LOGINกลุ่มเพื่อนสาวสี่คนไม่ได้รวมตัวกันมานานนับสิบปี เพราะต่างแยกย้ายไปมีครอบครัว เพื่อทริปเพื่อนรักรวมตัวกันดื่มจนเมา ก็มีเกมเล่าประสบการณ์เซ็กที่ประทับใจที่สุดของแต่ละคนเกิดขึ้น เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตาม
View Moreบทส่งท้าย:รอยจำแสงแดดเช้าวันสุดท้ายของทริปสาดส่องลงบนโต๊ะสนามที่มีแก้วและจานวางเกลื่อนไปหมด ไร้ซึ่งร่องรอยความวุ่นวายและเสียงครางระเส่าของคืนที่ผ่านมา จวงเดินออกมาจากรถบ้านขนาดกลาง หัวฟูผมยุ่งเหยิง อ้าปากหาวกว้าง พร้อมเกาหัวแกร่กๆ มะขิ่นเดินตามออกมา หน้าตาดูยังไม่พร้อมจะตื่นเท่าไหร่ พวกเธอทยอยเก็บของบนโต๊ะใส่ถุงดำ พอช่วงสายบรรดาสาวๆ ต่างตื่นมาด้วยความเงียบสงบ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเล่าบนเตียงเมื่อคืน ราวกับมีข้อตกลงที่รู้กันเองว่าความลับเหล่านั้นจะถูกฝังไว้ที่แห่งนี้จวงและมะขิ่นช่วยกันเก็บกวาดกระป๋องเบียร์และเศษซากปาร์ตี้จนสะอาดตา หญิงและต่ายเช็กความเรียบร้อยของห้องพัก ขณะที่ณีและฝนจัดกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางกลับ ทุกคนกลับมาสวมวิญญาณผู้หญิงที่ดูสุภาพ เรียบร้อย และเพียบพร้อมในแบบที่สังคมรู้จักอีกครั้ง“พวกแก ถึงกรุงเทพฯ แล้วก็แยกย้ายเลยเหรอจะกินข้าวกันก่อน” ณีเอ่ยถามเพื่อนๆ ในรถ “โอย…จะอยู่ต่อยังไงไหว ป่านนี้บ้านคงเละหมดแล้ว ต้องกลับไปรบกับเด็กๆ อีก” ต่ายบ่นออกมาเมื่อรู้อนาคตว่าพอกลับถึงกรุงเทพต้องเจอกับอะไรบ้าง“อืม…ฉันก็คิดถึงลูกๆ แล้ว” หญิงเสริมอีกคน “แยกย้ายไปใช้ชีวิต มีโอกาสค่อยนัด
ตอนที่ 22 : หลังรถทัวร์‘อื้อ... พี่ทัช... เดี๋ยวคนเห็น...’ จวงกระซิบเสียงสั่น หันไปมองหน้ารถด้วยความหวาดระแวง แต่ทุกคนยังคงหลับ และกระเป๋ารถก็หลับลึก‘ไม่มีใครสนใจเบาะหลังหรอกน่า...’ พี่ทัชกระซิบกลับ ดึงนิ้วที่เปียกชุ่มออกมา ก่อนจะปลดตะขอและรูดซิปกางเกงยีนของตัวเองลง เผยให้เห็นความแข็งขึงที่ขยายตัวจนคับแน่น เขาจับมือของจวงให้ล้วงเข้าไปกอบกุมความใหญ่โตนั้นไว้ความร้อนผ่าวที่สัมผัสได้ทำเอาจวงขนลุกซู่ เธอขยับตัวขึ้นไปคร่อมบนตักของชายหนุ่มอย่างรู้หน้าที่ กระโปรงทรงสอบร่นขึ้นมากองที่เอว แต่…” จวงอ้าขาไม่ถนัด ต้องให้เขาถอยลงมาหน่อย เขาทำไงรู้มั้ยคะ?” จวงหยุดดื่มเบียร์แล้วถามพวกเจ้านายทั้งนาย “ยังไง” ฝนรีบถามเพราะอยากรู้ จวงที่ใส่กางเกงวอร์มนั่งอยู่บนเก้าอี้แค้มปิ้ง ก็ไหลตัวลงมาเหลือแค่เหนือเอวขึ้นไปที่อยู่บนเก้าอี้ ต่ายที่กำลังกระดกเบียร์ก็สำลักเบียร์พุ่งใส่หน้าฝน แล้วทุกคนก็หัวเราะออกมา “หนูก็บอกพี่ทัชไม่ต้องไหลลงมาขนาดนั้น เขาก็ดันตัวเองกลับขึ้นไป” ทัชจับสะโพกของจวงยึดไว้มั่น ก่อนจะดันแก่นกายใหญ่โตสวนขึ้นมาในรวดเดียว!‘อ๊า!! / ซี้ดดดด... แน่นฉิบหาย!’ จวงเกือบหวีดร้องสุดเสียง แต่โชคดี
ตอนที่21 : รถทัวร์สู่สวรรค์"รถทัวร์ลงใต้รอบสี่ทุ่ม... พวกคุณๆ น่าจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ความนานในการนั่งรถทัวร์ลงใต้ใช่มั้ยจ๊ะ" จวงเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ นัยน์ตาคมพราวระยับ "จวงลาคุณณีกับบ้านเพราะแม่จวงเข้าโรงพยาบาล คุณณีให้ลายาวเลยเพราะใกล้วันปีใหม่แล้วด้วย คืนนั้นฝนตกปรอยๆ ผู้โดยสารบนรถไม่เต็มเพราะเป็นรอบสุดท้าย จวงที่นั่งอยู่เบาะหลังสุดฝั่งคนขับคนเดียว เบาะตรงข้ามข้างกันที่ติดกับห้องน้ำไม่มีคนนั่ง คนที่คอยแจกน้ำแจกขนมเลยเอาของไปวาง พอรถออกไปได้สักชั่วโมงคนนั้นเขาใส่เสื้อช็อปวิศวะสีเทา กางเกงยีนขาดเข่า รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีแทนคล้ำแดดนิดๆ เดินมาเข้าห้องน้ำ" จวงกำลังบรรยายเพื่อให้ทุกคนเห็นภาพ” บนรถทัวร์ที่ค่อนข้างกว้าง มีที่ชาร์จโทรศัพท์ละปรับนอนได้ อย่างหรูเลยนิ” ภาพฉายชัดในหัว พอเริ่มออกจากโซนกรุงเทพ ถนนตอนดึกก็โล่งมาก โชเฟอร์เหยียบคันเร่งมิดไมล์ บัสโฮสสเตทนั่งหลับสัปหงกอยู่ข้างคนขับ ปล่อยให้เบาะหลังกลายเป็นพื้นที่ลับตาคน"จังหวะที่รถหักหลบมอเตอร์ไซค์กะทันหัน... พี่วิศวะคนนั้นแกก็เสียหลัก ปลิวถลาลงมากระแทกกับเบาะที่จวงนั่งอยู่พอดีจ้ะ" จวงเล่าไปก็กัดริมฝีปากตัวเองไป "หน้าแก
ตอนที่ 20 : รสชาติที่คุ้นเคย“เราบดกันไปตั้งแต่ในลิฟต์เลย พอถึงห้องฉันก็ให้เขาไปอาบน้ำก่อน ฉันอยากดื่มต่ออีกหน่อย คือฉันอยากเมาน่ะ เขาชวนฉันให้ไปอาบด้วยกัน ฉันบอกไม่ชอบในห้องน้ำ พอออกมา ฉันสำลักเหล้าแล้วหัวเราะออกมาเลย ฮ่าฮ่า” ต่ายหยุดกระดกเหล้า“ทำไมวะ” ฝนที่สนิทก่ะต่ายที่สุดถามทันที “เขาเดินออกมาแล้วมันชี้ออกมาเลยน่ะ ชี้โด่ออกมาเลย” เท่านั้นแหละ ฮากันทั้งวง “เขารีบไล่ฉันไปอาบน้ำเลยทีเดียว คงจะเขิน พอออกมาฉันก็ขอนั่งดื่มกันอีกสักหน่อย แต่เขาไม่ไหวแล้ว