All Chapters of ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน : Chapter 31 - Chapter 40

เช้าวันถัดมา ”อะอื้อ“ ”อ๊ะ~“ เสียงคนตัวเล็กที่ดูเหมือนจะฟื้นตื่นขึ้นมาแล้ว ทำให้ธารินทร์ที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่ในห้องน้ำรีบเดินออกมาดู เขาอยู่เฝ้าหญิงสาวทั้งคืน หลังจากที่เธอสลบไปเพราะโดนเขาเอา....แบบไม่ยั้งแรง ”.......“ ”อะโอ้ย เจ็บ“ ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ใบหน้าสวยก็ต้องเหยเกไปกับความเจ็บแสบบริเวณกลางระหว่างขาที่ดูเหมือนจะถูกทำลายล้างจากอะไรบางอย่าง ร่างเล็กค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ก่อนจะชะงักสายตาไปเมื่อเห็นร่างสูงกำลังยืนจ้องมาที่เธอ ในชุดสูทที่ดูเรียบร้อย ”คะคุณ!?“ ”นอนกลับลงไป“ มาเฟียหนุ่มสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เมื่อคืนรินลดามีอาการไข้อ่อนๆทั้งคืน อาจเพราะเธอโดนของเขา.....ที่มันใหญ่เกินไปถึงได้จับไข้ วันนี้ธารินทร์จึงตั้งใจตื่นตั้งแต่เช้า เพื่อเรียกหมอให้มาตรวจเธอที่นี่ ได้ยินคำสั่งรินลดาก็เม้มปากแน่นด้วยความรู้สึกขายหน้า เพราะภาพเมื่อคืนเล่นผุดขึ้นมาบนหัวของเธอไม่หยุด เธอกับเขา....มีอะไรกันไปแล้วสินะ “เธอไม่สบาย ฉันเรียกหมอมาให้แล้ว“ ”อีกสักพักก็คงมา“ เขาอธิบายให้เธอเข้าใจ ในขณะที่หญิงสาวเริ่มจ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธเคือง ก็เพราะเขานั่นแหล

ตึก ตึก ธารินทร์เดินออกมาจากคฤหาน์หลังใหญ่ โดยทิ้งระเบิดไว้ อย่างไม่สนใจว่าคนพวกนั้นจะคิดยังไง ท่าทางนิ่งเรียบของเขายังคงดูเหนือความคาดหมายในสายตาของทุกคน เพราะภายใต้แรงกดดันพวกนั้น แต่ธารินทร์ดูไม่ได้ซีเรียสอะไรกับข้อตกลงที่บอกว่าเขาต้องแต่งงานนั่นเลย “นายครับ คิดดีแล้วเหรอครับ” เสียงนั้นเป็นเสียงของลีโอที่เดินตามเขาออกมา “ฉันอยากให้นายจับตาดูพวกนั้นเอาไว้” ธารินทร์หันมาสั่ง “คุณเกสรเหรอครับ” “ทุกคน ทนายแล้วก็ลูกสาวของทนายด้วย” ตอนนี้ธารินทร์ไม่เชื่อใจใคร พวกนั้นอาจจะกำลังเล่นลิ้นกับเขาอยู่ก็ได้ เพราะฉนั้นสิ่งที่ธารินทร์ต้องทำตอนนี้คือเล่นตามน้ำไปก่อน ให้พวกมันตายใจ เขามั่นใจว่าคุณหญิงเกสรจะไม่ยอมให้เขาได้แต่งงานง่ายๆแน่ “ได้ครับ” ปึง! ลีโอปิดประตูรถลงทันที เมื่อเจ้านายเข้าไปนั่งด้านในเรียบร้อยแล้ว ธารินทร์ไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่นานเกินไป เพียงแค่รู้ว่าต้องเดินทางมาที่นี่เขาก็แทบ...ไม่อยากก้าวขาเข้าไปด้วยซ้ำ ด้านใน “เธอต้องทำให้ไอ้หมอนั่นยกเลิกงานแต่งให้ได้นะรู้ไหม” เสียงคุณหญิงเกสรหันไปบอกพบรักอย่างหมายมั่น หญิงสาวที่ได้ยินก็หันไปมองบิดาด้วยความรู้สึกทำตัวไ

หลายวันต่อมา อาการของรินลดาค่อยๆดีขึ้นตามลำดับ จากอาการแสบบริเวณกลางระหว่างขาเริ่มจางหายไป และที่สำคัญไปกว่านั้นคือธารินทร์กลับมานอนกับเธอแทบทุกวัน เขาไม่ได้แตะต้องร่างกายเธอแม้แต่น้อย ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้เริ่มทำความรู้จักกันมากขึ้น แม้ธารินทร์จะยังคงรับบทเป็นคนเฉยชาเหมือนเดิม แต่ภายในใจลึกๆเขากลับรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมในตัวเอง “อื้มม” เสียงร่างสวยค่อยๆตื่นขึ้นมา เมื่อแสงสว่างเริ่มส่องกระทบกับผ้าม่าน ร่างเล็กค่อยๆขยับบิดไปมา แต่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างรัดเอวของเธอไว้แน่น จนเธอไม่สามารถขยับตัวได้ตามที่ใจคิด “อะไรเนี่ย” ดวงตากลมโตค่อยๆขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นท่อนแขนขนาดใหญ่ของใครคนหนึ่งกำลังรัดตัวเธออยู่ แน่นอนว่าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก.....เขา! “คะคุณ! ปล่อยฉันได้แล้ว” ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมา เมื่อหันไปเจอมาเฟียหนุ่มที่อยู่ใกล้เพียงแค่คืบ จู่ๆบรรยากาศมันก็เกิดร้อนอบอ้าวขึ้นมาทันตาเห็น เขานอนกอดเธอทุกคืนเลยงั้นเหรอ? แล้วทำไมวันนี้....สายแล้ว แต่เขายังอยู่ที่นี่อีก “อืม” เสียงทุ้มค่อยๆงัวเงีย ก่อนที่ธารินทร์จะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา วันนี้เป็นวัน

