All Chapters of องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]: Chapter 11 - Chapter 20

"ชาไทยแก้วนั้น... มันอร่อยกว่าออมเล็ตของผมตรงไหน หืม?"คำถามที่ดังชิดริมหูทำเอาเหนือเบิกตากว้าง ลมหายใจอุ่นร้อนของคินเป่ารดผิวแก้มจนร้อนผ่าวไปหมด กลิ่นซีดาร์วูดจางๆ จากตัวเชฟหนุ่มผสมกับกลิ่นไวน์แดงที่เขาคงเพิ่งดื่มกับพัชร์มา มันตีรวนกับความรู้สึกหวั่นไหวในอกของเหนือจนแยกไม่ออก"คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ยเชฟ! ถอยไปเลยนะ!" เหนือพยายามดันแผงอกแกร่งออก แต่คินกลับยิ่งเบียดตัวเข้าหาจนแผ่นหลังของเหนือแนบสนิทไปกับผนังเย็นเฉียบ"ตอบคำถามผม... เหนือ" คินกดเสียงต่ำ นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดที่ไม่คุ้นเคย "ไอ้หมอนั่นมันรู้ใจคุณมากกว่าผมงั้นสิ? ถึงได้ยอมให้มันกอด ยอมให้มันลูบหัวง่ายๆ แบบนั้น!""แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณวะ! ซันเป็นเพื่อนผม และที่สำคัญ... เขาก็ไม่ได้ทิ้งให้ผมยืนโง่ๆ เป็นตัวตลกให้แฟนเก่ามาเหยียบย่ำเหมือนที่คุณทำเมื่อตอนบ่ายด้วย!" เหนือสวนกลับด้วยความอัดอั้น น้ำตาที่เพิ่งเช็ดทิ้งไปกลับมาคลอเบ้าอีกครั้งคำประชดประชันและดวงตาที่แดงก่ำของเด็กหนุ่ม เหมือนเข็มแหลมๆ ที่ทิ่มแทงเข้าไปในความรู้สึกของคนเจ้าระเบียบ คินชะงักไป ความโกรธที่พุ่งพล่านเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกผิดและ... ความปร

ค่ำวันเสาร์คือสมรภูมิรบที่แท้จริงของ 'L'Étoile'วันนี้ครัววุ่นวายเป็นพิเศษเพราะมีแขกวีไอพีจองโต๊ะเต็มทุกที่นั่ง แถมยังมี 'เชฟพัชร์' ที่อ้างว่ามา "ช่วยดูงาน" ยืนวนเวียนอยู่ใกล้ๆ สเตชั่นของคิน คอยส่งรอยยิ้มและพูดคุยภาษาฝรั่งเศสกับคินจนเหนือที่ยืนอยู่สเตชั่นถัดไปแอบเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ (และหงุดหงิดลึกๆ ในใจ)"เหนือ วันนี้คุณรับผิดชอบซอส Beurre Blanc (เบอร์บล็อง) สำหรับเมนูปลากะพงขาว" คินหันมาสั่งเสียงเข้ม แววตากลับมาเป็นเชฟจอมเนี้ยบในเวลางาน "ซอสนี้ต้องการความเปรี้ยวแหลมของ White Wine Vinegar (น้ำส้มสายชูหมักไวน์ขาว) หอมแดง และความมันวาวของเนยเย็นจัด... ห้ามพลาดเด็ดขาด""รับทราบครับเชฟ" เหนือรับคำอย่างแข็งขันเขาเตรียมวัตถุดิบทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ขวดน้ำส้มสายชูไวน์ขาวที่เตรียมไว้วางอยู่ตรงหน้า เหนือหันไปหยิบเนยเย็นจัดจากตู้แช่ด้านหลัง จังหวะนั้นเอง... พัชร์ที่เดินโฉบผ่านมาแกล้งทำเป็นตรวจเช็กวัตถุดิบ มือเรียวของเชฟขนมหวานสลับขวดน้ำส้มสายชูไวน์ขาวของเหนือ กับ 'ไซรัปผลไม้สีใส' ที่มีลักษณะภายนอกเหมือนกันเป๊ะทุกประการอย่างรวดเร็วและแนบเนียน!"ตั้งใจทำล่ะ เด็กน้อย... ซอสฝรั่งเศสมันละเอียดอ่อ

