All Chapters of Akin Ka. Hanggang Langit (SSPG): Chapter 101 - Chapter 110

Nakarating sila sa isang madilim na bahagi ng grand ballroom, malapit sa naglalakihang glass pillars na bahagyang nagtatago sa kanila mula sa sentro ng karamihan. Marahas na binitawan ni Chance ang braso ni Nayah, ngunit bago pa man makahakbang palayo ang dalaga upang kumuha ng espasyo, mabilis na ikinulong siya ng Alkalde.Ipinatong ni Chance ang magkabilang kamay sa malamig na salamin ng pilar, eksakto sa magkabilang gilid ng ulo ni Nayah. Ang malapad at matipunong katawan ng lalaki ay naging isang pader na humaharang sa anumang daanan palabas."Sinabi ko na sa'yo, hindi ba?" mababa, paos, at nanggagalaiting bulong ni Chance. Ang mga mata nitong kasing-dilim ng gabi ay matalim na nakatitig sa mga mata ni Nayah. "Sinabi kong huwag na huwag kang ngingiti sa kanila.""Wala akong ginagawang masama!" mabilis at nanginginig na depensa ni Nayah. Pilit niyang inilalapat ang kanyang likod sa malamig na pilar upang makalayo kahit kaunti sa nakakapasong init ng katawan ng Alkalde. "Nakipagkama

Tila huminto ang pag-ikot ng mundo sa bungad ng Mansyon De La Serna. Nakatayo si Nayah sa malamig na semento, ang hangin sa gabi ay humahampas sa kanyang porselanang balat, ngunit hindi ang lamig ang nagpapatayo sa kanyang mga balahibo kundi ang nakakakilabot na mensaheng nakasulat sa screen ng tablet na hawak ni Dante.*Alam namin ang sikreto ng libro, Alkalde. At alam din namin kung sino ang hawak mo.*Ginamit ang sariwang dugo para isulat ang mga katagang iyon sa mismong pinto ng master suite—sa mismong teritoryo ng pinakakinatatakutang tao sa San Ignacio.Dahan-dahang inangat ni Mayor Chance De La Serna ang kanyang paningin mula sa tablet patungo sa kanyang head of security. Walang bakas ng takot sa mukha ng Alkalde, tanging isang madilim, nakamamatay, at nagyeyelong galit na tila ba handang pumatay ng libu-libong tao sa isang iglap."Nasaan ang mga gwardya na nakabantay sa second floor?" malamig at halos pabulong na tanong ni Chance, ngunit ang boses nito ay parang patalim na hum

Isang nakakabinging ugong ng makinarya ang pumuno sa hangin habang dahan-dahang sumasara ang higanteng *steel door*. Nang tuluyang maglapat ang makapal na bakal, isang malakas na paglagutok ng mga awtomatikong kandado ang umalingawngaw. Pagkatapos niyon ay bumagsak ang isang ganap at mabigat na katahimikan, tila ba tuluyan na silang nahiwalay sa magulong mundo sa itaas.Awtomatikong bumukas ang mga emergency LED lights sa loob ng *underground safe room*. Ang silid ay malawak ngunit walang bintana. Ang mga dingding ay gawa sa purong semento at bakal. May mga nakahilerang monitor sa isang gilid na nagpapakita ng *static* o mga patay na camera mula sa itaas, patunay na sinira ng sindikato ang buong security system ng mansyon. May ilang mga *cot* o higaan sa kabilang dulo, mga kabinet na puno ng armas at bala, at mga emergency medical supplies. Isa itong kuta na ginawa upang pagtaguan ang katapusan ng mundo.Subalit para kay Nayah, ang katapusan ng mundo ay tila nangyari na ilang minuto l

Nananatiling nakasubsob ang ulo ni Mayor Chance De La Serna sa tiyan ni Nayah, habang ang mga daliri ng dalaga ay patuloy sa marahang paghaplos sa makapal nitong buhok. Sa loob ng malamig at nakakabinging katahimikan ng *underground safe room*, tanging ang mabigat at pantay nilang paghinga ang maririnig.Lumipas ang ilang minuto bago dahan-dahang inangat ni Chance ang kanyang ulo. Ang mga mata nitong kanina ay naglalagablab sa galit at *adrenaline* ay napalitan ngayon ng isang madilim at nakakapanindig-balahibong kalungkutan. Isang kalungkutan na tila ba matagal nang ibinaon ngunit sapilitang nahukay ngayong gabi.Hinawakan ni Chance ang magkabilang baywang ni Nayah. Sa isang marahan at maingat na galaw, inalalayan niya itong umupo sa tabi niya sa gilid ng maliit na *cot*.Hindi binitawan ni Chance ang kamay ni Nayah. Sa halip, pinagsiklop niya ang kanilang mga daliri, mahigpit, tila ba kumukuha ng lakas mula sa init ng palad ng dalaga. Tinitigan ng Alkalde ang kanilang magkahawak na

Ang bawat pagpatak ng segundo sa loob ng underground safe room ay parang martilyong unti-unting bumabaon sa isip ni Nayah. Nakahiga pa rin siya sa matigas na dibdib ni Mayor Chance De La Serna, nakikinig sa mabigat at pantay na paghinga ng Alkalde. Ang epekto ng painkiller ay nananatiling malakas sa sistema nito, kaya kahit paano ay panatag siyang hindi ito biglaang magigising sa bawat maliliit niyang galaw.Ngunit ang isip niya ay hindi mapakali.*Handa na ang susi, kailangan na lang ng tamang tao.*Paulit-ulit na nag-echo ang linyang iyon sa kanyang utak. Ano ang susi? Sa dinami-dami ng mga numero at letrang posibleng gamitin bilang encryption key ng isang bihasang sindikato, paano niya malalaman kung ano ang ginamit ng taong nag-code ng Black Ledger?Pumikit si Nayah. Sinubukan niyang hukayin ang pinakamalalim na bahagi ng kanyang nakaraan. Kung ang kanyang ama, si Arturo Contreras, ang may hawak ng mga sikretong ito bago ito namatay, baka may naiwan itong pahiwatig.Bumalik ang ka