Se connecterฉันกับแม่สามีไปท่องเที่ยว หลังจากเช็คอินเข้าโรงแรมแล้ว เราก็ไปว่ายน้ำในสระของโรงแรม แต่กลับถูกผู้หญิงที่แต่งตัวปราณีคนหนึ่ง เอามือปิดจมูกและพูดอย่างรังเกียจว่า "นี่มันโรงแรมหรูหรา ทำไมคนอะไรก็มีไปหมด คงไม่ได้แอบเข้ามาใช้สระสินะ" "ใช้สระร่วมกับพวกแก กลัวจะติดโรคติดต่ออะไรมาจริงๆเลย!" ฉันกับแม่สามีหมดอารมณ์ไปทันทีเพราะเธอ ฉันพูดเสียงเย็นว่า "สระว่ายน้ำของโรงแรมเป็นของสาธารณะ แขกทุกคนที่เข้าพักล้วนสามารถมาเล่นได้ ถ้าคุณรับไม่ได้ก็สร้างสระอันหนึ่งที่บ้านเองสิ" หญิงคนนั้นโกรธมาก ตะคอกอย่างโกรธจัดว่า "กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ แกรู้ไหมว่าโรงแรมนี้สามีฉันเป็นคนเปิด ห้องสวีทระดับสูงสุดที่นี่ก็เป็นของฉันมาตลอดทั้งปี!" "ฉันสั่งให้พวกแกออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ กลิ่นจนๆติดตัวมาทั้งตัว ทำให้น้ำสกปรกไปหมด น่ารังเกียจชะมัด!" ฉันกับแม่สามีสบตากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความเย็นชาในดวงตาของกันและกัน โรงแรมนี้อยู่ในชื่อของฮั่วสือเยี่ยน เขาไปเป็นสามีของคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!
Voir plusจี้จือหลี่เป็นลูกชายของพี่สาวของแม่สามี หลังจากได้คลุกคลีกับเขาอยู่สองวัน ก็อดชมไม่ได้ว่าแม่สามีสายตาเฉียบคมจริง ๆ สมกับเป็นคนที่ถูกเธอเลือกออกมาจริงๆเขาฉลาด เด็ดเดี่ยว และมีหลักการและความเชื่อมั่นของตัวเองขณะเดียวกัน ฮั่วสือเยี่ยนก็รีบกลับมาเช่นกันเขารู้ว่าแม่สามีได้ตัดสิทธิ์การรับมรดกของเขาไป แต่กลับไม่อาจเชื่อว่านี่คือเรื่องจริงยังไงเขาก็ไม่เชื่อว่า แม่สามีมีเขาคนเดียวที่เป็นลูก มรดกจะให้คนนอกได้ยังไงเขากลับลืมไปว่าสิ่งที่แม่สามีเกลียดที่สุดก็คือการนอกใจ เขารู้ทั้งรู้อยู่แล้วว่าแม่ของตัวเองต้องทุกข์ทรมานมาทั้งชีวิตเพราะการนอกใจของพ่อ แต่ก็ยังเลือกที่จะทรยศเธอฮั่วสือเยี่ยนอ้อนวอนแม่สามี บอกว่าตัวเองรู้ผิดแล้ว ขอให้เธอให้โอกาสเขาอีกครั้งแต่แม่สามีกลับนับว่าตาไม่เห็นถือว่าสะอาด จึงบินไปพักฟื้นที่ต่างประเทศโดยตรงเลยฮั่วสือเยี่ยนก็อยากมาหาฉัน ก็พบว่าฉันได้บล็อกทุกช่องทางการติดต่อของเขาหมดแล้ว จึงมารอฉันที่ชั้นล่างของบริษัทบังเอิญเห็นฉันที่เลิกงานพร้อมกับจี้จือหลี่พอดีเพราะฝนตก จี้จือหลี่จึงกางร่มให้ฉัน ทำให้เราต้องยืนใกล้กันมากเขากางร่มให้ฉันอย่างระมัดระวังกลัวว่าฉั
