All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 61 - Chapter 70

ไร่รังสิมันต์กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ชายเขตติดกับตีนเขาเทือกทมึนมองเห็นลิบๆ โน่น เมื่อหลายปีก่อนอัศณวินได้ขอบิดาสร้างรีสอร์ทสำหรับให้นักท่องเที่ยวเข้ามาพักผ่อนดื่มด่ำกับธรรมชาติบรรยากาศไร่ส้มและภูเขาลำเนาไพร มีลำธารใสไหลผ่านขอบไร่ ทีแรกนั้นบิดาไม่เห็นด้วย ท่านเคยพูดว่าท่านหนีความวุ่นวายมาเพื่อหาความสงบ แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไปและเห็นว่าอัศณวินขอพื้นที่ซึ่งได้แบ่งแยกเป็นสัดส่วนต่างหากตรงชายไร่ด้านโน้น ท่านจึงยอมอนุญาต อัศณวินได้สร้างเรือนพักของตนเอง ในบริเวณท้ายรีสอร์ท แยกจากเรือนไม้สักหลังใหญ่ของบิดามารดาซึ่งกวินนาน้องสาวของเขาอยู่กับพวกท่าน“ความจริงคุณอาสั่งให้ริสพักกับคุณพ่อคุณแม่และยัยอิงที่เรือนหน้าโน่น เอายังไงดีเรา”อัศณวินเอ่ย ไอริสส่งสายตาปริบๆ ทำหน้าอ้อน ทำให้ชายหนุ่มหัวเราะเอ็นดูสาวน้อยที่เป็นดุจนกน้อยในกรงทอง เขายกมือขึ้นยีผมหล่อนแล้วพยักหน้า“เอาล่ะ ในเมื่อริสอยากจะลองอยู่เองก็ไม่เป็นไร หลังนี้เป็นหลังที่พี่เก็บไว้ให้เพื่อนหรือญาติสนิทมาพัก”อัศณวินเอ่ย เรือนเล็กอยู่ห่างจากเรือนของเขาเพียงแค่สามสิบเมตรมีถนนโรยกรวดสีขาวเชื่อมถึงกัน สองข้างปลูกดอกไม้ไทยโดยเฉพาะดอกมะลิเอาไว้

“พ่อไม่รู้หรอก แต่ลุงเราคงจะพอใจพิลึกล่ะถ้ามันเป็นจริง”สเตฟานแกล้งหยอดน้ำมันลงบนกองไฟอีกนิดหนึ่ง มองอาการหงุดหงิดหัวเสียของเจฟิโออย่างพอใจเจฟิโอรู้สึกหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยินบิดากล่าวแบบนั้น เขาเป็นคนโปรดของคุณลุงมาโดยตลอด เวลานี้กำลังจะถูกแย่งตำแหน่งทุกตำแหน่งที่เขาเคยครอบครอง ชายหนุ่มเผลอบีบแก้วแน่น“เขาเกลียดเจฟ อยากไปจากเจฟ อยากเป็นอิสระ หึ! สมใจแล้วนี่! เจฟดีใจกับเขาด้วยจริงๆ!”เขาพึมพำเสียงขุ่น ลุกขึ้นเดินไปรินเหล้าเพิ่มแล้วยกขึ้นดื่มหมดแก้วแล้วรินเพิ่มอีกครั้ง“ดีใจกับน้องแล้วเรามาทำท่าโมโหโทโสปั้นปึ่งอยู่ทำไมกันฮึเจฟิโอ ฟาดงวงฟาดงาอยู่แถวนี้มันจะเกิดประโยชน์อะไร เจ็บเปล่าๆ ถ้าหากจะฟาดก็ไปฟาดให้ถูกที่ถูกทางโน่น”บิดากล่าวในสิ่งที่เจฟิโอนิ่งฟังแล้วต้องเก็บงวงเก็บงาเอาไว้ชั่วคราว ท่านประชดเขา เขารู้ดีแต่ก็ไม่อาจจะอธิบายหรือพูดอะไรที่อยากจะพูดออกมาดังๆ ได้“เจฟไปคุยกับคุณแม่ก่อนนะฮะ”ชายหนุ่มเอ่ย เขาปวดหัวยิ่งกว่าเดิมเวลานี้ คิดว่ามารดาจะช่วยทำให้เขารู้สึกดีขึ้นกว่าการคุยกับบิดา นึกถึงประโยคที่ท่านว่าหล่อนอาจจะมีข่าวดีกับอัศณวินทำให้เขาต้องยกมือขึ้นนวดศีรษะและหน้าอก เจฟิโ

​​หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไอริสเพิ่งกลับจากไร่ส้มที่อยู่ด้านลึกเข้าไปในเขา วันนี้อยู่กับสวนส้มทั้งวันเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ ไม่ลืมที่จะส่งไลฟ์ไปบนเฟซบุ๊กเช่นทุกครั้ง เมื่อกวินนาขับรถมาส่งตรงหน้ากระท่อม ไอริสกระโดดลงจากรถจี๊ปแล้วกล่าวขอบคุณหญิงสาวไขกุญแจเข้าไปในห้องแล้วล็อก ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตลายตาราง เตะรองเท้าเข้าข้างฝา โยนเสื้อเชิ้ตไปในตะกร้า เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำขึ้นมายกดื่มด้วยความกระหาย จากนั้นก็จัดการถอดกางเกงยีนส์รูดมันออกจากขา เนื้อตัวเหลือเพียงชุดชั้นในสีชมพูลายน่ารัก ไอริสเปิดประตูห้องนอนแล้วก็ต้องชะงักค้างเบิกตากว้างด้วยความตกใจร่างสูงของคนที่หล่อนหลับตาลงก็โผล่เข้ามาในหัวเสมอนั้นนั่งเหยียดขายาวพิงพนักเตียง ในมือมีสมุดบันทึกไดอะรี่ของหล่อน“เจฟิโอ!”ไอริสอุทานลั่นออกมาด้วยน้ำเสียงช็อกตกใจ ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นมองแล้วทำท่าเลิกคิ้วกวนประสาทอย่างที่ไอริสคุ้นเคยมาตลอดชีวิต เขาส่ายหน้ากับท่าทางช็อกหลุดโลกของหล่อน"... นี่ผัวนะ... ไม่ใช่ผี ดูทำหน้าเข้า... คิดถึงไอมากล่ะสิ..."ประโยคทักประโยคแรกก็ทำเอาไอริสถึงกับสะอึกอ้าปากค้างหนักกว่าเดิมอีก!"ว้อท!"หญิงสาวอุทานเ

