All Chapters of ม่านรักพนาร้อน: Chapter 1 - Chapter 10

11 Chapters

อารัมภบท

กรุงเทพมหานครดวงตากลมโตที่อยู่ภายใต้แว่นตาทรงกลมสีดำจับจ้องมองไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยมของโน้ตบุ๊กที่ปรากฏภาพและตัวเลขที่คู่ค้าทางธุรกิจได้ทำการส่งเอกสารข้อมูลต่าง ๆ มาทางอีเมล ทำให้ สีฝุ่น ลูกสาวเพียงคนเดียวของกษิดิศและภาพวาดคู่ สามีภรรยานักธุรกิจที่มีชื่อเสียงในแวดวงของสะสมมูลค่าสูงมีสายตาและสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไปก่อนที่คนตัวเล็กในชุดนอนสายเดี่ยวแบบกระโปรงสีดำความยาวเหนือหัวเข่าเนื้อผ้าบางเบาจะเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวใหญ่ แล้วนั่งกอดอกทอดสายตามองภาพนั้นด้วยสีหน้าที่เศร้าหมองและรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจดวงน้อยเหลือเกิน“งาช้างยังใหญ่ขนาดนี้ แล้วตัวช้างจะต้องใหญ่และมีอายุยืนยาวมานานขนาดไหน ไม่ใช่ว่าเข้าไปตัดมาจากช้างป่าหรอกเหรอ”ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเอ่ยพูดกับตัวเองด้วยความสงสัยเมื่อภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏแก่สายตาของเธอนั้น คือภาพของงาช้างคู่หนึ่งที่ใหญ่และสวยงามเกินกว่าจะเชื่อได้ว่าถูกตัดมาจากช้างบ้านที่เลี้ยงอยู่ข้างนอกป่าอีกทั้งลักษณะของงาช้างที่ถูกตัดราวกับลึกถึงโคนเช่นนี้ ก็ทำให้สีฝุ่นอดคิดไม่ได้ว่าช้างเจ้าของงาคู่นี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ก๊อก ก๊อกแต่ในขณะที่สีฝุ่นกำลังนั่งขบคิดกับตัวเองถ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 1

เช้าบ้านสีฝุ่น“ตามใจน้องอีกแล้ว”“เปล่าเลยครับ ผมเองก็อยากไปด้วย”เสียงพูดคุยที่ดังมาจากห้องรับแขกทำให้ร่างเล็กที่อยู่ในชุดกระโปรงสีขาวความยาวถึงข้อเท้าช่วงบนเป็นสายเดี่ยวแต่ปกปิดความขาวผ่องและหน้าอกอวบอิ่มที่เกินตัว ไว้ด้วยเสื้อยีนตัวสั้นความยาวถึงช่วงเอวและสะพายกระเป๋าหนังสีน้ำตาลไว้ด้านข้าง เป็นการแต่งตัวที่สบาย ๆ ไม่ได้ยึดติดกับแฟชั่นหรือแบรนด์เนมใด ๆหยุดยืนที่บันไดขั้นสุดท้ายแล้วมองไปยังห้องรับแขกด้วยใบหน้าที่ไม่สดชื่นเสียเท่าไหร่เนื่องจากเมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับพอจะหลับก็กลับฝันแปลก ๆ จนสะดุ้งตื่นขึ้นมา กว่าจะข่มตานอนหลับได้อีกครั้งก็เกือบจะเช้าเข้าไปแล้วสีฝุ่นพยายามปรับสีหน้าให้ดีขึ้นและเป็นปกติที่สุดก่อนจะเดินตรงไปยังห้องรับแขก ทำให้ชยพลละสายตาจากแม่ของเธอแล้วหันมาส่งยิ้มให้ ซึ่งสีฝุ่นที่แม้จะไม่มีอารมณ์อยากยิ้มเสียเท่าไหร่ก็จำต้องส่งยิ้มกลับไปให้อย่างไม่อาจจะเลี่ยงได้“สวัสดีค่ะพี่พล”“สวัสดีครับ”“ทานข้าวกับพี่เขาที่บ้านก่อนไหมลูก หรือว่าจะออกไปทานข้างนอก”“พี่พลทานมาหรือยังคะ”“ยังครับ”“งั้นไปทานข้างนอกดีกว่าค่ะ พี่ผึ้งจะได้ไม่ต้องตั้งโต๊ะหลายรอบ”สีฝุ่นเอ่ยพูดด้วยใบ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 2

“ขอบใจมากลูก”“คุณยายอยู่คนเดียวเหรอคะ”“อยู่กันหลายคน แต่ยายมาหาหนูคนเดียว”“มาหาหนู?”“...”“หมายถึงมาขายบัตรเข้าเยี่ยมชมให้หนูน่ะเหรอคะ”คุณยายใจดีไม่ตอบอะไรกลับมามีเพียงแค่รอยยิ้มบนใบหน้าที่ยังคงอยู่เหมือนเดิม ทำให้สีฝุ่นที่นึกเอะใจในคำพูดนั้นมองหน้าคุณยายด้วยความสงสัยและแปลกใจไม่น้อย เพราะครั้งแรกที่มองมาเห็นคุณยายก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน“เดี๋ยวพี่จัดการให้”“ขอบคุณค่ะ”สีฝุ่นละสายตาจากคุณยายแล้วหันไปมองหน้าชยพลที่เอ่ยพูดขึ้นทำลายความเงียบก่อนจะหันกลับมามองคุณยาย หลังจากที่ได้ยินเสียงไม้เท้าแล้วเห็นว่าร่างเล็กที่หลังค่อมงอเล็กน้อยเดินเข้าไปด้านหลังเคาน์เตอร์เพื่อทำการขายบัตรให้แก่ชยพล“เรียบร้อยครับ”สีฝุ่นส่งยิ้มให้ร่างสูงที่เดินกลับมาหาก่อนที่เธอจะมองไปยังคุณยายที่ยืนมองมาที่เธออยู่ก่อนแล้วทำให้เธอต้องส่งยิ้มกลับไป ก่อนจะก้าวเดินไปยังด้านในซึ่งเป็นบริเวณชั้นวางของเล่นมากมายที่ตั้งโชว์ ทำให้ดวงตาของสีฝุ่นนั้นเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นเพราะของเล่นหลาย ๆ ชิ้นก็เป็นของเล่นที่เธอเคยเล่นเมื่อครั้งยังเด็กแต่ตอนนี้มันกลับหายไปตามกาลเวลา“อันนี้พี่เคยเล่น”นิ้วมือเรีย
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 3

“เอ่อ สวัสดีครับ”สีฝุ่นที่กำลังยืนมองหน้าคุณยายใจดีที่ส่งยิ้มให้เธอด้วยแววตาสั่นระริก พลันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของผู้ชายวัยกลางคนเอ่ยทักทายเธอจากทางด้านหลัง และเมื่อเธอหันไปมองก็พบว่าเขาเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ไม่ไกลพร้อมกับมองมายังคุณยายตรงหน้าเธอ“ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมไม่ได้มาต้อนรับพอดีติดธุระอยู่ชั้นสอง เอ่อ แม่ครับผมพาไปนั่งนะครับ”“แม่เหรอ”“อ้าว แล้วแม่มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้”สีฝุ่นที่พูดพึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัยอยู่นั้นหันกลับไปมองคุณยายใจดีอีกครั้งเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป อีกทั้งคุณยายยังพูดราวกับว่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้“!”และที่ทำให้สีฝุ่นตกใจจนขาเรียวถึงกับก้าวเดินถอยหลังก็เพราะเมื่อหันหน้ากลับมามองคุณยายอีกครั้ง ใบหน้าของคุณยายที่เธอเห็นหน้าตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาและยืนคุยกับเขาอยู่นานสองนานมีใบหน้าที่เปลี่ยนไป ไม่หลงเหลือเค้าโครงของคุณยายท่านนั้นหลงเหลืออยู่เลย“น้องฝุ่นครับ”“...”“น้องฝุ่น เป็นอะไรหรือเปล่า”“ปะ เปล่าค่ะ”เสียงของชยพลที่เอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ ทำให้สีฝุ่นหลุดออกจากภวังค์ความคิดที่ตีรวนกันอยู่ในหัวด้วยความสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 4

