ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / โรแมนติก / เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP] / ตอนที่12.รอยจำ

แชร์

ตอนที่12.รอยจำ

ผู้เขียน: ดำชมพู
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-21 07:23:04

บทส่งท้าย:รอยจำ

แสงแดดเช้าวันสุดท้ายของทริปสาดส่องลงบนโต๊ะสนามที่มีแก้วและจานวางเกลื่อนไปหมด ไร้ซึ่
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่12.รอยจำ

    บทส่งท้าย:รอยจำแสงแดดเช้าวันสุดท้ายของทริปสาดส่องลงบนโต๊ะสนามที่มีแก้วและจานวางเกลื่อนไปหมด ไร้ซึ่งร่องรอยความวุ่นวายและเสียงครางระเส่าของคืนที่ผ่านมา จวงเดินออกมาจากรถบ้านขนาดกลาง หัวฟูผมยุ่งเหยิง อ้าปากหาวกว้าง พร้อมเกาหัวแกร่กๆ มะขิ่นเดินตามออกมา หน้าตาดูยังไม่พร้อมจะตื่นเท่าไหร่ พวกเธอทยอยเก็บของบนโต๊ะใส่ถุงดำ พอช่วงสายบรรดาสาวๆ ต่างตื่นมาด้วยความเงียบสงบ ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเล่าบนเตียงเมื่อคืน ราวกับมีข้อตกลงที่รู้กันเองว่าความลับเหล่านั้นจะถูกฝังไว้ที่แห่งนี้จวงและมะขิ่นช่วยกันเก็บกวาดกระป๋องเบียร์และเศษซากปาร์ตี้จนสะอาดตา หญิงและต่ายเช็กความเรียบร้อยของห้องพัก ขณะที่ณีและฝนจัดกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางกลับ ทุกคนกลับมาสวมวิญญาณผู้หญิงที่ดูสุภาพ เรียบร้อย และเพียบพร้อมในแบบที่สังคมรู้จักอีกครั้ง“พวกแก ถึงกรุงเทพฯ แล้วก็แยกย้ายเลยเหรอจะกินข้าวกันก่อน” ณีเอ่ยถามเพื่อนๆ ในรถ “โอย…จะอยู่ต่อยังไงไหว ป่านนี้บ้านคงเละหมดแล้ว ต้องกลับไปรบกับเด็กๆ อีก” ต่ายบ่นออกมาเมื่อรู้อนาคตว่าพอกลับถึงกรุงเทพต้องเจอกับอะไรบ้าง“อืม…ฉันก็คิดถึงลูกๆ แล้ว” หญิงเสริมอีกคน “แยกย้ายไปใช้ชีวิต มีโอกาสค่อยนัด

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่11.2หลังรถทัวร์

    ตอนที่ 22 : หลังรถทัวร์‘อื้อ... พี่ทัช... เดี๋ยวคนเห็น...’ จวงกระซิบเสียงสั่น หันไปมองหน้ารถด้วยความหวาดระแวง แต่ทุกคนยังคงหลับ และกระเป๋ารถก็หลับลึก‘ไม่มีใครสนใจเบาะหลังหรอกน่า...’ พี่ทัชกระซิบกลับ ดึงนิ้วที่เปียกชุ่มออกมา ก่อนจะปลดตะขอและรูดซิปกางเกงยีนของตัวเองลง เผยให้เห็นความแข็งขึงที่ขยายตัวจนคับแน่น เขาจับมือของจวงให้ล้วงเข้าไปกอบกุมความใหญ่โตนั้นไว้ความร้อนผ่าวที่สัมผัสได้ทำเอาจวงขนลุกซู่ เธอขยับตัวขึ้นไปคร่อมบนตักของชายหนุ่มอย่างรู้หน้าที่ กระโปรงทรงสอบร่นขึ้นมากองที่เอว แต่…” จวงอ้าขาไม่ถนัด ต้องให้เขาถอยลงมาหน่อย เขาทำไงรู้มั้ยคะ?” จวงหยุดดื่มเบียร์แล้วถามพวกเจ้านายทั้งนาย “ยังไง” ฝนรีบถามเพราะอยากรู้ จวงที่ใส่กางเกงวอร์มนั่งอยู่บนเก้าอี้แค้มปิ้ง ก็ไหลตัวลงมาเหลือแค่เหนือเอวขึ้นไปที่อยู่บนเก้าอี้ ต่ายที่กำลังกระดกเบียร์ก็สำลักเบียร์พุ่งใส่หน้าฝน แล้วทุกคนก็หัวเราะออกมา “หนูก็บอกพี่ทัชไม่ต้องไหลลงมาขนาดนั้น เขาก็ดันตัวเองกลับขึ้นไป” ทัชจับสะโพกของจวงยึดไว้มั่น ก่อนจะดันแก่นกายใหญ่โตสวนขึ้นมาในรวดเดียว!‘อ๊า!! / ซี้ดดดด... แน่นฉิบหาย!’ จวงเกือบหวีดร้องสุดเสียง แต่โชคดี

