที่ปูทับด้วยขนจิ้งจอกหิมะสีขาวบริสุทธิ์ ท่วงท่าของนางช่างผ่อนคลายและเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งอั
ไป๋ลี่ถิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่ขยับตัว สองมือของนางกุมขมับแน่น ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์เมื่อวานนี้ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำจากการอดนอนตลอดทั้งคืน สมองอันปราดเปรื่องของยอดนักขายมือทองระดับพระกาฬกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงประดุจกงล้อ
สายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นหอมฉุนจัดของดอกมู่ตันที่ปลูกเรียงรายอยู่หน้าเรือนฝั่งตะวันออกเข้ามาภายในห้องโถงอันโอ่อ่า บรรยากาศภายในเรือนของอนุหมินนั้นช่างแตกต่างจากเรือนหลักของฮูหยินเอกราวกับสรวงสวรรค์กับขุมนรกชั้นล่างสุด ผนังห้องตกแต่งด้วยภาพวาดวิจิตรบรรจง พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มสีแดงส
แสงแดดอุ่นยามสายสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวมรกตของเรือนฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นที่พำนักของบรรดาอนุภรรยาคนโปรดแห่งจวนเผิงกวงโหว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะต่อกระซิกราวกับกำลังมีงานเฉลิมฉลอง ไป๋ลี่ถิงในชุดกระโปรงสีเทาซีดเซียวที่ดูคล้ายกับผ้าขี้ริ้วมากกว่าอาภรณ์ของสตรีชั
แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านช่องโหว่บนหลังคากระเบื้องที่แตกร้าว ทอดตัวเป็นลำแสงสีทองอาบไล้ฝุ่นละอองที่ล่องลอยคว้างอยู่กลางอากาศภายในห้องนอนของฮูหยินเอกแห่งจวนเผิงกวงโหว ไป๋ลี่ถิงยืนท้าวสะเอวอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าทะมัดทะแมงผิดวิสัยสตรีในห้องหอ นางเพิ่งจะส่งมารดาเข้านอนพักผ่อนหลังจากเหตุการณ์ปะ







