All Chapters of มาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ): Chapter 41 - Chapter 50

“แต่... แต่มันจะดูเด่นเกินไปนะคะ หนูกลัวเพื่อนถาม”“หน้าที่ของผมคือทำตามคำสั่งครับ... ไม่ใช่ตอบคำถามเพื่อนคุณ”รถยนต์คันหรูยังคงเคลื่อนที่ต่อไปอย่างมั่นคง มุ่งหน้าสู่ตึกคณะที่เธอเรียนอยู่ กุ้งแก้วได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างสิ้นหวัง เธอกระชับสายกระเป๋าเป้ในมือแน่น ความรู้สึกเหมือนนกน้อยที่ถูกขังอยู่ในกรงทองเคลื่อนที่มันช่างอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกและเธอก็รู้ดีว่า... ไม่ใช่แค่คนขับรถคนนี้หรอกที่จับตาดูเธออยู่ แต่เงาของผู้ชายที่ชื่อ ‘ฟีนิกซ์’ ต่างหากที่ตามหลอกหลอนและครอบงำเธอไปในทุกๆ ที่ทว่าเพียงไม่กี่นาทีต่อมา รถคันหรูก็เคลื่อนมาหยุดลงที่หน้าคณะ ทันทีที่กุ้งแก้วก้าวลงจากรถยุโรปคันงามพร้อมกับกระเป๋าสะพายแบรนด์เนมราคาแพง เธอก็สัมผัสได้ถึงรังสีบางอย่างที่พุ่งตรงมาหาจนรู้สึกอึดอัด มันไม่ใช่แค่สายตาของบอดี้การ์ดที่ยืนคุมเชิงอยู่ข้างรถ แต่เป็นสายตาของเหล่านักศึกษาทั่วทั้งบริเวณที่พากันหยุดชะงัก และเริ่มซุบซิบกันเซ็งแซ่ทันทีที่เห็นการปรากฏตัวของเธอ“นั่นไงกุ้งแก้ว ที่ลงรูปคู่กับคุณฟีนิกซ์ในไอจีวันก่อนใช่ไหมแก?”“ตัวจริงสวยนะมึง ไม่แปลกที่คนระดับนั้นจะคว้าไป...”กุ้งแก้วก้มหน้าพยายามเดินเลี่ยงฝูงชน

บรรยากาศภายในห้องเรียนยังคงดำเนินต่อไปท่ามกลางความเงียบเชียบที่ผิดปกติ แม้อาจารย์จะพยายามทำหน้าที่สอนตามปกติ แต่สายตาทุกคู่กลับคอยชำเลืองมองไปยังแขกที่ไม่ได้รับเชิญเป็นระยะ ทว่าก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากไล่หรือตำหนิฟีนิกซ์แม้แต่คำเดียว เพราะต่างรู้ดีว่าชายหนุ่มคนนี้คือ ‘ผู้สนับสนุนหลัก’ รายใหญ่ที่คอยอัดฉีดเม็ดเงินจำนวนมหาศาลให้กับมหาวิทยาลัยแห่งนี้ อำนาจของเขาจึงล้นฟ้าจนกฎระเบียบใดๆ ก็ไม่อาจเอื้อมถึงขณะที่กุ้งแก้วพยายามรวบรวมสมาธิอันน้อยนิดจดบันทึกตามที่อาจารย์สอน ฟีนิกซ์กลับไม่ได้สนใจเนื้อหาบนกระดานเลยสักนิด เขาขยับตัวเท้าคางกับโต๊ะเลคเชอร์ หันหน้าจ้องมองเสี้ยวหน้าหวานของเธออย่างเปิดเผยนัยน์ตาคมกริบไล่มองตั้งแต่วงหน้าสวยที่ตอนนี้กำลังขมวดคิ้วมุ่นด้วยความจริงจัง ปลายปากกาที่ลากไปตามหน้ากระดาษอย่างคล่องแคล่ว แววตาที่จดจ่ออยู่กับการเรียนทำให้เขารู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย... เพราะนอกจากใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและความหวาดกลัวยามอยู่ใต้ร่างเขาแล้ว เธอยังมีมุมที่ดูมุ่งมั่นและมีชีวิตชีวาแบบนี้อยู่อีกด้วย‘หึ... เป็นเด็กเรียนดีเหมือนกันนี่’ฟีนิกซ์คิดในใจพลางกระตุกยิ้มบางๆ มุมที่ดูใสซื่อและตั้

