All Chapters of ม่านหมอกลวงตา มายาลวงใจ: Chapter 21 - Chapter 30

สตรีร่างระหงเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน นางรินชาอุ่นจากป้านชาดินเผาใส่ถ้วย แล้วเลื่อนไปวางตรงหน้าเขา เสียงกระทบกันเบาๆ ของถ้วยชาทำให้หลิ่วเฉินลืมตาขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใด นัยน์ตาที่เคยแข็งกร้าวของเขาก็อ่อนแสงลง เขายืดตัวขึ้นนั่งตรง “เจ้ามาเยี่ยมบิดาหรือ”“ข้านำน้ำแกงมาให้ท่านพ่อ และแวะมาดูว่าการจับกุมสวีซ่างซูเป็นอย่างไรบ้าง” นางตอบพลางทอดสายตามองรอยเลือดที่แขนเสื้อของเขา “ดูท่าทาง การเดินทางไปจวนเสนาบดีกรมคลังคงมิราบรื่นนัก”หลิ่วเฉินหยิบถ้วยชาขึ้นจิบ ความอุ่นร้อนช่วยบรรเทาความตึงเครียด “สวีซ่างซูตายแล้ว”เจียงลั่วเสวี่ยเบิกตากว้าง “ฆ่าตัวตายหนีความผิดหรือ”“ถูกจัดฉากให้ดูเหมือนฆ่าตัวตาย ทว่าร่องรอยบนศพบ่งบอกชัดเจนว่าเป็นการฆาตกรรมอำพราง หมิงอ๋องลงมือรวดเร็วยิ่งนัก เขาตัดไฟแต่ต้นลม ทำลายพยานปากเอกทิ้งก่อนที่เราจะก้าวไปถึง” หลิ่วเฉินวางถ้วยชาลง น้ำเสียงของเขาแฝงความเจ็บใจที่ก้าวตามหลังศัตรูไปหนึ่งก้าว“เช่นนั้น เบาะแสที่จะสาวไปถึงผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่นๆ ก็ขาดสะบั้นลงแล้วสิ” นางนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม รู้สึกหนักใจแทนบุรุษเบื้องหน้าหลิ่วเฉินส่ายหน้า เขานำเศษกระดาษที่ถูกไฟไหม้ครึ่งหนึ

เขากำลังจะสั่งให้เก็บรวบรวมหลักฐาน ทว่าเสียงฝีเท้าเร่งรีบของฮั่นถงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ"ท่านโหว พบสิ่งนี้ถูกเสียบอยู่กับลูกธนูที่ยิงมาจากหน้าผาด้านบนขอรับ" ฮั่นถงรายงานด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด พลางยื่นม้วนผ้าแพรสีขาวที่เปื้อนคราบเลือดจางๆ ให้ผู้เป็นนายหลิ่วเฉินรับม้วนผ้าแพรมาคลี่ออกดู สายตาจับจ้องตัวอักษรสีเลือดที่ถูกเขียนไว้ นัยน์ตาที่เคยเยือกเย็นก็เบิกกว้างขึ้น 'คลังอาวุธแลกกับบุปผางาม หากหวังให้ตวนอี้จวิ้นจู่มีลมหายใจ จงมาที่ผาดวนหุนเพียงลำพัง หากมีผู้ติดตามแม้แต่คนเดียว นางจะกลายเป็นเพียงวิญญาณ…'แผ่นกระดาษในมือถูกกำแน่นจนยับยู่ยี่ หลิ่วเฉินรู้สึกราวกับมีหินก้อนใหญ่หล่นทับกลางอก ความรู้สึกหนาวเหน็บที่มิเคยปรากฏมาก่อนเกาะกุมหัวใจ เขาตระหนักได้ทันทีว่า สตรีผู้ดื้อดึงที่เขามักจะค่อนขอดและผลักไสให้อยู่ห่างไกล ได้เข้ามามีอิทธิพลต่อจิตใจของเขามากมายเพียงใดการสูญเสียนางไป เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจยอมรับได้"ท่านโหว เกิดเรื่องอันใดขึ้นขอรับ" เฟยอวี่สังเกตเห็นความผิดปกติของนายตนจึงเอ่ยถามหลิ่วเฉินพยายามข่มอารมณ์ที่คุกรุ่น เขาปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบตึงดุจเดิม ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับแหบพร

