Semua Bab มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บSM25+): Bab 11 - Bab 20

ลิ้นร้อนเริ่มละเลียดชิมผิวเนื้อนุ่มตรงลำคอและติ่งหูของกุ้งแก้วอย่างหิวกระหาย จนร่างบางต้องหดคอหนีด้วยความขยะแขยงระคนเสียวซ่าน มือหนาอีกข้างบีบเค้นต้นขาอ่อนหนักมือขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเลื่อนสูงขึ้นหมายจะบุกรุกเข้าไปสัมผัสเนินเนื้อสาวสามเหลี่ยมที่เขาเฝ้าคิดถึง ทว่ากุ้งแก้วกลับรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายหนีบต้นขาสวยไว้แน่นไม่ยอมให้เขาได้ใจไปมากกว่านี้ “กุ้งแก้วไม่ยอม! คุณ... คุณกำลังบังคับขืนใจหนู!” คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของหญิงสาวนั้นทำให้ฟีนิกซ์ชะงักกึก เขาค่อยๆ ผละใบหน้าคมคายออกมาจ้องมองหญิงสาวตรงๆ ด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นเย็นชาและแข็งกร้าว ดวงตาคมกริบฉายแววหยิ่งยโสตามแบบฉบับผู้กุมอำนาจที่ไม่เคยถูกใครปฏิเสธมาก่อน มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ เขาไม่เข้าใจเลยว่ายัยตัวเล็กตรงหน้าจะร้องแหกปากโวยวายไปเพื่ออะไร ในเมื่อเขานั้นสมบูรณ์พร้อมไปทุกอย่าง ทั้งใบหน้าที่พระเจ้าตั้งใจปั้น อำนาจล้นมือที่ใครก็ต้องก้มหัวให้ และเงินทองมหาศาลที่ใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด ผู้หญิงมากมายต่างพากันคลานเข่าเข้าหา ยอมถวายตัวเพียงเพื่อให้เขาปรายตามองสักครั้ง แต่เธอกลับทำเหมือนเขาเป็นปีศาจร้าย “เธอควรภูมิใจนะ... ที่ฉ

เสียงกรีดร้องปานจะขาดใจดังก้องแต่ดวงตาคมกริบยังคงก้มมองรูสวาทแดงฉ่ำและบวมช้ำจากการรุกรานอย่างป่าเถื่อน มือสากหนาคว้าหมับเข้าที่โคนขาขาวอวบทั้งสองข้างแล้วกดให้มันแบะอ้ารูหลืบออกกว้าง แล้วกระทุ้งท่อนเอ็นลำแข็งแกร่งเข้าไปซ้ำๆ อย่างบ้าคลั่งโดยที่เขาไม่สนว่าคนใต้ร่างจะเจ็บปวดทรมานเจียนตายขนาดไหน เพราะความต้องการของร่างกายที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด ไม่สามารถทานทนต่อแรงตอดรัดที่คับแน่นและนุ่มหนึบนี้ได้อีกต่อไป“อ้าสๆ แน่นจนปวดหนึบไปหมด! นี่เธอเก็บร่องนี้ไว้ให้ฉันคนเดียวเลยใช่ไหมกุ้งแก้ว…”“...อึก... อื้อออ หนูเจ็บ!”เสียงหวานสะอื้นครางอย่างทรมาน ความปวดแสบปวดร้อนแล่นริ้วไปทั่วจุดอ่อนไหวที่ถูกแก่นกายใหญ่โตเสียดสีเข้าออกอย่างรุนแรงอย่างไร้ความอ่อนโยน ร่างเล็กสั่นคลอนลื่นไถลไปตามเบาะหนัง แผ่นหลังนวลเนียนกระแทกเข้ากับประตูรถตามแรงอัดส่งที่ป่าเถื่อน ศีรษะเล็กโขกเข้ากับกระจกรถดัง กึก กัก! ทว่าชายหนุ่มกลับไม่คิดจะผ่อนแรงลงเลยแม้แต่นิดเดียว“...ซี้ดดด! เสียวฉิบ! ตอดฉันแรงๆ แบบนั้นแหละกุ้งแก้ว!”“อื้อ..พะ...พอแล้ว...”กลิ่นคาวเลือดจางๆ คละคลุ้งไปทั่วรถคันหรู ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวฟีนิกซ์ให้พ