ซึ่งของชิ้นนี้ตัวเจ้าของร้านเองก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขาเก็บไว้ตั้งแต่ตอนไหนหรือว่าได้มาอย่างไรดูเหมือนจะไม่เคยเห็นเสียด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไรเพราะเขามีของสะสมมากมายจนบางสิ่งบางอย่างก็อาจจะหลงลืมไปบ้าง และที่สำคัญเจ้าของร้านยังให้สีฝุ่นมาฟรี ๆ โดยบอกว่าแทนคำขอโทษที่เขาไม่ได้ออกมาต้อนรับและขอเพียงแค่ให้เธอเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีก็เท่านั้น“คมแฝกมั้งคะ”“อันแค่นี้จะทำอะไรใครได้ครับ”“ห้ามดูถูกนะคะ เพราะถ้าเจ้าของเขาเก่ง ต่อให้เป็นไม้ธรรมดาก็กลายเป็นไม้วิเศษได้”“เจ้าของก็ฝุ่นไง”“คะ?! ฝุ่นไม่ใช่เจ้าของเขาสักหน่อย”“เขาไหนครับ พี่หมายถึงไม้ที่อยู่ในมือเราต่างหาก”สีฝุ่นที่นั่งมองกระบองไม้ยาวด้วยสีหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ระคนไปด้วยความรู้สึกมันเขี้ยวจนนึกอยากหักครึ่งกระบองไม้นี้ด้วยความหมั่นไส้ ซึ่งเมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไปก็รีบเก็บสีหน้าไว้ภายใต้ใบหน้าที่นิ่งเรียบ“ก็ไม้ไงคะ ไม้คือเขา”“ครับ”ชยพลมองหน้าสีฝุ่นยิ้ม ๆ ด้วยความเอ็นดูในใจก็นึกอยากจะเอื้อมมือไปลูบหัวเธอเหลือเกิน แต่ก็เกรงว่าสีฝุ่นจะไม่ชอบใจเพราะเธอไม่ชอบให้ใครถึงเนื้อถึงตัวเธอเสียเท่าไหร่สีฝุ่นมองจ้องกระบองไม้อั
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 5

เสียงร่ำไห้ดังอยู่ในบ้านที่แสนเงียบเหงายิ่งตอกย้ำความรู้สึกโดดเดี่ยวให้ทับถมจนสีฝุ่นแทบจะดึงตัวเองกลับมาไม่ได้ สองแขนเรียวก็กอดพวงดอกพุ่มแดงไว้แนบอกและก้มหน้าหลั่งรินน้ำตาออกมาจนมันไหลเปียกกระโปรงสีขาวที่เธอสวมใส่“คิดถึงจะตายอยู่แล้ว”เสียงหวานเอื้อนเอ่ยความรู้สึกออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ยังคงรินไหลไม่ขาดสาย เธอร้องไห้หนักเสียจนหายใจไม่ออกจนต้องเงยหน้าขึ้นและพยายามดึงสติที่มันหลุดลอยไปยังที่ที่อยู่แสนไกลให้กลับมาดวงตาคู่สวยที่แพขนตายาวเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาหลับตาลงก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาทางปากจนกระทั่งกลับมาหายใจได้เป็นปกติ มือเรียวก็กดปิดรูปภาพก่อนจะกดเข้าไปยังรายชื่อผู้ติดต่อเมื่อเธอตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับความรู้สึกที่รุมเร้าอยู่ในตอนนี้ซึ่งรอสายไม่นานคนปลายสายที่แรกเริ่มเดิมทีเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า แต่ตอนนี้กลับพัฒนามาเป็นเพื่อนร่วมงานที่สีฝุ่นนั้นไว้ใจ“(ครับ)”“มาหาฉันหน่อยได้ไหม ฉันมีเรื่องที่อยากจะขอร้องนายให้ช่วย...เดโช”อีกด้านร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกเอนกายพิงลำต้นของต้นไม้ใหญ่บริเวณน้ำตกหน้าถ้ำโดยที่ในอ้อมแขนนั้นมีกระบองไม้ยาวคู่กายติดตัวเขาไว้ไม่เคยห่าง สายตาคู่คมที่อย
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 6

