Lahat ng Kabanata ng Dear Husband: You Love Me Too Late: Kabanata 61 - Kabanata 70

"Where's Daniel?" Tanong ni Granny Mira. The wedding will start soon. Pero ang bestman ay wala pa.Ginanap ang Garden wedding sa mismong malaking hardin sa likod ng mansion. The wedding is at 3 pm. Walang makuhang venue si Charlotte at nakiusap kay Granny Mira na gamitin ang hardin. Walang nagawa ang matanda kundi ang pumayag. Lalo at kasal ni Raj iyon. At sinabi na rin ni Raj na si Charlotte ang bahala.It was organized smoothly. Na para bang may magic hands si Charlotte para matagumpay na maiprepara ang kasal. Pero ang totoo, kahit sinabi na nilang simple lang dapat, nagplano na ang babae. Naorder nito ang dapat na maorder noon pa. The date is the only problem. At siyempre, money talks and money did everything for her.Now! It's showtime."Si Ysabella, nasaan?"Nagtaka si Raj nang marinig iyon. Hindi nga niya nakita si Ysabella. Wala ito kanina pa. Busy siya sa trabaho kaninang umaga. Umuwi siya para sa kasal.Naalala niya ang sinabing invitation letter na binigay ni Charlotte. Does

Habang may krisis na kinakaharap si Ysabella. May dalawang tao na walang pakialam basta mabigyan kaganapan ang uhaw na katawan. Sa madilim na silid, ang kanilang pawisang mga katawan ay walang humpay na nagsasalpukan."Dan...oh, Dan!" halinghing ni Charlotte habang binabayò siya ni Daniel mula sa kaniyang likuran.Mula sa kuwarto ay pumuslit siya para pumunta sa silid ng lalake. Wala si Raj at alam niyang hindi siya babalikan nito doon. Imbes na ito ang kasìping niya sa unang gabi ay kapatid nito ang pumupuno sa pangangailangan ng kaniyang katawanWell, masarap maglaro nang patago. Kapanapanabik bawat segundo. Isa pa, hindi naman magtatagal ang bagay na ginagawa nila ngayon. Hindi sila forever na magtatago.Gigil na gigil naman si Daniel habang inaàngkin ang babaeng hindi naman niya asawa. He needs this release. Kaya noong pumasok ang babae sa kuwarto niya, imbes na ipagtabuyan ay inangkin na lamang niya ito! Ito ang nag-offer ng sarili kaya hindi niya tatanggihan. Kahit pa nga sa man

Nagising si Ysabella na nakaratay na sa isang silid. Hindi niya maalala kung paano at anong nangyari sa kaniya. Ang huli niyang naalala ay nasa chapel siya. May suwero na nakakabit sa kanang kamay niya. Nanghihina siyang bumangon at napaigik dahil sa sakit sa kaniyang katawan. Ang kaliwa niyang kamay ay hirap siyang igalaw.Hindi...hindi lang doon ang masakit. Pati puso niya. Buong pagkatao niya. Parang dinudurog nang maalala ang mga nangyari.Bakit buhay pa siya!"Ma, Raj..." usal niya na tinawag ang mga taong mahalaga sa buhay niya. Mga taong isa-isang kinukuha."They are not coming to rescue you!" Boses mula sa pinto. Bigla iyong bumukas at iniluwa si Daniel. Seryoso itong nakatingin sa kaniya. Sa mga mata, wala ni isang awa. Pero hindi iyon ang panahon para humingi para kaawaan siya ng lalake. Isa lang ang gusto niyang mangyari."Dan...gusto ko silang makita," pakiusap niya. Gusto niyang puntahan ang ina at si Raj, gusto niyang malaman kung anong lagay nito. Ang ina niya, gust

Nailibing ang kaniyang ina na hindi man lamang niya ito nakita. She was confined in the hospital at pinagbawalan na makaalis. At kahit anong pamimilit niya na lumabas, hinaharangan siya ng kung hindi nurse ay security naman. Hindi naman siya makatawag ng pulis at makahingi ng tulong dahil wala ang telepono sa kaniya. Talagang ikinulong siya ni Daniel at kahit ibang mga pasyente ay hindi niya makausap.Sa ikatlong linggo niya sa hospital, isang bisita ang dumalaw sa kaniya. Halos tatlong linggo din na hindi ito nagpakita sa kaniya. Akala niya ay tuluyan na siyang kinalimutan at hinayaang mabulok doon.Sana nga ganoon na lamang ang ginawa nito. Sana kinalimutan na lamang siya nang tuluyan. Iyong maglaho na lamang siya sa buhay ng mga ito. Walang Ysabella!"Pagod ka na bang ikulong ako? Anong gusto mong gawin ngayon, huh?" Singhal niya kay Daniel na siyang nasa pinto. "Pack your things. We are leaving..." ika nitong lalong ikinasingkit ng kaniyang mga mata."Saan mo ako dadalhin? Saan

Walang pinagbago ang mga sumunod na araw para kay Ysabella. Pero sa tuwina, si Granny Mira ay umiiwas sa kaniya. Minsan ay sinubukan niyang kausapin ito pero humarang si Lucy. Parang bantay na asong tumahol nang papalapit siya. Mukhang wala na talagang balak na pakinggan ng matanda ang anumang paliwanag galing sa kaniya."Katulong ka na rin dito, Ysabella. Kaya matuto kang lumugar!" Matapang na saad ni Lucy. Sa tingin nito, maliit siya at ito ang mas mataas. Sino ba ang hindi marunong lumugar? Si Lucy, makaasta ay parang ito ang namamahala sa mga katulong. Mag-utos na nga lang ang gawain nito palagi sa loob ng mansiyon. Porke kinaibigan ito ni Charlotte at asong buntot nang buntot.Hindi siya nagsalita pa o magreklamo man lang. Hinayaan ni Ysabella ang gustong gawin ng mga ito. Ginagawa niya ang kaniyang trabaho nang tahimik. Hindi siya umangal kahit pa sumosobra na ang mga ito. Hindi dahil takot siya kundi para kahit papaano, makita ni Daniel na sumusunod siya.Isang gabi, kumatok