บททั้งหมดของ Love Beyond Time สวรรค์ลิขิตชะตารักเหนือห้วงเวลา: บทที่ 51 - บทที่ 60

หลี่อี้หลงรู้สึกแปลกใจเมื่อชายแปลกหน้าท่าทางแปลกๆ ที่เขาเพิ่งเจออยู่กลางถนนเอ่ยถึงชื่อแซ่พี่สาวของตน เขาทบทวนถึงเรื่องความเป็นไปได้ว่า ชื่อแซ่มันอาจจะซ้ำและนี่อาจเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่เรื่องที่บุรุษผู้นั้นถามเขาต่อจากนี้ทำให้ชายหนุ่มเหลือจะเชื่อ“คุณกำลังตามหาผู้หญิงที่ชื่อ หลี่หลิงหลง งั้นเหรอ”“ใช่ แล้วเจ้าชื่ออะไร”“ข้า เอ๊ย ผมชื่ออี้หลง”“แซ่”“แซ่หลี่”“แซ่หลี่เช่นนั้นเหรอ”“อือฮึ”“เช่นนั้นชื่อแซ่ของเจ้าก็หลี่อี้หลงสินะ”“ถูกต้องและแน่นอนที่สุดขอรับ” อี้หลงยังคงล้อเล่นไร้ความหวาดกลัวใดๆ‘ข้ามีน้องชายคนหนึ่งเขาชื่อหลี่อี้หลง เราสองคนสนิทกันมาก’ ฝูโจวยืนนิ่งครุ่นคิดนึกย้อนถึงคำพูดของสตรีที่เพิ่งพลัดพรากจากกันมา“เจ้ามีพี่สาวชื่อหลี่หลิงหลงใช่หรือไม่” คราวนี้คำถามนั้นทำให้หลี่อี้หลงเบิกดวงตาโพลงอ้าปากหวอ“ทำไมคุณรู้ล่ะ”“พาข้าไปพบนาง”“เฮ้ๆ พี่ชาย ผมจะพาไปก็ได้ แต่คุณต้องเก็บดาบนั่นก่อนโอเค้”“โอเค้อะไร”“ตกลงไหมไง คุณต้องเก็บดาบก่อน เราจะยืนอยู่ที่นี่นานไม่ได้ มันอันตราย”“ก็ได้” ฝูโจวรีบเก็บดาบเข้าฝักทันที“ส่งดาบมาให้ผม”“เหตุใดข้าต้องส่งอาวุธคู่กายของข้าให้เจ้า”“คุณอยากให้ผม

หลังหลี่หลิงหลงแนะนำพ่อกับแม่จบ ฝูโจวก็ลุกขึ้นยืนตัวตึงหลังตรงสะบัดเสื้อคลุมออกจากไหล่อย่างขึงขังยื่นมือออกมาวางซ้อนกันก่อนกล่าวพลางโน้มตัวก้มศีรษะลง“ข้าน้อยฝูโจวบุตรบุญธรรมของท่านอ๋องอี้ปู้อวิ๋นแห่งแคว้นเจียงซีเป็นองครักษ์ฝ่ายขวาและน้องชายบุญธรรมของอ๋องอี้ซีฮันผู้ปกครองแคว้นฝูเจี้ยนคารวะท่านหลี่และฮูหยิน”เมื่อได้ยินการแนะนำตัวสุดแสนจะโบราณพ่อแม่ของหญิงสาวถึงกับเหวอ ส่วนน้องชายนั้นก็เอาแต่กลั้นหัวเราะไว้ หลี่หลิงหลงเองก็แอบยิ้มขบขันอาการทุกคนเหมือนกัน“ส่วนนั่นท่านคงรู้จักเขาแล้วหลี่อี้หลงน้องชายข้าเอง อี้หลงทำความรู้จักพี่ฝูโจวซะสิ”“ข้าน้อยหลี่อี้หลงคารวะท่านพี่ฝูโจว” หลี่จางเหว่ยเห็นดังนั้นก็ถึงกับกุมขมับ“โอย..เขาหลุดออกมาจากนิยายเรื่องไหนกันล่ะเนี่ย” หลี่หลิงหลงได้ยินพ่อพูดแบบนั้นก็หัวเราะร่าเพราะลืมตัวว่ามีการบาดเจ็บภายในจึงเจ็บปวดจนหน้าย่น“เจ้าเจ็บมากหรือเปล่า”“อื้ม แต่น้อยกว่าตอนอยู่ร่างไฉ่หงมาก” ฝูโจวฟังแล้วพยักหน้ากุมมือหญิงสาวเอาไว้รู้สึกเห็นใจอย่างสุดซึ้ง“เอาล่ะ เกิดอะไรขึ้นพ่องงไปหมดแล้วนะ ช่วยอธิบายให้คนแก่ฟังทีสิหลิงหลงเผื่อคืนนี้เราจะได้นอนหลับสนิทสักคืน” ทั้งสองห

