登入Sa loob ng isang kalibre ng segundo, sumabog ang nakabibinging tunog ng putok ng baril sa loob ng masikip at madilim na pasilyo ng *basement*.Bago pa man tuluyang maikasa ni Reynan ang kanyang *submachine gun*, naging tila isang mabangis na anino si Mayor Chance De La Serna. Sa isang mabilis, marahas, at kalkuladong galaw, tinulak ni Chance si Nayah sa likuran ng isang makapal na sementadong haligi at sabay na nagpakawala ng tatlong sunod-sunod na putok mula sa kanyang *Glock 19*.*BANG! BANG! BANG!*Pumilantik ang mga bala sa sementong pader na nasa likuran ni Reynan, nagpaulan ng mga alikabok at basag na bato. Mabilis na nakatalon ang traydor sa kabilang arko ng pasilyo, ngunit nadaplisan ito sa balikat, dahilan upang mapamura ito nang malutong."Stay down, Nayah! Cover your ears!" umuugong na utos ni Chance, ang paningin ay matalim na nakatutok sa pinagtataguan ni Reynan.Bumawi ng putok si Reynan. Ang *submachine gun* nito ay walang-awang nagpaulan ng bala na sumira sa mga ilaw n
Umalingawngaw ang walang-tigil na palitan ng putok ng baril, tila isang nakabibinging kulog na yumanig sa bawat haligi ng nakatagong mansyon ng mga De La Serna. Ang pamilyar na tunog ng mga alon mula sa karagatan ay tuluyan nang nilunod ng mga pagsabog at basag na salamin. Sa labas, ang *front yard* ay naging isang madugong entablado kung saan buong-tapang na nakikipagpalitan ng bala ang *Alpha Team* ni Dante laban sa pwersa ng sindikato.Sa loob ng mansyon, mabilis na hinila ni Chance si Nayah patungo sa madilim na pasilyo. Ang mga kumikislap na pulang *emergency lights* ay nagbibigay ng nakatatakot na anino sa kanilang mga mukha. Hawak nang mahigpit ng Alkalde ang kanyang *Glock 19*, habang ang kabilang kamay nito ay nakapulupot sa pulso ng nanginginig na dalaga."Stay low, Nayah! Huwag kang hihiwalay sa likod ko," madiin at kalmadong utos ni Chance, ang kanyang *survival instinct* bilang isang taong lumaki sa gitna ng digmaan at pulitika ay lantarang gumagana."Saan tayo pupunta?"
Ang unang sinag ng araw na tumagos mula sa malalaking salamin ng bintana ay nagdala ng mainit na liwanag sa loob ng madilim na silid. Sa unang pagkakataon sa loob ng dalawang buwan, nagising si Nayah na hindi balot ng malamig na pawis at hindi inuudyukan ng matinding kaba. Ang tangi niyang naramdaman ay ang mainit at mabigat na braso na mahigpit na nakapulupot sa kanyang hubad na baywang, at ang pamilyar na pagtaas-baba ng matipunong dibdib na nagsisilbing unan niya.Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. Ang unang bumungad sa kanya ay ang mukha ni Mayor Chance De La Serna. Hindi ito natutulog. Nakasandal ang Alkalde sa *headboard*, tahimik at matamang pinagmamasdan ang kanyang mukha. Wala na ang poot at kabaliwan sa madidilim nitong mga mata; ang natira ay isang purong debosyon na tila ba si Nayah ang pinakamahalagang nilalang sa buong mundo."Kanina ka pa gising?" paos na tanong ni Nayah, inaayos ang kumot na nakabalot sa kanila.Isang malambot na ngiti ang sumilay sa mga
Unti-unting humupa ang marahas at nag-aapoy na bagyo sa loob ng malawak na silid. Ang tanging naririnig na lamang sa kabuuan ng nakatagong mansyon ay ang mabibigat at nagkakasabay nilang paghinga na sumasaliw sa malalakas na hampas ng alon ng dagat sa labas ng bintana. Ang gabi ay malalim, malamig, at tahimik—isang matinding kaibahan sa nagwawalang emosyon na kanina pa sumasakop sa apat na sulok ng kwarto.Nakahiga si Nayah sa ibabaw ng malapad at matipunong dibdib ni Mayor Chance De La Serna. Balot sila ng makapal at puting kumot na sumasaksi sa nangyaring matinding pag-angkin. Ang malalakas na braso ng Alkalde ay mahigpit pa ring nakapulupot sa kanyang baywang at likuran, tila mga kadenang bakal na natatakot na baka sa isang maling kurap nito ay muli siyang maglaho na parang bula. Ramdam na ramdam ni Nayah ang mabilis at malakas na pagtibok ng puso ng lalaki sa ilalim ng kanyang pisngi—isang mainit at buhay na patunay na pagkatapos ng dalawang buwang pag-aakalang nasa impyerno sila