ปั่ก! ปั่ก!น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจคำรามชิดใบหู พร้อมกับจงใจกระแทกกระทั้นตัวตนแข็งแกร่งเข้าใส่ร่องรักที่บวมเป่งเน้นๆ เป็นการส่งท้ายจนร่างบางสั่นคลอน ใบหน้าสวยบิดเบ้ด้วยความจุกเสียดและรัญจวนจนแทบขาดใจ มือหนาบีบเค้นสะโพกมนจนขึ้นรอยนิ้วมือเด่นชัดเพื่อรองรับอารมณ์ดิบที่เพิ่งมอดดับลงฟีนิกซ์กระตุกยิ้มร้ายอย่างผู้ชนะ ก่อนจะค่อยๆ ถอนแก่นกายขนาดมหึมาออกจากรูสวาทอย่างอ้อยอิ่ง สายตาคมกริบจ้องมอง หยาดน้ำรักสีขาวขุ่นผสมปนเปกับคราบเลือด ที่ไหลย้อยออกมาจากกลางกายสาว หยดลงบนเบาะหนังหรูราคาแพงอย่างไม่ใยดี“ดูสิกุ้งแก้ว...ร่างกายเธอมันรับของฉันไปจนล้นขนาดนี้เลยนะ...ยังจะกล้าปากดีบอกอีกไหมว่าไม่ต้องการฉัน”เขากระตุกยิ้มหยันอย่างสมเพชให้กับร่างเล็กที่นอนสั่นเทาหมดสภาพอยู่เบื้องหน้า มือหนาคว้าทิชชู่ขึ้นมาเช็ดคราบราคีออกจากท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่ยังคงขยายตัวไม่ยอมสงบลงง่ายๆ อย่างลวกๆเขาจัดการเก็บแก่นกายแข็งแกร่งเข้าที่และรูดซิปกางเกงอย่างใจเย็น ก่อนจะเอื้อมมือไปกระชากเสื้อเชิ้ตของตัวเองมาสวมทับร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงก่ำอย่างหยาบคาย ไม่สนว่าคนตัวเล็กจะเจ็บระบมเพียงใดจากการขยับเขยื้อนพรึบ!เสื

@อีกด้านหนึ่งเสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก้าวเข้ามาในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างเรียบหรู ฟีนิกซ์ อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีเข้มที่สาบเสื้อแยกออกเล็กน้อย เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่มีหยดน้ำเกาะบ่งบอกว่าเขาเพิ่งผ่านการอาบน้ำมาชำระล้างความคุกรุ่นจากเหตุการณ์เมื่อครู่ไลเอิน และ ดราก้อน ที่นั่งรอก่อนหน้า ต่างมองเจ้าของเพนท์เฮาส์ด้วยสายตาเซ็งๆ ในความใจเย็นจนเกินเหตุ ราวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่ได้กระทบกระเทือนกับเวลาของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย“กว่าจะมานะมึง กูนึกว่าจะต้องขึ้นไปตามมึงถึงในห้องนอนซะแล้ว” ไลเอินเอ่ยประชดพลางกอดอก“กูแค่อาบน้ำ... พวกมึงมีเรื่องสำคัญอะไรก็รีบพูดมา เห็นว่ารีบกันไม่ใช่หรือไง”น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างราบเรียบ พลางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังราคาแพงแล้วยกขาขึ้นมานั่งไขว้ห้างอย่างทรงอำนาจ ด้วยความสบายใจ“เหอะ...มึงให้พวกกูรอตั้งนาน แล้วยังมาทำเหมือนพวกกูช้าอีกนะ” ไลเอินส่ายหัวอย่างระอาในความกวนประสาทแบบนิ่งๆ ของเพื่อนรัก“หึ...งั้นก็เข้าเรื่องกันเลย”ดราก้อนยกยิ้มที่มุมปากเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มเปิดประเด็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในฮ่องกง แววตาของมาเฟียหนุ่มทั้งสามเปลี่ยนเป็นเ

ดวงตากลมโตสั่นระริกเมื่อต้องปะทะกับดวงตาดำสนิทที่ราบเรียบทว่าเยือกเย็นคู่นั้น กุ้งแก้วลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางคิดในใจด้วยความหวาดหวั่น... ผู้ชายคนนี้เอาแต่ใจและน่ากลัวเกินกว่าที่เด็กมหาลัยอย่างเธอจะรับมือไหว สัญชาตญาณบอกเธอว่าถ้ายังดันทุรังแข็งข้อใส่เขาตอนนี้ เธออาจจะจบไม่สวยและเจ็บตัวมากกว่าเดิม แต่จะให้ก้มหน้ายอมรับสถานะ ‘เมีย’ ของมาเฟียจอมเผด็จการคนนี้ไปตลอดชีวิตเธอก็ทำใจไม่ได้จริงๆ หญิงสาวจึงพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง แล้วเค้นคำพูดใหม่ออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “ตะ... แต่หนู... ต้องเรียนหนังสือนะคะ” เธออ้างเหตุผลที่สำคัญที่สุดในชีวิตตอนนี้ หวังว่าเขาจะเห็นใจและปล่อยเธอไปสู่โลกภายนอกบ้าง ดวงตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างละเอียด ราวกับเขากำลังอ่านความคิดและมองเธอได้อย่างทะลุปรุโปร่งจนกุ้งแก้วรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ มุมปากหนาค่อยๆ ยกยิ้มขึ้นอย่างผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่า “ได้สิ... ถ้าอยากเรียนนักหนา ฉันก็ไม่คิดจะขัดขวางอนาคตเมียตัวเองอยู่แล้ว” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างใจดีทว่าแฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ฟีนิกซ์ขยับตัวเข้าหาพลางกวาดสายตาสำรวจร่างบางที่ซุกอยู่ในเสื้