Semua Bab มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บSM25+): Bab 31 - Bab 40

“จำไว้นะกุ้งน้อย... อย่าใช้แววตาแบบนี้ไปมองใคร เพราะฉันคงทนไม่ได้ที่เห็น ‘ของรักของหวง’ ของฉัน มีภาพคนอื่นสะท้อนอยู่ในสายตาคู่นี้... นอกจากฉันคนเดียว”ไม่พูดเปล่า ฟีนิกซ์เชยคางมนของเธอขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่คมจดจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่สั่นระริกของกุ้งแก้ว ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดกัน“อ๊ะ! จะทำอะไรหนูคะ!” กุ้งแก้วหลับตาปี๋ด้วยความตื่นตระหนก แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับไม่ใช่บทลงโทษที่รุนแรงอย่างที่คิดไว้“อืออ…”ฟีนิกซ์โน้มใบหน้าลงมาหาอย่างช้าๆ ก่อนจะกดริมฝีปากหนาประทับลงบนกลีบปากนุ่มแผ่วเบาราวกับขนนก ริมฝีปากหนาบดเบียดอย่างนุ่มนวลทว่าหนักแน่นนั้นจนทำให้กุ้งแก้วใจสั่นระรัวจนบางอิ่มเผลอเผยอปากออกอย่างลืมตัว เพื่อรับสัมผัสที่แสนอุ่นซ่านจากเขา“อืมม...”เสียงครางอืออาในลำคอแผ่วเบาแสดงถึงความเคลิบเคลิ้ม ความอบอุ่นอ่อนหวานที่เขามอบให้ค่อยๆ หลอมละลายความตื่นตระหนกจนมลายหายไป ทิ้งไว้เพียงความรัญจวนใจที่ทำให้ร่างน้อยสั่นสะท้าน มือเรียวขยำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นจนยับยู่ยี่ ร่างกายที่เคยแข็งทื่อกลับอ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่เขาจงใจหยิบยื่นให้ ท่าทางอ่อนโยนที่ขัดกับควา

กุ้งแก้วมองหน้าไมล์ด้วยความรู้สึกผิดและทำตัวไม่ถูก เธอไม่อยากให้เรื่องบานปลาย และไม่อยากเดือดร้อนไปมากกว่านี้ จึงรีบเอ่ยปากบอกมือขวาของฟีนิกซ์เสียงสั่น“คุณไมค์คะ... คุณช่วยพยุงคุณณิชา ‘คู่หมั้น’ ของเจ้านายคุณขึ้นมาหน่อยค่ะ พอดีเธอเสียหลักล้มนิดหน่อย”“ครับ? คู่หมั้นเหรอครับ?” ไมค์เลิกคิ้วถามซ้ำด้วยความแปลกใจ แววตาที่มองณิชาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เขาก็ขยับเข้าไปช่วยพยุงหล่อนให้ยืนขึ้นอย่างเสียไม่ได้ แม้ในหัวจะยังสับสนกับสถานะที่กุ้งแก้วเพิ่งหยิบยื่นให้หญิงสาวตรงหน้าพอณิชาลุกขึ้นยืนได้อย่างมั่นคง หล่อนก็สลัดแขนของไมล์ออกจากการเกาะกุมทันทีอย่างถือดี แววตาที่เคยพยายามปั้นแต่งให้ดูอ่อนหวานบัดนี้เหลือเพียงความกราดเกลี้ยว หล่อนเชิดหน้ามองกุ้งแก้วด้วยสายตาอาฆาตแค้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะตวัดสายตาคมจิกมองไมล์ที่ยังคงยืนงงกับสรรพนามที่กุ้งแก้วใช้เรียกหล่อนอย่างไม่วางตา“ฉันจะกลับแล้ว!”ณิชาแผดเสียงทิ้งท้ายก่อนจะหมุนตัวก้าวฉับๆ ออกไปจากห้องทำงานด้วยความเดือดดาล ทิ้งให้บรรยากาศที่อึดอัดยังคงอบอวลอยู่ข้างหลัง ไมค์มองตามร่างระหงนั้นจนประตูปิดลง ก่อนจะหันกลับมาหาคนตัวเล็กที่ยังคงยืนหน้าซีดเ

“คะ...คุณฟีนิกซ์! อย่าพูดแบบนั้นนะ” กุ้งแก้วหน้าแดงซ่านลามไปจนถึงใบหู ร่างเล็กสะดุ้งเมื่อริมฝีปากหยักร้อนผ่าวซุกลงที่ซอกคอขาวระหง ซุกไซ้จนเกิดเสียงน่าอาย มือเล็กพยายามผลักอกแกร่งที่ขยับเข้ามาเบียดชิดจนเธอแทบจะหมดอากาศหายใจ“อย่าทำนะคะ... มัน... มันยัง...”“มันอะไร!” ฟีนิกซ์ผละออกมาถามด้วยความหงุดหงิด แววตาคมกริบวาวโรจน์ขึ้นอย่างคนเอาแต่ใจที่ถูกขัดจังหวะ “ลีลาจังเลยว่ะ! ฉันเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ!”กุ้งแก้วชะงักกึกจนตัวแข็งทื่อ น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมของเขาบอกชัดว่าไม่พอใจอย่างรุนแรง จนเธอจำใจต้องเอ่ยปากพูดเรื่องน่าอายออกมาเสียงแผ่ว“คือ... ตรงนั้นมันยัง... บวมๆ อยู่เลยค่ะ”มือหนาเชยคางมนขึ้นมาบีบบังคับให้สบตาตรงๆ ก่อนจะแสยะยิ้มร้ายกาจที่ทำเอาคนใต้ร่างสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว“ถ้า ‘รูข้างหน้า’ เธอมันยังไม่พร้อม... ก็ยังเหลือ ‘รูข้างหลัง’ ไม่ใช่หรือไง!”“คะ? คุณจะ...”“ฉันทนไม่ไหวแล้วกุ้งแก้ว... คืนนี้ฉันจะเอารูด้านหลังของเธอ!”“กรี๊ดดดด!” กุ้งแก้วกรีดร้องด้วยความตกใจ ร่างบอบบางถูกอุ้มเหวี่ยงลงบนเตียงกว้างอย่างไม่เบามือนัก ฟีนิกซ์ตามลงมาคร่อมทับแล้วผลักร่างบางให้คว่ำหน้าลงกับฟูกนุ่ม มือห