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่11.1 รถทัวร์สู่สวรรค์

    ตอนที่21 : รถทัวร์สู่สวรรค์"รถทัวร์ลงใต้รอบสี่ทุ่ม... พวกคุณๆ น่าจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ความนานในการนั่งรถทัวร์ลงใต้ใช่มั้ยจ๊ะ" จวงเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ นัยน์ตาคมพราวระยับ "จวงลาคุณณีกับบ้านเพราะแม่จวงเข้าโรงพยาบาล คุณณีให้ลายาวเลยเพราะใกล้วันปีใหม่แล้วด้วย คืนนั้นฝนตกปรอยๆ ผู้โดยสารบนรถไม่เต็มเพราะเป็นรอบสุดท้าย จวงที่นั่งอยู่เบาะหลังสุดฝั่งคนขับคนเดียว เบาะตรงข้ามข้างกันที่ติดกับห้องน้ำไม่มีคนนั่ง คนที่คอยแจกน้ำแจกขนมเลยเอาของไปวาง พอรถออกไปได้สักชั่วโมงคนนั้นเขาใส่เสื้อช็อปวิศวะสีเทา กางเกงยีนขาดเข่า รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีแทนคล้ำแดดนิดๆ เดินมาเข้าห้องน้ำ" จวงกำลังบรรยายเพื่อให้ทุกคนเห็นภาพ” บนรถทัวร์ที่ค่อนข้างกว้าง มีที่ชาร์จโทรศัพท์ละปรับนอนได้ อย่างหรูเลยนิ” ภาพฉายชัดในหัว พอเริ่มออกจากโซนกรุงเทพ ถนนตอนดึกก็โล่งมาก โชเฟอร์เหยียบคันเร่งมิดไมล์ บัสโฮสสเตทนั่งหลับสัปหงกอยู่ข้างคนขับ ปล่อยให้เบาะหลังกลายเป็นพื้นที่ลับตาคน"จังหวะที่รถหักหลบมอเตอร์ไซค์กะทันหัน... พี่วิศวะคนนั้นแกก็เสียหลัก ปลิวถลาลงมากระแทกกับเบาะที่จวงนั่งอยู่พอดีจ้ะ" จวงเล่าไปก็กัดริมฝีปากตัวเองไป "หน้าแก

