เรื่องคืนนั้นมีลุงรหัสบนเตียง의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

ตอนเที่ยงวันนี้โรงอาหารดูคนจะไม่ค่อยเยอะเหมือนทุกครั้ง เธอกับมินนี่เลือกที่นั่งได้แล้ว แต่สายตาก็ยังกวาดมองไปรอบๆ วันนี้เธอไม่เห็นเขาที่โรงอาหารนอกจากพี่ฟร้องค์กับพี่แดนเท่านั้น หลังอาหารมื้อเที่ยงเธอกับมินนี่ก็มานั่งเล่นอยู่ที่ซุ้มข้างคณะเหมือนเดิม มินนี่สะกิดให้เธอมองรุ่นพี่คณะบริหารที่กำลังเดินตรงมาทางนี้ แต่วันนี้พี่ข้าวสวยมาคนเดียว "ฉันจะมาขอโทษเธอสองคน" ทั้งเธอและมินนี่หันมามองหน้ากัน อย่างไม่รู้จะเอายังไง ทั้งที่เมื่อครู่ตอนที่สะกิดก็ทำท่าเตรียมพร้อมรับมือแล้วเชียว "เอ่อ..." ชะเอมอ้ำอึ้ง แต่คนที่ได้สติก่อนอย่างมินนี่ หยิบแก้วน้ำตรงหน้าสาดใส่รุ่นพี่อย่างไม่นึกเกรงกลัว "ถือว่าหายกัน" "ฉันมาขอโทษดีๆ นะ" ข้าวสวยเงยหน้าขึ้น ใช้มือลูบหน้าเสร็จก็ก้าวเท้าเข้าหามินนี่ทันที ก่อนที่ฝ่ามือพี่ข้าวสวยจะฟาดลงบนหน้ามินนี่ เธอก็รีบคว้ามือรุ่นพี่คนสวยไว้ได้ทันเวลาพอดี พอพี่ข้าวสวยเสียหลักเธอก็ผลักมืออย่างแรง "ไม่จบใช่ไหม" พี่ข้าวสวยเข่นเขี้ยวกดเสียงต่ำอย่างเอาเรื่อง "ขอโทษเฉยๆ ง่ายเกินไปไหมป้า ทีเวลาตัวเองมาตบคนอื่นล่ะ" "มินนี่ พอเหอะ ให้มันจบเหอะ" "จบก็จบ แต่ถ้าป้าไม่จบ เดี๋ยว

คีรินทร์จับเอวยกเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเครื่องแป้ง ดวงตาคมเข้มสำรวจไปตามเรือนร่างอรชรฝ่ามือใหญ่ก็ปลดกระดุมเสื้อช็อปสีแดงของตัวเอง จนกระทั่งตอนที่เขากำลังจะถอดเข็มขัด "พี่คีน...ตาหนู..." เธอกำลังยกเรื่องเลสิกขึ้นมาอ้าง "ฉันถามหมอแล้ว" "มันจะไม่กระเทือนหรือคะ" "ทำเบาๆ" เข็มขัดเส้นหรูถูกโยนลงพื้นเสียงดัง กางเกงยีนก็ถูกถอดทิ้งตามไปติดๆ ใบหน้าหล่อเข้มที่กำลังก้มลงไปจูบเธอหยุดชะงักเพียงนิด เมื่อถูกฝ่ามือเล็กดันแผ่นอกกว้างเอาไว้ "เบาๆ จริงนะคะ" "อืม เดี๋ยวทำเบาๆ" "ห้ามแรงนะ" "คร้าบ" คีรินทร์ลากเสียงยาว ยิ้มขันคนต่อรอง ก่อนจะก้มหน้าลงจูบ ปากอิ่มเรียกร้องให้เธอตอบสนองอย่างเร่าร้อน เขาดูดเธอเม้มแหย่ลิ้น เธอกวัดเกี่ยว แต่นานเข้าคนตัวเล็กก็ต้องส่งเสียงอื้ออึงออกมาเบาๆ และตอนที่เขายอมปล่อยปากเธอเป็นอิสระ เธอก็ต้องรีบโกยอากาศเข้าปอด พลางทำตาเขียวใส่เขาอีกแล้ว "จะจูบให้ขาดใจเลยหรือไง" "ทีเวลาเธอทำฉันแทบขาดใจล่ะ" คีรินทร์ก้มลงจูบเธอซ้ำอีกครั้ง ฝ่ามือใหญ่ที่กำแท่งเนื้ออวบลำยาวไว้ชักสาวเบาๆ พลางกดลงที่เนินเนื้ออวบอูม สะโพกสอบขยับโยกกดแท่งลำรักดุ้นยาวให้เสียดสีไปตามร่องสวาทสีสด เพียงไม่กี่ค

