เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [PWP]

นิยายเรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น

บทนำ

บนรถตู้ MPV สุดหรูที่เบาะหนังปรับเอนได้ราวกับชั้นเฟิสต์คลาส หกสาวบนนั้นกำลังคึกคะนองเหมือนได้กลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง ทั้งที่จริงแล้ว 'ณี' 'หญิง' 'ฝน' และ 'ต่าย' สี่สาวที่เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่มัธยม ปัจจุบันอายุย่างเข้าเลขสี่ มีครอบครัวกันหมดแล้ว

ณี ไฮโซสาวที่วันๆ ต้องปวดหัวกับธุรกิจกงสีและลูกแฝด วันนี้สลัดคราบคุณนายมาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาดเข่า หญิง อินฟลูเอนเซอร์สาวสวยที่ต้องรักษาภาพลักษณ์หน้ากล้องตลอดเวลา วันนี้หน้าสดปล่อยผมสยาย ต่าย พยาบาลสาวที่ปกติเป๊ะทุกระเบียบนิ้ว วันนี้หยิบกางเกงช้างกับสายเดี่ยวสีแซ่บมาใส่ประชดที่ไม่ต้องอยู่เวรดึก ส่วนฝน หมอนวดแผนโบราณคิวทองคนเดียวในกลุ่มที่ยังไม่แต่งงาน แต่ก็อยู่กินกับแฟนหนุ่มมานาน สวมชุดเดรสพลิ้วสบายตา

สิบปีเต็มๆ ที่พวกเธอไม่ได้รวมตัวกันแบบนี้ เพราะต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาเลี้ยงลูก ดูแลสามี และทำงานจนแทบไม่มีเวลาหายใจ จนในที่สุด พวกสามีตัวดีคงทนเห็นภรรยาบ่นเหนื่อยไม่ไหว เลยรวมตัวลงขันจองที่พักลานแคมป์ปิ้งส่วนตัวที่สระบุรี พร้อมเหมา 'รถบ้าน' ขนาดใหญ่ไซส์บัสสองคันให้เป็นของขวัญไถ่โทษที่ปล่อยให้เหนื่อยมานาน วันหยุดนี้พวกเขาอาสาจะดูแลลูกๆเอง ปล่อยให้พวกคุณแม่ได้ไปพักผ่อนบ้าง จึงเกิดเป็นทริปที่ปลดปล่อยนี้ขึ้นมา

ส่วนสองสาวที่นั่งเบาะหน้า คือ 'จวง' คนขับรถและคนรับใช้คนสนิทของณี กับ 'ขิ่น' คนช่วยบอกทางที่เป็นคนรับใช้ของหญิง ทั้งคู่ได้อานิสงส์ตามเจ้านายมาพักผ่อนด้วย

“จวง ไปถูกใช่มั้ย” ณีชะโงกหน้าไปถามจากเบาะหลัง

“ถูกค่ะนาย มีจีพีเอสอยู่ข้างๆ กะยิ่งซาบาย ถ้าถึงทางเข้าแล้วหนูพอจำได้ ปีก่อนนู้นที่คุณนายกับคุณผู้ชายมา ช่ายหมายคะ” จวงสาวใต้ผิวเข้มพยักหน้า พูดติดทองแดงบอกอย่างมั่นใจ

“ขิ่น เธอก็บอกทางดี ๆ ล่ะ อย่าพาหลงนะ” หญิงกำชับเด็กในบ้านของเธอ

“ซาบายมากค่า คูยี๋ง ม่ายต้อเปงห่วง” ขิ่น สาวกะเหรี่ยงตัวเล็กหันมายิ้มแฉ่ง ตอบอย่างมั่นใจไม่แพ้กัน

“สนุกล่ะคราวนี้ ทองแดงกับเหน่อกะเหรี่ยงคุยกันตลอดทาง” ฝนหัวเราะร่วน

ฮ่าฮ่าฮ่า เสียงทุกคนหัวเราะลั่นรถตู้ ทำลายความเครียดที่สะสมมานับสิบปีจนหมดสิ้น

“วันนี้พวกเราจะไม่ทำอะไรเลยนะ นอกจากเมา! เรื่องกับข้าวสั่งของกินแกล้มเหล้าเอาอย่างเดียว ใครขยับตัวจทำโน่นนี่นั่น นอกเหนือจากกินหล้าจะโดนปรับ!” ณีย้ำกฎเหล็กของทริปนี้

“แล้วจะกินอะไรกันล่ะยะ ฉันเตรียมไวน์แดงที่พวกเธอชอบมาสามขวด จะพอมั้ยเนี่ย” ต่ายถามพร้อมชูถุงกระดาษ

“สามขวด? บ้าไปแล้วยัยต่าย! สมัยมหาลัยพวกเราฟาดวอดก้า เพียว ๆ ยังไม่สะเทือน นี่อัดอั้นมาสิบปี สามขวดพอแค่ล้างปากย่ะ เดี๋ยวแวะหน้าปากทาง เหมาเบียร์มาอีกสามลังเลยจวง!” หญิงแหวขึ้นมาอย่างขัดใจ ทำให้วงสนทนายิ่งครึกครื้นขึ้นไปอีก

ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง รถตู้ MPV ก็เลี้ยวผ่านแนวป่าเข้าสู่ลานแคมป์ปิ้งส่วนตัวที่สระบุรี บรรยากาศเงียบสงบโอบล้อมด้วยภูเขาและต้นไม้ใหญ่ ตรงหน้าพวกเธอคือรถบ้านคันโตสองคันจอดคู่กัน ท่ามกลางลานหญ้าสีเขียวขจี คันหนึ่งเป็นไซส์ใหญ่พิเศษสำหรับสี่สาว ส่วนอีกคันไซส์กะทัดรัดลดหลั่นลงมาสำหรับจวงและขิ่น ตรงกลางระหว่างรถสองคันมีระเบียงไม้กว้างขวาง จัดวางโต๊ะแคมป์ปิ้งและประดับด้วยหลอดไฟปิงปองเส้นยาวดูอบอุ่น

