Todos os capítulos de ข้าคือนางร้ายที่ได้ใจบุรุษทั้งเรื่อง: Capítulo 11 - Capítulo 18

จ้าวลี่อิงนั่งจิบชาอยู่กลางสวนดอกไม้ รอฟังรายงานจากเฉียนเฉียนถึงเหตุการณ์นอกจวน ทว่าฟังแล้วกลับประหลาดใจมากกว่ายินดี นั่นเพราะเหตุการณ์ต่าง ๆ ไม่ซ้ำรอยเดิม ลู่จูหนิงออกเรือนอย่างนั้นหรือ นางหูเพี้ยนหรืออย่างไร ไม่กี่วันก่อนยังแสดงออกชัดว่ารักใคร่ในตัวเฉินซีห่าว ไยจึงออกเรือนกับผู้อื่นง่ายดายนัก “ลู่จูหนิงออกเรือนไปกับพ่อค้าเกลือแคว้นอันอย่างนั้นหรือ เจ้าแน่ใจหรือไม่เฉียนเฉียน” นางไม่เข้าใจว่าเหตุทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้ หรือทุกอย่างเปลี่ยนเพราะนางย้อนเวลามาหลายครั้งหลายคราวมากเกินไป สวรรค์ให้นางย้อนเวลามาเองจะให้ทำอย่างไร จนกระทั่งตอนนี้นางยังหาเหตุผลไม่ได้ว่าเหตุใดนางจึงไม่ได้ไปเกิดใหม่เสียที วนเวียนเป็นนางร้ายอยู่เช่นนี้ไม่จบสิ้น สวรรค์ต้องการสิ่งใดกัน! “แน่ใจเจ้าค่ะ ได้ยินมีคนพบทั้งสองลักลอบได้เสียกันเจ้าค่ะ ไม่อยากเชื่อว่าคุณหนูลู่จะเป็นเช่นนี้ไปได้ ยิ่งกว่านั้นคือใบหน้านางมีรอยแผลน่ารังเกียจด้วยเจ้าค่ะ” เฉียนเฉียนเล่าไปตามสิ่งที่ได้ยินผู้คนในตลาดเล่าลือ คราแรกไม่แน่ใจแต่เมื่อให้คนตรวจสอบพบว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง

“คุณชายเจียมาพบข้าถึงจวนมีเรื่องใดเจ้าคะ” นางถามผู้มาใหม่ที่กำลังจ้องหน้าเฉินซีห่าวไม่วางตา สองคนนี้ดูเกลียดชังกันทุกชาติเลยสินะ ทุกครั้งก็ยังคงมองกันราวกับจะฆ่าแกง นางอยากจับแยกแต่จนปัญญาเหลือเกิน “ข้าเพียงผ่านมาทางนี้ ได้ยินว่าเจ้าอยู่จวนลำพังจึงนึกเป็นห่วง แวะมาทักทาย แต่คงไม่น่าห่วงอย่างที่คิด” ผู้พูดแค่นยิ้มเล็กน้อยขณะที่หางตาเหลือบมองบุรุษหน้านิ่งที่ไม่ได้ยินดีกับการมาของตนเท่าไหร่นัก “รบกวนคุณชายเกินไปแล้ว เช่นนั้นนั่งดื่มชาก่อนเถิดเจ้าค่ะ” นางจนปัญญาจะขับไล่ อย่างไรเสียเขาก็คือคนที่นางเคยร่วมชีวิตด้วย แม้เป็นเพียงอดีต ทว่ายังคงจดจำความดีที่เจียซุนเหรินทำเพื่อนางได้ อดีตสามีผู้นี้โหดเหี้ยมแต่หาใช้คนไร้เหตุผล ท่านราชครูเองก็เป็นคนมีความคิด ไม่น่ามีปัญหากันอย่างที่นางแอบกังวล อีกส่วนคือทั้งคู่ไม่ได้มีใจให้นางเสียทีเดียว แค่เพียงสะดุดตา ชื่นชอบเล็กน้อยเท่านั้น “เจ้ากำลังจะเตรียมอาหารไม่ใช่เหรอ หากยังคุยอยู่เช่นนี้ เมื่อใดข้าจะได้กิน” ราชครูหนุ่มทักท้วงเมื่อเห็นใบหน้างามกำลังครุ่นคิด เขาถอนหายใจเบา ๆ จากนั้นพยา