โชคดีที่ความมืดมิดแผ่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว และสายตาทุกคู่ในห้องต่างจดจ่ออยู่กับหน้าจอภาพยนตร์ขนาดใหญ่ จึงไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า มาเฟียหนุ่มกำลังพาหญิงสาวข้างกายดำดิ่งลงสู่บทเรียนอีโรติกที่ร้อนแรงจนแทบจะเผาไหม้คนทั้งคู่ให้เป็นจล และในที่สุดเมื่อจังหวะรุกรานของฟีนิกซ์เริ่มกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ภายในสาวตอดรัดสิ่งแปลกปลอมและนิ้วแกร่งของเขาจนแทบจะหลอมละลายเข้าหากัน “อึก...คุณฟีนิกซ์...ไม่ไหว...หนูไม่ไหวแล้ว...อ๊าาา!” เสียงหวานหลุดครางออกมาอย่างไม่อาจกักเก็บได้อีกต่อไป ทว่าเป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงระเบิดในภาพยนตร์ดังสนั่นขึ้นพอดี ราวกับจะช่วยปกปิดความลับที่แสนวาบหวามนี้ไว้ กุ้งแก้วจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งจนสุดแรงพร้อมกับที่ร่างกายสาวกระตุกปลดปล่อยหยาดน้ำหวานให้อาบชโลมมือหนาและแท่งปากกาจนเปียกชุ่ม ร่างบางอ่อนระทวยซบลงกับไหล่กว้างอย่างคนหมดแรง “อ๊ายยย!!!!” “อ้าสสส์!!!!” ฟีนิกซ์ครางต่ำในลำคออย่างสุขสมเมื่อถูกมือเล็กบีบเค้นเน้นย้ำในช่วงวินาทีสุดท้าย ความเสียวซ่านพุ่งจี๊ดจน ร่างสูงเกร็งสะท้านพลางกดใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ปลดปล่อยธารอารมณ์

ร่างกายของเธอกระตุกสั่นเกร็งรับทุกแรงปรารถนาที่เขามอบให้ ความอับอายในตอนแรกสลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความรัญจวนใจที่แสนร้ายกาจของซาตานตนนี้ที่กำลังพาสาวน้อยผู้ใสซื่อจมดิ่งลงสู่ห้วงกามารมณ์ที่ร้อนแรงที่สุดในชีวิต!“อื้อ... ระ... แรงไปแล้วค่ะ... อ๊ะๆ! มันแน่น... แน่นไปหมด... ฮึก หนูเสียวจนจะหายใจไม่ทันอยู่แล้ว!” “อ้าส์ๆ...แบบนี้แหละที่ฉันต้องการ!” ฟีนิกซ์ยิ่งได้ใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาตอบสนองที่แสนยั่วยวน เขาคำรามในลำคอด้วยความชอบใจก่อนจะโหมสะโพกแกร่งเข้าหาถี่รัวจนเกิดเสียงกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว มือหนาละจากเอวบางขึ้นไปจิกเส้นผมสลวยของกุ้งแก้วเบาๆ บังคับให้ใบหน้าสวยหวานต้องแหงนเงยขึ้นรับแรงกระแทกกระทั้นที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกวินาทีตลั่บ! ตลั่บ! ตลั่บ! “อ๊ะ! อ๊าาา... คุณฟีนิกซ์... อื้อออ!”กุ้งแก้วน้ำตาคลอเบ้าด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันไปหมด ทั้งเสียวซ่านจนสมองขาวโผนและเจ็บแปลบจากความใหญ่โตที่แทงสวนลึกเข้ามาในร่างกาย ดวงตาคู่สวยที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาพยายามปรือตามองใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว นัยน์ตาของเขาในยามนี้เต็มไปด้วยความกระหายและอำนาจมืดที่พร้อมจะแผดเผาเธอให้เป็นจล“มองหน้าฉ

“พี่อาคิน... มันคือใคร?!” เสียงทุ้มตวาดถามกร้าว ดุดันจนกุ้งแก้วสะดุ้งสุดตัว หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม“..!!..”“กูถามว่าใคร! มึงเป็นลูกคนเดียว จะมีพี่ชายที่ไหนโผล่โทรมาหาตอนนี้ว่ะ!”“อ๊ะ! พะ... พี่อาคินเป็นพี่ที่รู้จัก... รู้จักกันเฉยๆ ค่ะ” เธอตอบเสียงสั่น พยายามรวบผ้าห่มให้แน่นขึ้น“รู้จัก? รู้จักแบบไหน!”ฟีนิกซ์ย่างสามขุมเข้าหาคนตัวเล็กที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจนน่าขนลุก มือหนาที่ถือโทรศัพท์สั่นระริกด้วยแรงโทสะ ก่อนจะโน้มตัวลงมาคร่อมร่างเธอไว้ สายตาจ้องเขม็งราวกับจะฉีกร่างเธอเป็นชิ้นๆ“พี่ที่รู้จัก... หรือผัวอีกคนที่มันนั่งรอคิวต่อจากฉัน! ตอบมา!”เสียงทุ้มคำรามลั่นพร้อมกับกระชากร่างบางให้สบตา กุ้งแก้วสั่นสะท้านไปทั้งกายใต้เงื้อมมือของซาตานร้ายที่กำลังคลั่งด้วยแรงหึง“มะ... ไม่ใช่นะคะ! ฮึก... หนูมีแค่คุณ... มีแค่คุณคนเดียวเท่านั้น!”คำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากสั่นระริกนั้นทำให้ฟีนิกซ์ถึงกับชะงักงัน หัวใจแกร่งกระตุกวูบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอนิ่งๆ ราวกับจะค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความขลาดกลัวนั้น