Lahat ng Kabanata ng Akin Ka. Hanggang Langit (SSPG): Kabanata 131 - Kabanata 140

Ang tanghali sa Villa Amante ay palaging malupit. Ang matinding sikat ng araw ay tila nakakapasong plantsa na idinidiin sa bubong na yero ng talyer at karinderya ni Aling Selya. Halong usok ng tambutso, amoy ng pinipritong isda, at alingasaw ng krudo ang bumabalot sa hangin. Para sa isang ordinaryong tao, isa itong nakakasulasok na impyerno, ngunit para kay Nayah—na kilala na ngayon bilang Anya—ito ang kanyang bagong normal.Abalang-abala si Nayah sa pagliligpit ng mga pinagkainan sa isang mahabang lamesa nang may isang grupo ng mga maingay na drayber ng trak ang pumasok. Amoy pawis at sigarilyo ang mga ito, at ang kanilang mga tawanan ay umaalingawngaw sa buong lugar."Neng! Pahingi nga ng malamig na tubig dito! At saka dalawang order ng bulalo!" malakas na sigaw ng isang drayber na may malaking tiyan. Nang lumapit si Nayah dala ang pitsel ng tubig, sinadya nitong hapitin ang kanyang braso. "Ang ganda mo naman para maging tagapunas lang ng mesa. Gusto mo sumama sa byahe ko pa-Maynila

Isang nakapapasong Miyerkules ng hapon sa Villa Amante. Ang hangin ay tila nagbabagang pugon na dumadampi sa balat ng mga manggagawa sa talyer ni Aling Selya. Kasalukuyang nag-aayos ng mga nakasalansan na de-latang ulam si Nayah sa loob ng karinderya nang biglang mabasag ang maingay at abalang tanghali ng isang nakabibinging kalabog ng bumagsak na bakal, sinundan ng isang matinis at punit na hiyaw ng isang bata. "Totoy!" umalingawngaw ang malakas at nag-aalalang sigaw ni Reynan mula sa madilim na bahagi ng talyer. Binitawan ni Nayah ang mga hawak na lata. Ang kanyang puso ay biglang bumilis sa pagtibok. Patakbo siyang lumabas ng karinderya at nagtungo sa talyer. Pagdating niya roon, isang nakapangingilabot na senaryo ang bumungad sa kanyang mga mata. Si Totoy, ang labinlimang taong gulang na paslit na laging tumutulong sa pagpupunas ng mga kagamitan, ay nakabulagta sa sahig. Ang kanyang kanang binti ay naipit sa ilalim ng isang dambuhalang makina ng trak na aksidenteng bumagsak m

Ang pagsigaw ni Nayah ay tila naging isang mahinang bulong na tuluyang nilamon ng nakabibinging poot sa utak ng Alkalde. Sa isang iglap, nawala ang pormalidad at pagiging kagalang-galang ni Mayor Chance De La Serna. Ang natira ay ang isang mabangis na hayop na nakakita ng banta sa kanyang teritoryo.Bago pa man makapag-react si Reynan o makabunot ng armas ang mga gwardya, mabilis na sumugod si Chance. Hindi siya gumamit ng baril. Hindi niya inutusan ang kanyang mga tauhan. Gusto niyang maramdaman ang mismong pagkabali ng mga buto ng lalaking naglakas-loob na hawakan ang babaeng pag-aari niya.Isang malakas, mabilis, at nakamamatay na suntok ang pinakawalan ni Chance na direktang tumama sa panga ni Reynan.Umalingawngaw ang isang nakakikilabot na tunog ng paglagutok ng buto. Sa tindi ng pwersa ng Alkalde, tumilapon si Reynan paatras, bumagsak nang malakas sa maalikabok na semento at nabitiwan ang mga pinamiling gulay."Reynan!" humihiyaw na tili ni Nayah, akmang lalapit sana upang tulu

Ang tunog ng pag-ikot ng kandado ay tila naging hudyat ng pagsabog ng isang bombang dalawang buwan nang nag-iipon ng pwersa. Sa loob ng malawak at marangyang silid ng mansyon, ang hangin ay naging mabigat, nakasasakal, at nag-aapoy sa matinding tensyon.Nakasalampak si Nayah sa malamig na sahig sa gilid ng dambuhalang kama, yakap-yakap ang sariling mga tuhod habang nanginginig ang buong katawan. Sa kanyang harapan, nakatayo ang Alkalde. Wala na ang *suit jacket* nito, gusot ang puting *dress shirt*, at ang mga kamao nito ay may bahid pa rin ng natuyong dugo ni Reynan.Ngunit ang pinakanakabibingi sa lahat ay ang nakamamatay na katahimikan ni Chance. Nakatitig lamang ito sa kanya, ang dibdib ay mabilis at malalim na umaangat-baba. Bawat paghinga ng lalaki ay tila isang asidong sumusunog sa distansya sa pagitan nilang dalawa."Dalawang buwan," mababa, paos, at garalgal na panimula ni Chance. Ang boses nito ay nagpapatayo ng balahibo sa ensaktong balanse ng sakit at poot. "Dalawang buwan

Unti-unting humupa ang marahas at nag-aapoy na bagyo sa loob ng malawak na silid. Ang tanging naririnig na lamang sa kabuuan ng nakatagong mansyon ay ang mabibigat at nagkakasabay nilang paghinga na sumasaliw sa malalakas na hampas ng alon ng dagat sa labas ng bintana. Ang gabi ay malalim, malamig, at tahimik—isang matinding kaibahan sa nagwawalang emosyon na kanina pa sumasakop sa apat na sulok ng kwarto.Nakahiga si Nayah sa ibabaw ng malapad at matipunong dibdib ni Mayor Chance De La Serna. Balot sila ng makapal at puting kumot na sumasaksi sa nangyaring matinding pag-angkin. Ang malalakas na braso ng Alkalde ay mahigpit pa ring nakapulupot sa kanyang baywang at likuran, tila mga kadenang bakal na natatakot na baka sa isang maling kurap nito ay muli siyang maglaho na parang bula. Ramdam na ramdam ni Nayah ang mabilis at malakas na pagtibok ng puso ng lalaki sa ilalim ng kanyang pisngi—isang mainit at buhay na patunay na pagkatapos ng dalawang buwang pag-aakalang nasa impyerno sila