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่10.2 รสชาติที่คุ้นเคย

    ตอนที่ 20 : รสชาติที่คุ้นเคย“เราบดกันไปตั้งแต่ในลิฟต์เลย พอถึงห้องฉันก็ให้เขาไปอาบน้ำก่อน ฉันอยากดื่มต่ออีกหน่อย คือฉันอยากเมาน่ะ เขาชวนฉันให้ไปอาบด้วยกัน ฉันบอกไม่ชอบในห้องน้ำ พอออกมา ฉันสำลักเหล้าแล้วหัวเราะออกมาเลย ฮ่าฮ่า” ต่ายหยุดกระดกเหล้า“ทำไมวะ” ฝนที่สนิทก่ะต่ายที่สุดถามทันที “เขาเดินออกมาแล้วมันชี้ออกมาเลยน่ะ ชี้โด่ออกมาเลย” เท่านั้นแหละ ฮากันทั้งวง “เขารีบไล่ฉันไปอาบน้ำเลยทีเดียว คงจะเขิน พอออกมาฉันก็ขอนั่งดื่มกันอีกสักหน่อย แต่เขาไม่ไหวแล้ว จู่โจมทันทีเลย”‘พี่คิดถึงต่ายเหลือเกิน... คิดถึงทุกอย่างที่เป็นต่าย’ ริมฝีปากหยักกดลงมาจูบลงบนกลีบปากของต่ายอย่างนุ่มนวลในตอนแรก ก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและโหยหาตามอารมณ์ที่อัดอั้นมานับสิบปี ต่ายจูบตอบเขาอย่างรุนแรงพอกัน สองมือขยุ้มผมเส้นหนาของเขาแน่น รสชาติของมาร์ตินี่สองลิ้นผสานกันจนทำให้สติสัมปชัญญะเลือนราง เหลือเพียงสัญชาตญาณความต้องการที่พลุ่งพล่านพี่ต้นจัดการชุดคลุมอาบน้ำของต่ายให้เลื่อนลงไปกองที่เอว ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไปวางบนเตียงกว้าง เขาตามลงมาทาบทับ สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างที่เขาสัมผัสมานับครั้งไม่ถ้วนในอดีต แต่ตอนนี

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่10.1 ถ่านที่ยังคุกรุ่น

    ตอนที่ 10.1 : ถ่านที่ยังคุกรุ่น"ถ่านไฟเก่าเหรอ..." ต่ายทวนคำพลางหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหมุนแก้วเบียร์ในมือเล่น สายตาจ้องมองฟองสีขาวที่ค่อยๆ ยุบตัวลง "พวกแกก็รู้ว่าฉันน่ะเป็นพวกยึดติดกับความรู้สึก ถ้าได้รักใครแล้วมันฝังใจลึก เรื่องของฉันมันไม่ได้หวือหวาแบบคุณหนูณี หรือตื่นเต้นแบบยัยฝนหรอกนะ แต่มันเป็นเรื่องของ ‘คนแรก’ ที่ทำให้ฉันรู้จักคำว่าความรัก... และกามารมณ์"ทุกคนในวงเงียบกริบจ้องมองต่ายเป็นตาเดียว บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนจากความสนุกสนานขี้เล่นมาเป็นความรู้สึกหน่วงๆ แต่ก็น่าค้นหา"เขาชื่อ ‘พี่ต้น’ ... ไม่ใช่พี่ต้นผัวยัยหญิงนะ" ต่ายรีบดักคอเมื่อเห็นหญิงทำท่าจะอ้าปากแซว "พี่ต้นคนนี้เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่า เป็นรักแรกและคนแรกของฉัน เราคบกันมานานหลายปีจนเกือบจะได้แต่งงานกัน แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกรากันไปเพราะเหตุผลทางครอบครัว หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยเป็นสิบปี จนมาเจอพี่เอกนี่ล่ะ"ต่ายถอนหายใจยาว ภาพวันเก่าๆ ย้อนกลับมา "จนกระทั่งเมื่อสี่ปีที่แล้ว ช่วงที่ฉันทะเลาะกับผัวหนักๆ เรื่องโรงเรียนลูกนั่นแหละ ฉันเครียดจนต้องใช้ช่วงวันหยุดหนีไปพักผ่อนที่โรงแรมริมหาดพัทยาคนเดียว แล้วโลกมัน

