“อะไรนะครับคุณฟีนิกซ์ เมื่อกี้ผมได้ยินไม่ถนัด”“เปล่า...ไม่มีอะไร” มาเฟียหนุ่มตอบปัดๆ พร้อมกับผละลำตัวออกแล้วยืดตัวขึ้นตรง ทว่าดวงตาคมกลับมองไปยังผอ.ด้วยความหงุดหงิด“ถ้างั้นเดี๋ยวผมจัดการติดเข็มกลัดให้คุณฟีนิกซ์เองครับ” ผอ. ชูเทพรีบเสนอหน้าหวังเอาใจ เขาเอื้อมมือหมายจะหยิบเข็มกลัดจากมือหนาแต่ฟีนิกซ์กลับปัดมือนั้นออกเบาๆ ใบหน้าหล่อเหลายังคงนิ่งสนิทแต่แววตากลับจ้องเขม็งไปที่กุ้งแก้ว “ไม่ต้อง...งานฝีมือแบบนี้มันบอบบาง ให้ผู้หญิงติดให้น่าจะเหมาะกว่า”พูดจบเขาก็ขยับกายเข้าไปชิดจนกุ้งแก้วต้องเงยหน้ามอง ฟีนิกซ์ยื่นเข็มกลัดพร้อมกับยื่นหน้าอกแกร่งไปตรงหน้าหญิงสาวพร้อมเอ่ยสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ชวนให้ใจสั่น “กุ้งแก้ว... ติดให้ฉันหน่อยสิ”“คะ..?”“เอ่อ... คือว่ากุ้งแก้วเป็นแค่นักศึกษาครับคุณฟีนิกซ์ กลัวว่าจะกิริยาไม่เหมาะสม ให้มิกกี้ลูกสาวผมติดให้แทน...” ผอ. ชูเทพพยายามแทรกเพราะอยากดันลูกสาวตัวเอง“ใช่ค่ะ ให้หนูช่ว....”ฟีนิกซ์ตวัดสายตาเย็นเยียบไปมอง ผอ. ทันควันจนอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้ง “คุณคงไม่คิดว่า... การตัดสินใจของผมมันไม่ถูกต้องใช่ไหม?”คำพูดเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยอำนาจมหาศาลทำเอา ผอ. และมิกกี้หน
더 보기