เช้าวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อนของร้าน 'L'Étoile'ณ ทาวน์โฮมสองชั้นขนาดย่อมในซอยที่เงียบสงบกว่าเดิม นี่คือที่ตั้งใหม่ของร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง" ที่เพิ่งทำสัญญาเช่าด้วยเงินล่วงหน้าของคิน เหนือและแม่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมของสดกองพะเนินเพื่อเตรียมเปิดร้านอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้"เหนือลูก เอากระเทียมมาปอกเพิ่มหน่อย เร็วเข้า! พรุ่งนี้ลูกค้าขาประจำตามมาเพียบแน่ๆ" เจ๊หอมตะโกนสั่งขณะกำลังโขลกพริกแกงเสียงดัง โป๊กๆ อยู่หลังบ้าน"คร้าบแม่! กำลังไปเอา..."เหนือยังพูดไม่ทันจบ เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำที่คุ้นหูก็ดังขึ้นหน้าบ้าน รถสปอร์ตยุโรปสีดำมันปลาบค่อยๆ เลื่อนมาจอดเทียบฟุตบาทอย่างนิ่มนวลประตูปีกนกเปิดออก คินก้าวลงมาจากรถ วันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทเต็มยศ แต่มาในชุดเสื้อโปโลแบรนด์เนมสีน้ำเงินเข้มกับกางเกงสแล็กเข้ารูปสีเทา ปลดกระดุมคอเสื้อเล็กน้อย แม้จะดูแคชชวลขึ้น แต่มันก็ยังดูแพงระยับและขัดกับบรรยากาศร้านอาหารตามสั่งอยู่ดีเหนือเบิกตากว้าง รีบวิ่งออกไปรับหน้าด้วยความตกใจ "เชฟ! คุณมาทำไมเนี่ย! วันก่อนที่ผมปากพล่อยชวนมากินข้าวบ้าน ผมนึกว่าคุณจะปฏิเสธซะอีก!""ผมไม่เคยปฏิเสธคำเชิญเรื่องอาหาร...

สิบเอ็ดโมงเช้า ณ ร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง" สาขาใหม่วันเปิดร้านวันแรกควรจะวุ่นวายด้วยเสียงตะโกนสั่งอาหารและเสียงสับหมูของเหนือ แต่ความเป็นจริงในตอนนี้คือ... ความวุ่นวายมันมาจากฝูงชนที่มุงอยู่หน้าร้านราวกับมีดาราฮอลลีวูดมาเปิดแฟนมีตติ้ง!"กรี๊ดดด แก! พ่อค้าคนใหม่ร้านเจ๊หอมโคตรหล่อเลย หล่อทะลุควันกะเพราออกมาเลยอ่ะ!" "ถ่ายคลิปเร็วแกลง TikTok ด่วน! แฮชแท็ก #พ่อค้าหล่อบอกต่อด้วย ต้องแมสแน่ๆ!"เสียงซุบซิบและแสงแฟลชจากกล้องมือถือรัวเข้าใส่ร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่หน้าเตาเหล็กคิน ในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัว (ที่ยืมเหนือมาอีกนั่นแหละ) สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลเข้มของทางร้าน แม้จะดูธรรมดา แต่มัดกล้ามเนื้อแขนที่เกร็งขึ้นยามตวัดตะหลิวควงกระทะเหล็กด้วยเทคนิค Flambé (การทำให้อาหารลุกเป็นไฟเพื่อดึงกลิ่นหอม) ระดับไฟน์ไดนิ่ง บวกกับใบหน้าหล่อเหลาเยือกเย็นที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ... มันสร้างดาเมจทำลายล้างรุนแรงจนลูกค้าสาวๆ แทบจะลืมหิว!"กระเพราเนื้อวากิวสับ ไข่ดาวกรอบลาวา... โต๊ะห้าครับ" คินตักอาหารลงจานอย่างหมดจด ไร้คราบน้ำมันกระเด็นเปื้อนขอบจานแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ก่อนจะดันจานไปที่จุดรอเสิร์ฟ"ขะ... ขอบคุณค่ะพ

แสงสปอตไลต์สว่างจ้าสาดส่องลงมากลางฮอลล์จัดงานขนาดใหญ่ เสียงเชียร์จากผู้ชมบนอัฒจันทร์และเสียงรัวชัตเตอร์ของนักข่าวภาพดังกระหึ่ม นี่คือสมรภูมิ ‘Siam Culinary Crown’ รอบคัดเลือก!ตรงกลางเวทีมีสเตชั่นทำอาหารสุดหรูเรียงราย เชฟตัวท็อปจากทั่วประเทศยืนประจำที่ รวมถึง พัชร์ ที่ส่งยิ้มหวานเช็กเรตติ้งให้กล้องอย่างมืออาชีพ แต่คนที่ดึงดูดสายตาคนทั้งสตูฯ กลับกลายเป็น 'ม้ามืด' ที่ไม่มีใครรู้จักมาก่อน...เหนือ ในชุดเสื้อเชฟสีดำสนิทเข้ารูป (ซึ่งคินเป็นคนสั่งตัดให้พิเศษเพื่อเน้นความโปรเฟสชันนัล แต่ดันลืมไปว่าสีดำมันขับผิวขาวๆ ของเหนือให้เด่นทะลุจอ) ยืนนิ่งอยู่หน้าเตา แววตากลมโตที่เคยขี้เล่น บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความดุดันและทรงพลังราวกับเสือดาวที่พร้อมตะครุบเหยื่อ"เริ่มการแข่งขันได้ครับ! โจทย์วันนี้คือ Modern Thai Gastronomy เวลา 60 นาที!" เสียงพิธีกรประกาศกร้าวสิ้นเสียงสัญญาณ ทุกสเตชั่นเริ่มลงมือทันที!เหนือพับแขนเสื้อเชฟขึ้นไปถึงศอก เผยให้เห็นท่อนแขนแกร่งที่มีเส้นเลือดปูดโปนเล็กน้อยจากการควงกระทะเหล็กมาทั้งชีวิต เด็กหนุ่มคว้ามีดขึ้นมาสับเปลี่ยนวัตถุดิบด้วยความเร็วแสงที่ได้จากการทำอาหารตามสั่ง จังหวะก