“คุณ... คุณฟีนิกซ์! อ๊ะๆๆ อ๊าาาา!”“เรียกชื่อฉันดังๆ กุ้งแก้ว! บอกสิว่าใครเป็นเจ้าของเธอ... ใครที่กำลังกระแทกรูเธออยู่ตอนนี้!”“อื้อออ! คุณ... คุณฟีนิกซ์เป็นเจ้าของหนู... หนูเป็นของคุณ อ๊าาาส์!”“เชี่ย...โคตรเสียว! กูจะแตกแล้ว!”คำประหารนั้นทำให้ซาตานหนุ่มคำรามลั่นอย่างพึงใจ เขาโถมกายเข้าใส่เป็นครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรงและลึกซึ้ง นิ้วหนาบดขยี้เกสรสาวรัวแรงส่งร่างบางพุ่งทะยานแตะขอบสวรรค์จนตัวลอยละลิ่ว ภายในของกุ้งแก้วตอดรัดตัวตนของเขาถี่รัวราวกับจะรีดเค้นเอาทุกหยาดหยด“อ้าาสสส์!!!…”“อ๊าายยย!!!” เฉกเช่นเดียวกับร่างกายของหญิงสาวที่สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ น้ำหวานใสที่เอ่อล้นจากการถูกรุกรานอย่างหนักหน่วงพุ่งกระฉูดไหลออกมาเป็นทางยาว เคลือบชโลมไปตามฝ่ามือหนาและเรียวขาขาวนวลจนเปียกโชกไปทั้งผืนเตียงฟีนิกซ์มองภาพธารน้ำรักที่ไหลนองด้วยสายตาพึงใจ เขาขยับกายบดเบียดแช่ค้างไว้อย่างนั้นเพื่อให้เธอจดจำทุกสัมผัสรุกล้ำของเขาได้ทุกอณูผิว ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูคนตัวเล็กที่บัดนี้ไร้ซึ่งแรงต้านทานใดๆ“อ้าส์...กุ้งแก้ว... เธอแม่งสุดยอดชิบหาย!”ฟีนิกซ์ซี๊ดปากครางยาวพลางกดเน้นแช่ค้างความใหญ่โตไว้ล

ที่กลางสนามแข่ง... ปรากฏกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทกลุ่มใหญ่ที่ไม่ได้มาจากฝ่ายของพวกเขา พวกมันก้าวเข้ามาล้อมรถซูเปอร์คาร์ของไลเอินไว้ด้วยท่าทางคุกคาม แม้ไลเอินจะมีลูกน้องยืนคุมอยู่ไม่น้อย แต่ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามจะจงใจเข้ามาหาเรื่องและพร้อมจะเปิดฉากปะทะได้ทุกเมื่อ“แม่ง... พวกหมาหมู่ที่ไหนอีกวะ” ดราก้อนกัดฟันกรอดพลางชักปืนพกออกมาเช็กความพร้อม“ขัดจังหวะฉิบหาย !” ฟีนิกซ์สบถออกมาอย่างหัวเสีย จงใจบีบคลึงโคนขาหนีบกุ้งแก้วแรงๆ เป็นการทิ้งทวน ก่อนจะจำใจถอนมือออกจากใต้กระโปรงของกุ้งแก้ว แล้วดันร่างเธอให้ออกไปนั่งข้างๆ มองคนตัวเล็กที่นอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายยังคงสั่นสะท้านจากอารมณ์ที่ค้างคา“รออยู่ในนี้ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด!” เขาออกคำสั่งเสียงเฉียบขาดพลางคว้าปืนคู่กายขึ้นมา “ดราก้อนไป! พอกูไม่ได้เอา... กูก็อยากจะหาที่ลงพอดี!”พูดจบ สองมาเฟียหนุ่มก็พุ่งตัวออกไปจากโซน VIP ทิ้งให้กุ้งแก้วได้แต่นั่งมองร่างของชายหนุ่มทั้งสองที่พุ่งทะยานลงไปสู่วงล้อมแห่งการนองเลือดเบื้องล่างด้วยความใจหายวาบท่ามกลางกลุ่มควันที่ยังกรุ่นออกจากท่อไอเสีย รถซูเปอร์คาร์สีดำสนิทจอดนิ่งสนิทเป็นสง่าอยู่กลางสนาม โดยมีร่างสูง