Todos los capítulos de โดนรังแกที่สระโรงแรมกับแม่สามี ฉันก็เอาคืนแบบไม่ยั้ง: Capítulo 1 - Capítulo 9

ฉันกับแม่สามีไปท่องเที่ยว หลังจากเช็คอินเข้าโรงแรมแล้ว เราก็ไปว่ายน้ำในสระของโรงแรมแต่กลับถูกผู้หญิงที่แต่งตัวปราณีคนหนึ่ง เอามือปิดจมูกและพูดอย่างรังเกียจว่า"นี่มันโรงแรมหรูหรา ทำไมคนอะไรก็มีไปหมด คงไม่ได้แอบเข้ามาใช้สระสินะ""ใช้สระร่วมกับพวกแก กลัวจะติดโรคติดต่ออะไรมาจริงๆเลย!"ฉันกับแม่สามีหมดอารมณ์ไปทันทีเพราะเธอ ฉันพูดเสียงเย็นว่า"สระว่ายน้ำของโรงแรมเป็นของสาธารณะ แขกทุกคนที่เข้าพักล้วนสามารถมาเล่นได้ ถ้าคุณรับไม่ได้ก็สร้างสระอันหนึ่งที่บ้านเองสิ"หญิงคนนั้นโกรธมาก ตะคอกอย่างโกรธจัดว่า"กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ แกรู้ไหมว่าโรงแรมนี้สามีฉันเป็นคนเปิด ห้องสวีทระดับสูงสุดที่นี่ก็เป็นของฉันมาตลอดทั้งปี!""ฉันสั่งให้พวกแกออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ กลิ่นจนๆติดตัวมาทั้งตัว ทำให้น้ำสกปรกไปหมด น่ารังเกียจชะมัด!"ฉันกับแม่สามีสบตากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความเย็นชาในดวงตาของกันและกันโรงแรมนี้อยู่ในชื่อของฮั่วสือเยี่ยน เขาไปเป็นสามีของคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!ฉันกับแม่สามีไปเที่ยว และหลังจากเช็คอินเข้าโรงแรมแล้ว เราก็ไปว่ายน้ำในสระของโรงแรมแต่หญิงแต่งตัวดีคนหนึ่งบีบจมูกเราและ

ฉันโกรธมากกับความกล้าของเธอ"ฉันจะบอกคุณนะ ถ้าเกิดเป็นอะไรไปจริง ตำรวจมาแล้วพวกคุณใครก็หนีไม่พ้น!"แต่เธอกลับดื่มไวน์แดงอย่างไม่แยแสพลางพูดอย่างเย่อหยิ่ง"เลิกเสแสร้งได้แล้ว ถ้าอยากขึ้นมาแกก็ขอร้องฉันสิ""เมื่อกี้ยังแข็งกร้าวมาเลยไม่ใช่เหรอ? ทำไม รู้ว่าสามีฉันจะมา พวกแกก็กลัวแล้วเหรอ?"เดิมทีแม่สามีก็มีโรคหัวใจอยู่แล้ว วันนี้ไม่เพียงแต่ถูกยั่วยุให้โมโหเป็นอย่างมาก แถมยังสำลักน้ำหลายครั้งจนหมดแรงไป ตอนนี้ไม่สบายเป็นอย่างมากฉันกัดริมฝีปาก ยังไงก็ไม่อาจปล่อยให้แม่สามีตกอยู่ในอันตรายได้ทนไว้ก่อน ความปลอดภัยของเธอ ขณะที่ฉันกำลังจะขอร้องเธอ แม่สามีก็คว้าแขนฉันไว้อดทนไว้ก่อน รับประกันความปลอดภัยของแม่สามี ฉันกำลังจะเปิดปากขอร้องเธอ อยู่ดีๆ แม่สามีก็ดึงแขนฉันไว้แล้วพูดด้วยเสียงสั่นว่า“ตลอดชีวิตแม่ไม่เคยก้มหัวให้ใคร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไปขอร้องผู้หญิงที่ไม่คู่ควรอะไรแบบนั้น”“หว่านหว่าน แม่ยังอดทนได้ รอฮั่วสือเยี่ยนมาแล้ว แม่จะไม่มีวันให้อภัยเขาแน่”“หนูไม่ต้องห่วงนะ แม่ถูกผู้ชายทำร้ายมาทั้งชีวิต แม่จะอยู่เคียงข้างหนูเอง”เมื่อเห็นว่าพวกเรายังไม่ยอมร้องขอ เธอเหลือบตาอย่างเจ้าเ