หญิงสาวในชุดพยาบาลดันประตูเข้าก็ต้องชะงักเมื่อเห็นมีคนถูกมัดมือไขว้หลังพิงอยู่ข้างทางเข้า สภาพคอพับไปด้านข้างแต่ก็ต้องชะงักอีกครั้งเมื่อหันมาเห็นร่างสูงผมยาว“กรุณาอย่าล็อกประตูนะคะ” เธอกล่าว“เอ่อ เขาคงเป็นคนล็อกขอรับ” ฝูโจวชี้พยาบาลสาวหันไปมองเฉินไป่อี้อีกครั้งแล้วส่ายหน้า เธอเห็นพฤติกรรมแปลกๆ ของเขาแทบทุกคืนสลับกันกับพยาบาลอีกคน ดีที่น้องชายคนไข้บอกเอาไว้ว่าเขาอันตรายจนต้องคอยช่วยกันเฝ้าระวัง คืนนี้พอได้เห็นเขาอยู่ในสภาพนั้นก็ไม่อยากยุ่งจึงรีบเดินตรงไปตรวจอาการของหลี่หลิงหลงขณะที่เธอกำลังโทรหาพ่อและรอเขารับสายหญิงสาวโทรหาพ่ออีกครั้งหลังสายถูกตัดไปในครั้งแรกและครั้งที่สองเขาก็รับสาย นับว่าโชคดีคืนนี้พ่อของเธอยังไม่รีบนอน“ฮัลโหลหลิงหลงว่ายังไงลูก” เสียงเขาเล็ดลอดมาตามสาย สิ่งที่ลูกสาวบอกพ่อทำให้พยาบาลสาวเหลือบตามองเธอแต่ก็เลือกจะทำหน้าที่ต่อ“ว่าไงนะลูก ลูกเป็นอะไรมากหรือเปล่า...ได้ๆ เดี๋ยวพ่อจะจัดการต่อเอง” หลี่จางเหว่ยกดวางสายทั้งที่หัวเสียและโกรธตัวเองที่เกือบผลักลูกสาวให้แต่งกับคนบ้านนั้น“ฉันต้องจัดการให้มันจบคืนนี้ รับสิๆๆ”“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะคุณพี่” หลี่ซือเหนียงที่งัวเงียต

