جميع فصول : الفصل -الفصل 23

ตอนที่21 : รถทัวร์สู่สวรรค์"รถทัวร์ลงใต้รอบสี่ทุ่ม... พวกคุณๆ น่าจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ความนานในการนั่งรถทัวร์ลงใต้ใช่มั้ยจ๊ะ" จวงเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ นัยน์ตาคมพราวระยับ "จวงลาคุณณีกับบ้านเพราะแม่จวงเข้าโรงพยาบาล คุณณีให้ลายาวเลยเพราะใกล้วันปีใหม่แล้วด้วย คืนนั้นฝนตกปรอยๆ ผู้โดยสารบนรถไม่เต็มเพราะเป็นรอบสุดท้าย จวงที่นั่งอยู่เบาะหลังสุดฝั่งคนขับคนเดียว เบาะตรงข้ามข้างกันที่ติดกับห้องน้ำไม่มีคนนั่ง คนที่คอยแจกน้ำแจกขนมเลยเอาของไปวาง พอรถออกไปได้สักชั่วโมงคนนั้นเขาใส่เสื้อช็อปวิศวะสีเทา กางเกงยีนขาดเข่า รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีแทนคล้ำแดดนิดๆ เดินมาเข้าห้องน้ำ" จวงกำลังบรรยายเพื่อให้ทุกคนเห็นภาพ” บนรถทัวร์ที่ค่อนข้างกว้าง มีที่ชาร์จโทรศัพท์ละปรับนอนได้ อย่างหรูเลยนิ” ภาพฉายชัดในหัว พอเริ่มออกจากโซนกรุงเทพ ถนนตอนดึกก็โล่งมาก โชเฟอร์เหยียบคันเร่งมิดไมล์ บัสโฮสสเตทนั่งหลับสัปหงกอยู่ข้างคนขับ ปล่อยให้เบาะหลังกลายเป็นพื้นที่ลับตาคน"จังหวะที่รถหักหลบมอเตอร์ไซค์กะทันหัน... พี่วิศวะคนนั้นแกก็เสียหลัก ปลิวถลาลงมากระแทกกับเบาะที่จวงนั่งอยู่พอดีจ้ะ" จวงเล่าไปก็กัดริมฝีปากตัวเองไป "หน้าแก

บทส่งท้าย:รอยจำแสงแดดเช้าวันสุดท้ายของทริปสาดส่องลงบนโต๊ะสนามที่มีแก้วและจานวางเกลื่อนไปหมด ไร้ซึ่งร่องรอยความวุ่นวายและเสียงครางระเส่าของคืนที่ผ่านมา จวงเดินออกมาจากรถบ้านขนาดกลาง หัวฟูผมยุ่งเหยิง อ้าปากหาวกว้าง พร้อมเกาหัวแกร่กๆ มะขิ่นเดินตามออกมา หน้าตาดูยังไม่พร้อมจะตื่นเท่าไหร่ พวกเธอทยอยเก็บของบนโต๊ะใส่ถุงดำ พอช่วงสายบรรดาสาวๆ ต่างตื่นมาด้วยความเงียบสงบ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเล่าบนเตียงเมื่อคืน ราวกับมีข้อตกลงที่รู้กันเองว่าความลับเหล่านั้นจะถูกฝังไว้ที่แห่งนี้จวงและมะขิ่นช่วยกันเก็บกวาดกระป๋องเบียร์และเศษซากปาร์ตี้จนสะอาดตา หญิงและต่ายเช็กความเรียบร้อยของห้องพัก ขณะที่ณีและฝนจัดกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางกลับ ทุกคนกลับมาสวมวิญญาณผู้หญิงที่ดูสุภาพ เรียบร้อย และเพียบพร้อมในแบบที่สังคมรู้จักอีกครั้ง“พวกแก ถึงกรุงเทพฯ แล้วก็แยกย้ายเลยเหรอจะกินข้าวกันก่อน” ณีเอ่ยถามเพื่อนๆ ในรถ “โอย…จะอยู่ต่อยังไงไหว ป่านนี้บ้านคงเละหมดแล้ว ต้องกลับไปรบกับเด็กๆ อีก” ต่ายบ่นออกมาเมื่อรู้อนาคตว่าพอกลับถึงกรุงเทพต้องเจอกับอะไรบ้าง“อืม…ฉันก็คิดถึงลูกๆ แล้ว” หญิงเสริมอีกคน “แยกย้ายไปใช้ชีวิต มีโอกาสค่อยนัด