จู่โจมทันทีเลย”‘พี่คิดถึงต่ายเหลือเกิน... คิดถึงทุกอย่างที่เป็นต่าย’ ริมฝีปากหยักกดลงมาจูบลงบนกลีบปากของต่ายอย่างนุ่มนวลในตอนแรก ก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและโหยหาตามอารมณ์ที่อัดอั้นมานับสิบปี ต่ายจูบตอบเขาอย่างรุนแรงพอกัน สองมือขยุ้มผมเส้นหนาของเขาแน่น รสชาติของมาร์ตินี่สองลิ้นผสานกันจนทำให้สติสัมปชัญญะเลือนราง เหลือเพียงสัญชาตญาณความต้องการที่พลุ่งพล่านพี่ต้นจัดการชุดคลุมอาบน้ำของต่ายให้เลื่อนลงไปกองที่เอว ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไปวางบนเตียงกว้าง เขาตามลงมาทาบทับ สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างที่เขาสัมผัสมานับครั้งไม่ถ้วนในอดีต แต่ตอนนี
ตอนที่2.2 ในห้องล็อกกอร์ “เปล่า ยังไม่ใช่ตอนนั้น เสียงนาฬิกามันดังเตือนก่อน เราต้องรีบกลับออกไป เพื่อไม่ให้ทุกคนสงสัย จนงานเลิกทุกคนแยกย้าย เขาก็ข้อความมา ว่ารออยู่ในห้องล็อคเกอร์ ฉันก็ปลีกตัวไปหาเขา” หญิงกระดกเบียร์ที่ถือยู่อีกครั้งก่อนวางลง“อีนี่มันร้าย...” ณีบอกพร้อมยกบียร์ชนกับฝนและต่าย“พอเข้
ตอน 3.1 หมอนวดสาวกับคุณอาข้างห้อง"เรื่องของฉันเหรอ... ต้องเริ่มจาก 'คุณอาข้างห้อง' สุดหล่อที่ชอบมาขอให้นวดแก้อาการปวดเมื่อย" ฝนเริ่มเล่าพร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม มือเรียวที่คุ้นเคยกับการนวดเฟ้นยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบเบาๆ"คุณอาภพ แกเป็นพ่อหม้ายวัยสี่สิบปลายๆ ที่ดูแลตัวเองดีมาก กล้ามแน่นเปรี๊ยะยิ่งกว่า
ตอนที่2.นักบาสมหาลัย"ตาฉันแล้วใช่มั้ย" หญิงยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจ"เรื่องของฉัน... ต้องย้อนไปไกลหน่อย สมัยปีหนึ่งนู่น""พวกแกจำพี่เคน กัปตันบาสปีสี่ได้ป่าว ที่หล่อๆ รอยสักเต็มแขนอะ" หญิงเริ่มเปิดประเด็น"จำได้! กรี๊ดดด คนนั้นตัวท็อปมหาลัยเลยนะเว้ย แกไปเสร็จเขาตอนไหนวะ
ตอนที่1.3 หลังม่านกั้น"พี่เอกดึงฉันเข้าไปจูบอีกรอบ..." ต่ายเล่าต่อ มือเรียวประคองกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบไว้แน่นเพื่อระงับความตื่นเต้น "ตอนนั้นฉันลืมเรื่องกฎของโรงพยาบาลไปหมดเลย รู้ตัวอีกทีเราก็กอดรัดกันอยู่บนเตียงคนไข้แล้ว"นั่นคือสิ่งที่ต่ายเลือกจะเล่า แต่ความจริงที่ซ่อนอยู่ในหัว...ภาพเหล่านั้นย้อน