MasukShare
ขโมยจูบ
Tanggal publikasi:
2026-04-07 20:08:50
Bab terbaru
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว เนื้อวากิววิเศษมากเหรอ
ภายในร้านเนื้อย่างระดับพรีเมียม บรรยากาศหรูหรานั้นแผ่ซ่านจนทำให้ผู้มาเยือนรู้สึกเกร็งตั้งแต่ก้าวแรก พื้นหินอ่อนสีดำขลับสะท้อนแสงจากโคมไฟระย้าสีทองจนดูระยิบระยับราวกับดวงดาว กลิ่นหอมมันของเนื้อวากิวที่หยดลงบนเตาถ่านลอยคลุ้ง ปะปนกับกลิ่นอายจาง ๆ ของไวน์ราคาแพง อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความ “ไฮคลาส” ที่นิยามคำว่าความมั่งคั่งได้อย่างชัดเจนพนักงานในทีม Smart City หลายคนตื่นตาตื่นใจจนเก็บอาการไม่อยู่“ร้านนี้สวยกว่าที่เห็นในรีวิวอีกนะเนี่ย...”“ได้ข่าวว่าต้องจองล่วงหน้าเป็นเดือนเลยนะ แถมเงินในบัญชีต้องถึงด้วย”“เหมือนหลุดเข้ามาในโลกของพวกมหาเศรษฐีเลยอะแก”เสียงซุบซิบดังขึ้นเบา ๆ ระหว่างที่พนักงานสาวหลายคนแอบยกมือถือขึ้นมาหามุมถ่ายรูปเพื่ออัปเกรดโปรไฟล์ของตัวเอง ทว่าไม่นานนัก สายตาทุกคู่ก็พลันหันไปทางประตูเป็นจุดเดียวสวีเนียนอัน เดินเข้ามาในชุดเดรสสีอ่อนที่เรียบง่ายแต่ดูสูงค่า ทว่าสิ่งที่ตรึงสายตาผู้คนไว้กลับเป็นชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเข้มข้างกายเธอเจียงมู่เฉินเพียงแค่เขาก้าวเข้ามา รัศมีบางอย่างรอบตัวเขาก็ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ท่วงท่าการเดินที่สงบนิ่งและมั่นคง ผิดกับสายตาเร
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว งานเลี้ยงทีมจากรุ่นพี่
หลังจากเนียนอันกลับมานั่งประจำที่ได้ไม่นาน เสียงแจ้งเตือนจากระบบภายในบริษัทก็ดังขึ้นเบาๆ[คุณถูกเพิ่มเข้าสู่กลุ่มโครงการ Smart City]ทันทีที่กดเข้าไป รายชื่อสมาชิกทีมก็ปรากฏหราเต็มหน้าจอ ทว่ายังไม่ทันได้ไล่ดูชื่อใคร ข้อความใหม่จากหัวหน้าทีมก็เด้งขึ้นมาเป็นคนแรก[โจวอวี่เผิง]: ทุกคนทำงานหนักช่วงนี้หน่อยนะครับ โปรเจกต์นี้สำคัญกับแผนกเรามากข้อความนั้นดูเป็นทางการและปกติทุกอย่าง แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา หน้าต่างแชทส่วนตัวจากเขาก็เด้งขึ้นมาซ้อนอีกใบ[โจวอวี่เผิง]: ถ้าไม่เข้าใจตรงไหน ทักมาถามผมได้ตลอดนะ... ผมจะช่วยดูให้เป็นพิเศษเนียนอันจ้องมองคำว่า "เป็นพิเศษ" อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ตอบกลับสั้นๆ ตามมารยาท เธอพยายามจะไม่คิดอะไรมากไปกว่าเรื่องงาน แต่แล้วเสียงซุบซิบเบาๆ ราวกับยุงบินจากโต๊ะฝั่งตรงข้ามก็ลอยเข้ามากระทบโสตประสาท“เห็นไหมล่ะ...”“เริ่มอีกแล้วสินะ”พนักงานหญิงสองคนสบตากันอย่างมีเล่ห์นัยก่อนจะรีบหลบตาเมื่อเนียนอันเงยหน้าขึ้น หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินความนัยที่ซ่อนอยู่ในคำพูดเหล่านั้นช่วงเย็นแสงไฟในออฟฟิศเริ่มทยอยดับลงตามพนักงานที่ลากลับบ้าน จะเหลือก็
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว ทีมเฉพาะกิจ
ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการแผนก ความเงียบเข้าปกคลุมจนผิดปกติ ไร้ซึ้งเสียงรัวแป้นพิมพ์หรือสัญญาณโทรศัพท์ที่ควรจะเป็น มีเพียงเสียงลมหายใจของเธอที่พยายามบังคับให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้จางหรูเหวิน ผู้อำนวยการหญิงวัยสามสิบห้า วางปากกาลงบนโต๊ะอย่างแช่มช้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเนียนอันด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา"คุณพอจะรู้เหตุผลที่ฉันเรียกคุณมาไหม?""เรื่องปรับลดเงินเดือนของทีมค่ะ" เนียนอันตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา "ฉันอยากชี้แจงว่า...""