หลี่จางเหว่ยได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายและเหนื่อยล้าหันมองหน้าภรรยาและลูกสาวกับฝูโจว บุรุษร่างสูงที่นั่งข้างลูกสาวก็กำลังมองมายังตนอย่างตั้งใจเช่นกัน“ฟังนะอาเฉินเรื่องนั้นมันคงไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดฉันขอยกเลิกเรื่องทั้งหมดที่เราเคยคุยกันไว้ ตามสัญญาเก่าที่มีอยู่ฉันยังจะสนับสนุนธุรกิจของนายตามเดิมจนครบกำหนดเวลา ส่วนสัญญาใหม่หรือการต่อสัญญาฉันจะพิจารณาอีกครั้ง แต่ว่าเรื่องระหว่างหลี่หลิงหลงลูกสาวของฉันกับลูกชายนายมันจะไม่มีวันเกิดขึ้นและฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเป็นอันขาด”“หา!!!”สองแม่ลูกต่างหันมองหน้ากันค้านด้วยสายตาเมื่อได้ยินดังนั้น เฉินไป่อี้ส่ายหน้าเชิงขอให้แม่ช่วยพูดกับพ่อของตนเพราะเขาเชื่อฟังหลี่จางเหว่ยดั่งพี่ชาย ไม่ว่าฝ่ายนั้นจะพูดอะไรก็มักยินยอมทั้งอ่อนข้ออยู่เสมอโดยไม่คิดโต้แย้ง“คุณพี่เรื่องนี้ยอมไม่ได้นะคะ เราตกลงกันเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วว่าจะให้หลิงหลงหมั้นกับลูกชายเราแล้วแต่งงานเกี่ยวดองกัน แบบนี้บ้านเราก็เสียโอกาสสิ”หญิงวัยกลางคนพูดอย่างไม่อายเผยเจตจำนงต่อหน้าทุกคนชัดเจนแม้แต่ตำรวจยังหันมองหน้ากัน เพราะถ้าหากครอบครัวเฉินพลาดเรื่องนี้เท่ากับพลาดทุกอย่า

น้ำอุ่นใสไหลลงข้างหางตาหญิงงามเมื่อความเจ็บมันแทรกซึมเข้าทุกอณูแต่ความสุขมันอัดแน่นทุกห้องหัวใจ มองใบหน้าเขาอย่างคลั่งไคล้ในขณะที่มือใหญ่ปาดน้ำตาออกให้ทั้งที่โยกเอวเบียดลงล้ำลึกมิดลำ ร่างสูงวางศอกทั้งสองไว้ข้างลำตัวหญิงสาว ผมยาวสยายลงด้านข้างโก่งหลังเหน็บเน้นทั้งซุกไซ้อยู่ซอกคอกระซิบแผ่ว“ข้าอยากจะกอดเจ้าเอาไว้แน่นๆ แต่กลัวเจ้าจะบาดเจ็บจากร่างกายที่บอบช้ำ”“อ๊ะ พี่ฝูโจวข้า อ๊า” หลี่หลิงหลงที่ถูกทำเป็นครั้งแรกแถมที่โดนก็ทั้งใหญ่และลึกทำให้ถึงสวรรค์ไวร่างกายกระตุกเกร็งเร่าๆ อยู่ใต้ตัวเขาทำเอาชายหนุ่มหลับตาเสพเอาความสุขเมื่อถูกบีบรัดรุนแรง“อาหลิงหลง รัดแรงมาก” ร่างของหญิงสาวบิดเกร็งอยู่นานส่งเสียงครวญครางออกจากลำคอตลอดจนฝูโจวที่เฝ้ามองอยู่อดยิ้มไม่ได้“งดงามเหลือเกิน หลิงหลงตอนนี้เจ้าเป็นของข้าแล้ว อา ดวงใจข้า ชาตินี้ทั้งชาติลมหายใจของข้าจะเป็นของเจ้า เป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียวหลิงหลง อา” หญิงสาวมองชายที่อยู่เหนือร่างตนตาลอยพยักหน้ารับรู้เมื่อเขาพร่ำบอกหายใจกระเส่าเสียงครางแหลมเล็กเล็ดลอดออกจากปากที่อ้าค้างหัวคิ้วยกสูงหลับตาล่องลอยในบางครั้ง“อ๊ะ พี่ฝูโจวข้ามีความสุขเหลือเกิน อา”“ข้าเ