ซึ่งคำพูดของสีฝุ่นก็ทำให้คนเป็นแม่นั้นเงียบไปและก่อเกิดความรู้สึกที่แสนจะทุกข์ใจเพราะเป็นห่วงลูกสาวของตัวเองเหลือเกิน“งั้นฝุ่นบอกแม่ได้ไหม ว่าจังหวัดที่หนูไปมันคือจังหวัดอะไร อย่างน้อยก็ให้แม่ได้รู้ว่าลูกสาวแม่ไปอยู่ที่ไหนไม่ใช่เคว้งคว้างและไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูเลย”“...จังหวัดอุตรดิตถ์ค่ะ”“ไปกับใครลูก”“เดโชค่ะ”“เดโช ไกด์ในบริษัทของหนูน่ะเหรอ”“ค่ะ”“เฮ้อ แม่บอกตามตรงว่าแม่ไม่อยากให้หนูไปจริง ๆ แต่ถ้าการที่หนูไปแล้วมันจะทำให้ลูกสาวแม่ปลดล็อคทุกอย่างได้แม่ก็ยอม แต่หนูต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะคะและไม่ว่าที่นั่นมันจะสัญญาณแย่แค่ไหน หากหนูรู้สึกไม่ปลอดภัยต้องรีบติดต่อมาหาแม่ทันที”สีฝุ่นพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งสองคนจะโผเข้ากอดกันอีกครั้งซึ่งภาพวาดนั้นก็กอดกระชับลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอไว้ในอ้อมอกด้วยความรักและห่วงใย อย่างที่ไม่อาจจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ รู้เพียงแค่ว่าหากสีฝุ่นเป็นอะไรไปเธอคงอยู่ไม่ได้“ส่วนพ่อของหนู เดี๋ยวแม่คุยให้นะคะ ยังดีที่เดโชไปด้วย แต่หนูก็จะไว้ใจเขามากไม่ได้นะ ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย”“ค่ะแม่ หนูจะดูแลตัวเองให้ดี ขอบคุณนะคะ”“คิดไปแล้วก็นึกอยากเจอหนุ่มลึกลับคนนั้นจริ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 7

“อย่าใคร่รู้ นึกฝักใฝ่ ในสิ่งที่ไม่เคยพบเห็น”ดวงตากลมโตของสีฝุ่นมองไปยังป้ายที่ปักอยู่ริมทางก่อนจะอ่านออกเสียงขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบเชียบภายในรถ ทำให้เดโชที่นั่งขับรถเงียบ ๆ พร้อมกับคิดถึงเรื่องต่าง ๆ มากมายที่เกิดขึ้นยังสถานที่ที่เขากำลังมุ่งหน้าไป หันกลับมามองหน้าสีฝุ่นก่อนจะมองไปยังป้ายนั้นผ่านกระจกส่องหลังด้วยสายตานิ่งเรียบ“ตอนที่นายมา เคยเห็นป้ายนั้นหรือเปล่า”“เห็น”“ค่อยโล่งอกหน่อย นึกว่าฉันกับนิลตราจะเห็นกันแค่สองคนอีกแล้ว”“ไม่ดีใจหรือไง”“ดีใจอะไร ดีใจที่โดนผีหลอกน่ะเหรอ”“ก็อาจจะไม่ใช่ผี”“แล้วนายคิดว่าเป็นอะไร”สีฝุ่นเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะตั้งแต่วันนั้นที่พวกเธอออกมาจากป่าและคุณตาใจดีที่ขับรถมาส่งบอกว่าไม่เห็นตลาดและผู้คนเหมือนที่เธอและนิลตราเห็น อีกทั้งยังไปยืนคุยกับพวกเขาเป็นเรื่องเป็นราวก็ทำให้พวกเธอต่างแปลกใจและอดจะรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้ จนถึงตอนนี้ที่กำลังมุ่งหน้ากลับไปอีกครั้งก็ยังรู้สึกหวั่นใจว่าจะพบเจอเหตุการณ์อะไรเหมือนอย่างในวันนั้นอีกหรือเปล่า“อาจจะเป็นแม่สื่อ”“ฉันเพิ่งรู้ว่านายเป็นคนชอบพูดจาอะไรเหลวไหลแบบนี้”“เหลวไหลเหรอ แต่ตอนนี้เพื่อนคุณก็มีความสุ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 8

