องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]

เสียงตะหลิวเหล็กกระทบกระทะเหล็กดังฉ่า แข่งกับเสียงไซเรนรถพยาบาลที่วิ่งผ่านหน้าปากซอย ควันพริกแกงโขลกเองลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง" จนลูกค้าหลายคนแอบจาม แต่ก็ไม่มีใครลุกหนีไปไหน เพราะรสชาติกะเพราเนื้อสับไข่ดาวกรอบของที่นี่คือเดอะเบสต์ของย่านนี้

"เหนือ! โต๊ะสามกะเพราหมูกรอบเผ็ดน้อยได้ยังลูก!" เสียงป้าหอมตะโกนแข่งกับเสียงกระทะ

"กำลังจัดจานครับแม่! เผ็ดน้อยของร้านเราคือพริกสามเม็ดนะพี่!" เหนือตะโกนตอบลูกค้าพลางตวัดตะหลิวสาดหมูกรอบลงในกระทะที่ไฟกำลังลุกท่วม เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามกรอบหน้าคมคาย แววตามุ่งมั่นของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบสองปีทำให้เสน่ห์ของเขาทะลุควันไฟออกมา

ในขณะที่ความวุ่นวายกำลังดำเนินไป รถยุโรปสีดำมันปลาบราคาเหยียบแปดหลักก็ค่อยๆ เคลื่อนมาจอดเทียบฟุตบาทหน้าร้านอย่างผิดที่ผิดทาง

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้มก้าวลงมาจากรถ รองเท้าหนังแบรนด์เนมเหยียบลงบนพื้นคอนกรีตที่มีคราบน้ำมันจางๆ เขายกมือขึ้นปัดจมูกเบาๆ เมื่อควันพริกแกงลอยมากระทบ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสีเงินกวาดมองร้านอาหารเก่าซอมซ่อตรงหน้าด้วยแววตาเรียบเฉย

"คิน" หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดูแผนที่เทียบกับโฉนดในมือ ใช่... ตึกแถวสองห้องนี้แหละที่เขากำลังจะทุบทิ้งเพื่อทำร้านอาหารฝรั่งเศสสาขาใหม่

"ขอโทษนะครับ รถจอดขวางหน้าร้านครับพี่!"

เสียงห้าวๆ ดังขึ้น คินเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเด็กหนุ่มสวมผ้ากันเปื้อนเปื้อนคราบซีอิ๊ว กำลังยืนถือตะหลิวชี้มาทางเขา ท่าทางเหมือนพร้อมจะเอาตะหลิวนั้นมาเคาะหัวเขาได้ทุกเมื่อ

"ผมจอดในที่สาธารณะ ไม่ได้ล้ำเส้นขาวแดง" คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่นแห่งความตื่นตระหนก "และผมมาธุระ ไม่เกินสิบนาที"

"แต่ลูกค้าผมเอามอเตอร์ไซค์มาจอดไม่ได้ไงพี่ แถวนี้มันย่านค้าขาย ไม่ใช่ลานจอดรถซูเปอร์คาร์โชว์รวย!" เหนือสวนกลับทันควัน ขมวดคิ้วแน่น

คินหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ชินกับการถูกคนแปลกหน้าตอกหน้าแบบนี้ ชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้ร้านอีกนิด กลิ่นฉุนของกระเทียมและพริกทำให้เขาต้องกลั้นหายใจเล็กน้อย

"ผมไม่ได้มาโชว์รวย" คินพูดเสียงเย็น "ผมมาดู 'ที่ดินของผม' ที่เพิ่งโอนเสร็จเมื่อเช้านี้ต่างหาก"

เหนือชะงัก ตะหลิวในมือแทบหลุดหล่นพื้น "หมายความว่าไง... ที่ดินของคุณ?"

คินล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกง ริมฝีปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ไปไม่ถึงดวงตา "หมายความว่า ภายในสิ้นเดือนนี้ คุณและร้านอาหารที่ไม่ได้มาตรฐานสุขอนามัยของคุณ... ต้องย้ายออกไปจากตึกของผมครับ"

บรรยากาศหน้าร้านที่เคยร้อนระอุด้วยไฟในกระทะ จู่ๆ ก็เย็นยะเยือกขึ้นมาจับขั้วหัวใจ สงครามระหว่างเชฟมิชลินหนุ่มและพ่อครัวสตรีทฟู้ด... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว