สวีเนียนอันดึงแขนชายร่างสูงให้เดินตามออกมานอกบ้าน เธอรู้สึกเกรงใจที่เขาต้องมาทนอึดอัดกับคำถามเซ้าซี้ของพ่อแม่ ดูจากสีหน้าบึ้งตึงนั่นแล้ว เขาคงจะโกรธอยู่ไม่น้อย"ขอโทษนะคะ... ครอบครัวฉันทำให้คุณลำบากใจหรือเปล่า"มู่เฉินทำหน้าตึงใส่เธอมาตั้งแต่แรก แถมยังคอยจ้องมองเธอเขม็งแทบไม่ละสายตา คงเพราะเขาเป็นคนพูดน้อยและคงไม่ชอบใจนักที่ถูกคะยันคะยอ"ก็...ไม่หรอก ผมคุยกับพ่อแม่คุณถูกคอดีนะ""อย่าไปทำตามที่พวกท่านบอกเลยค่ะ... ฟังผ่าน ๆ ไปก็พอ""จะดีเหรอ... ไม่เชื่อฟังพ่อแม่แบบนี้" เขาเลิกคิ้วถามพลางนึกในใจว่า 'อะไรของเธอ... ไม่อยากเปิดตัวแฟนจนให้พ่อแม่รู้ แล้วบอกว่าเป็นแค่เพื่อนสินะ'"พวกท่านแค่ล้อคุณเล่นน่ะค่ะ... เป็นปกติอยู่แล้ว""มีคนมาบ้านเธอบ่อย ๆ เหรอ" เขาถามเสียงเข้มขึ้นมาจากเดิม"เปล่าค่ะ...พี่เจียงเป็นคนแรกเลย" เธอยิ้มเจื่อนเพราะมัวแต่รีบร้อน เธอจึงเพิ่งสังเกตว่าคืนนี้เขาดูดีขึ้นมาก มู่เฉินสวมชุดสูทสีดำสนิทตัดเย็บประณีต เนื้อผ้าเรียบกริบไร้ลวดลาย ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและรูปร่างสูงโปร่งให้ดูสง่างามอย่างประหลาด เสื้อเชิ้ตสีเข้มด้านในถูกปลดกระดุมคอออกหนึ่งเม็ด ลดทอนความแข็งทื่อแต่กลั
Read More
Se connecter