เมื่อเดินเข้ามาข้างในก็พบกับบรรยากาศที่เงียบเชียบและมืดสลัวเพราะกิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่แผ่ใบปกคลุมด้านบนจนแสงสว่างสาดส่องเข้ามาได้เพียงน้อยนิด ซึ่งทางเดินก็ยังเป็นทางเล็ก ๆ เหมือนที่สีฝุ่นเคยมากับนิลตราในครั้งแรกทำให้คนตัวเล็กระบายยิ้มในขณะที่มองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่สั่นระริกเพราะมันเป็นภาพที่เธอคิดถึงมาโดยตลอดแต่เมื่อเดินเข้ามาเป็นระยะทางหลายกิโลสีฝุ่นก็เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวเธอมันเปลี่ยนไป ทั้งแสงสว่างที่จากเดิมทีก็มีเพียงแค่น้อยนิดแต่ตอนนี้กลับยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ จนเหมือนว่าใกล้จะค่ำแล้วด้วยซ้ำทั้ง ๆ ที่ด้านนอกตอนที่เธอลงมาจากรถท้องฟ้ายังสว่างสดใสนาฬิกาที่ข้อมือเล็กก็บอกเวลาว่าผ่านเก้านาฬิกามาเพียงแค่ไม่กี่นาที และเสียงของแมลงหรือนกที่ขับขานก็พลันเงียบไปได้ยินเพียงแค่เสียงเท้าของเธอและเดโชที่เดินอยู่ด้านหน้าเท่านั้นที่ดังอยู่ในตอนนี้“เสียงฟ้าร้องเหรอ”ซึ่งสีฝุ่นคิดในใจได้ไม่ทันไรว่าบรรยากาศมันเงียบแปลก ๆ ท้องฟ้าเบื้องบนก็ส่งเสียงคำรามในทันที แต่มันเป็นเสียงที่ส่งสัญญาณเหตุการณ์เลวร้ายมากกว่าจะเป็นเรื่องดี“อืม อีกไม่นานคงจะตก”“ฝนตก! แล้วเราจะไปพักที่ไหนล่ะ”“เร่งเดินไปให้ถึงถ
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more

ม่านรักพนาร้อน ตอนที่ 9

เวลาเดินผ่านไปนานหลายชั่วโมงที่เดโชและสีฝุ่นมาหลบฝนอยู่บริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ที่หนาทึบมากกว่าบริเวณอื่น พร้อมกับที่เดโชนั้นหยิบร่มพกพาขนาดเล็กมาให้สีฝุ่นเพื่อให้เธอหลบซ่อนเม็ดฝนที่เทกระหน่ำลงมาอยู่ภายในนั้นแต่ตัวเขากลับนั่งตากฝนอยู่ข้างนอกราวกับว่ากำลังนั่งพักผ่อนหย่อนใจและไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสายฝนที่ตกลงมาจนแทบจะมองไม่เห็นทาง แม้ว่าสีฝุ่นจะพยายามให้เขาเข้ามาหลบด้วยกันแต่เดโชก็ปฏิเสธจนสีฝุ่นต้องยอมแพ้ถึงแม้ว่าจะกลัวฟ้าผ่าแต่ก็จำต้องนั่งอยู่ตรงนี้เพราะไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้ทั้งนั้นจนกระทั่งตอนนี้ที่สายฝนนั้นเริ่มซาจนเหลือเพียงแค่ละอองฝนบาง ๆ สีฝุ่นก็ทำการหุบร่มแล้วเงยหน้ามองขึ้นไปข้างบนแล้วถอนหายใจออกมาเสียงดัง“เฮ้อ! ในที่สุดเทวดาเบื้องบนก็ไว้ชีวิตนายกับฉันสักที”“ไปกันต่อเถอะ เดี๋ยวจะมืด”“ไปเลยเหรอ”สีฝุ่นเอ่ยถามพร้อมกับรีบลุกขึ้นเดินตามหลังร่างสูงของเดโชที่เมื่อพูดจบก็หอบข้าวของมากมายเดินนำหน้าเธอไปอย่างไม่รอ ทำให้ร่างเล็กของสีฝุ่นที่เปียกชุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าเพราะแม้จะมีร่มแต่สายฝนที่เทกระหน่ำและลมที่พัดกระโชกมาทั่วสารทิศก็ทำให้เธอไม่อาจจะหลบเลี่ยงได้พ้น แทบจะต้องวิ่งต
last updateLast Updated : 2026-03-26
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status