คนทะลึ่งยังเดินตามเธอเข้ามาในห้องน้ำ ชะเอมชะงักแปรงสีฟันในปากฟองฟอด เหลือบสายตามองเขาผ่านกระจกบานใหญ่หน้าอ่างล้างหน้า คนตัวสูงเดินมาซ้อนเธออยู่ด้านหลังเอื้อมมือไปหยิบแปรงกับยาสีฟันมาบีบ ฝ่ามือใหญ่ที่จับแปรงขยับข้อมือปุ๊บ เธอก็ต้องถอนหายใจออกอย่างไม่รู้จะทำอะไรได้ เมื่อคนแปรงฟันไม่ได้ขยับแค่มือ สะโพกสอบที่เสียดสีก้นกลมเธออยู่ด้านหลังก็ขยับโยกตามจังหวะข้อมืออย่างจงใจแกล้งให้แท่งเนื้อลำแข็งเสียดสีก้นงอนของเธอ พอเธอจะขยับตัวหนีเขาก็คร่อมแขนอีกข้างเท้ามาที่ขอบเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า พอเธอขยับไปไหนไม่ได้ เขาก็ยิ่งบดคลึงใส่เธออย่างสบายอารมณ์ "พี่คีน ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูจะอาบน้ำแล้วเดี๋ยวสาย" "พี่จะไปเรียนยังไงล่ะ" "ทำไมคะ" "ก็มันตั้งอยู่แบบนี้ เอมไม่ช่วยพี่อ่ะ" "เมื่อคืนก็ทำไปแล้ว" "ก็อยากเอาเมียอีก" "เดี๋ยวสายค่ะ" "พี่จะรีบทำ" "เบาๆ นะคะ" "คร้าบ" เพราะคำว่าเมีย ทำเธอยอมใจอ่อนกับเขาจนได้ คนตัวเล็กถูกรั้งเข้าไปในห้องอาบน้ำกระจกใส ฝ่ามือใหญ่กระตุกผ้าขนหนูสีขาวเพียงนิดปมผ้าเช็ดตัวที่ขมวดไว้ตรงหน้าอกก็หลุดออกอย่างง่ายดาย เขาโยนไปที่อ่างล้างหน้า จูบรสมินต์เย็นซ่าซ่านลิ้น กรุ่นลม

เธอกำลังจะเดินไปที่ร้าน แต่อยู่ๆ มินนี่ก็เดินมาสะกิดข้างหลัง เธอหันไปมองด้วยความแปลกใจ เพราะคอนโดที่มินนี่อยู่ไม่ใช่แถวนี้ แต่เมื่อเห็นคนที่เดินตามหลังหน้าเซ็งๆ มาด้วย ก็พอจะเดาออก "นายจะไปกินเหล้ากับเพื่อนที่ไหนก็ไปเหอะ เดี๋ยวฉันกินข้าวกับเอมเอง" มินนี่หันไปบอกว่าที่คู่หมั้น เฟิร์สกลอกตาใส่ ก่อนจะหันไปมองหน้าไอ้คนที่เคยมีเรื่องด้วยอย่างคีรินทร์ "พี่คีนจะไปกินเหล้าเลยก็ได้นะคะ เดี๋ยวหนูกินข้าวกับมินนี่เสร็จแล้วค่อยขึ้นห้อง" ชายหนุ่มทั้งสองมองหน้ากัน แต่ไม่ใช่สายตาหาเรื่องอย่างวันนั้น ออกจะเป็นสายตาที่มองหน้าแล้วเข้าใจกันเสียด้วยซ้ำ "ไปร้านโจ๊กนั้นไหม" เฟิร์สเป็นคนเอ่ยชวนขึ้นก่อน ทั้งเธอและมินนี่จึงหันไปมองพวกเขาสองคน "ดีเหมือนกัน" เธอกับมินนี่ถูกพามาที่ร้านโจ๊ก แต่พอเข้ามาในร้านก็ต้องแปลกใจที่มันไม่ได้ขายโจ๊กเหมือนชื่อ แต่เป็นร้านเหล้าสไตล์นั่งชิล มีดนตรีสดบนพื้นเวทีเตี้ยๆ เสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ ไม่หนักหน่วง ทำให้พูดคุยกันได้สบายๆ อย่างไม่ต้องแหกปากตะโกนแข่งกับเสียงเพลง ชายหนุ่มสองคนที่เคยมีเรื่องชกต่อยกันดูสามัคคีดีงามในเวลาช่วยกันสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ คนที่เคยบอกกินอะ

สองสาวหิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กส่งให้รุ่นพี่ที่ยืนรอรับอยู่ข้างรถบัสคันใหญ่เสร็จเรียบร้อยก็รีบขึ้นไปจับจองหาที่นั่งบนรถ รุ่นพี่รุ่นน้องหลายรุ่นหลายภาคเริ่มทยอยกันมาจนเกือบครบตามเวลานัด "ว่าไงสองสาว ได้กาแฟกับขนมกันหรือยัง" พี่กวินเอ่ยทักเมื่อเห็นเธอกับมินนี่ที่นั่งอยู่แถวเบาะหน้า และพี่รหัสของเธอก็เลยเลือกนั่งเบาะด้านหน้าที่ยังวางอยู่ "ได้แล้วค่ะ" เธอตอบพลางชูแซนด์วิชกับกาแฟขวดที่ได้รับแจกมาตอนเช็กชื่อ "พอไหม ถ้าไม่อิ่มบอกพี่ได้นะ พี่ตุนขนมมาเพียบเลย" "ขอบคุณค่ะ แต่หนูสองคนก็เตรียมมาเยอะเหมือนกันค่ะ" เธอหยิบถุงที่วางอยู่บนตักยกขึ้นให้ดู พลางยิ้มบางๆ ถุงขนมที่ยกขึ้นบังหน้าตัวเองเมื่อครู่ ถูกลดระดับลงกลับไปวางที่ตักเหมือนเดิม และจังหวะนั้นเธอจึงเห็นรุ่นพี่คุ้นตาอีกสองคนที่เดินขึ้นมา ไร้คำทักทาย มีเพียงสายตาเป็นคำถามแกมแปลกใจที่เห็นเขาสองคน ก่อนที่เธอจะหันหน้าไปมองมินนี่ คีรินทร์กับพี่เฟิร์สเลือกนั่งที่เบาะด้านหลังเธอ พอเขานั่งลงมินนี่ก็หันหน้ากลับไปถามคนของตัวเองทันที "นายมาได้ไง" "แล้วทำไมฉันจะมาไม่ได้" "ก็นายว่าไม่ได้ไปไม่ใช่หรือ" "เปลี่ยนใจ" เธอก็อยากจะถามคำถามเดียว