ทันใดนั้น เสียงของหลี่เหมยเหมยก็ดังมาจากประตู"พวกคุณจับฉันทำไม?ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ สามีของฉันคือฮั่วสือเยี่ยนนะ!"บอดี้การ์ดสองคนลากหลี่เหมยเหมยเข้ามาในห้องผู้ป่วย:"เมื่อกี้ผู้หญิงคนนี้ทำตัวลับๆล่อๆอยู่ตรงข้างนอกห้องผู้ป่วย น่าสงสัยมากครับ"หลี่เหมยเหมยพูดกับฮั่วสือเยี่ยนด้วยน้ำเสียงที่น่าสงสารว่า"พี่สือเยี่ยน หนูแค่อยากมาดูคุณป้า และขอโทษคุณป้าเท่านั้นเองค่ะ"ฮั่วสือเยี่ยนตะคอกใส่บอดี้การ์ด"พวกแกไม่ได้ยินเหรอ?รีบปล่อยเธอเดี๋ยวนี้"บอดี้การ์ดเหลือบมองแม่สามี แม่สามีพยักหน้าและส่งสายตาที่มีนัยให้พวกเขาหลี่เหมยเหมยรีบวิ่งไปหาฮั่วสือเยี่ยน และกอดแขนเขาไว้แน่น"พี่สือเยี่ยน เมื่อกี้ฉันกลัวมากเลยค่ะ"จากนั้นก็ทำหน้าทะเล้นยิ้มแย้มพูดกับแม่สามีว่า"คุณป้าคะ เมื่อวานหนูขอโทษด้วยนะค่ะ หนูไม่รู้ว่าคุณป้าเป็นแม่ของพี่สือเยี่ยนค่ะ"แม่สามีไม่เห็นเธออยู่ในสายตา พูดอย่างเฉยชาว่า"คุณไม่ต้องขอโทษฉัน เรื่องที่ต้องรับผิดชอบก็ย่อมมีีตำรวจไปจัดการอยู่แล้ว"สีหน้าของฮั่วสือเยี่ยนเปลี่ยนไป เขาพูดอย่างเร่งรีบว่า"แม่ครับ นี่แม่หมายความว่ายังไงครับ?"จากนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้และห
ฉันกะเวลาไว้ เวลานี้ฮั่วสือเยี่ยนน่าจะส่งคนกลับไปถึงโรงแรมแล้ว ตอนนี้น่าจะกำลังอยู่ระหว่างทางกลับมาอยู่ฉันโทรไปสองครั้งถึงจะมีคนรับ แต่ปลายสายกลับไม่ใช่เสียงของฮั่วสือเยี่ยนหลี่เหมยเหมยเยาะเย้ยว่า“เสิ่นหว่าน ยัยผู้หญิงแก่ ทำไมแกถึงตามตื้อไม่จบไม่สิ้นอย่างนี้?”ฉันพูดด้วยเสียงที่เคร่งครัด“ให้ฮั่วสือเยี่ยนรับสาย ฉันมีเรื่องเร่งด่วนจะหาเขา”ในขณะนั้น แม่สามีบอกให้ฉันเปิดลำโพง และเสียงของเธอก็ดังขึ้น“พี่สือเยี่ยนกำลังอาบน้ำอยู่ เมื่อกี้เขาเพิ่งลองท่าใหม่ๆ กับฉันบนเตียง สนุกจนแทบหยุดไม่ได้เลย”“เสิ่นหว่านแกเอาอะไรมาแย่งกับฉัน?แกรีบจากเขาไปซะ อย่าได้หาเรื่องใส่ตัวไปเลย”ฉันขมวดคิ้ว และตะโกนเสียงดังว่า"ฉันพูดอีกครั้งว่า ให้ฮั่วสือเยี่ยนรับสาย มีของเขามีเรื่องเร่งด่วนจะหาเขา!"หลี่เหมยเหมยยิ้มอย่างมีเลศนัย"งั้นฉันจะช่วยแกถามเขาดู ดูสิว่าเขาจะรับสายแกหรือเปล่า"ปลายสายมีเสียงคุยระหว่างเธอกับฮั่วสือเยี่ยนดังมา"พี่สือเยี่ยน สายของเสิ่นหว่านพี่จะรับไหมคะ?"ฮั่วสือเยี่ยนหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง คิดว่ายังไม่ได้รับสาย"ไม่ต้องสนใจเธอ รอผมกลับไปแล้วค่อยโทร ผมกลับไปก่อนแล้วนะ"หลี่