Ang distansya sa pagitan nilang dalawa ay tuluyan nang nilamon ng isang nagbabagang pagnanasa na dalawang buwan nilang parehong pinigilan. Bago pa man makasagot si Nayah sa huling sinabi ng Alkalde, mabilis na yumuko si Chance at walang-awang inangkin ang kanyang mga labi.Hindi ito isang banayad o malambing na halik. Isa itong marahas, nagugutom, at maparusang pag-angkin.Napasigaw si Nayah sa gulat, ngunit ang tunog na iyon ay mabilis na kinain ni Chance nang buksan nito ang kanyang bibig at lantarang sinakop ang bawat sulok nito. Nalalasahan ni Nayah ang pamilyar na lasa ng *mint*, kape, at ang maalat na luha na nagmumula sa kanilang parehong mga mata. Humalo rin ang manipis na lasa ng kalawang mula sa duguang kamao ni Chance na ngayon ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang baywang at batok.Pilit na itinutulak ni Nayah ang malapad na dibdib ng Alkalde, hindi dahil ayaw niya, kundi dahil sa matinding takot na tuluyan na siyang kainin ng nakalalasong pag-ibig na ito. "C-Chance... *hm
Ang tunog ng pag-ikot ng kandado ay tila naging hudyat ng pagsabog ng isang bombang dalawang buwan nang nag-iipon ng pwersa. Sa loob ng malawak at marangyang silid ng mansyon, ang hangin ay naging mabigat, nakasasakal, at nag-aapoy sa matinding tensyon.Nakasalampak si Nayah sa malamig na sahig sa gilid ng dambuhalang kama, yakap-yakap ang sariling mga tuhod habang nanginginig ang buong katawan. Sa kanyang harapan, nakatayo ang Alkalde. Wala na ang *suit jacket* nito, gusot ang puting *dress shirt*, at ang mga kamao nito ay may bahid pa rin ng natuyong dugo ni Reynan.Ngunit ang pinakanakabibingi sa lahat ay ang nakamamatay na katahimikan ni Chance. Nakatitig lamang ito sa kanya, ang dibdib ay mabilis at malalim na umaangat-baba. Bawat paghinga ng lalaki ay tila isang asidong sumusunog sa distansya sa pagitan nilang dalawa."Dalawang buwan," mababa, paos, at garalgal na panimula ni Chance. Ang boses nito ay nagpapatayo ng balahibo sa ensaktong balanse ng sakit at poot. "Dalawang buwan
Malamig ang simoy ng hangin na nagmumula sa malawak na karagatan. Ang buwan ay bilog na bilog, nagsisilbing nag-iisang ilaw sa madilim na kalangitan na tadtad ng kumikinang na mga bituin. Payapa ang buong paligid ng Villa Amante. Ang tanging naririnig lamang ay ang mahina at ritmikong paghampas ng
Nakatayo silang dalawa sa gitna ng tahimik at malawak na sala ng Villa Amante. Ang tanging naririnig lamang nila ay ang mahinang paghampas ng mga alon mula sa dalampasigan sa labas ng mga glass sliding doors at ang mabilis na pagtibok ng kanilang mga puso.Nang itaas ni Melissa ang kanyang mga nang
Mabilis at kalkulado ang bawat galaw ni Mayor Paulo Santillanes. Matapos ipakaladkad si Mariz palabas ng penthouse, agad niyang dinala si Melissa sa loob ng master bedroom upang kumuha ng ilang mahahalagang gamit. Kumuha ang Alkalde ng isang itim na duffel bag at mabilis na isinilid doon ang ilang
Nabalot ng isang seryoso at mabigat na katahimikan ang malawak na sala ng penthouse. Matapos ang matamis na asaran nila sa kusina, dinala ni Mayor Paulo Santillanes si Aria sa mahabang sofa upang maupo.Magkahawak ang kanilang mga kamay. Ang malaking hinlalaki ng Alkalde ay dahan-dahang humahaplos