นางแข็งใจลุกขึ้นยืน พยุงร่างของหลิ่วเฉินให้พาดบ่า แม้น้ำหนักตัวของเขาจะมากเกินกว่ากำลังของสตรี ทว่าความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นทำให้นางกัดฟันก้าวเดินไปข้างหน้า นางลากร่างของเขาเดินเลียบไปตามริมตลิ่ง จนกระทั่งพบถ้ำหินขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบเจียงลั่วเสวี่ยวางร่างของเขาลงบนพื้นถ้ำที่ค่อนข้างแห้ง นางรู้ดีว่าสิ่งแรกที่ต้องทำคือให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย นางคลำหาหินเหล็กไฟที่มักจะพกติดตัวไว้ในถุงหอม โชคดีที่มันยังอยู่และไม่เปียกน้ำจนเกินไป นางรวบรวมใบไม้และกิ่งไม้แห้งบริเวณปากถ้ำมาสุมรวมกัน ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะสามารถจุดประกายไฟให้ติดขึ้นมาได้เมื่อกองไฟลุกโชน แสงสว่างและความอบอุ่นก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณถ้ำแคบๆ เจียงลั่วเสวี่ยหันกลับมาจัดการกับเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มของหลิ่วเฉิน หากปล่อยให้เขาสวมเสื้อผ้าเปียกเช่นนี้ อาการจะยิ่งกำเริบหนัก นางสูดลมหายใจเข้าลึก เอื้อมมือไปปลดสายคาดเอวและถอดเสื้อคลุมสีดำของเขาออกอย่างระมัดระวังทว่าสิ่งที่ทำให้นางต้องน้ำตารื้นมิใช่ความสมส่วนของเรือนร่างบุรุษ ทว่าเป็นรอยแผลเป็นนับไม่ถ้วนที่ประทับอยู่ตามหน้าอกและหน้าท้อง บ่งบอกถึงการผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่

ณ ท้องพระโรง พระราชวังหลวงฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร พระพักตร์หมองคล้ำและโศกเศร้าอย่างเห็นได้ชัด การสูญเสียขุนนางคนสนิทที่เป็นดั่งมือขวาทำให้พระองค์สะเทือนพระทัยยิ่งนักหมิงอ๋องก้าวออกมายืนเบื้องหน้าพระพักตร์ พระองค์แสร้งทำสีหน้าเศร้าใจ นัยน์ตาดอกท้อบีบน้ำตาออกมาสองหยดอย่างแนบเนียน“ทูลฝ่าบาท การจากไปของฉางหนิงโหวและตวนอี้จวิ้นจู่ นับเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของราชสำนัก กระหม่อมได้ยินว่าพวกเขาสิ้นชีพขณะต่อสู้กับกลุ่มโจรภูเขาที่หุบเขาทางเหนือ ช่างน่าเวทนายิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ” หมิงอ๋องกราบทูลด้วยน้ำเสียงสั่นเครือฮ่องเต้ทรงถอนหายใจ “ข้าปวดใจยิ่งนัก หลิ่วเฉินเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์และเก่งกาจ ข้าเพิ่งจะมอบหมายให้เขาสืบคดีสำคัญ เขากลับต้องมาด่วนจากไป ส่วนตวนอี้จวิ้นจู่ก็เป็นหลานรักของฮองเฮา ข้าจะตอบคำถามนางได้อย่างไร”หมิงอ๋องประสานมือ “ทูลฝ่าบาท เมื่อฉางหนิงโหวจากไป ศาลต้าหลี่ย่อมขาดผู้นำ คดีความต่างๆ อาจหยุดชะงัก เพื่อมิให้ราชกิจเสียหาย กระหม่อมขอเสนอให้แต่งตั้งเสนาบดีกรมอาญาขึ้นรักษาการตำแหน่งหัวหน้าศาลต้าหลี่ชั่วคราว เพื่อสานต่อการปราบปรามโจรผู้ร้ายพ่ะย่ะค่ะ”ข้อเสนอของหมิงอ๋องเป็น

ภายในโถงเรือนที่ค่อนข้างมืดสลัว ฮั่นถงและยอดฝีมือศาลต้าหลี่อีกสี่นายกำลังนั่งปรึกษาหารือกันอยู่ เมื่อเห็นหลิ่วเฉินและเจียงลั่วเสวี่ยก้าวเข้ามา องครักษ์ทั้งหมดก็พร้อมใจกันคุกเข่าลงบนพื้นหิน ใบหน้าของชายฉกรรจ์เหล่านี้เปี่ยมไปด้วยความปีติยินดีจนปิดไม่มิด“ท่านโหว จวิ้นจู่ สวรรค์คุ้มครองจริงๆ ขอรับ พวกข้าลอบส่งคนไปค้นหาตามริมแม่น้ำหลายวัน ทว่าไม่พบร่องรอย ข้าคิดว่าท่านโหวจะ... จะทิ้งพวกเราไปเสียแล้ว” ฮั่นถงกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือหลิ่วเฉินก้าวเข้าไปพยุงลูกน้องทั้งสองให้ลุกขึ้น “ข้าไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอก พวกเจ้าทำหน้าที่ได้ดีมาก การปล่อยข่าวลวงทำให้หมิงอ๋องตายใจ สถานการณ์ในเมืองหลวงตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง”เฟยอวี่มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที เขารายงานสถานการณ์ด้วยความรวดเร็ว“เมืองหลวงตอนนี้ตกอยู่ในกำมือของหมิงอ๋องอย่างลับๆ แล้วขอรับ เสนาบดีกรมอาญาฉวยโอกาสที่ท่านโหวไม่อยู่ นำกำลังคนของตนเข้าแทรกแซงการทำงานของศาลต้าหลี่ ทหารรักษาเมืองเกือบครึ่งถูกสับเปลี่ยนเป็นคนของกุ่ยเมี่ยน ฝ่าบาทถูกตัดขาดจากการรับรู้ข่าวสารภายนอกโดยสิ้นเชิง หมิงอ๋องวางแผนจะลงมือในงานเลี้ยงชมจันทร์ที่หอบูชาฟ้าดินในอีกสามว