ฮั่วสือเยี่ยนรีบยืนขวางตรงหน้าหลี่เหมยเหมยไว้ทันที เสียงของเขามีความตื่นเต้นแฝงอยู่โดยไม่รู้ตัว"หว่านหว่าน คุณคิดจะทำอะไร? เหมยเหมยเธอยังอายุน้อยอยู่ คุรอย่าไปถือสากับเธอเลย ผมจะให้เธอไปเดี๋ยวนี้ สัญญาว่าต่อไปจะไม่ไปพบเธออีก"สายตาฉันที่มองดูเขานั้นไม่มีความรักใดๆอีกแม้แต่นิด พูดเยาะเย้ยว่า"ฮั่วสือเยี่ยน คุณนี่มันใจกว้างเหลือเกิน วันนี้เธอคนที่เธอเกือบทำให้ตายนั้นเป็นแม่คุณนะ!"หลี่เหมยเหมยพูดพึมพําอยู่ด้านหลัง"ก็เป็นเพราะเธอนั่นแหละ ถ้าเธอบอกฉันตั้งแต่แรกว่าเค้าเป็นแม่ของพี่สือเยี่ยน ฉันจะทำแบบนี้ได้อย่างไร?""เรื่องนี้จะโทษก็ต้องโทษเธอ เพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่สือเยี่ยน จงใจจะเอาชีวิตของแม่เขา!""เธอนี่มันเป็นผู้หญิงที่โหดร้าย เจ้าเล่ห์เพทุบายจริงๆ!"ฉันโกรธจนอยากขำยิ่งนัก บิดเบือนความจริง โยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันสักงั้นฉันไม่พูดไร้สาระกับพวกเขาอีก พูดด้วยสีหน้าที่มืดครึ้มว่า“ฉันบอกตัวตนที่แท้จริงของเธอไปนานแล้ว แต่คุณไม่เชื่อ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเถียงกับคุณ”“คุณฆ่าคนโดยเจตนา ฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้ คำพูดของคุณเก็บไว้ไปอธิบายให้ตำรวจเถอะ!”ฉันหยิบโทรศัพท
ฉันโกรธถึงขีดสุด แทบอยากจะใช้สายตาฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ แต่ก็จำใจต้องบอกฐานะของแม่สามีออกไป“คุณทำเกินไปแล้ว! เธอเป็นแม่ของฮั่วสือเยี่ยน ถ้าเธอเป็นอะไรไป รอฮั่วสือเยี่ยนมาถึงแล้ว ไม่มีทางปล่อยคุณไปแน่!”แต่หลี่เหมยเหมยกกลับหัวเราะเสียงดัง และพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า“พวกผู้หญิงจน ๆ อย่างพวกแกเนี่ย เ
ฉันโกรธมากกับความกล้าของเธอ"ฉันจะบอกคุณนะ ถ้าเกิดเป็นอะไรไปจริง ตำรวจมาแล้วพวกคุณใครก็หนีไม่พ้น!"แต่เธอกลับดื่มไวน์แดงอย่างไม่แยแสพลางพูดอย่างเย่อหยิ่ง"เลิกเสแสร้งได้แล้ว ถ้าอยากขึ้นมาแกก็ขอร้องฉันสิ""เมื่อกี้ยังแข็งกร้าวมาเลยไม่ใช่เหรอ? ทำไม รู้ว่าสามีฉันจะมา พวกแกก็กลัวแล้วเหรอ?"เดิมทีแม
วินาทีต่อมา สายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นรอยสักบนกระดูกไหปลาร้าของเธอ เป็นลายดอกกุหลาบฉันเคยเห็นแบบเดียวกันนี้บนกล้ามท้องของฮั่วสือเยี่ยนมาก่อนเขาบอกเพราะฉันชอบดอกกุหลาบ จึงได้สักลายนี้โดยเฉพาะตอนนั้นฉันรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก ที่แท้มันเป็นรอยสักคู่รักกับผู้หญิงอื่นนี่เองถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้บังเ
ฉันกับแม่สามีไปท่องเที่ยว หลังจากเช็คอินเข้าโรงแรมแล้ว เราก็ไปว่ายน้ำในสระของโรงแรมแต่กลับถูกผู้หญิงที่แต่งตัวปราณีคนหนึ่ง เอามือปิดจมูกและพูดอย่างรังเกียจว่า"นี่มันโรงแรมหรูหรา ทำไมคนอะไรก็มีไปหมด คงไม่ได้แอบเข้ามาใช้สระสินะ""ใช้สระร่วมกับพวกแก กลัวจะติดโรคติดต่ออะไรมาจริงๆเลย!"ฉันกับแม่สาม