การมาของท่านราชครูส่งผลให้จ้าวลี่อิงคิดหนัก ทั้งที่ตัดสินใจแล้วก็เถอะ นางไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายชาตินี้จะทำอย่างไรหากนางปฏิเสธเขาอีกคราว ทุกครั้งก็เป็นเขาที่คอยตามนางไม่เลิกจนจากไป คงต้องลองดูกันว่าเฉินซีห่าวจะทำให้นางพอใจได้แค่ไหน หากเขายอมถอนหมั้นก็แล้วกันไป แต่หากสามารถทำให้นางหลงรักได้อีกสักครา ค่อยว่ากัน ชีวิตนี้ขออยู่อย่างสงบไม่ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมมาก นางคร้านจะเสแสร้ง “เข้าจวนเถิด ลมแรงเช่นนี้อย่าออกมาเลย” ราชครูเฉินรีบถอดอาภรณ์ของตนมาคลุมให้กับนาง กิริยานี้ทำให้นางรู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก “รบกวนท่านพี่เกินไปแล้ว” นางกระชับอาภรณ์ของเขาคลุมกาย ทั้งคำพูดและการกระทำหลายอย่างของเขาแปลก ทว่ากลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด “เชิญท่านนั่งก่อนเจ้าค่ะ” นางชั่งน้ำหนักในใจก่อนเอ่ย อย่างไรเสียชีวิตนั้นไม่แน่นอน อนาคตเป็นอย่างไรนางไม่อาจคาดเดา “สีหน้าเจ้าเคร่งเครียดมีเรื่องใดให้กังวลหรือ” มือใหญ่ยื่นไปหมายจะแตะบนหน้าผากนาง ทว่าจ้าวลี่อิงรีบเบี่ยงกายหลบ “ท่านมาก็ดี ข้าอยากพูดเรื่องการถอนหมั้นของเรา” นางกล่าวพร้อมทั้

แดนอสูร ภาพชีวิตคู่ของมนุษย์คู่หนึ่งปรากฏขึ้นมาในมโนจิตของจอมมารผู้ปกครองแดนอสูรใต้พิภพ เฉินซีห่าวแค่นหัวเราะเมื่อเห็นภาพคนทั้งสองใช้ชีวิตด้วยกันจนแก่เฒ่า ไม่ว่าฝ่ายหนึ่งพยายามหลีกหนีเพียงใด สุดท้ายก็ได้ครองคู่กันมาสามภพ ยอมกระทั่งสลับวิญญาณแม้ตนจะสูญเสียอายุขัยก็ยอม แต่ที่น่าขบขันกว่านั้นคือ บุรุษที่ดูลุ่มหลงสตรีขั้นหนักนั้นกลับเป็นจอมมารเช่นเขาที่แบ่งจิตไปตามพระชายาตน แม้เสี้ยวจิตนั้นจดจำเรื่องในแดนอสูรไม่ได้ ทว่ากลับหลงรักสตรีคนเดิมซ้ำ ๆ อยู่แดนอสูรเป็นอย่างไร การลงไปยังโลกมนุษย์ก็เช่นเดิม เหตุนั้นเกิดจากสวรรค์อยากสานไมตรีกับแดนอสูรจึงส่งสตรีเทพมาบรรณาการ ทว่าจ้าวลี่กลับไม่เห็นด้วยทะเลาะกันบ่อยครั้ง จนวันหนึ่งเทพอี้หลินถูกจ้าวลี่อิงทำร้ายเพราะถูกยั่วโทสะ จอมมารเช่นเขาที่กลัวเกิดปัญหากับเทพสวรรค์จึงสั่งกักขังบริเวณพระชายา นางโกรธมากจึงหนีไปเกิดเป็นมนุษย์ ทิ้งเพียงกายอสูรไว้พร้อมกับจดหมายตัดขาด พร้อมกับของวิเศษหยั่งรู้ที่นางใช้เวทมนตร์ควบคุมไว้ เพราะเช่นนี้ทุกครั้งนางจึงย้อนอดีตหลายครั้งหลายหน นางจะกลับมาก็ต่อเมื่อรู้สึกอภัยให้จอมมารจากใจจ