“ไอเคยบอกไว้แล้วว่าถ้ายูทิ้งมัน ไอจะเอาคืน ตอนนี้มันเป็นของไอแล้วริส”เสียงห้าวเอ่ย ใบหน้าไม่ได้บอกว่าล้อเล่น ไอริสทำตาโต“เฮ้ย...ได้ไงอ่ะเจฟ ให้ริสแล้วจะเอาคืน แบบนี้ก็มีด้วย! ริสไม่ยอมหรอก ริสรักมัน”หล่อนเอ่ยเถียงทันทีพร้อมกับเดินไปจะคว้ามันมากอด แต่เจฟิโอคว้าเอาไว้ได้ก่อน ร่างสูงนอนแผ่ไปบนเตียงกอดเจ้าตุ๊กตาหมีทำหน้าเป็นต่อ ไอริสทำหน้ามุ่ย เอาเจ้าวินเทอร์วางไปบนผมของเขาอย่างแกล้งๆ“พ่อแกนิสัยไม่ดีเลยวินเทอร์ นั่นมันของริสนะ”หล่อนนั่งลงข้างๆ แล้วยื้อตุ๊กตา เจ้าวินเทอร์ตะกายศีรษะของเขาเหมือนจะช่วยแม่ของมัน“เฮ้ย...หยุดเลย ทั้งคนทั้งหมา...หยุดเดี๋ยวนี้”เจฟิโอตะโกนเสียงลั่นเมื่ออุ้งเท้าเจ้าวินเทอร์ตะปบไปบนจมูก เขาใช้มือข้างหนึ่งยกมันไปวางข้างล่างเตียง แล้วดึงร่างไอริสจนหงายหลังล้มไปบนที่นอน ร่างสูงพลิกมาชะโงกหน้าเหนือหน้าของหล่อน มีตุ๊กตาหมีคั้นกลางระหว่างเขากับหล่อน ไอริส มองเขาตาขุ่น“พอกันทั้งคนทั้งหมา ไม่มีความกตัญญูรู้คุณเอาซะเลย ไอ้วินเทอร์ พ่ออุตส่าห์หอบแกบินข้ามน้ำข้ามทะเลมา แล้วมาทรยศกันแบบนี้เหรอหา!”เขาหันไปด่าเจ้าหมาน้อยที่นั่งมองและตะกายข้างเตียงอยากจะขึ้นมาร่วมสนุกด้วยอ

“ยูหลับสบายดีมั้ย” ไอริสเอ่ยถามเขา เห็นเหงื่อเม็ดเล็กซึมตรงหน้าผาก เขาใช้ผ้าผืนเล็กที่คล้องคออยู่ขึ้นเช็ด“หลับเป็นตาย” เขาตอบพร้อมกับรับถ้วยกาแฟจากอัศณวิน หันไปมองทิศตะวันออก พระอาทิตย์กำลังเคลื่อนตัวโผล่พ้นขอบเส้นสันเขาอย่างสวยงามและสงบสุข มันสวยสมกับที่คนตัวเล็กคุยเอาไว้“สวยมากเลยครับที่นี่” เจฟิโอเอ่ยกับอัศณวิน“นายต้องอยู่นานๆ ถ้าอย่างนั้น แต่ว่าซีอีโอของแกรนด์เอ็มซีจะอยู่ได้สักกี่วัน บ้านไร่บ้านป่าแบบนี้”อัศณวินเอ่ยสัพยอกทำให้เจฟิโอยิ้มบางออกมา“ผมชอบแบบนี้ครับ อยากได้บ้านหลังเล็กๆ ข้างน้ำตกหรือไม่ก็ริมธารสักหลัง”เขาเอ่ยโต้ตอบ ไอริสยืนมองพระอาทิตย์ขึ้นและหูคอยฟังคนสองคนคุยกันอย่างเพลิดเพลิน“เดี๋ยวจะให้คนพาขึ้นไปดูที่น้ำตกสักวัน”อัศณวินกล่าว ในป่าด้านที่ติดกับท้ายไร่ มีน้ำตกใหญ่สามารถอยู่แคมป์ได้ ในช่วงที่เป็นฤดูหนาวกับฤดูร้อนเขามักจัดทริปให้แก่นักท่องเที่ยวไปที่ชอบเดินป่า เข้าไปตั้งเต็นท์ค้างแรมในนั้น“ถ้าผมอยู่ถึงนะครับ”เจฟิโอเอ่ยตอบ ทำให้ไอริสหันมามอง เขายกกาแฟขึ้นจิบแล้วมองพระอาทิตย์ขึ้นอย่างเงียบๆต่อมาต่างก็ลงจากเรือนใหญ่เพื่อกลับบ้านพักของตัวเอง อัศณวินชวนเจฟิโอเข้าไ