"โห ผัวพวกเรานี่มันทุ่มทุนสร้างจริง ๆ แฮะ นึกว่าจะให้มากางเต็นท์นอนปวดหลังซะอีก" ณีผิวปากหวือขณะก้าวลงจากรถ ยืดเส้นยืดสายสูดอากาศบริสุทธิ์

"ก็ลองให้กางเต็นท์สิ แม่จะโทรไปด่าเรียงตัวเลย" หญิงสะบัดผม สวมแว่นกันแดดเดินสำรวจพื้นที่

"จวง ขิ่น เอาของลงมาเลยจ้ะ เอาเบียร์ไปแช่ลังน้ำแข็งให้หมด ไวน์ตั้งไว้บนโต๊ะเลย"

สองสาวรับใช้รีบกุลีกุจอขนสัมภาระ ลังเบียร์สามลังที่เพิ่งแวะซื้อหน้าปากทาง และถุงอาหารสำเร็จรูปสารพัดอย่างลงมาจัดเตรียม ฝน หมอนวดสาวเดินไปช่วยกางเก้าอี้ผ้าใบสี่ตัวล้อมรอบโต๊ะเตี้ย ขณะที่ต่ายรับหน้าที่เปิดเครื่องเสียงบลูทูธ เลือกเพลย์ลิสต์เพลงยุค 90s ที่พวกเธอเคยฟังสมัยมหาลัยคลอเบาๆ

“ไปเดินสำรวจกัน ตรงนั้นมีลำธารด้วย ร้านอาหารอยู่ทางนั้น เดี๋ยวชั้นไปเช็คอินก่อน แล้วไปเจอกันที่ร้านอาหาร สั่งเต็มที่เลยนะ” ณีที่เคยมาครั้งหนึ่งแล้วบอกเพื่อนๆ

ณีนึกถึงเมื่อปีก่อน สามีพาเธอกับลูกๆมาพักผ่อน เธอเคยบ่นว่าคิดถึงเพื่อนๆ สามีคงยิน เลยจัดทริปนี้ให้

เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า อากาศเย็นสบายของสระบุรีก็เข้ามาแทนที่ หลอดไฟปิงปองสีส้มอมเหลืองสว่างขึ้น สร้างบรรยากาศให้ดูเป็นส่วนตัวสุดๆ จวงกับขิ่นขอตัวแยกไปจัดการเก็บของที่รถบ้านคันเล็ก ปล่อยให้เจ้านายทั้งสี่ได้เริ่มตั้งวง

อาหารเริ่มยอยมาเสริฟ ไก่ย่าง ส้มตำ ลบ น้ำตก ปลาเผา หมูกระทะชุดใหญ่

จนทางร้านต้องโต๊ะแค้มปิ้งมาตั้งเสริมให้

"มา! แก้วแรก แด่อิสรภาพสิบปีที่รอคอย!" ณีรับหน้าที่เปิดไวน์แดงที่แช่เย็นไว้ รินใส่แก้วทรงสูงแจกจ่ายให้เพื่อนครบทุกคน "ชน!" สี่สาวกระแทกแก้วกันเสียงดังใส ก่อนจะจิบไวน์รสฝาดเฝื่อนที่ชวนให้เลือดสูบฉีด

แอลกอฮอล์เริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว ประกอบกับบรรยากาศที่เป็นใจ เรื่องราวสัพเพเหระตั้งแต่เรื่องลูกสอบเข้าโรงเรียน ไปจนถึงเรื่องวีรกรรมของสามีถูกหยิบยกมานินทากันอย่างออกรสออกชาติ จนกระทั่งไวน์ขวดที่สองถูกเปิด และเบียร์กระป๋องแรกถูกงัดฝาออก

"นี่ กฎข้อที่สองของคืนนี้นะ" ณีวางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะ กวาดสายตามองเพื่อนที่เริ่มหน้าแดงระเรื่อ "ห้ามคุยเรื่องลูก เรื่องงานบ้าน หรือเรื่องปวดหัวอะไรทั้งนั้น หนีผัวมาทั้งที... มันต้องคุยเรื่องที่ทำให้เลือดลมมันสูบฉีดสิยะ"

"เรื่องอะไรยะ ซีรีส์เกาหลีเหรอ" ฝนแกล้งถามตาใส

"ซีรีส์บ้าบออะไรล่ะ เรื่องบนเตียงสิย๊ะ!" หญิงสวนขึ้นมาทันควัน หัวเราะคิกคัก

"เอางี้! ใครมีทีเด็ด ใครเคยไปแซ่บที่ไหน หรือประสบการณ์ครั้งไหนที่มันสุดยอดจนลืมไม่ลง งัดมาเล่าให้หมด คืนนี้เราจะมารำลึกความหลังกัน"

ต่าย พยาบาลสาวที่ดูเรียบร้อยที่สุดในกลุ่มถึงกับสำลักเบียร์ หน้าแดงแปร๊ด

"บะ... บ้าเหรอพวกแก ใครจะไปกล้าเล่าเรื่องแบบนั้น"

"ไม่ต้องมาทำติ๋มเลยยัยต่าย แก่ๆกันแล้ว ฉันรู้นะว่าแกน่ะซ่อนรูปที่สุดในกลุ่มแล้ว" ณีชี้หน้าคาดคั้น "เริ่มที่แกเลย ประสบการณ์ที่เสียวที่สุด แซ่บที่สุด... เล่ามาเดี๋ยวนี้!"