มือหนายกขึ้นเพื่อส่งสัญญาณบอกลูกน้องที่ยืนคอยดูแลอยู่ห่างๆให้นำไวน์ราคาแพงเข้ามาอีกขวด ซึ่งลีโอที่เห็นก็ไม่รอช้าจะหยิบมันขึ้นมาเสิร์ฟ พร้อมกับเปิดจุกขวดออกให้อย่างเรียบร้อย “นี่ครับนาย” “ว้าว~ คิกคิก ไวน์ขวดใหม่” รินลดาหัวเราะคิกตักเมื่อเห็น ก่อนจะเลื่อนแก้วในมือไปให้มาเฟียหนุ่มรินไวน์ให้ด้วยแววตาหวานระรื่น ฟึ่บ~ ซึ่งธารินทร์ที่รอเวลานี้อยู่แล้ว ก็ไม่รอช้าที่จะเทไวน์ให้เธอเพิ่มอีก เขาเคยได้ข่าวมาว่าคนเมาปล้ำง่าย คืนนี้ก็เลยอยากจะลองของดู ดูซิว่าผู้หญิงคนนี้จะไปสุดที่ตรงไหน “ฮะฮ่าขอบคุณค่า คนหล่อ~“ เธอเอ่ยชมเขาอย่างชอบใจ สติสตางค์เริ่มเลือนหายไปเรื่อยๆ “คนหล่อ?” ธารินทร์เลิ่กคิ้วข้างหนึ่งขึ้นอัตโนมัติ นี่เป็นครั้งแรกที่รินลดาเอ่ยชมเขา...... หึ เขาว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริงสินะ “คิกๆใช่ค่ะ หล่อมาก....แต่เสียอย่างเดียว” “ชอบทำหน้าโหดตลอดเวลา ความหล่อก็เลยหายไปหมดเลย” รอยยิ้มบางๆมลายหายไปจากใบหน้าหล่อของธารินทร์ พอได้ยินประโยคถัดไป นี่เธอกำลังหลอกด่าเขาอีกแล้ว “รินลดา” เขาท่องชื่อเธอเสียงเข้ม “อื้อ~ ร้อนจัง” “โอ๊ะ! สระน้ำ” “ไปว่ายน้ำด้วยกันไหมคะ” จากที่จะโกรธใ

สวบ~ “อึก อะโอ้ย คุณธาม.....” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเหยเกไปตามความรู้สึก รินลดายืนตัวสั่นเร้าๆ สองมือจิกลงไปบนขอบสระว่ายน้ำ ลมหายใจติดขัดเมื่อแก่นกายไซต์ใหญ่ถูกกดกระแทกเข้ามาในร่องสวาทของเธอ แม้มันจะเข้ามาได้แต่หัว แต่หญิงสาวก็พยายามกัดฟันทนความเจ็บปวดเอาไว้ “อ่าส์ ร่องเธอกำลังบีบฉัน” เมื่อสิ่งแปลกปลอมถูกส่งเข้าไป แท่งร้อนของธารินทร์จึงโดนตอดรัดถี่ๆ เขาแทบบ้าไปกับความรู้สึกนั้น ก่อนจะพยายามดันทุกอย่างให้เข้าไปได้โดยที่อีกคนไม่เจ็บมากเกินไป ปึก~ ปึก~ “เฮือก อะอ๊ะ คุณธาม” ร่างเล็กสะดุ้งทุกครั้งที่เอวหนาขยับตัว แม้จะทำในน้ำแต่ความเจ็บปวดก็ไม่ได้หายไป มันยังคงอยู่ แต่รินลดายอมรับว่ามันก็ไม่ได้รู้สึกแย่ไปซะหมด ถึงของเขาจะใหญ่และทำเธอเจ็บ แต่ทุกแรงกระแทกเข้าออกมันก็มีความเสียวอยู่ในนั้น ตับ! ตับ! ตับ! “อะอ้าา คุณธาม~ อื้อ” เสียงเล็กกรีดร้องออกไปอย่างไม่เกรงกลัวว่าใครจะได้ยิน เพราะตอนนี้รินลดาได้สติหลุดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วเพราะความแรงและลึกนั่น ทำให้หญิงสาวตาเหลือกขึ้นมาเป็นระยะ ราวกับมดลูกของเธอถูกทะลุทะลวงจนหมด หลายนาทีต่อมา ตึก ตึก ตึก เสียงเท้าหนาเดินขึ้นไปชั้นบนขอ