ไม่ใช่เรื่องนั้น" จางหรูเหวินตัดบทสั้นเรียบ เธอลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ ทอดสายตามองออกไปด้านนอกพลางหันหลังให้คู่สนทนา "ฉันแค่เกรงว่าคุณจะมี 'คนรู้จัก' อยู่ในบริษัทแม่หรือเปล่า"เนียนอันชะงักไปครู่หนึ่ง "ไม่ค่ะ""แน่ใจนะ?""แน่ใจค่ะ ฉันเพิ่งเริ่มงานได้ไม่นาน จะไปมีสายสัมพันธ์กับคนระดับนั้นได้อย่างไร"จางหรูเหวินหมุนตัวกลับมา มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูประหลาดพิกล มันไม่ใช่การเหยียดหยัน แต่คล้ายกับรอยยิ้มของคนที่กำลังเฝ้ามองละครตลกบทหนึ่งอย่างใจเย็น"คำสั่งหักเงินเดือนทีมเราส่งตรงลงมาจาก 'ชั้นบนสุด' ค่ะ... ไม่ผ่านมือผู้จัดการกลาง ไม่ผ่านฝ่ายบุคคล"
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว สั่งสอนเบา ๆ
รถเลี้ยวเข้าสู่โซนร้านอาหารชื่อดังแถบชานเมือง บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนจากตึกสูงเป็นต้นไม้ร่มรื่น มู่เฉินค่อยๆ ลดความเร็วลงก่อนจะเลี้ยวเข้าจอดในที่จอดรถส่วนบุคคลของร้านอาหารป่าสไตล์โฮมเมดที่ขึ้นชื่อเรื่องรสชาติฝีมือแม่ครัวรุ่นเก๋า"ถึงแล้วครับ ร้านนี้คุณแม่คุณน่าจะชอบ ปลาคังลวกจิ้มกับแกงส้มชะอมกุ้งที่นี่เด็ดมาก"เขากล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามปกติพลางดับเครื่องยนต์ แต่เนียนอันยังคงนั่งนิ่ง ความเงียบภายในรถที่ไร้เสียงเครื่องยนต์กลับมาย้ำเตือนถึงความอึดอัดในใจเธออีกครั้ง มู่เฉินที่กำลังจะเปิดประตูรถชะงักไป เขาหันกลับมามองหญิงสาวข้างกายอย่างเต็มตา"อันอัน... คุณดูไม่โอเคเลย" เขาปล่อยมือจากที่เปิดประตูแล้วขยับตัวเข้าหาเธอเล็กน้อย "ถ้าคุณนายเจียงพูดอะไรที่ทำให้คุณไม่สบายใจ บอกผมตรงๆ ได้ไหมครับ? อย่าเก็บไว้คนเดียวเลย"เนียนอันหันไปสบตากับเขา แววตาของมู่เฉินในยามนี้ดูใสซื่อและเต็มไปด้วยความกังวลจนเธอเริ่มสับสน หรือเธอจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไป? หรือความจริงแล้วเขาเองก็เป็นเพียง 'เบี้ย' ตัวหนึ่งในเกมของผู้ทรงอิทธิพลเหมือนกัน?"มู่เฉิน... คุณทำงานให้ตระกูลเจียงมานานแค่ไหนแล้วคะ?" เธอถามออกไปในที่
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว ความสัมพันธ์ซับซ้อน
เนียนอันนั่งอยู่ในห้องรับรองนั้นเพียงลำพังอีกราวสิบนาที สายตาของเธอทอดนิ่งอยู่กับถ้วยน้ำชาที่กรุ่นไอจางๆ ประโยคสุดท้ายของคุณนายเจียงยังคงดังก้องอยู่ในมโนสำนึกราวกับแผ่นเสียงที่ตกร่อง'ถ้าวันไหนเขาทำตัวไม่ดี บอกฉันได้นะ จะจัดการให้เอง'คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นเข้าหากันโดยอัตโนมัติ คำพูดนั้นมันฟังดูสนิทสนมเกินกว่าจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่าง 'เจ้าของบริษัท' กับ 'พนักงาน' มันมีร่องรอยของความเอ็นดู ความถือตนว่าเป็นเจ้าของชีวิต และความกุมอำนาจเหนือกว่าอย่างเด่นชัดเนียนอันลุกขึ้นหยิบกระเป๋าถือ เดินออกจากห้องรับรองผ่านโถงคาเฟ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉยตามนิสัย แต่สมองกลับทำงานอย่างหนักเพื่อประมวลผลชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายเลขาฯ ที่มารับเธอสวมสูทสั่งตัดที่มีตราสัญลักษณ์ของบริษัทใหญ่องค์กรที่กุมเศรษฐกิจเกือบครึ่งของเมืองนี้ และที่สำคัญที่สุดคือ ท่าทีของคุณนายเจียงตอนที่เธอเอ่ยคำว่า 'พนักงานขับรถ' ออกไปมันไม่ใช่การเหยียดหยาม... แต่มันคือแววตาที่เหมือนเห็นเรื่องตลกที่ขำไม่ออก แววตาของผู้ใหญ่ที่กำลังมองดูเด็กเล่นขายของเนียนอันหยุดฝีเท้าลงหน้าประตูทางเข้า กระแสลมเย็นปะทะใบหน้าช่วยให
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว พบคุณนายเจียง
เช้าวันถัดมาเนียนอันตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด แม้จะยังมึนงงกับเรื่อง "บริษัทปิดปรับปรุง" แต่เธอก็ถือโอกาสนี้เดินทางไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาลแต่เช้า หลังจากที่เจียงมู่เฉินอาสามาส่งถึงที่ ก่อนจะขับรถออกไปณ โถงทางเดินหน้าห้องพักฟื้นเนียนอันพูดคุยกับคุณหมอเรื่องอาการของพ่ออยู่พักใหญ่ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีเธอจึงเดินออกมาเพื่อหาซื้อน้ำดื่ม ทว่าสายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นสตรีวัยกลางคนในชุดสูทสีงาช้างดูสง่างามยืนอยู่สุดทางเดิน อีกฝ่ายสวมแว่นกันแดดแบรนด์เนมและมีท่าทีที่ดู "สูงส่ง" จนผิดที่ผิดทางกับโรงพยาบาลรัฐแห่งนี้เนียนอันขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความคุ้นหน้า แต่พอกระพริบตาอีกที ผู้หญิงคนนั้นก็เดินหายเข้าไปในลิฟต์เสียแล้ว"คงตาฝาดไปเองมั้ง..." เธอพึมพำกับตัวเองเมื่อก้าวพ้นประตูโรงพยาบาลเพื่อจะกลับบ้าน ชายชุดสูทท่าทางเคร่งขรึมคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาขวางทางเธอไว้ เนียนอันชะงักพลางกระชับกระเป๋าสะพายแน่นด้วยความระแวดระวัง"คุณสวีเนียนอันใช่ไหมครับ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เย็นชา"ใช่ค่ะ... คุณเป็นใครคะ?""เจ้านายของผมต้องการพบคุณครับ ท่านรออยู่ที่ร้านน้ำชาใกล้ๆ นี้ โปรดตามผ
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว ว่าที่ลูกเขย
เมื่อเปิดอ่านข้อความ เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินออกมาจากห้องประชุม ทั้งที่เป็นถึงเจ้าของบริษัทระดับประเทศทำไมเขาถึงให้ความสนใจข้อความของรุ่นน้องคนหนึ่งที่เคยกินข้าวด้วยกันเพียงครั้งสองครั้งนักดวงตาของเขาเหม่อลอยเมื่อภาพของหญิงสาวแก้มแดงระเรื่อที่หลับอยู่เบาะข้างย้อนกลับเข้ามาในหัว เข
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว แม่ให้ผ่าน
เช้าวันนี้เธอออกไปช่วยพ่อเปิดร้าน ตอนบ่ายแม่มาช่วยด้วย ทำให้เบาแรงพ่อไปได้เยอะ ทั้งวันเธอแทบไม่ได้จับมือถือ เพราะกลัวว่าจะเผลอจดจ่อรออีเมลจากบริษัทมากเกินไปขณะที่เธอกำลังยืนเซ็ตโต๊ะอยู่ในร้าน เสียงเพื่อนสนิทก็ดังขึ้น“พวกเธอ... มาได้ไงเนี่ย”“ก็คิดถึงไง... สวัสดีค่ะคุณป้า”“สวัสดีค่ะ”ทั้งสองคนท
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว ผู้ชายคนนี้ให้ผ่าน
บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่กล้าสั่งสอนเขานอกจากคุณแม่ แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับกล้าเหลือเกิน ถึงกับบอกให้เขาประหยัด ทั้งที่สิ่งเดียวที่เขามีเยอะมากก็คือเงินนี่แหละ“เอ่อ…คือว่า”สายตาของเธอเลิ่กลั่กเมื่อถูกถามกลับ เธอพลั้งปากพูดไปตามนิสัยจนทำให้เขาไม่ค่อยพอใจหรือเปล่านะ แต่สายตาของเจียงม
ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ทิ้งสามีเลว นัดกินข้าว
พระเจ้าช่วย... ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย... ขายหน้าชะมัดเลยสวีเนียนอันผู้น่ารัก กลายเป็นคนเมาแล้วเรื้อนไปซะได้!เธออยากจะร้องไห้ออกมาตรงนี้เหลือเกิน ถ้ามันสามารถแก้ไขอดีตได้ก็คงดี ใครจะรู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แท้ ๆ ที่ทำให้เธอเสียคนจนถึงขั้นรุกหนักขอวีแชทติดต่อผู้ชายคนนั้น เขาหล่อจริงอันนี้ยอมรับ แต่นิ
Anda juga akan menyukai
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.7K Dibacaเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว177.8K Dibacaหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.1K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.9K Dibacaถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 82 Dibacaเมียเก็บที่ไร้ค่า
พัดลดา118 Dibacaเสือสิ้นลาย Tiger give up
Bambookei135 Dibacaหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก120 Dibaca