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่9.ความลับบนเรือยอชต์

    ตอนที่ 9. ความลับบนเรือยอชต์ณีหัวเราะหึๆ ในลำคอ ยกแก้วเหล้าที่เหลือติดก้นแก้วขึ้นจิบด้วยท่วงท่าสง่างามตามฉบับคุณหนูไฮโซ นัยน์ตาเฉี่ยวคมกวาดมองเพื่อนๆ ในวงที่กำลังนั่งล้อมหน้าล้อมหลังรอฟังเรื่องของเธออย่างใจจดใจจ่อ"แอบแซ่บคนใกล้ตัว... ธีมนี้มันเหมือนเกิดมาเพื่อฉันเลยล่ะ" ณีเริ่มเกริ่น น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความร้ายกาจ "พวกแกก็รู้ว่าวงการธุรกิจไฮโซน่ะ ทุกคนใส่หน้ากากเข้าหากันทั้งนั้น แต่ภายใต้หน้ากากพวกนั้น... ศีลธรรมมันก็แค่คำพูดสวยหรู เรื่องของฉันที่เล่าไปเมื่อวาน เรื่องมื่อสี่เดือนที่แล้วที่มีอะไรกับศิน...จากนั้นเขาก็โทรบ้าง ส่งข้อความบ้าง ขอเจอตลอด ซึ่งฉันก็รู้ว่าเขาต้องการอะไร แต่ฉันไม่รับสาย ไม่อ่านข้อความ จนกระทั่งรำคาญขั้นสุด จนบล็อกเบอร์ไปเลย“โห ใจเด็ดว่ะ แกอดใจได้ยังไง” ฝนถาม“วันนั้นฉันเมามาก พลาดครั้งเดียวก็พอแล้ว ฉันกับพี่เคนก็ยังเหมือนเดิม แม้ไม่เหมือนวัยรุ่น แต่ก็ไม่ขาดเคยขัดสนอะไรขนาดนั้น แต่อีกเดือนต่อมา พี่เคนดีใจมากดีลงานใหญ่ได้ แถมลูกค้าซัพพอร์ตโคตรดี แกได้งานรีโนเวทห้องอาหารในโรงแรมห้าดาวที่ภูเก็ต แล้วลูกค้าซัพพอร์ตที่พักกับตั๋วเครื่องบินวันบินไปดูสถา

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่2.2 ในห้องล็อกเกอร์

    ตอนที่2.2 ในห้องล็อกกอร์ “เปล่า ยังไม่ใช่ตอนนั้น เสียงนาฬิกามันดังเตือนก่อน เราต้องรีบกลับออกไป เพื่อไม่ให้ทุกคนสงสัย จนงานเลิกทุกคนแยกย้าย เขาก็ข้อความมา ว่ารออยู่ในห้องล็อคเกอร์ ฉันก็ปลีกตัวไปหาเขา” หญิงกระดกเบียร์ที่ถือยู่อีกครั้งก่อนวางลง“อีนี่มันร้าย...” ณีบอกพร้อมยกบียร์ชนกับฝนและต่าย“พอเข้

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่3.1หมอนวดสาวกับคุณอาข้างห้อง

    ตอน 3.1 หมอนวดสาวกับคุณอาข้างห้อง"เรื่องของฉันเหรอ... ต้องเริ่มจาก 'คุณอาข้างห้อง' สุดหล่อที่ชอบมาขอให้นวดแก้อาการปวดเมื่อย" ฝนเริ่มเล่าพร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม มือเรียวที่คุ้นเคยกับการนวดเฟ้นยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบเบาๆ"คุณอาภพ แกเป็นพ่อหม้ายวัยสี่สิบปลายๆ ที่ดูแลตัวเองดีมาก กล้ามแน่นเปรี๊ยะยิ่งกว่า

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่2.นักบาสมหาลัย

    ตอนที่2.นักบาสมหาลัย"ตาฉันแล้วใช่มั้ย" หญิงยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจ"เรื่องของฉัน... ต้องย้อนไปไกลหน่อย สมัยปีหนึ่งนู่น""พวกแกจำพี่เคน กัปตันบาสปีสี่ได้ป่าว ที่หล่อๆ รอยสักเต็มแขนอะ" หญิงเริ่มเปิดประเด็น"จำได้! กรี๊ดดด คนนั้นตัวท็อปมหาลัยเลยนะเว้ย แกไปเสร็จเขาตอนไหนวะ

  • เรื่องครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น [NC20] - [PWP]   ตอนที่1.3 หลังม่านกั้น

    ตอนที่1.3 หลังม่านกั้น"พี่เอกดึงฉันเข้าไปจูบอีกรอบ..." ต่ายเล่าต่อ มือเรียวประคองกระป๋องเบียร์เย็นเฉียบไว้แน่นเพื่อระงับความตื่นเต้น "ตอนนั้นฉันลืมเรื่องกฎของโรงพยาบาลไปหมดเลย รู้ตัวอีกทีเราก็กอดรัดกันอยู่บนเตียงคนไข้แล้ว"นั่นคือสิ่งที่ต่ายเลือกจะเล่า แต่ความจริงที่ซ่อนอยู่ในหัว...ภาพเหล่านั้นย้อน

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status