“หึ... มึงมันโรคจิตไอ้ฟินิกซ์” ไลเอินส่ายหน้าอย่างระอา“หึ...คำนี้เวลาคนอื่นพูดมันไม่เห็นน่าฟังเท่าเวลาเมียกูครางบอกเลย”“แล้วมึงเอาเขามาแบบนี้ พ่อแม่เขารู้หรือยัง? แล้วตัวผู้หญิงเขาโอเคกับมึงเหรอ?” ดราก้อน ถามแทรกขึ้นมาด้วยความสงสัย“จำเป็นต้องสนคนอื่นด้วยเหรอ... ในเมื่อกูตัดสินใจแล้วว่าจะเอา” ฟีนิกซ์ตอบเสียงเรียบอย่างคนที่ไม่เคยก้มหัวให้ใคร“แล้วตัวผู้หญิงล่ะ? เขาเต็มใจอยู่กับมึงแน่เหรอวะ” ดราก้อนขยี้ประเด็นเดิม“กูไม่ได้สนใจว่าเธอจะโอเคไหม... กูสนใจแค่ว่าเธอต้องอยู่กับกู!”“หึ... มึงมันเอาแต่ใจฉิบหาย บทอยากจะเอา ก็ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม”ไลเอินแค่นยิ้มเยาะพลางส่ายหน้าให้กับความดื้อด้านของเพื่อนรัก ขณะที่ลูกน้องกำลังลากร่างโชกเลือดของสเตฟานออกไปจากสนามอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางเสียงโอดครวญที่ดังระงม แต่มาเฟียทั้งสามกลับยืนคุยกันหน้าตาเฉย ราวกับเสียงร้องขอชีวิตนั้นเป็นเพียงเสียงนกเสียงกา“แถมยังเงี่ย*น ไม่เลือกที่ด้วยนะมึงน่ะ” ดราก้อนสมทบทันควันพลางมองเพื่อนรักที่เอาแต่จ้องมองสาวน้อยซึ่งกำลังเดินใกล้เข้ามาด้วยสายตาที่พร้อมจะ ‘ขย้ำ’ ให้จมเขี้ยวได้ทุกเมื่อ“กูบอกแล้วไง... ถ้ากูจะเอา ใครก็
Baca selengkapnya