All Chapters of ม่านรักพนาร้อน: Chapter 11 - Chapter 15

แขนเรียวของสีฝุ่นถูกมือใหญ่ของเดโชคว้าจับเอาไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปในถ้ำ ทำให้ใบหน้าสวยหันกลับมามองเขาด้วยความสงสัย“อย่าเพิ่งเข้าไป”“ทำไม”“จำที่ผมเคยบอกว่าเดินเข้าไป แล้วเดินกลับออกมาอยู่ที่เดิมได้ไหม”สีฝุ่นเงียบไปสักพักก่อนจะพยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะหันมองไปยังถ้ำแล้วหันกลับมามองหน้าเดโชอีกครั้งพร้อมกับที่ขาเรียวก้าวเดินถอยหลังมาหยุดยืนข้างเขาอย่างไม่คิดดื้อ“พนมมือตั้งจิตให้มั่น แล้วพูดตามผม”สีฝุ่นยกมือขึ้นมาประนมไหว้แล้วหลับตาลงเพื่อตั้งจิตทำสมาธิให้แน่วแน่แม้ว่าที่ผ่านมาเธอจะเป็นคนไม่ค่อยเชื่อเรื่องไสยศาสตร์เสียเท่าไหร่ แต่นับตั้งแต่เกิดเรื่องราวมากมายขึ้นในป่าแห่งนี้ก็ทำให้มุมมองความคิดของเธอมันเปลี่ยนไป และเชื่อว่าตัวบุคคล คาถาวิชานั้นมีจริงทั้งที่หลบซ่อนอยู่ในสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง และรอบตัวของเธอที่ไม่อาจจะมองเห็นได้“ตาเปิด หูเปิด จิตเปิด เผยภาพความจริง มายานั้นไซร้ มลายหายไปโดยพลัน”ถ้อยคำที่เรียงร้อยทำลายภาพมายาของพรานอินที่ครั้งหนึ่งเดโชเคยพูดนำให้นิลตราหลานของเขาได้พูดตามเมื่อครั้งที่พาเธอกลับมาส่ง ถูกเดโชเอ่ยท่องออกมาอีกครั้งแม้ว่าเขาจะยังไม่ได้พาสีฝุ่นเดินเข้า

ผืนฟ้าปีนป่ายต้นไม้มาจนถึงกลางป่าลึกก่อนจะหยุดยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ด้านบนโขลงช้าง แล้วทอดสายตามองลงไปยังช้างตัวหนึ่งที่ตัวใหญ่ที่สุดในโขลงซึ่งผืนฟ้าตั้งชื่อให้ช้างตัวนี้ว่า พลายผืนงาม เพื่อให้คล้ายกับชื่อของเขาเพราะพลายผืนงามนั้นมีขนาดตัวที่ใหญ่และสูงน่าเกรงขาม อีกทั้งยังมีงาที่ทั้งยาวและโค้งงออย่างสวยงาม ซึ่งเพียงแค่มองผ่านผืนฟ้าก็สามารถจำได้ในทันที ชื่อที่เขาตั้งให้นี้จึงเหมาะสมเป็นที่สุดพลายผืนงามเป็นช้างที่ผืนฟ้าเห็นมาตั้งแต่ตัวเขายังเด็กและเป็นช้างตัวแรกที่ผืนฟ้าได้พบเห็นในวันที่เขาเข้าป่ามาพร้อมกับคนเป็นพ่อ อีกทั้งยังเจอในตอนที่พลายผืนงามกำลังตกมันแต่มันกลับไม่ทำร้ายเขาและพลันสงบลงหมอบคลาน และกลายมาเป็นเพื่อนเล่นของผืนฟ้าจนกระทั่งถึงตอนนี้ผืนฟ้าจ้องมองพลายผืนงามและช้างตัวอื่น ๆ อยู่สักพักด้วยสายตานิ่งเรียบก่อนที่เขาจะละสายตาแล้วมองไปยังทางที่ช้างโขลงนี้วิ่งมา ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นรอยเท้าของช้างตัวน้อยทำให้ผืนฟ้านั้นรู้ว่าพวกมันไม่ได้วิ่งหนีหรือว่าวิ่งไล่สิ่งใดแต่พวกมันเพียงแค่วิ่งตามพลายผืนงามและช้างพังน้ำใสคู่ของพลายผืนงาม เหตุที่ผืนฟ้าตั้งชื่อนี้ให้ก็เพราะพังน้ำ