เธอวิ่งเข้าอ้อมแขนของเขาเหมือนนกน้อย พูดออดอ้อนอย่างสนิทสนมว่า“พี่สือเยี่ยน ทำไมพี่ถึงมาช้าจังคะ เมื่อกี้ฉันถูกผู้หญิงสองคนนั้นรังแกอย่างน่าสงสารมากเลยนะ”เธอโผล่หน้าแดงก่ำที่ถูกฉันตบ และพูดอย่างน่าสงสารว่า“พี่ดูสิ หน้าของฉันถูกยัยนั่นตบจนบวมเลย”“คราวนี้พี่ต้องแก้แค้นให้ฉันนะ แล้วมาอยู่กับฉันสักสองสามวันแล้วปลอบใจฉันดีๆ” ชายคนนั้นมองหน้าเธอด้วยความสงสาร น้ำเสียงเจือด้วยความโกรธ:“ใครกันที่กล้าตบเธอ พี่จะไม่มีทางปล่อยพวกมันไปแน่!”“ไม่ต้องห่วงนะ พี่ได้จัดเวลาหนึ่งสัปดาห์ไว้ให้คุณโดยเฉพาะ ครั้งนี้จะอยู่กับเธอเยอะๆเลย”นี่เหรอผู้ชายที่เพิ่งวางสายฉันไปในเมื่อครู่นี้ ทั้งที่เมื่อคืนยังบ่นอย่างอาลัยว่า ต้องไปทำงานต่างเมืองตั้งหนึ่งสัปดาห์ ไม่ได้เจอฉันแล้วจะคิดถึงฉันมากเลยหน้าไหว้หลังหลอกทั้งนั้น คำสาบานรักนิรันดร์เหล่านั้น เป็นเพียงเรื่องโกหกทั้งนั้น!หลี่เหมยเหมยโอบกอดเอวของฮั่วสือเยี่ยนไว้ พาเขามายังตรงหน้าฉันอย่างโอ้อวดและได้ใจ พร้อมชี้มาที่ฉันและพูดว่า"ผู้หญิงคนนี้แหละที่ตบฉัน คนที่นอนอยู่บนพื้นเป็นแม่ของเธอ""พี่รีบให้คนสั่งสอนพวกเธอเลย!"ฉันเงยหน้าขึ้น จ้องมองฮั่วสือ

ฉันกะเวลาไว้ เวลานี้ฮั่วสือเยี่ยนน่าจะส่งคนกลับไปถึงโรงแรมแล้ว ตอนนี้น่าจะกำลังอยู่ระหว่างทางกลับมาอยู่ฉันโทรไปสองครั้งถึงจะมีคนรับ แต่ปลายสายกลับไม่ใช่เสียงของฮั่วสือเยี่ยนหลี่เหมยเหมยเยาะเย้ยว่า“เสิ่นหว่าน ยัยผู้หญิงแก่ ทำไมแกถึงตามตื้อไม่จบไม่สิ้นอย่างนี้？”ฉันพูดด้วยเสียงที่เคร่งครัด“ให้ฮั่วสือเยี่ยนรับสาย ฉันมีเรื่องเร่งด่วนจะหาเขา”ในขณะนั้น แม่สามีบอกให้ฉันเปิดลำโพง และเสียงของเธอก็ดังขึ้น“พี่สือเยี่ยนกำลังอาบน้ำอยู่ เมื่อกี้เขาเพิ่งลองท่าใหม่ๆ กับฉันบนเตียง สนุกจนแทบหยุดไม่ได้เลย”“เสิ่นหว่านแกเอาอะไรมาแย่งกับฉัน？แกรีบจากเขาไปซะ อย่าได้หาเรื่องใส่ตัวไปเลย”ฉันขมวดคิ้ว และตะโกนเสียงดังว่า"ฉันพูดอีกครั้งว่า ให้ฮั่วสือเยี่ยนรับสาย มีของเขามีเรื่องเร่งด่วนจะหาเขา!"หลี่เหมยเหมยยิ้มอย่างมีเลศนัย"งั้นฉันจะช่วยแกถามเขาดู ดูสิว่าเขาจะรับสายแกหรือเปล่า"ปลายสายมีเสียงคุยระหว่างเธอกับฮั่วสือเยี่ยนดังมา"พี่สือเยี่ยน สายของเสิ่นหว่านพี่จะรับไหมคะ?"ฮั่วสือเยี่ยนหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง คิดว่ายังไม่ได้รับสาย"ไม่ต้องสนใจเธอ รอผมกลับไปแล้วค่อยโทร ผมกลับไปก่อนแล้วนะ"หลี่

จี้จือหลี่เป็นลูกชายของพี่สาวของแม่สามี หลังจากได้คลุกคลีกับเขาอยู่สองวัน ก็อดชมไม่ได้ว่าแม่สามีสายตาเฉียบคมจริง ๆ สมกับเป็นคนที่ถูกเธอเลือกออกมาจริงๆเขาฉลาด เด็ดเดี่ยว และมีหลักการและความเชื่อมั่นของตัวเองขณะเดียวกัน ฮั่วสือเยี่ยนก็รีบกลับมาเช่นกันเขารู้ว่าแม่สามีได้ตัดสิทธิ์การรับมรดกของเขาไป แต่กลับไม่อาจเชื่อว่านี่คือเรื่องจริงยังไงเขาก็ไม่เชื่อว่า แม่สามีมีเขาคนเดียวที่เป็นลูก มรดกจะให้คนนอกได้ยังไงเขากลับลืมไปว่าสิ่งที่แม่สามีเกลียดที่สุดก็คือการนอกใจ เขารู้ทั้งรู้อยู่แล้วว่าแม่ของตัวเองต้องทุกข์ทรมานมาทั้งชีวิตเพราะการนอกใจของพ่อ แต่ก็ยังเลือกที่จะทรยศเธอฮั่วสือเยี่ยนอ้อนวอนแม่สามี บอกว่าตัวเองรู้ผิดแล้ว ขอให้เธอให้โอกาสเขาอีกครั้งแต่แม่สามีกลับนับว่าตาไม่เห็นถือว่าสะอาด จึงบินไปพักฟื้นที่ต่างประเทศโดยตรงเลยฮั่วสือเยี่ยนก็อยากมาหาฉัน ก็พบว่าฉันได้บล็อกทุกช่องทางการติดต่อของเขาหมดแล้ว จึงมารอฉันที่ชั้นล่างของบริษัทบังเอิญเห็นฉันที่เลิกงานพร้อมกับจี้จือหลี่พอดีเพราะฝนตก จี้จือหลี่จึงกางร่มให้ฉัน ทำให้เราต้องยืนใกล้กันมากเขากางร่มให้ฉันอย่างระมัดระวังกลัวว่าฉั